ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ
Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.
Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.
Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.
Είναι η γλώσσα των Θεών.
«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»
(Κικέρων)
Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις
το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων
κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.
(Πλούταρχος)
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (236)
1) επιθ. αγέρωχος (ο,η): τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.
2) αρχ. ρ. ίω (=έρχομαι, πρβ. ιός, ιόντα, ίτε παίδες Ελλήνων) και ύω (= βρέχω, πρβ. υ-ετός, ύ-δωρ) γιατί διαφέρουν μόνο ορθογραφικώς;
3) ρ. ανατινάζομαι: τα συνθετικά και η ερμηνεία του.
4) ¨εξ όνυχος τον λέοντα¨ τι σημαίνει;
5) Ποια ετυμολογική σχέσι έχει η μπουκιά, ο Μπουκουβάλας, το μπόι και το Βουκουρέστι;¨
6) Πώς απέδιδε ο Ηρόδοτος εις την αρχαίαν ελληνικήν το ανατολίτικο επιφώνημα ¨βάι, βάι¨ (μανούλα μ’,.. που λέει κι ο Μπάρμπα Γιώργος στον Καραγκιόζη);
7) επιθ. αποπροσωπόληπτος (ο,η); τα συνθετικά, η σημασία και το αντίθετό του.
8) επιθ. κατάπτυστος (ο,η), τι το συγγενές έχει με το ¨πτυελοδοχείον;¨
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου