ZEYΣ ΕΛΑΥΝΩΝ


Κυριακή, 5 Ιουλίου 2020

“Να πεθάνουμε για το Καστελόριζο;” Έλα όμως που το θέμα είναι πολύ, μα πολύ ευρύτερο…

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Ναι ρε να πεθάνουμε για το Καστελόριζο και για το κάθε Καστελόριζο....διότι ΚΑΙ το Καστελόριζο ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!! Οι Άγγλοι που πήγαν να πολεμήσουν στην άλλη άκρη της γης για τα νησιά Φόκλαντ ήταν μαλάκες;; Όχι φυσικά διότι ήξεραν πολύ καλά ότι ένα κράτος όταν αφήνει ένα αντίζηλο εχθρικό κράτος (Τουρκία) να αυξήσει την ισχύ του και τις απαιτήσεις του, όχι μόνο δρομολογεί την ΠΤΩΣΗ του, αλλά επιτρέπει και σε δευτερεύουσες δυνάμεις της περιοχής του (π.χ Σκόπια , Αλβανία) να εμπλέκονται σε θέματα ασφαλείας με τρόπο που να επηρεάζουν σοβαρά την ισορροπία ισχύος στην περιοχή. Φυσικά και η Τουρκία γνωρίζει ότι μια αποφασισμένη Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απο αυτούς. Έχουν ανοικτά 4 μέτωπα δεν μπορούν να ανοίξουν άλλο ένα μέτωπο με την Ελλάδα...θα διαλυθούν.!!
- Συρία
- Λιβύη
- Ιράκ
- Εσωτερικό μέτωπο με τους Κούρδους.
Ο γνωστός δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης, συνέγραψε στην εφημερίδα “Τα ΝΕΑ” ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, το οποίο με εντυπωσιακό τρόπο απαντά στη συζήτηση που έχει ανοίξει για το Καστελόριζο και την επήρειά στις θαλάσσιες ζώνες των χωρών της περιοχής.
Μέσα από ιστορικά παραδείγματα, ο Πρετεντέρης αποδεικνύει ότι στην περίπτωση της Τουρκίας, είναι λάθος να επικεντρώνουμε στο Καστελόριζο απομονώνοντάς το. Ο υπολογισμός είναι πολύ ευρύτερος και το είδος του αντιπάλου συν την ιστορική εμπειρία από τη συμπεριφορά του, δεν αφήνει περιθώρια για “παρανοήσεις”…
Αξίζει να διαβαστεί. Οι αλλαγές και η συνειδητοποίηση της πραγματικής κατάστασης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα μετά από δεκαετίες “πειραματισμών” με διάφορες θεωρίες, είναι το λιγότερο εντυπωσιακή.
Θεωρίες ευγενείς στις συλλήψεις τους που όμως προϋποθέτει δυο πλευρές καλής προαίρεσης. Κυρίως όμως διότι σε σημαντικό βαθμό, η ελκυστικότητά τους σχετιζόταν μάλλον με το ότι πλησίαζε πολύ αυτό που είχαμε στο μυαλό μας ως ευκταίο. Όχι το εφικτό.

Δεν έπαιξε ρόλο αυτό που βλέπαμε μπροστά στα μάτια μας και στρουθοκαμηλίζαμε, αλλά ο ασυνείδητος φόβος μη διαταραχθεί η επίπλαστη -και με δανεικά- ευμάρεια της “νομενκλατούρας” στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να κλιμακωθεί, ενώ εμείς ολιγωρούσαμε.
Έτσι φτάσαμε να το αντιμετωπίζουμε από τη χειρότερη δυνατή θέση στρατιωτικά, πάντα σε σύγκριση με το παρελθόν, τη στιγμή που παλεύουμε να εξέλθουμε από μια υπερδεκαετή σφοδρή οικονομική κρίση. Ευτυχώς, ο γεωπολιτικός περίγυρος είναι πιο ευνοϊκός.
Ευτυχώς ο επίδοξος χαλίφης, είτε δεν έχει στο λεξιλόγιό του τη λέξη “αμετροέπεια” ώστε να γνωρίζει τις δυνητικές επιπτώσεις, είτε φοβάται πολύ περισσότερο από όσο θεωρούμε και δεν έχει άλλη επιλογή από το να τα παίξει όλα για όλα…
Αυτή η μεταστροφή στην ελληνική κοινωνία, θα μπορούσε να αποδειχθεί το ισχυρότερο όπλο. Αρχικά στο επίπεδο της αποτροπής, διότι η αγανάκτηση του κόσμου είναι μεγάλη και το κλίμα αυτό το εισπράττει η κυβέρνηση, με επικεφαλής έναν πρωθυπουργό, ο οποίος στο ζήτημα του Έβρου έδειξε σοβαρά αντανακλαστικά.
Εάν ισχύει το ότι ο αντίπαλος θεωρεί πως πρέπει να τα παίξει όλα για όλα, τότε αυτή η νέα κατανόηση του προβλήματος και η συσπείρωση του κόσμου, μπορεί να αποτελέσει πολλαπλασιαστή ισχύος που να καθορίσει το αποτέλεσμα ακόμα και ένοπλης σύγκρουσης.
Κι όπως έχουμε πολλάκις αναφέρει στο DP, η έννοια της νίκης και της ήττας σε μια σύρραξη Ελλάδας-Τουρκίας είναι πολύ σχετική. Τα κριτήρια που θα την καθορίσουν δεν θα είναι μόνο οι αριθμητικές απώλειες.
Διότι η Ελλάδα είναι σε θέση να στείλει πολύ σκληρό μήνυμα στην Τουρκία και οι στρατηγοί το ξέρουν. Το ξέρει και ο Ερντογάν. Μια αποφασισμένη ελληνική κοινωνία ανατρέπει μια από τις βασικές παραδοχές του τουρκικού σχεδιασμού.
Ποιά είναι αυτή; Το ότι ο στρατιωτικός καταναγκασμός φέρνει αποτελέσματα. Το “ταμπού” απέναντι στη χρήση της στρατιωτικής ισχύος ακόμα και στις πλέον ακραίες καταστάσεις που ισχύει σχεδόν σε όλη τη Δύση. Αυτό εκμεταλλεύεται ο Ερντογάν και πιέζει. Ξέρει πολύ καλά όμως ότι αυτή τη φορά η κατάσταση είναι διαφορετική.
Ξέρει καλά ότι η Ελλάδα ΜΠΟΡΕΙ. Εάν μάλιστα αυτό το διαπιστώσει στην πράξη, τότε ίσως διαπιστώσει και ότι θα έχουν τεθεί σε κίνηση άλλες διαδικασίες. Αυτές που πραγματικά θα καθορίσουν, εκ νέου, πολλά στην περιοχή. Τότε θα μιλήσουμε για άλλα ιστορικά προηγούμενα για τα οποία αναλυτές έχουν ήδη μιλήσει και θεωρήθηκαν ως ακραίοι… Ας δούμε το άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη, το οποίο πήραμε από τον λογαριασμό του στο Twitter όπου το δημοσιοποίησε:

ΠΗΓΗ

1 σχόλιο:

ΑΡΡΙΩΝ είπε...


ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ Ο ΑΓΩΝ

Η λύσις είναι μία: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.

Δεν το λέμε εμείς. Το σημαίνουν αι γεωστρατηγικαί συνθήκαι και το διαμηνύουσι τα σημεία των καιρών.
Ο αιγαιακός και περιαιγαιακός χώρος γαρ υπήρξεν ανέκαθεν μήτρα αυτοκρατοριών και ο ελέγχων τον χώρον αυτόν ελέγχει και τον πλανήτην ολόκληρον.

Το μακεδονικόν δε υπερέπος ήρξατο ουχί από βασιλείας Φιλίππου Β΄ αλλά από τον αθηναϊκόν Μαραθώνα και Σαλαμίνα. Εάν δεν ενίκων τότε οι μετέπειτα εκφυλισθέντες και παρακμάσαντες πατριωτικώς, λόγω περσικού χρυσού δημοκρατικοί Αθηναίοι, δεν θα υπήρξεν ποτέ μετέπειτα η, μηδίσασα επί περσικών πολέμων και ακολούθως αποβάσα άξιος διάδοχος της Σπάρτης, ελληνική Μακεδονία.

Παρομοίως σήμερον, μια συντριπτική νίκη ημών, των διαχρονικών προμάχων του δυτικού κόσμου και πολιτισμού κατά της Τουρκικού θηρίου, αυτής της ασιατικής κατάρας και βδελύγματος όσον και αιχμής του βαρβαρικού δόρατος εναντίον της ελληνοπνεύστου Δύσεως, έσεται και πάλιν όπως και επί αρχαιότητος της αυτής κοσμοϊστορικής σημασίας.
Αρκεί να κωφεύσωμεν εις τας πολυπολιτισμικάς σειρήνας και να το συνειδητοποιήσωμεν επαρκώς.
Και γαρ, αυτή η νίκη, ου μόνον θέλει εδραιώσειν την εθνοφυλετικήν αυτοπεποίθησιν και απελευθερώσειν και συσπειρώσειν τας τιτανικάς, δημιουργικάς και εκπολιτιστικάς, αφομοιωτικάς δυνάμεις που περικλείει εντός του ο εντός και εκτός Ελλάδος ελληνισμός και αναστυλώσειν παγκοσμίως - όπως το 1940- το ελληνικόν γόητρον και την ισχύν.
Αλλά και αποβήσεται το έναυσμα δια την σωτηρίαν αφύπνισιν όλων των ευρωατλαντικών εθνών, όπως συνέβη το 1821, και η έξοδος αυτών από την θανάσιμον νάρκην εις ήν ευρίσκεται σήμερον υπό την επήρειαν των σειρήνων του ευδαιμονισμού και μηδενιστικού κοσμοπολιτισμού,
(του ισλαμικού αφανισμού, δια της επιδοτουμένης υπό των γνωστών διαχρονικών εμπόρων των εθνών λαθροεισβολής, καραδοκούντος),οδηγούσα αυτούς εις μιαν νέαν αναγέννησιν και ανθρωπιστικήν επανάστασιν.

ΥΓ: Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΈΡΗ ¨Καλώς επιστρέψατε¨ εις την εθνικήν λογικήν.
Η Ελλάς έχει, προ πάντων σήμερον, την ανάγκην και συνδρομήν όλων, μηδενός εξαιρουμένου. Υπεράνω όλων η φιλτάτη και μοναδική ημών πατρίς και το ελληνικόν έθνος. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ, υπέρ πάσαν άλλην εποχήν, ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ.

ΥΓ 2. Η εθνική ¨μεταστροφή;¨ του ως άνω δημοσιογράφου πάντως ενέχει και μεγάλην, ελπιδοφόρον όσον και συμβολικήν, αξίαν και σημασίαν. Δείχνει ότι επί τέλους κάτι αρχίζει να κινείται εις το βαθέως ληθαργικόν ελληνικόν κράτος. Η άρχουσα ημών τάξις μοιάζει συνειδητοποιείν (και δια ιδιοτελείς λόγους) ότι πρέπει να ακολουθήσει το λαϊκόν εθνικόν αίσθημα, και ότι ο πολεμικός δρόμος της τιμής δια τους Έλληνας δεν υπήρξε ποτέ επιλογή πολεμοχαρούς, ληστρικού και βαρβάρου εθνικού προσανατολισμού αλλά
προϊόν του φυσικού ενστίκτου επιβιώσεως όσον και του ευγενούς έρωτος δια την ελευθερίαν της πατρίδος και της φυλής.