Γράφει ο ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
(Η Σκηνή της Δολοφονίας )
Σε
προηγούμενα άρθρα μας έχουμε αναλύσει, για
τον πραγματικό λόγο θυμού και ρήξης
του Αχιλλέα τόσο με τον Αγαμέμνονα όσο και με τον Οδυσσέα. Διότι γνωρίζει ο Αχιλλέας ότι έχουν δολοφονήσει δόλια τον φίλο και συμπολεμιστή του Παλαμήδη
, ενώ έλειπε διότι αν ήταν εκεί δεν θα τολμούσαν να το κάνουν. Επίσης έχουμε μιλήσει (
στο πρώτο μέρος )για τον τόπο που έλαβε μέρος η δολοφονία του ήρωα, δηλαδή στο άλσος του Ιερού του
Θυμβραίου Απόλλωνα ένα ιερό μέρος των Τρώων. Έχουμε μιλήσει ότι ο Αχιλλέας έπεσε θύμα
ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ, αλλά δεν έχουμε πει
ΠΩΣ ΣΤΗΘΗΚΕ η συνωμοσία της δολοφονίας του
...Αρχέγονου γαρ Σός Γενέτη... των Ελλήνων και από ποιους.
Ο Αχιλλέας
δολοφονήθηκε διότι σαν
αρχέτυπο και ημίθεος που ήταν κάθε του πράξη είχε τεράστια σημασία, για τους εχθρούς του Ελληνισμού. Ήταν αμφίσημος μισός άνθρωπος και μισός θεός, δεν ήταν ένας απλός Έλληνας,
είχε διαφορετικό d.n.a απο τους υπόλοιπους Έλληνες....και σαν
Αρχέγονος Σός Γενέτης μπορούσε να ανορθώσει και την Ελλάς αλλά και τους Έλληνες. Ένας ψυχικός ενδιάμεσος ανάμεσα σε θεούς , σε έναν κόσμο άλλων διαστάσεων, και σε ανθρώπους στον δικό μας κόσμο της ύλης. Μπορούσε να ανοίξει
"Πύλες" και να τις κλείσει το ίδιο εύκολα.
Ήταν ο γενάρχης των Πανελλήνων , αυτός και οι Μυρμιδόνες του μνημονεύονται ξεχωριστά από τον Όμηρο, ενώ ο όρος
"Αργείοι" υπάρχει σαν γενικός όρος για όλους τους άλλους, και σύμφωνα με τον Ησίοδο σημαίνει η Λευκή Φυλή , τους Μυρμιδόνες και τον Αχιλλέα τους αναφέρει ως
" ΕΛΛΗΝΕΣ".! Ο Όμηρος χρησιμοποιεί τους όρους
"Αχαιοί" ,
"Αργείοι",
"Δαναοί" για να περιγράψει τους πληθυσμούς του Δυτικού Αιγαίου, όμως για την περίπτωση των Μυρμιδόνων ο Όμηρος μας λέγει ότι αυτοί ναι μεν ανήκαν στην
Αργεία Φυλη = Λευκή Φυλή, αλλά αποκαλούνταν μεταξύ τους
ΕΛΛΗΝΕΣ.!! Και εδώ έχουμε την πρώτη χρήση του όρου αυτού.