ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
TO STARLINK TOY "ΦΤΩΧΟΥ" (Από την σειρά τoυ ιστολογίου think out of the box)
Ο
αγώνας δρόμου ανάμεσα στους γνωστούς τεχνοφεουδάρχες τύπου Musk, Bezos
και σια με την Κίνα για την "κατάκτηση του διαστήματος", δεν στοχεύει
τόσο στην ανάπτυξη του δορυφορικού internet (απ' όπου μπορεί να περάσει
λιγότερο από το 1% της παγκόσμιας κίνησης δεδομένων), αλλά τις
στρατιωτικές υποδομές δορυφορικής εποπτείας και γεωεντοπισμού.
Σε
αυτόν τον αγώνα δρόμου έχουν μπει και άλλες δυνάμεις, όπως η Ινδία,
και πρόσφατα και η Τουρκία (σχεδιάζει να στείλει 100 μικρο-δορυφόρους
εποπτείας και του Αιγαίου) για να ανταγωνιστούν τις δορυφορικές υποδομές
της European Space Agency (ESA), της ΝASA της ΕΕ, που αναπτύσσεται με
ρυθμούς χελώνας πιο αργούς και από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
ΟΛΟΙ
ΑΥΤΟΙ ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΣΕ ΒΡΑΧΥΒΙΑ, ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΤΟ
ΜΟΝΟ ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΣΕ 10-15 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΑΚΌΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ τον χώρο πάνω από την γήινη στρατόσφαιρα, που
φτάνει τα 30.000 μέτρα.
Η Κίνα,
από την άλλη, επέδειξε την περασμένη εβδομάδα μια τεχνολογία
αερομεταφερόμενων ανεμογεννητριών (τώρα 1000 kW έκαστη) χρησιμοποιώντας
τις τεχνολογίες LTA (Lighter Than Air) των φουσκωμενων με Ήλιο
μπαλονιών. Με αυτά θέλει να καλύψει τις έκτακτες ενεργειακές ανάγκες
απομακρυσμένων περιοχών κυρίως, δένοντας τες στο έδαφος για να πετάνε
στα 500-1500 μέτρα πάνω από το σημείο που χρειάζεται ενέργεια. Σε αυτά
τα ύψη, τα ρεύματα του αέρα είναι και ισχυρά και σχεδόν συνεχή.
Μια
τέτοια χρήση θα μπορούσε να λύσει και το ενεργειακό πρόβλημα και των
δικών μας νησιών, ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες που απαιτούν
περισσότερη ενέργεια και νερό λόγω του τουρισμού, αφήνοντας τα
κορφοβούνια και τις θάλασσες απείραχτες από τα φαραωνικά σχέδια των
ΤΕΡΝΑπετρίτη και σια.














