ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 19 )
ΘΝΗΤΗ ΚΟΛΑΣΙΣ
Το ζην δεν είναι τόσο ποσότης ημερών όσο ποιότης. Η ζωή φθίνει με την μιζέρια και γκρίνια, τον φθόνο και την κακία. Συγγηράσκει δε προς ημάς και ο χρόνος. Ξεχνά, συγχωρεί και ξεπλένει δεινά τε και μιαρά. Αμβλύνει και τας συμφοράς, ισχναίνει και τα θαύματα.
Με τα λόγια κρύβεσαι με την σιωπή απομακρύνεσαι, Ζευ πάτερ, τριαδικέ, Αλλάχ όπως τέλος πάντων και να σε λένε. Τα μυαλά μας στην θέσι των φύλαττε Τα γαρ υπόλοιπα, τούτου δοθέντος, τα κανονίζομεν του λοιπού και μόνοι μας.
Ζη καλά όποιος ζη ανθρώπινα. Και ζη πλήρως και ευγενώς όποιον δεν κυριεύει το τυφλό μίσος, ο φθόνος και η χαιρεκακία που οδηγούν στον κατήφορο της κακίας και τα αυτομαστιγωτικά πάθη. Ζη γενναία όποιος δεν βουλιάζει εις τας ενοχάς και τα τύψεις της καταθλιπτικής αυτολύπησης.
Και ζη μεγαλοφρόνως όποιος τιμά το γένος του, την πατρίδα και τον θεό. Μετά θάνατον θα γυρίσωμε λογικά από κει που προήλθαμε, στην ζωή την αιώνια δηλαδή και στις διαβαθμίσεις των επιπέδων του φωτός και του σκότους, αναλόγως των επί γης ηθικοπνευματικών μας επιδόσεων.
Επειδή μόνο η αιώνια ζωή παράγει ζωή και όχι το μηδέν, ο αιώνιος θάνατος, που δεν παράγει τίποτα ει μη μόνο τον ανύπαρκτο εαυτό του. Δυστυχώς αρκετοί που θέλουν να λέγονται πνευματικοί από φόβο προς τον θάνατο, πλανώντες και πλανώμενοι από φόβο προς τον θάνατο τί κάνουν άραγε;
Νεκρώνουν τας αισθήσεις των με θρησκευτικά αναισθητικά. Κι έτσι ζώντες ουν μέσα στον θάνατο νομίζουν ότι τον έχουν νικήσει επειδή δεν τον βλέπουν έξω τους αφού τον κρύβουν μέσα τους.
2. Αλλά δεν είναι πάντα μέσα μας οι ωραίοι θεοί ευτυχώς αυτοί που εμπνέουν ασυγκράτητους, ακατανίκητους ημίθεους έρωτες που συμπαρασύρουν και οιστρηλατούν δαιμονιωδώς την ανθρώπινη ψυχή και ιστορία.
Το θείον πνεύμα ανατροφοδοτείται δια της ελευθέρας αγνής σκέψεως και εξαντλείται δια της ζωωδώς μηρυκαστικής τοιαύτης. Πόση ομορφιά αλλά και βρωμιά εκπέμπουν οι θνητοί! Αλλά ο ήλιος ο αγαθός ανατέλλων κάθε πρωί όλα τα βλέπει, τα ξεπλένει και τα συγχωρεί.
Άσε την εξουσία. δεν έχει αυτή θεό, πατρίδα, θρησκεία και ιδεολογία γιατί απλά είναι όλα αυτά και έχει την δύναμι να τα δημιουργεί και να τα καταργεί όποτε θελήσοι. Και παρ΄σλληλα υπάρχει και η έλξις και η λατρεία της μαγείας που ασκεί το άγνωστο και υπερβατικό. Αλλά νικά πάντα το πραγματικό.
Το καλό δεν είναι το απόλυτο καλό αλλά σχετικό καλό. Είναι αυτό που είναι ταυτόχρονα ωφέλιμο στο μεν και επιβλαβές στο δε. Το κακό είναι ο δούλος του αγαθού κάνει την βρώμικη δουλειά του, την δουλειά της Δίκης, γιατί να μένη αυτό πάντα άμεμπτο και αναμάρτητο.
Ας επιζητώμεν αεί και μαχόμεθα μετ’ αυτοθυσίας δια την ελευθερίαν ουχί προς ασυδοσίαν και ακολασίαν αλλά ερωτευμένοι όντες με το αληθές και δίκαιον, το νέκταρ των αθανάτων και την αμβροσία των ευδαιμόνων. Την πολεμικήν δε αρετήν πασών των αρετών προστάτην ηρωικόν ας εκτιμώμεν.
3. Ο Θάνατος ναι. είναι μια ποινή που εκτίομεν ως θνητοί κατ’ ανάγκην, και ίσως όχι μόνο άπαξ, στον εξελικτικό δρόμο για αθανασία και αυτοθέωσι. Καταδικασμένοι γαρ εσμέν γενέσθαι ποτέ θεοί. Η αιωνιότης γαρ μπορεί προς τούτο αιώνια να μας περιμένει. Ειμαρμένη.
Άλλο δε ο θεόφιλος και άλλο ο θεόδουλος, όπως άλλο γυναικολάτρης κι άλλο γυναικόδουλος. Αλλά κάποιοι εγκέφαλοι είναι τόσο, μα τόσο απαίσια σατανικοί, ηδονιζόμενοι να ξέουν πληγάς, εξουσιοδοτημένοι δήθεν εκ θεού να φορτώνουν, με κάθε αφορμήν, τας αφελείς ψυχάς με ενοχάς και τύψεις απελπισίας.
Κανένας
όμως κουμπάρος δεν σκέφτηκε να τρίψει στην μούρη των εδώ οσφυοκαμπτών
στον Σουλτάνο το γεγονός ότι το υποθαλάσσιο σύστημα οπτικών ινών
Kimonas-ιδιοκτησιας της Κυπριακής Cyta, που συνδέει την Κύπρο και την
Ελλάδα, είναι σε λειτουργία από τα τέλη του 2015, δημιουργώντας
δεδικασμένο και μάλιστα χωρίς αντιδράσεις της Αγκυρας!. Συνδέει τον
σταθμό της Cyta στο Πεντάσκινο της Κύπρου με τον σταθμό MedNautilus στα
Χανιά της Κρήτης και έχει την ίδια όδευση με τον Eastmed και το καλώδιο
ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου-Ελλάδας, δημιουργώντας έτσι ένα
γεωπολιτικό δεδομένο χρονικής διάρκειας 11 χρονών 
