ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος I 10 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨10 )

 

Και ιδού επήλθεν ο παράδοξος καιρός, ο συναγερμός της μεγάλης δίψης και θλίψεως, ο καιρός που δεν συμβιβάζεται πια με κανένα καθεστώς και με καμιά κυβέρνησι εκτός ίσως με μια νέα ελληνότροπο αναβάπτισι.  

Ο κόσμος χρειάζεται επειγόντως εθνικό ψυχολόγο και ιδίως αρχαιότροπο Έλληνα ειδικό. αλλιώς και πάλιν θα τον καταβροχθίσει το μεσαιωνικό χάος και ο ατλαντοβαβυλώνιος Μινώταυρος.

Συγκεκριμένα, παρασιτικαί τε και κηφηνοειδείς θρησκείαι δεν παράγουν εξ ορισμού πολιτισμό και ευημερία. Ποιηταί πολιτισμού ανέκαθεν υπήρξαν οι Έλληνες. Έλληνες πρώτοι στην Ποίησι, Φοίνικες δε και ομόζηλοί των πρώτοι εις την παραποίησι και εμπορευματοποίησί της.       

Αόρατος, άχρονος, άρρητος , άναρχος, αθάνατος, ούτω κατηγοριοποιούμε το θείον. Αλλά μήπως δεν υπάρχει θεός πέραν αυτών των ιδιοτήτων του και η ουσία του εξαντλείται εις αυτές καθ’ εαυτές; Αυτό δε που λατρεύομε και προσωποποιούμε εμείς λατρευτικώς ως θεός δεν είναι παρά το κενό είδωλό του;

Θεός έρχεται και το άριστον κλίμα της αθανασίας και ο κόσμος της δημιουργίας. Γι αυτό όσο ψάχνει κανείς το θείον έξω απ’ τον κόσμο του τόσο απομακρύνεται απ’ αυτό και το μηδενίζει απελπιστικά; .

 
2.  Απ’ το απόλυτο όνομα, το ουσιαστικό θεός άρχισαν στην Ανατολή καταλήγοντας εις την αντιγνώσι του δόγματος. Απ’ τα στοιχεία του θεού στην Δύσι προχώτηραν ταπεινά, όσο προχώρησαν, στην επιστημονική αλήθεια.  

 Έλληνες ανέκαθεν οι εν τοις πράγμασι επικεφαλής της απελευθερωτικής ηρωικής αλήθειας Εξ ού και προ της λάμψεως του μεγαλείου σου, ω Ελλάς, δοξάζεται ο πολιτισμός και η ελευθερία, λύγίζει ο φθόνος, ταπεινούται η κακία, αισχύνεται το μίσος, εντρέπεται το ψεύδος.

Και μόνο ο αγνός θαυμασμός σε εγγίζει,  ω Ελλάς, ο ουρανομήκης ενθουσιασμός και η ολύμπια λατρεία.  Επειδή άλλες ψυχές είναι από χρυσάφι και άλλες από πηλό. Όλοι γαρ οι θνησιγενείς επίγειοι θεοί της εξουσίας επέπεσαν λυσσωδώς κατά του γένους των αθανάτων. Σε διασώζει ένα θαύμα διαρκείας.

Γιατί αποτελεί κάρφος οφθαλμών στους πολλούς η μνήμη ότι υπήρξαν κάποτε άνθρωποι επί γης που κατέκτησαν την τέλεια αρετή και ευτυχία χωρίς εξουσιαστική βία και θρησκευτική αστυνομία.

Εποχή όταν συναντήθηκε παραδεισένια ουρανός και γη, άνθρωποι καταθνητοί και θεοί αθάνατοι, αφήνοντας απαράμιλλα αριστουργήματα τέχνης και πνευματικότητος.

 
3. Φθονούν για το ότι οι παλαιοί εκείνοι άνθρωποι έζησαν με το παραπάνω σαν θεοί, συντροφιά με τις γλυκύτερες ελπίδες και τους ιερότερους πόθους, ενώ αυτοί δεν βάζουν απ’ το αρρωστημένο εγώ και το μυαλό των κάτι υπεράνω.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨9 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨9 )

 

Όποιος εις τον μυριετή κύκλο ζωών του δν εγεννήθη και  έζησε έστω και άπαξ ως Έλλην δεν ξέρει τι σημαίνει ελληνική βακχεία και σωκρατική αυτοθυσία.

Το αίμα το ελληνικό της πατριωτική αυτοθυσίας που καταπίνει η γη γίνονται εύοσμα άνθη, σίτος και έλαιον γενναίων. Αντίθετα το της των βαρβάρων ανθρωποθυσίας γίνεται κνίδες, ασπάλαθοι και καμμένα βούρλα.

Ήταν ένα θρησκευτικό κυριολεκτικώς πανεπιστήμιο που έδινε κατόπιν αυστηρών μυστηριακών εξετάσεων άυλα πτυχία ισοθέων, μυστών και ηρώων εις αυτούς που είχαν τα ανάλογα θεία προσόντα και την ηρωική αποστολή να διαφωτίσουν αλλά και να αυτοθυσιασθούν για την ελευθερία και την ηθικοπνευματική αναβάθμισι της ανθρωπότητος.  

Όταν άνοιγες τότε το πρωινό παράθυρο γευόσουν τα χρώματα της αυγής μιας αιώνιας ζωής. Το βράδυ κοιμόσουν με προσκέφαλο την δρεπανοειδή σελήνη. Στα πόδια σου κυμάτιζαν κοιμόντουσαν άρρητα μυστήρια. Η νύχτα και η μαγεία ήταν ένα.

 Οι νέοι τέρπονται με τα αθλήματα και τα πρωταθλήματα, οι γέροντες με τας τιμάς και τα αξιώματα. Αλλά τίποτα δεν υπερβαίνει τας τέρψεις και την ουρανίαν αγαλλίασιν της φιλογήρατος Αθηναίας σοφίας!   

 
2. Η αρχοντιά του ανθρώπου διασώζεται ακόμα και μέσα στην πιο απελπιστική εθνική του ομηρία. Εκεί όπου παλεύει του εξημερώσαι το δημοκρατικόν τέρας εκεί εις την πρώτη γραμμή του μεσαιωνικού σκότους.  Δεν χρειάζεται μετάφρασι.

Περιέργεια και φαντασία, το πνευματικό μας κεντρί, το κλειδί των μυστηρίων. Περιέργεια και φαντασία όπως και τα μαλλιά της κεφαλής που θέλουν όμως , από καιρού εις καιρόν, το κούρεμά των.  

Ω ημέρα μητέρα, του ήλιου χρυσή θυγατέρα! Σκαλί-σκαλί αναβαίνουν στον ουρανό οι θνητοί, με κόπο και ιδρώτα πολύ,  από την ίδια καταβαίνουν αόρατοι και οι αθάνατοι θεοί, ανύποπτοι κάτι καυτά αρκαδικά μεσημέρια  ομορφαίνοντας τα πάντα .

Θλιμμένα περιπλανώνται χαοτικά τα λόγια που δεν φύτρωσαν πουθενά, σε κανένα πνεύμα και σε καμιά καρδιά! Η ψυχοθεραπεία σκοπεύει την φιλοσοφικήν αυτοδυναμίαν, την αποφασιστικότητα και το πείσμα του ανθρωπίνου χαρακτήρος.  

Δεν εξηγούνται τα μυστήρια, ούτε τα θαύματα ούτε τα οράματα. Και το χριτωμένο άχαρο γίνεται χωρίς τύχη και χωρίς σκοπό. Μέσα στην σύγχυσι και την αοριστία δοξάζονται μάντεις, ιερείς και αστρολόγοι. οι επαγγελματίσι του είδους.  

 
3. Άλλοι καπνίζουν για να ξεφύγουν από την τρέλα των προβλημάτων και άλλοι για να δώσουν κάποια τρέλα και ενδιαφέρον στην  απρόσμενα ευτυχισμένη αλλά και ανιαρή ζωή των που η καλή της τύχη και ευκολία δεν απαιτεί πια καμιά προσπάθεια και θυσία.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨8 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨8 )

Για να ομιλήσης κάποτε με τους θεούς χρη ελευθερίαν, αλήθειαν και υγείαν ασφαλείς έχειν οδηγούς, Το ελληνικόν φως, είναι τόσο εκτυφλωτικά αληθινό ώστε για τους πολλούς εκ του σύνεγγυς μεν δεν αντέχεται, εκ δε του μακρόθεν απισύρει τον φθόνο και το μίσος.

Γιατί τόσο φθόνος και μίσος; Είναι γιατί έκλεψε όλη την δόξα του κόσμου. Και δεν απέμεινε για τους άλλους λαούς ει μη μια ετεροπροσδιοριστική, η άχαρη και ζοφερή, δόξα είτε της μιμήσεως είτε της κατεδαφίσεως και του γενοκτονικού διωγμού επί παντός ελληνικού κάρφους οφθαλμών.

Μόνο που ο μισών τα ελληνικά θα κάνοι το μεγαλύτερο κακό στον εαυτό του παραμένοντας αβέλτερος, καθυστερημένος και κακός αφού το πάθος του αυτό τον αποκλείει αυτόματα από τον ανώτερό του εαυτό και τον δρόμο που οδηγεί αποδεδειγμένα στην αλήθεια και τον ουρανό.

 Και ίσως το δια του φόβου και της βίας κατασκευάζειν θεούς και θρησκείας να μην είναι τόσο δύσκολο, την αλήθειαν όμως αδύνατον. Ο ελληνικός γαρ λόγος είναι μια αλήθεια μυστηριακή που ποτέ δεν τελειώνει. Και προ της οποίας η  βαρβαρότη0ς πάντα θα κολώνει.

Του ουρανού ολόγραμμα ο νους του ανθρώπου. Έθνος και πατρίς η ολύμπια γέφυρα που ισόθεα τον άνθρωπο καταξιώνει και απογειώνει. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι της αγάπης του θεού το ακριβότερο δώρο προς τον άνθρωπο, δώρο χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς κανένα δουλείας φόρο και φόβου όρο.

 
2. Ζωή αναπήρων και βάλε κάνουν οι στερούμενοι εθνικής, πολιτικής και θρησκευτικής παιδείας και αγωγής. Θεϊκά δε, ζώσι και πολιτεύονται όσοι τιμούν και αποκωδικοποιούν τα βακχικά μυστήρια της ελληνικής γλώσσης που καταλύουν τον φόβο του θανάτου.

Ουρανός αστροπληθής και γη πανδέγμων είναι τα χέρια του θεού. Ζωή και θάνατος είναι το ίδιο, ο φόβος είναι το μόνο που τα χωρίζει και τα ξεχωρίζει. Ο φόβος είναι το σκοτεινό καταφύγιο του κακού και μόνο η γνώσις κυνηγά και φωτίζει τα σκότη.

Οι παλαιοί άνθρωποι έζων κατά φύσιν γι αυτό και απλά, ελεύθερα και και ειρηνικά. Είχον αγνό, ανοικτό και γι αυτό ανεξίθρησκο πνεύμα. Εθεώρουν ότι όλαι αι θρησκείαι επίστευαν κατά βάθος τα ίδια περίπου πράγματα και ως προς τον άνθρωπο και ως προς την θεότητα.

Ότι οπως κάθε έθνος έχει την δική του γλώσσα και πολιτιστική παράδοσι το ίδιο συμβαίνει ως προς την θρησκεία. Εξ άλλου οι βαθείς μύσται των ήξεραν ότι όλαι αι αρχαίαι θρησκείαι των εθνών προέρχονται από μια κοινή, χαμένη στα βάθη του προϊστορικού χρόνου, κοινή αστρική καταγωγή και αφετηρία…

Ουδείς λόγος και νόημα λοιπόν να επιβάλουν την θρησκείαν των σε άλλα έθνη, πόσον μάλλον σε κατακτημένους υπ’ αυτών λαούς, αλλά ούτε και να μη υιοθετούν, παράλληλα για ποικιλία, και ξενόφερτες όπως ιδέες και θρησκείες.  

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨7 )

 

 

 ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨7 ) 

 

Για να ομιλήσης κάποτε με τους θεούς χρη ελευθερίαν, αλήθειαν και υγείαν ασφαλείς έχειν οδηγούς, Το ελληνικόν φως, είναι τόσο εκτυφλωτικά αληθινό ώστε για τους πολλούς εκ του σύνεγγυς μεν δεν αντέχεται, εκ δε του μακρόθεν απισύρει τον φθόνο και το μίσος.

Γιατί τόσο φθόνος και μίσος; Είναι γιατί έκλεψε όλη την δόξα του κόσμου. Και δεν απέμεινε για τους άλλους λαούς ει μη μια ετεροπροσδιοριστική, η άχαρη και ζοφερή, δόξα είτε της μιμήσεως είτε της κατεδαφίσεως και του γενοκτονικού διωγμού επί παντός ελληνικού κάρφους οφθαλμών.  

Μόνο που ο μισών τα ελληνικά θα κάνοι το μεγαλύτερο κακό στον εαυτό του παραμένοντας αβέλτερος, καθυστερημένος και κακός αφού το πάθος του αυτό τον αποκλείει αυτόματα από τον ανώτερό του εαυτό και τον δρόμο που οδηγεί αποδεδειγμένα στην αλήθεια και τον ουρανό. 

 Και ίσως το δια του φόβου και της βίας κατασκευάζειν θεούς και θρησκείας να μην είναι τόσο δύσκολο, την αλήθειαν όμως αδύνατον. Ο ελληνικός γαρ λόγος είναι μια αλήθεια μυστηριακή που ποτέ δεν τελειώνει. Και προ της οποίας η  βαρβαρότη0ς πάντα θα κολώνει.

Του ουρανού ολόγραμμα ο νους του ανθρώπου. Έθνος και πατρίς η ολύμπια γέφυρα που ισόθεα τον άνθρωπο καταξιώνει και απογειώνει. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι της αγάπης του θεού το ακριβότερο δώρο προς τον άνθρωπο, δώρο χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς κανένα δουλείας φόρο και φόβου όρο.

 

2. Ζωή αναπήρων και βάλε κάνουν οι στερούμενοι εθνικής, πολιτικής και θρησκευτικής παιδείας και αγωγής. Θεϊκά δε, ζώσι και πολιτεύονται όσοι τιμούν και αποκωδικοποιούν τα βακχικά μυστήρια της ελληνικής γλώσσης που καταλύουν τον φόβο του θανάτου.  

Ουρανός αστροπληθής και γη πανδέγμων είναι τα χέρια του θεού. Ζωή και θάνατος είναι το ίδιο, ο φόβος είναι το μόνο που τα χωρίζει και τα ξεχωρίζει. Ο φόβος είναι το σκοτεινό καταφύγιο του κακού και μόνο η γνώσις κυνηγά και φωτίζει τα σκότη.

Οι παλαιοί άνθρωποι έζων κατά φύσιν γι αυτό και απλά, ελεύθερα και και ειρηνικά. Είχον αγνό, ανοικτό και γι αυτό ανεξίθρησκο πνεύμα. Εθεώρουν ότι όλαι αι θρησκείαι επίστευαν κατά βάθος τα ίδια περίπου πράγματα και ως προς τον άνθρωπο και ως προς την θεότητα.

Ότι οπως κάθε έθνος έχει την δική του γλώσσα και πολιτιστική παράδοσι το ίδιο συμβαίνει ως προς την θρησκεία. Εξ άλλου οι βαθείς μύσται των ήξεραν ότι όλαι αι αρχαίαι θρησκείαι των εθνών προέρχονται από μια κοινή, χαμένη στα βάθη του προϊστορικού χρόνου, κοινή αστρική καταγωγή και αφετηρία…

Ουδείς λόγος και νόημα λοιπόν να επιβάλουν την θρησκείαν των σε άλλα έθνη, πόσον μάλλον σε κατακτημένους υπ’ αυτών λαούς, αλλά ούτε και να μη υιοθετούν, παράλληλα για ποικιλία, και ξενόφερτες όπως ιδέες και θρησκείες.   

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 6 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 6 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

Κάθε μειονέκτημα κρύβει ως αντίβαρο κι ένα προτέρημα. Ούτως ώστε να υπάρχειισορροπία και να μη χάνει ο αγωνιστής και ο υστερών το θάρρος του. Οι δε πειρασμοί είναι απαραίτητοι. τους αμαθείς πεισμώνουν, στους σοφούς μειδιούν και στους μύστας σιωπούν.  

Θεοί εκπίπτουν εις δαίμονας και εις ανθρώπους, δαίμονες άλλοτε μεν προβιβάζονται εις θεούς και άλλοτε εκπίπτουν εις ανθρώπους, και άνθρωποί τέλος άλλοτε εις δαίμονας και θεούς προβιβάζονται και άλλοτε εις άλογα ζώα  εκπίπτουν. Κοσμική νομοτέλεια. Αδράστεια.

Λόγον οφείλει δούναι και η πίστις προς την αλήθειαν, ωσαύτως και ο έρως και το μίσος, η ισχύς και το ανίσχυρον, η ειρήνη και ο πόλεμος. Το δε παρθενεύεσθαι θεωρητέα της αυτοκυριαρχίας άσκησις τις εν ορισμενωι χρόνωι όπως η Πυθαγόρειος σιωπή. Ποτέ ισόβιος αυτοσκοπός.  

Υπερισχύει και η ποιότης της ποσότητος, οι εν γνώσει και συσπειρώσει ολίγοι των εν απογνώσει και αποκολλήσει πολλών. Η αβίαστος δε σιωπή ενίοτε υπερβαίνει τους καλύτερους λόγους και εκμαιεύει τα καλύτερα συμπεράσματα.

Να είσαι ερωτευμένος με την ζωή για να σού χαρίζουν τα δώρα τους ουρανοί και θεοί. Σοφότεροι έρχονται και οι αυτοδίδακτοι και αυτομύητοι. Το δωρεάν δε προσοχήν απαιτεί. Μπορεί να είναι το γλυκύτερο δόλωμα και η μεγαλύτερη παγίδα.

 
2. Ο πολύς ενθουσιασμός μας κάνει ευάλωτους στην εξαπάτησι, τον ναρκισσισμό και την Ύβριν. Οι υπεράνω πάσης υποψίας, οι κατ’ αποκλειστικότητα διαχειρισταί του είναι οι κατ’ εξακολούθησιν βιασταί και έμποροί του.

Τους ασόφους, το 90%,  καλύπτει πνευματικώς η λαϊκίστικη θρησκεία, - όσο πιο μισαλλόδοξος και δεισιδαίμων τόσο πιο φανατική -. μια θρησκεία δημοτικού ούτως ειπείν συγκριτικά με την σοφία, την ελληνοσοφία των αρίστων, το 10%, μια σοφία πανεπιστημίου. Εξ ού και η τυραννία της πλειονότητος.      

Αδύνατον ελευθερόφρονες και ελληνίζοντες την αυτήν παιδείαν, αγωγήν και θρησκείαν έχειν με τους δουλόφροννας βαρβάρους.  Αλλά εις καιρούς παρακμής και χάους, οι της εσχάτης των ποινών, οι εκπορνευταί των εθνών, τίθενται μοιραία επί κεφαλής των κοινών.

Ήταν κάποτε μια συνωμοτική ομάδα που απέκτησε δύναμο τόσο τρομερή όσο και σκοτειή που κατέκτησε ουρανό και γη αναγορεύοντας, κατ’ εικόνα και ομοίωσιν της, το αυτοκρατορικότης σύμβολο θεό.

Επειδή αυτοί που ξέρουν να φτιάνουν νόμους ξέρουν και θεούς για να τους επικυρώνουν. Όσο για το όχλολαό αυτός σέβεται και λατρεύει περισσότερο αυτό που φοβάται και αγνοεί παρά το αντίθετο. Πολιτικοί με γραβάτα το γήινο κράτος, πολιτικοί με ράσα και το ουράνιο.

 
3.Φιλανθρωπία και μεταφυσική προστασία το αρχαιότερο και πιο προσοδοφόρο επάγγελμα στην ιστορία της ανθρωπότητος.  Η εξουσία του ο παρά φύσιν θεός της βίας, μισαλλοδοξίας και γενοκτονίας.  

Αλλά το ανθρώπινο ιδεώδες δεν είναι να γίνη ο άνθρωπος θεός αλλά να επανασυνδεθή με τον ουρανό, να φέρει τον θεό στην γη και όχι να σφετερίζεται τον θρόνο του κρύβοντάς τον στον ουρανό. Δύσκολο να επιτευχθή αυτό αλλά δεν γίνεται και αλλιώς.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 5 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 4 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

Μέγας ο αποκεκαλυμμένος οικουμενικός ελληνικός πολιτισμός αλλά και πολλά μείζων ο απηγορευμένος, ο εν ανατολήι και κατστολήι απόκρυφος, μυστηριακός αυτός ως  η χρυσή πνευματική εφεδρεία της ανθρωπότητος.

Η αληθής Αποκάλυψις έχει κι αυτή όπως όλα τα ιερά ελληνικήν υπογραφήν και έσεται όταν γη και ουρανός μέλλουσι και πάλιν ένα γενέσθαι όπως τότε επί χρυσού αιώνος ότε οι πανευδαίμονες καταθνητοί ομόθρονοι ήσαν και ομοτράπεζοι, ιχώρ με ιχώρ, των αθανάτων.

Αυτή η μυστηριακή ελληνική διδασκαλία και σοφία, η ανόθευτος κληρονομία των ουρανίων, ήτο άλλωστε αυτή που ενέπνευσε και ενεψύχωσε τότε και τους Έλληνας σοφούς, νομοθέτας, συγγραφείς, επιστήμονας και ήρωας, τους φωτοδότας του πλανητικού μας πολιτισμού.

 Τότε  και θα αποσυμβολισθή και θα γνωσθή και το μυθολογικό παρελθόν, ο σκόπιμα αποκρυπτόμενος ιστορικός βίος της ανθρωπότητος και τα μυστήρια του σύμπαντος.  Επειδή παιδεία και σγωγή δημοτικού είναι η νυν πλανητικώς κρατούσα αβρααμική έναντι της υπό διωγμόν, επιστημονικού επιπέδου, ελληνικής.

Αλλά έστω και αν ευφάνταστα, εξωπραγματικά και αμφιλεγόμενα θεωρούνται αυτά τα ελληνικά μυστήρια και οι συμβολικοί μύθοι, ως ισχυρίζονται οι διαχρονικοί διώκται και συκοφάνται των, το αποτέλεσμα είναι που μετρά και την αλήθεια.

 
2. Επειδή καμιά άλλη πνευματική σύλληψι, κανένα άλλο πνευματικό ρεύμα στην ανθρώπινη ιστορία δεν εξύψωσε τόσο τον άνθρωπο, δεν απογείωσε την αίσθησι του ιερού και του κάλλους και δεν έφερε τόσο κοντά στον άνθρωπο τους θεούς του πολιτισμού  και της ευδαιμονίας, όσο η ελληνική παιδεία.

Ο πολιτισμός είναι ανοικτό πνεύμα, παιδεία, μόρφωσι. Δεν είναι πολιτικός και θρησκευτικός εξαναγκασμός και συμμόρφωσι. Και δεν είναι θαυματουργικός τσαρλατανισμός αλλά το ακένωτο φυσικό επιστημονικό θαύμα χωρίς θρησκευτικά ταμπού, ομαδοποιήσεις και διακρίσεις.

Η εξουσία είναι σατανική. πωλεί το πνεύμα, το χειρότερο για καλύτερο, το λέει θεόσταλτο για να ανεβάση την τιμή. Ο θεός του φόβο και της περιτομής, είπετέ μοι, ο των δούλων αντιθεός, η αποδρομή των εθνικών θεών, τί καλύτερο έκτοτε πρσέφερε στον ταλαίπωρο άνθρωπο;

Η αβρααμική πίστις ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνική σοφία την διπλασιάζει. Λόγος και φόβος δεν μορεί να συνυπάρχουν, όπως ελευθερία και δουλεία. Ο φόβος είναι ο αρχιδιάβολος, ο άρχων των κακοδαιμόνων. Κάτι ξέρει ο αντιθεός, ο ¨μετά φόβου θεού¨ που τον έκανε συνεργάτη του.

Ο φόβος του θανάτου, ο μέγιστος αυτός κακοδαίμων, ο βασιλεύς των φόβων, είναι ο πραγματικός θεός των δειλών, δεισιδαιμόνων και δούλων. Και είναι αυτός που δημιουργεί εκ του μη όντος αυτοκρατορίες, θρησκείες αλλά και τους άπιστους εις αυτόν θνητούς εις θεούς θνητούς αναδεικνύει.  

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 4 )

 

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 4 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

 

Μέγας ο αποκεκαλυμμένος οικουμενικός ελληνικός πολιτισμός αλλά και πολλά μείζων ο απηγορευμένος, ο εν ανατολήι και κατστολήι απόκρυφος, μυστηριακός αυτός ως  η χρυσή πνευματική εφεδρεία της ανθρωπότητος. 

Η αληθής Αποκάλυψις έχει κι αυτή όπως όλα τα ιερά ελληνικήν υπογραφήν και έσεται όταν γη και ουρανός μέλλουσι και πάλιν ένα γενέσθαι όπως τότε επί χρυσού αιώνος ότε οι πανευδαίμονες καταθνητοί ομόθρονοι ήσαν και ομοτράπεζοι, ιχώρ με ιχώρ, των αθανάτων.

Αυτή η μυστηριακή ελληνική διδασκαλία και σοφία, η ανόθευτος κληρονομία των ουρανίων, ήτο άλλωστε αυτή που ενέπνευσε και ενεψύχωσε τότε και τους Έλληνας σοφούς, νομοθέτας, συγγραφείς, επιστήμονας και ήρωας, τους φωτοδότας του πλανητικού μας πολιτισμού. 

 Τότε  και θα αποσυμβολισθή και θα γνωσθή και το μυθολογικό παρελθόν, ο σκόπιμα αποκρυπτόμενος ιστορικός βίος της ανθρωπότητος και τα μυστήρια του σύμπαντος.  Επειδή παιδεία και σγωγή δημοτικού είναι η νυν πλανητικώς κρατούσα αβρααμική έναντι της υπό διωγμόν, επιστημονικού επιπέδου, ελληνικής.

Αλλά έστω και αν ευφάνταστα, εξωπραγματικά και αμφιλεγόμενα θεωρούνται αυτά τα ελληνικά μυστήρια και οι συμβολικοί μύθοι, ως ισχυρίζονται οι διαχρονικοί διώκται και συκοφάνται των, το αποτέλεσμα είναι που μετρά και την αλήθεια.

 

2. Επειδή καμιά άλλη πνευματική σύλληψι, κανένα άλλο πνευματικό ρεύμα στην ανθρώπινη ιστορία δεν εξύψωσε τόσο τον άνθρωπο, δεν απογείωσε την αίσθησι του ιερού και του κάλλους και δεν έφερε τόσο κοντά στον άνθρωπο τους θεούς του πολιτισμού  και της ευδαιμονίας, όσο η ελληνική παιδεία.

Ο πολιτισμός είναι ανοικτό πνεύμα, παιδεία, μόρφωσι. Δεν είναι πολιτικός και θρησκευτικός εξαναγκασμός και συμμόρφωσι. Και δεν είναι θαυματουργικός τσαρλατανισμός αλλά το ακένωτο φυσικό επιστημονικό θαύμα χωρίς θρησκευτικά ταμπού, ομαδοποιήσεις και διακρίσεις.

Η εξουσία είναι σατανική. πωλεί το πνεύμα, το χειρότερο για καλύτερο, το λέει θεόσταλτο για να ανεβάση την τιμή. Ο θεός του φόβο και της περιτομής, είπετέ μοι, ο των δούλων αντιθεός, η αποδρομή των εθνικών θεών, τί καλύτερο έκτοτε πρσέφερε στον ταλαίπωρο άνθρωπο;

Η αβρααμική πίστις ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνική σοφία την διπλασιάζει. Λόγος και φόβος δεν μορεί να συνυπάρχουν, όπως ελευθερία και δουλεία. Ο φόβος είναι ο αρχιδιάβολος, ο άρχων των κακοδαιμόνων. Κάτι ξέρει ο αντιθεός, ο ¨μετά φόβου θεού¨ που τον έκανε συνεργάτη του. 

Ο φόβος του θανάτου, ο μέγιστος αυτός κακοδαίμων, ο βασιλεύς των φόβων, είναι ο πραγματικός θεός των δειλών, δεισιδαιμόνων και δούλων. Και είναι αυτός που δημιουργεί εκ του μη όντος αυτοκρατορίες, θρησκείες αλλά και τους άπιστους εις αυτόν θνητούς εις θεούς θνητούς αναδεικνύει.  

 

3. Η λογική του ανθρώπου στέκεται μεταξύ ουρανού και αβύσσου. Όταν η ηδονή γίνεται εμμονή χάνει την ιδέα και καταντά διαστροφή. Η επιθυμία χωρίς φρένα αυτοαναιρείται στο χάος. Γιατί έρεβος δεν είναι και βοθροχάος μαύρο η διαστροφή των κτηνοβατών και των νεκροφίλων;

Όσοι έχουν λίγο μυαλό και λιγότερη ψυχή δεν ξέρουν πού να το επενδύσουν το ηθικό των κεφάλαιο. Οι πλείστοι εξ αυτών καταφεύγουν σε ληστρικές τραπεζοθρησκείες, ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, χρεωκοπούν και χάνουν αντί κέρδους κι αυτό που έχουν.    

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 3 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 3 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

Έλληνες πηγαίοι αρχαίοι, και Έλληνες εν χριστιανικήι αναστολήι και καταστολήι νέοι. Έλληνες όσοι, νοήματα λάβετε, άνευ φόβου και πάθους, μηνύματα διοσημειών επιστημονκώς ανακαινισμένων. Μας καλεί η ανωτέρα συνείδησι ημών, η πιο προικισμένη και βαθεία ρίζα των προγόνων ημών.  

Οι συγγραφείς και σοφοί της αρχαιοελληνικής λογοτεχνίας είναι αξεπέραστοι διότι δεν ήταν απλώς γραμματικοί και λογοτέχναι αλλά κατείχαν πρωτίστως την μυστηριακήν σοφίαν και αρετήν, ήσαν κυρίως μύσται βαθείς  των προγονικών αυτών αποθεωτικών μύθων και μυστηρίων.

Είχαν εντρυφήσει εις ένα αδιανόητο δι’ ημάς τους εκπεπτωκότας σήμερον είδος και ήθος θεοσέβειας. Και είχαν κατακτήσει καλλιεργούντες την αφοβίαν και την φιλοκαλλίαν μια ένθεον οικειότητα και επικοινωνίαν με τους ανωτέρους αιθερικούς κόσμους και δυνάμεις του αγαθού και ιερού.   

Το τί συνέβη μετά, το ζώμεν ήδη καθημερινά. Εξέλιπον τα πανάρχαια ιερατικά γένη και μυστήρια που ένωναν την γη με τον ουρανό, αστροθεούς και ανθρωποθεούς. Και εγένοντο σκοταδισμός, λαϊκισμός και εισιτήρια.

Επειδή δεν ήτο μόνο ο τρομοκρατικός και εκβιαστικός, αυτοκρατορικός προσηλυτισμός εκείνος. Αλλά ήτο μια πανεθνική γενοκτονία, κλοπή και απαγωγή. Μια μάταια και απεγνωσμένη, μια Σισύφια προσπάθεια της ανθελληνικής βαρβαρότητος.

 
2. Για να εξομοιωθή ο βιαστής, ο κλέπτης και ο  πλαστογράφος με τον ληστευθέντα και βιασθέντα ιδιοκτήτη και δημιουργό. Ο τύραννος πατριός με τον φυσικό βιολογικό πατέρα.  Από τους μεσαιωνικούς έως τους δημοκρατικούς εικονολάτρες οδός μία και αυτή.

Αλλά τι παιδεία και αγωγή έχει στο παιδομάζεμά του ο γενοκτόνος τύραννος να μεταδώσει; Τι άλλο ει μη την τυχοδιωκτική αγριότητα των γενιτσάρων και το θρασύδειλον των δούλων; Καμιά ευγένεια ψυχής και ήθος πραγματικών ανθρωπολατρών και πατριωτών ηρώων.

Δεν είναι οι διάδοχοί των αλλά η ιδιοκτησία των, οι ισόβιοι πελάτες και άβουλοι δούλοι, έρμαια των διεστραμμένων θελημάτων και επιθυμιών των. Αι δέκα εντολαί-διαταγαί αντί των Δελφικών παραγγελμάτων. Ού, ου, ου και πάλι ου.

Προς τούτοις, τί αγάπη και επικοινωνία μπορεί να υπάρχει σ’ ένα τέτοιο νοσηρό περιβάλλον, ένα καθεστώς βίας, φόβου και υποκρισίας αφού πραγματική αγάπη νοείται μόνο μεταξύ ελευθέρων και ισοτίμων. και όχι μεταξύ εκβιαστών και παθολογικά εξηρτημένων;

Θα μιλούν, και μιλάμε  μια ξένη πνευματική γλώσσα, την γλώσσα του σιδηρού γένους. Μια γλώσσα που αστυνομεύει το πνεύμα, αλλοιώνει την ανθρώπινη ταυτότητα και υβρίζει κατάφωρα και ανένδοτα την πανάρχαια του χρυσού γένους καταγωγή και παράδοσι της ανθρωπότητος.

 
3. Και τέλος τί θεό μπορεί να παραγάγει και να προαγάγει ο ηθικός και πνευματικός βούρκος της τυραννίας; Τι άλλο μπορεί ει μη να ανακυκλώνει χαοτικά ένα θεό βαρβαρότητος που απαιτεί μόνο δουλικό φόβο και καθαγιάζει έως και την  ανθρωποθυσία ως αποδεικτικάς πράξεις πίστεως και αγάπης προς αυτόν;

Αλλά γιατί να μισεί τόσο τον φιλελεύθερο άνθρωπο και ένας κατά τα άλλα μοναδικός, παντοδύναμος και τρομερός θεός; Δεν είναι παράξενο; Μόνο ένας που ζη μέσα στον φόβο απαιτεί φόβο, δεν εξηγείται αλλιώς. Και δεν κολλάει αυτό με τίποτα για ένα θεό.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 2 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 2 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

Ένας ατάραχος και αποφασισμένος χαρακτήρ μπορεί να καθησυχάση και ενθαρρύνη μύριους συνοδοιπόρους του, τεταραγμένους και αναποφάσιστους. Κι εσύ αν έπεσες, σήκω. Και πάλι ξανασήκω. Η ζωή μας είναι ασκήσεις ισορροπίας πάνω στο χάος.

Ήσουν μοναχικός, αγαπητέ, μα ποτέ μόνος. Σού άρεσε η παρέα με τους ένδοξους νεκρούς, ίσως γιατί τους διάλεγες εσύ κι όχι αυτοί. Κουβαλούσαν την ανόθευτη σιωπή των αιώνων.  Όσο πιο νεκροί τόσο πιο προσφιλείς, κι όσο πιο απόμακροι τόσο πιο ευλογημένοι.  

Κουρασμένος ήδη κι αηδιασμένος από μια δημοκρατική πολύχρωμη φούσκα, δημοκρατορία, την πιο διεφθαρμένη ολιγαρχία και με το πιο δημοφιλές όνομα. Ως πότε, είπες, δέσμιοι μιας εσωστρεφούς, καταθλιπτικής πολιτικοθρησκευτικής κουλτούρας;

Ελληνες κάποτε πνευματικοί, παιδιά του Κάλβου, του Ρήγα και του Κοραή, των έξω Ελλήνων και φιλελλήνων βλαστοί. Ω εσείς οι κρατούντες την εθνική σκυτάλη, μη επιλήσμονες εστέ του μεγάλου χρέους της μεγάλης. εντός και εκτός  συνόρων, εθνικής ιδέας.    

Χρυσά κέρδη, χρυσά δολώματα, χρυσοί πειρασμοί. Πωλείται η δόξα, ο θεός, η αλήθεια, το κάλλος… και φθηνότερα όλων ο άνθρωπος. Οι πωλούμενοι οι μόνοι ελεύθεροι και οι πωληταί οι πιο αιχμάλωτοι αυτοί, της απληστίας, της πιο σκληράς αιχμαλωσίας.

 
2. Ό,τι γεννάται επιφέρει γήρας και θάνατον. Ό,τι όμως δεν γεννάται, η ιδέα των, δεν πεθαίνει ποτέ. Αλλά κι ο θάνατος δεν αξίζει ούτε τον φόβο ούτε την αγάπη μας. Μόνο την ηρωική περιφρόνησι και αγανάκτησί μας.

Το κακό μας μαθαίνει εγρήγορσι και αντίστασι. Το καλό να νικάς και να προστατεύεις. Όταν νικά η Ελλάς, όταν αποτινάσσει τον ξένο ζυγό, εντός και εκτός, το χαίρεται αυτό η ανθρωπότης, ο πολιτισμός κι ο ουράνιος κόσμος των θεών.

Όταν αυτή ηττάται χαίρεται το σκοτάδι, το κακό, οι τύραννοι, οι κακόψυχοι Τούρκοι και οι συμπαθούντες αυτούς πονηροί. Ό,τι έχεις κερδίσει ω Ελλάς, με αυτοθυσίας το κέρδισες, ποταμούς αίματος. και όταν έχασες από προδοσίες έχασες και από τον φθόνο ανθρώπων και θεών.

Κάθε έθνος είναι και μια χρονοκάψουλα, μια Αργώ συλλογικής και υπερφυσικής συλλογικής μνήμης και αποστολής. Μας ταξιδεύει από αστρολιμένα σε αστρολιμένα, ώσπερ πτηνά αποδημητικά, από θανάτου εις ζωήν κι από ζωήν εις θάνατον.

Αλλά όταν χάνεις την εθνική ηθική πυξίδα, κόμματα, οργανώσεις, σωματεία κλέβουν συνωμοτικά την δημοκρατική παρτίδα. Μπανανία, αποικιοκρατία, εθνική ομηρία το αποτέλεσμα. Δείχνουν το πόσο χαμηλά μπορεί ο άνθρωπος απάνθρωπα να εκπέσει.

 
3. Έλληνες πεπροικισμένοι αλλά αρχαιόθεν διεσπασμένοι, διχοτομημένοι. Έχει γαρ προ πολλού εδώ εγκατασταθή ο πλανητικός πυροσβεστικός σταθμός του πνεύματος. Έχει τον λόγο του. Γιατί εδώ χτυπά η καρδιά του πολιτισμού και το μέλλον της οικουμένης.

Δεν σώζουν και αι αγιοποιήσεις, αθλητικά ρεκόρ, καλλιτεχνικά βραβεία. βραχύβια όσο και καταχειροκροτούμενα. δεν είναι αυτά της ουσίας τα ζητούμενα, της ψυχής τα ποθούμενα.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 1 )

 

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 1 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

 

Κοίτα και προσπέρνα. Όλα είναι αναλογικώς προϋπολογισμένα και σοφά μοιρασμένα.Τίποτα δεν αξίζει την απόλυτο πίστι, χαρά και λύπη του ανθρώπου, σ’ αυτό τον κόσμο. τίποτα δεν συγκρίνεται, τίποτα ισάξιο με το ανεκτίμητο πεπρωμένο του.

¨Και νυμφευμένος γάιδαρος κι ανύμφευτος μουλάρι, και αμφότερους στα τελικά ο διάολος θα μας πάρει!¨Μας άφησαν Έλληνες και μας ηύραν Τούρκους. Κόλασι τρέμε, ερχόμεθα ψάλλοντες. Τον κόσμο τούτο εστόλισαν θεοί και κατοικούν κακοποιοί.   

Όσο γηράσκων κανείς τόσο μεγσλύτερες απώλειες μετρά. Και μόνο ο προώρως αποθνήσκων ζημίαν ουκ έχει έχων το πικρότερο κέρδος. Αλλά μήπως πεθαίνοντας εδώ ξυπνάμε κάπου αλλού; Σε μαγεμένα μέρη μας σέρνουν αμάραντες ελπίδες.

Το καλό μας χαιρετά και το κακό μας παρακολουθεί. Η ψυχή είναι το αρχείο του σύμπαντος. Θνητός ειμί, λέγε, άνθρωπος και στην γη πατώ, η ψυχή μου όμως στον τρισμέγιστο ακουμπά ουρανό και το πνεύμα μου τρέφει η δόξα του Υψίστου.

Οι ερωτήσεις ζητούν απαντήσεις και οι απαντήσεις γεννούν ερωτήσεις. Πίνω και μεθώ, τα βάσανα μετρώ. και για αλήθεια διψώ. Η θνητότης ένα βραχύβιον τραύμα της αθανασίας.

 
2. Και ¨κεραμεύς (κεραμοποιός) κεραμεί κοτέει ( με κεραμέα αντίζηλος) και τέκτονι τέκτων (και με κτίστη ο κτίστης.)¨ Ο πιο πνευματικός είναι και ο πιο φθονερός. Φθόνος ανέκαθεν ο πρωταθλητής Ελλάδος. Πολυνίκης παίζων χωρίς αντίπαλο.

Μόνο το παλαιό επειδή δεν ζη δεν προκαλεί φθόνο και τουναντίον εξαγνίζει μαγικά τα ανθρώπινα πάθη. Ξυπνά την νοσταλγία, την περιέργεια, τον θαυμασμό  και την αγνή λατρεία. Λόγω που μεγάλη η απόστασι με τους ζώντας που το εγώ μας δεν απειλεί και δεν μειώνει

Μα τί έλεγαν τότε εκείνοι οι παλαιοί νυμφόληπτοι ποιηταί; Η γη είναι η μεγάλη θεά, έλεγαν, και η γεωργία η πιο αρχαία θρησκεία και η πιο βαθιά, με όλα του υιού της Πλούτωνος τα αγαθά! Ο γεωργός δε, ο πρώτος ιερεύς.

Γι αυτό, συμπλήρωναν, και το ¨αμύνεσθαι περί πάτρης¨είναι το κορυφαίο απ’ όλα τα ιδανικά. Και ο υπέρ πατρίδος θάνατος ο γλυκύτερος και πιο θεάρεστος εξ όλων θάνατος των ηρώων.

Ήταν η αθώα εκείνη η εποχή που οι καλοί άνθρωποι είχαν την ευλογία του καλού θεού των καλών πραγμάτων και πόθοι και πάθη μάταια δεν βάραιναν την αγνή ψυχή των. άδικο δε και άπληστο δεν εύρισκε μέσα των χώρο να εμβή.

 
3. Ο πρώτος ανθρώπινος ναός υπήρξε το τέμενος (εκ του ρ. τέμνω), ήτοι ένα υπαίθριον δενδροτομημένο κομμάτι του δάσους. και ο πρώτος βωμός (τομός - τόμος), ο μισοκομμένος κορμός δένδρου.

Κι όμως είχαν πολύ θεό μέσα των, τον θεό που αγαπά την αγνότητα και την απλότητα, έναντι των κατοπινών λαμπρών κτισμάτων που οι άνθρωποι ανύψωναν από τύψεις για να εξευμανίσουν τους ουρανούς, τόσο λαμπρότερους όσο περισσότερο απομακρύνοντο απ’ το πνεύμα των θεών.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨30)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 30)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Ερώτησις: Γιατί τα αρχαία ελληνικά: και γιατί η αρχαιοελληνική γραμματική και γραμματεία; Απάντησις; Διότι πρώτον είναι η, διαχρονικώς αποδειχθείσα και αναδειχθείσα, ανωτέρα πνευματική δημιουργία και κατάκτησις του ανθρώπου.

Δεύτερον διότι απευθύνονται σε, και τρέφουν, ό,τι ανώτερον, ευγενέστερον και θείον περικλείει η ψυχή του ανθρώπου. Τρίτον δε και κυριότερον επειδή τα ελληνικά ασκούν στην ανθρώπινη ψυχή την απελευθερωτική φυσική μαγεία της αλήθειας και του κάλλους.

Είναι η μαγεία της αβιάστου καθαράς σοφίας η οποία αποτελεί το σωτήριον αντίδοτον εις τα δηλητηριώδη και ερεβώδη προϊόντα της αποχαυνωτικής θρησκευτικής μαγείας. Δια δε τον σύγχρονο  Έλληνα είναι η φωνή του ιερού χρέους της εθνικής του συνειδήσεως και της προγονικής του κληρονομιάς.

Διαχέεται γαρ εις την διαιώνιαν διαπάλην μεταξύ καλού και κακού, θεών και τιτάνων, μια υπερβατική αντικρουόμενη ενέργεια, η μαύρη μαγεία του σκότους και του χάους όπως και η φυσική, φωτεινή και λευκή, μαγεία του φωτός και του κάλλους.

Η θρησκεία παλεύει να ερμηνεύσει αυτή την υπερβατική όσο και γεωφυσική πραγματικότητα. Ορισμένες φορές το επιτυγχάνει, τις περισσότερες όμως όχι. Ο άνθρωπος είναι αδύνατος και ρέπει προς την δεισιδαιμονία και η θρησκεία αναγκάζεται πολλάκις να πάρει το μέρος των πολλών προδίδοντας την αλήθεια.

 
2. Έτσι ο άνθρωπος παραμένει αδύνατος. και όσο πιο πολύ εμπιστεύεται την θρησκεία τόσο αυτή γίνεται πιο εξουσιαστική άρα και πιο ψεύτικη και εξωφρενική, αυτός δε όλο και πιο αδύνατος και δυστυχής. Βασικά χάνει την πίστι του στον εαυτό ώστε να ψευτίζει και η πίστι του στον δημιουργό του θεό.

Γιατί το ανθρώπινο όν αποτελεί με διαφορά το πιο προικισμένο δημιούργημα της θεότητος, είναι ένας, εν δυνάμει και εξελικτικά, εκκολαπτόμενος θεός που έχει να δώσει λόγο και αλήθεια γι αυτό.

Μέσα εις πλημμυρίδα της πλανητικής βαρβαρότητος ο θεοειδής ελληνικός πολιτισμός υπήρξε μια όασις, ένα σύντομο φωτεινό διάλειμμα, ικανό όμως να αναμορφώσει αβίαστα και να εξυψώσει ηθικοπνευματικά την ανθρωπότητα.

Γιατί θρησκείας έχουν και οι πιο βάρβαροι, θρησκευτική παιδεία και αγωγή όμως μόνο οι εξευγενισμένοι. Και αυτό επειδή είναι  οι άνθρωποι που, ανάλογα με το πνευματικό των επίπεδο, δημιουργούν και τας αναλόγους θρησκείας και όχι το αντίθετο.

Μετά τους Έλληνες έχει, αυθαιρέτως και πραξικοπηματικώς, επιβληθή και καθιερωθή εις την ανθρωπότητα ένας μεσαιωνικός κόφτης πνευματικής και ελληνοδιωκτικής καταστολής δια της επικρατήσεως  του βάρβαρου, μισαλλοδόξου και πολιτισμοκλαστικού αβρααμικού μονοθεϊσμού.

 
3. Όντως τα ιερά βιβλία και των τριών αβρααμικών θρησκειών συμπεριλαμβάνουν τόσον φωτεινάς όσο και σκοτεινάς και αντιφατικάς ιδέας, λόγια αφοριστικά, παρηγορητικά, προστατευτικά έως και τρομακτικά και κατά βάθος μηδενιστικά.

Είναι λόγια που μυρίζουν τρομοκρατία,, προσηλυτισμό, στράτευσι, αναχωρητισμό, μισαλλόδοξο φανατισμό και κυρίως τυφλή και πλήρη υποταγή στην, υπεράνω πάσης κριτικής και ελέγχου, θρησκευτική υπερεξουσία και στον θρησκευτικό νόμο-δόγμα.  

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨29)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 29)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Πολλούς πλανεύουν αι κατάπτυστοι των Σειρήνων ορμαί, οι παντοειδείς πομπώδεις πειρασμοί της φιληδονίας, και χάνουν καθ’ οδόν τον φάρο της ψυχής προς το αιθερικό βασίλειο, χάνουν τον μυστικό ιστό της ουράνιας μνήμης αυτόν που πλέκει δια νυκτός η σώφρων Πηνελόπη.

Πρόκειται για τον φάρο που συμβολίζει τον ηθικό προσανατολισμό από το μέσα μας αμόλυντο, κεντρικό εγώ, αυτό που σημαίνει συναγερμό και καλεί το έτερον ήμισύ του, το περιπλανώμενο οδυσσεϊκό εγώ στον συζυγικόν θρόνον της ιδανικής Ιθάκης.  

Κάπως έτσι καιί, ως έπος ειπείν, ο θεός έπλασε τον Έλληνα για να διδάξη το μέτρο και την αξία του εθνικού πολιτισμού, και τον Τούρκο για το τι σημαίνει σχιζοφρενική εθνική περιχαράκωσις. Επειδή την πορεία της ψυχής δεν περιορίζουν ούτε  και τα εθνοφυλετικά στεγανά και αι προκαταλήψεις.

Ανατροφή και αγωγή σε κάνουν Έλληνα ή βάρβαρο. Κρατική παιδεία και θρησκεία έχουν όλοι οι λαοί. Αλλά πόσοι πολιτική και θρησκευτική παιδεία και αγωγή; Ξεκίνα λοιπόν τον ηθικό σου αγώνα σκοτώνοντας τον βάρβαρο, το θηρίο μέσα σου.  

Αυτόφωτος υπήρξε εκείνος, ο δια πυρός και σιδήρου ακμάσας πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων προγόνων. Ετερόφωτος δε αυτός θεωρείται, ο των παρακμασάντων απογόνων αυτών, ο όλως παραδόξως εκ της αρχαιοελληνικώς δασκαλεμένης Δύσεως προελθών.   

 
2. Και όταν μιλάμε για εκπολιτισμό δεν εννοούμε την εκ του πονηρού εθνική αποπλάνησι, (πρώτα ο ιεραπόστολος, μετά ο στρατιώτης και μετά ο κεδοσκόπος έμπορος  με τα καθρεφτάκια.) αλλά την αβίαστο διεθνική φιλία και την συνεργατική μεταδοτικότητα.

Οι μεγαλόψυχοι λαοί αναπτύσσουν περίσσευμα δοτικότητος και αφθονία πνευματικότητος. Ξέρουν ότι τα της αρετής έργα είναι τα μόνα της ψυχής αιώνια κτήματα. τα δε υλικά εφήμερα, φευγαλέα. αποκτήματα.  

Η ποσότης σε βαραίνει και σε βυθίζει, μετ’ ου πολύ, στην πλήξι και την θλίψι. Το ιερόν όμως πάθος της γνώσεως και η  έρευνα της αλήθειας τρέφουν απολαυστικά την ψυχή, ενισχύουν το πνεύμα, γεμίζουν την ζωή και αδειάζουν τον θάνατο.  

Να είμαστε συγκεντρωμένοι μόνο στον εαυτό μας και στο πραγματοποιείν κνησμικώς την κτητική μας μανία μάς κάνει νοσηρά νάρκισσυς όπως τους ανθρώπους της εξουσίας.

Οι άνθρωποι της εξουσίας, όντες υπεράνω των νόμων, αντλούν την ψευδαίσθησι ότι οι ίδιοι είναι θεοί και οι λαοί είναι τα κτήνη των που χρησιμοποιούν κατά βούλησιν. Ακόμα και δια θανάτωσιν.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨28)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 28)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Ήταν η οργή του Προμηθέως: Σας προσέφερα το πνευματικόν πυρ της γνώσεως που κατακαίει τον φόβο του θανάτου και κατασβέννυσι την έωλον λαγνείαν. κι εσείς τί; το εκάματε φως αγ(ρ)ιότητος που διώκει την ελευθερίαν και θεοποιεί την απόλυτο εξουσία.

Γερά πατούν οι θεοί στον ουρανό. Αμήχανα οι θνητοί παραπατούν στην γη. Ο θεός δεν πιστεύει σε καμιά θρησκεία. Αι  θρησκείαι είναι σπασμέναι γέφυραι του ουρανίου χάους. Με αγιοποιήσεις, αθλητικά ρεκόρ και καλλιτεχνικά βραβεία μόνο η ψυχή δεν σώζεται και η μέσα έρημος μεγαλώνει.

Η ημέρα λιώνει, ο ήλιος παγώνει, το πνεύμα μένει. Οι ήρωες, είτε αφανείς  είτε δοξασμένοι, ζουν για ένα ανώτερο εθνικό και πνευματικό σκοπό. Αυτόν και όχι για το αναπαράγειν της κάθε ωραίας Ελένης ή θρησκείας τον ηθικό και πνευματικό ζυγό.

Η ομορφιά είναι το λίπασμα του πόθου. Και είναι δίκοπο, αμφίστομο μαχαίρι όταν δεν την συνοδεύει προστάτης νους και τύχη αγαθή. Αφού δεν υπάρχουν πιο ύπουλα και κολασμένα πράγματα από τα γενετήσια του ανθρώπου πάθη.

Τραγικό κι αυτό: να πιάνεσαι γέρων τε και κορόιδο συνάμα. Οι δειλοί πνίγονται στα θαύματα. Το μαθείν φέρειν τας ατυχίας και μη φέρεσθαι υπ’ αυτών ανεκτίμητος και ανεξαγόραστος έρχεται αυτό σοφία και πείρα.

 
2. Δεν πείθουν πια οι σωτήρες. Εμπόριο σωμάτων και ψυχών  παλεύουν για την δική τους κατά βάθος ν’ ανεβάσουν αυτοεκτίμησι παρά τους άσωτους να σώσουν. Αυθυποβολή και ψευδαίσθησι τους ξεπερνούν.

Πάνω στα αιώνια της ιδέας αρχέτυπα βαδίζουν οι αιώνες. Έγειρα στα σύννεφα κι εξάπλωσα στα κύματα, δεξιά του ονείρου. Η ψυχή είναι απόσπασμα της αιωνιότητος που την ζωή διαιωνίζει. Σπονδή στο άαπτον άπειρον.

Εις την προδημιουργική αιωνιότητα της ανυπαρξίας ονειρεύονται τα μέλλοντα όντα. Η αιωνιότης ίσως δεν είναι άλλο από μια αιώνια αναμονή, αναμονή που την αξίζουν μόνο αθάνατοι θεοί που με την συμπυκνωμένη πυρηνική σοφία των ανακαινίζουν τον χρόνο.

Ζήτει το βάθος της ποιότητος και το ύψος της πνευματικότητος που χαριτώνει τα όντα! Παμμάκαρ ο τερματίζων τον βίον αυτού, εν επιγνώσει ότι δεν βεβίωκεν επί ματαίω, ότι απ’ την αναλαμπή αυτή της ζωής περνώντας θα γνωρίσει στο τέλος του και το ανέσπερον φως.  

Ο θεός έχει ένα σχέδιο για τον καθένα μας. Κοίτα αυτόν! Τον κυριεύει ένα χαροποιό προαίσθημα ότι τον περιμένει περαιτέρω κάτι πολύ μεγάλο, τόσο μεγάλο που δεν έχει όνομα. επειδή στην ζωή αυτή όπως την ζουν οι θνητοί αυτό το μεγάλο δεν χωρά, ίσως και μόνο στην αθανασία.

 
3. Άλλο να σε καλημερίζει μια τεχνητή νοημοσύνη και άλλο μια ανθισμένη μητρική αγκαλιάή μια πλειάς θεών. Και μη φοβού τον πειρασμό που η δεισιδαιμονία εξαγριώνει, τον δαιμονοποιεί άλλά ο πράος σοφός λόγος τον επεξηγεί, τον εξημερώνει και τον ακυρώνει.  

Παιδί του ουρανού αυτουνου που πότε γελά και πότε κλαίει και ο ιερός άνθρωπος, όπως και παιδί της γης που γεννά και άγρια και ήμερα, και ωφέλιμα και βλαπτικά.  Γι αυτό τον λόγο και η ψυχή του, το ίδιο, φέρει ανάμεικτα και καλά και κακά.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨27)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 27)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Όλα είναι σοφά υπολογισμένα και μοιρασμένα. Μόνο που για να γίνη αυτό ανθρωπίνως αντιληπτό χρειάζεται ένα βάθος τόσο χρόνου όσο και σκέψεως. Και το να βρίσκεις πάντα ένα λόγο για να μη σε καταβάλλη το άγχος και η θλίψι αλλά ούτε και να σε παρασύρη η χαρά είναι το μέγα της σοφίας ηθικό κέρδος.  

Όποιος δεν αναζητά την αλήθεια αλλά μόνο την θρησκεία της, όπως ο Αισώπειος εκείνος δρυοτόμος όχι τον λέοντα αλλά τα ακίνδυνα ίχνη του και μόνο, αυτόν ούτε ο φωτεινός θεός της αλήθειας θέλει αναζητήσει.

Επειδή τα μεγαλύτερα ποσοστά ανθρωπίνης υποκρισίας, ψεύδους και επικινδυνότητος ανιχνεύονται στο πιο ιερό αποκούμπι της ανθρωπίνης ψυχής, την θρησκεία, μια θρησκεία δυστυχώς επαγελματοποιημένη-εργαλειοποιημένη-πολιτικοποιημένη.

Εις τρόπον ώστε η πολιτικοοικονομική δύναμις αυτής της θρηακείας να είναι τόσο απόλυτος και τρομακτικά, θεϊκά πειστική ώστε οι λειτουργοί της να ίστανται σαν θεοί υπεράνω κάθε ιερού νόμου, ελέγχου και κριτικής, ο δε θεσμός αυτός να αποβαίνει δαιμονικά μαζύ και άσυλο του απόλυτου κακού.   

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι αν και κρατική παιδεία και θρησκεία γίνονται όλο και πιο -ύποπτα - λαϊκαί και υποχρεωτικαί η ελεύθερη σκέψι, ο μόνος προς την αλήθεια και την αρετή δρόμος, τίθεται υπό διακριτικόν έως και απροκάλυπτον διωγμόν.

 
2. Δεδομένου ότι ακόμη και τα θαύματα, οι προφήται και οι Μεσσίαι, επιστρατεύονται αναιδώς σ’ αυτό το πνίξιμο της αλήθειας. Πολλοί γαρ οι θαυματόπληκτοι όσον και ασυλλόγιστοι τζογαδόροι του μεταφυσικού. Το εύκολο και άκοπο πολύ κέρδος της εξαπατήσεως.  

Έτσι έχομεν αντί για την αλήθεια το κόμμα της αλήθειας, αντί για θεό το κόμμα του θεού και αντί για φυσιολατρική θρησκεία το κόμμα της θρησκείας. Μια εγγραφή, ένα πολιτικό ή θρησκευτικό βάπτισμα και αυτό είναι όλο. Εύκολάκι.

Ο παράδεισος εκ προοιμίου σε περιμένει με ανοικτάς αγκάλας, ευκαιρία μεγάλη, εκεί όπως παν’ και οι τόσοι άλλοι. Ναι αλλά έτσι γίνεσαι συνένοχος και συνυπεύθυνος για τα άπειρα εγκλήματα και ψεύδη της θρησκευτικής απάτης και υποκρισίας.

Και τότε τί ψυχή θα παραδώσεις, απνευμάτιστε και γι αυτό έμφοβε και φανατικέ, καιροσκόπε,χωρίς προσωπική αλλά με ξένη και δανεική κρίσι και σκέψι;

Θα σού είπω, είπε ο σοφός, λόγια που δεν έχεις ποτέ ακούσει και διαβάσει.Τύποι, τυπικά, τελετουργικά, γραφειοκρατικά, χρήσιμα μεν ως κοινωνικά, αλλά από ένα σημείο και μετά, κτίζουν, μέσα κι έξω σου, μια αόρατη και αθόρυβη σκλαβιά.  

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨26)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 26)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Πώς να δελεάσεις την αθανασία, να αγκαλιάσεις την αιωνίότητα; Να υπερβής την ποιότητα, να δοξάσης την φαντασία; Το καλοπροαίρετον δεν αρκεί. Χρειάζεται και τέχνη. Και το καλοκάγαθον ευγένειαν και προσωπικότητα. Ευπατρίδες και σοφοί χρειάζονται και όχι σοφισταί και αρνησιπάτριδες της ανωμάλου ψευδοπροόδου.

Και πρωτίστως χρειάζονται θεμελιώδεις βασικοί νόμοι , έστωσαν πέντε, εφ’ ών θα στηρίζονται όλοι οι ολιγότερο ή περισσότερο υποδεέστεροι αυτών. Θέλομε κράτος αυτοκυβέρνητο, με σύνταγμα αποτελεσματικό, δημοκρατικό και όχι διακοσμητικό.

Και θέλομε δημοκρατία με σαφή διάκρισι και αλληλοέλεγχο των τριών αριστοτελικών εξουσιών (δικαστική, νομοθετική, εκτελεστική) και  όχι ανεξέλεγκτο βουλευτοκρατία ήτοι συγκεκαλυμμένη, οθωμανικού κοτσαμπασίδικου τύπου, ολιγαρχία. Και όχι φυσικά στην δημοκρατικού τύπου εθνική ευθανασία.

Χίλια ναι στην υγιά ελληνοπρεπή παιδεία, την πιο πειστική και εθνοκεντρική θρησκεία, τη σοβαρή νεολαία και πειθαρχημένη. Βουλευταί μιας μόνο θητείας, για να μη προάγουν την οικογενειοκρατία, εγγονοκρατία, την ευνοιοκρατία και αναξιοκρατία, συνταγματικός έλεγχος και όχι ασυλία και ατιμωρισία.

Δεν μας αξίζει η παρακμή, θέλομε δράσι που στον καθαρό ουρανό οδηγεί και καθοδηγεί. Τα άστρα τα διαισθάνονται και λογοδοτούν πρώτα  Περνάμε σ’ άλλη, ίσως ολύμπια πάλι, διάστασι και φάσι.

 

2. Η ψυχή αναβαίνει ακολουθώντας και πατώντας τα σκαλιά της πνευματικής  ανόδου. Ώραις-ώραις θέλει και γίνεται ο άνθρωπος επίγειος θεός, άλλαις θέλει και στέκεται στον πάτο.

Κι αν υπάρχουν στιγμαίς που ο άνθρωπος βαριέται μέχρι και τον ίσκιο του. και η ομορφιά μια δοξασμένη σκλαβιά και  η εξησφαλισμένη ευτυχία μια ρουτίνα φαίνεται.

Πιστεύοντας εις την αιωνίαν μνήμην που κοσμεί την Ελλάδα, την Ελλάδα της δόξης, του ξεπεσμού, της θλίψεως και της εξεγέρσεως. Σε μια υπερβατική εμπειρία, σε μια μορφή του κακού ανοσίας, μια  ουράνια παρουσία.  

Λοιπόν; Πολύτροπος¨ Έλλην ή ¨μονότροπος¨ βάρβαρος; Εσύ θα επιλέξεις υποχρεωτικά τίνος παιδί είσαι. Του Λαβυρίνθου ή της Αριάδνης. Της δράσεως ή του παρητημένου αναχωρητισμού. Οδυσσέα ή Παϊσιο θες για οδηγό σου;

Και στα δυο ταμπλό συγχρόνως να παίζεις δεν γίνεται. Ένα πρέπει απαραιτήτως να θυσιάσεις. Θα το κάνεις με βαρειά καρδιά.  Και αναλόγως στο επέκεινα της αιωνιότητος και της ανυπαρξίας σαν μια σπίθα ζωής θα περάσεις.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨25)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 25)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδική, ξεχωριστή  περίπτωσις. Γλιστρά και σχηματίζεται μέσα από μια πληθώρα λεπτών φυσικών διεργασιών, συμπτώσεων και πιθανοτήτων της ανάγκης. Κανείς δεν εγγυάται το μέλλον του και ούτε ελέγχει την αποστολή του.

Ψυχή πλασμένη από το πιο σπάνιο μέταλλο του ουρανού αναμετρά το θείον, αναλύει το σύμπαν και υπολογίζει τας επιπτώσεις. Μια ιερά φιλοδοξία την οδηγεί σε ακατέργαστα μονοπάτια, σε αξημέρωτα όργια φυγής και ελευθερίας μέχρι εκεί που σταματά ο χρόνος.

Την φυσική ζωή μας συντηρούν μυστικαί ισορροπίαι, ιεραί συγκυρίαι και απρόβλεπτοι δαίμονες.Η χωροχρονική απόστασι μεγενθύνει ή εκμηδενίζει τα πράγματα. Η προσέγγισις τα φέρνει στις πραγματικές διαστάσεις των.  

Ο άνθρωπος από ένα σημείο και μετά γίνεται βαρετός, κουραστικός μέχρι ν’ απομακρυνθή ή να παραμείνη και να γίνη πάλι ποθητός. Η ευτυχία είναι καλή επίθεσι αλλά  κακή στην άμυνα. Μακάριοι οι απόφοιτοι του χρέους, οι συνταξιούχοι της ανάγκης.

Κι εσύ, τέκνον εμόν, εις την οργή οκνεύου, εις δε την αγάπη εγκρατεύου. Ίνα μη σε καταβάλη ποτέ η προδοσία και την φιλτάτην απωλέσης αυτοκυριαρχία. Αίγλη και δόξα της νεότητος μετ’ ου πολύ μετακομίζουν, μένει η νοσταλγία μόνο και περίλυπα ερείπια να την υπενθυμίζουν.

 
2. Ο δίκαιος δεν χρειάζεται την αγάπη. Βρίσκεται στο κέντρο της. Η αγάπη είναι άγαν πάθημα –πάθος, υπερβολική, κυνική προσκόλλησις, μια έμμεσος αλαζονική εγκατάλειψις των οχυρών της αυτοκυριαρχίας.  Τα έωλα μέλη των ουρανίων σειρήνων.

Σ’ αυτή την γη και ζωή θα επιλέξοις ή ένα φτωχό παράδεισο ή μια πλούσια κόλασι. Πλούσιο παράδεισο αποκλείεται. Προνόμιο των θεών αυτό και μόνο. Ο δε άνθρωπος  είναι ένας αδιαμόρφωτος θεός. Έχει δρόμο ακόμα.

Δίας θεότης, Τύχη και Ανάγκη διαμοιράζονται και ελέγχουν ισομερώς τα επί γης ανθρώπινα. Ανάγκη μεν , κόρη του Χάους, τα πάντα  συγχωρεί, Τύχη δε, αδελφή αυτής, για τα πάντα αδιαφορεί και  Δίας τα πάντα δικάζει. Ο δε άνθρωπος δοκιμάζςται στην Ανάγκη, βιάζεται από την Τϋχη και κρίνεται από τον Ύπατο θεό.

Αν είχαν καλλιτεχική ευαισθησία οι άρχοντες της πολιτικής και της θρησκείας, θα είχαν από ένα άγαλμα εις τας οικίας των, ένα της θεάς φήμης και ένα της θεάς τύχης. Αλλά τέτοιοι θεοί δεν κόβουν πολλά εισιτήρια, άσε που βάζουν ιδέες προς  ζημίαν των κρατούντων οπότε…  

Η φαντασία οργώνει τα σύννεφα και φυτρώνουν όνειρα. Ο ευγενής οίστρος εξάπτει το χάος και φύονται χαρωποί δαίμονες και φωτεινοί θεοί. Υπάρχουν ημέραι και στιγμαί της ψυχής πλήρεις επικού μεγαλείου. Ο πειρασμός της αθανασίας.

3. Ο άνθρωπος γεννιέται για την ταλαιπωρία. Ας μη γεννιόταν καλύτερα. Αλλά άπαξ και εγεννήθη ας το πάροι απόφασι. Για κάθε χαρά του και μια λύπη τον περιμένει στην στροφή. Ένα-ένα του χαρίζει η νέα ηλικία τα δώρα, ένα προς ένα τού τα αφαιρεί το γήρας.

Όσο πιο έκδοτος κανείς εις τα ηδονάς τόσο πιο τρωτός, εκτεθειμένος και ευάλωτος εις τας θλίψεις. Και γαρ, με τον καιρό και κατ’ ανάγκην, ό,τι αποκτάται σ’ εγκαταλείπει,  φίλοι, δύναμι, αξιώματα. μόνη της δε η ψυχή επί τέλους απομένει, ελλειπής ή αυτάρκης.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨24)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 24)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Υπάρχουν βάσανα, βάρη ασήκωτα σ’ αυτή την ζωή που μόνο ο θάνατος μπορεί να σηκώνει. Μόνο που δεν θα τα σηκώσει ποτέ χωρίς την απαίσιαν ανταμοιβή του.  Αλλά μήπως και ο κάθε θάνατος  δεν είναι παρά η κάθαρσις της ψυχής από τα οργανικά περιττώματα της αθανασίας της;

Υπάρχει θαυμασμός και υπάρχει κορεσμός και υπάρχουν χρώματα και αρώματα πέραν πάσης φαντασίας. Ευτυχία και δυστυχία συγκοινωνούντα δοχεία. Ώσπου οι χορτασμένοι από κούρασι ζωής αποχαιρετούν το φως αποχωρώντας με αβύθιστο πλοίο.

Όλοι οι μεγάλοι πόλεμοι γίνονται για μια ωραία Ελένη, για μια γυναίκα ή για μια γυναίκα παραπάνω.  Κατάντια. Και όταν δυο στρατοί συγκρούονται μεταξύ των θα επικρατήσει ο ολιγότερο ανόητος και άτυχος. (Υπ’ όψιν: οι  ανόητοι πόλεμοι αποτελούν το 99% του συνόλου των.)

Εις ένα κοινωνικό καθεστώς βαρβαρότητος οι άνδρες καταπιέζουν τας γυναίκας δια της ωμής αγριότητος, αι δε γυναίκες εκδικούντσι τους άνδρες μέσω της φυσικής των γοητείας και εκλεπτυσμένης πονηρίας των και δολιότητος.

Προς τούτοις το θαυμαστόν, περιμάχητον γυναικείον κάλλος λειτουργεί συμπληρωματικά και ως ηθικός καταλύτης, το απόλυτον δόλωμα, τιμωρός της ανδρικής ματαιοδοξίας και κτησιομανούς αλαζονείας.

 
2. Και τώρα, ανιψούλη μου, θα σε διδάξω πώς θα γίνης άξιος διάδοχός μου, από φτωχό χωριατόπουλο να σε προσκυνούν όλοι στην  πρωτεύουσα.  Μάθε πρώτα το πιο βασικό: αι μυστικαί υπηρεσίαι κυβερνούν κατ’ αυσίαν και εξ ανέκαθεν  τα κράτη. Οι πολιτικοί είναι περαστικοί. Διάττοντες.

Δεν είναι κακό να είσαι εθνικός και θρησκευτικός τύπος. το κλασικό έμφυτο ήθος αυτό του αγνού ιδεολόγου. Μόνο που σε κάνει και εύθραυστον αυτό, πολύ εύπιστον και ευεξαπάτητον απέναντι στην κακία, την μοχθηρία και πονηρία του κόσμου. Δυστυχώς.  

Είναι ότι η καλοσύνη, όπως άλλωστε και η αγάπη, χωρίς άφοβη, ελεύθερη και καλλιεργημένη σκέψι δεν φθάνει μακριά στην γνώσι του κακού και στην λύσι των προβλημάτων. Δεν σε  προστατεύει απ’ το απόλυτο κακό. Αλλά ποιο είναι αυτό το κακό;

Είναι αυτό που διαθέτει τα ισχυρότερα μέσα και κρύβεται αθέατο και ανυποψίαστο πίσω απ’ τα πιο ιερά σύμβολα και ονόματα, ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό και το χειρότερο, ¨προσαρμόζει¨ την παιδεία στα προκρούστεια μέτρα του  προσφεροντάς την νεολαία βορά στον εξουσιαστικό Μινώταυρο.    

Εξουσία τη λένε. Και αποτελεί το πιο επιδραστικό είδος μαζικής υποβολής και μαγικής πειθούς αφού: υποκρισία, πονηρία, εξαπάτησις, όσα δηλαδή για τους έχοντας σώας τας φρένας αποτελούν την επιτομή της κακοήθειας, για την εξουσία είναι αρετή και προσόν.

 
3. Εξουσιαστική μαγεία. αλλιώς δεν εξηγείται το ότι πολιτικοί, άγιοι και σοφοί, κρυφά ή φανερά, λιγότερο ή περισσότερο, έλκονται, κυνηγούν και λατρεύουν αυτή την παντοδυναμία της εξουσίας, μιας εξουσίας που κυβερνά με νόμους που η ίδια περιφρονεί και παραβαίνει κατάφορα.

Είναι το θεϊκό άσυλο, το απυρόβλητο που ο θρόνος της εξουσίας εξασφαλίζει αδιακρίτως για τους κατόχους της ακόμα και όταν πραγματοποιούν τα μεγαλύτερα αίσχη και εγκλήματα και προξενούν την μεγαλύτερη ανθρωποθυσία.  

Ξέρουν οι άρχοντες αυτοί ότι εξουσία σημαίνει διαρκής και οριστική νίκη. ο δε νικητής μπορεί να γράφει όπως θέλει την ιστορία, την θρησκεία, την αυταγιογραφία του αλλά και την βιογραφία του ίδιου του θεού.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨23)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 23)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Τ’ ανοικτά μυαλά δεν έχουν κολλήματα ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Τα ανοικτά μυαλά δεν έχουν πίστι αλλά φιλοσοφία. Η φιλοσοφία είναι μια ανοικτή αυτοθρησκεία, μια ανοικτή πίστι. Τουναντίον η οργανωμένη θρησκεία είναι απλά μια πνευματική ειδωλολατρία.

Γι αυτό η πιο μεγάλη τυραννία είναι η εξ ονόματος του απόλυτου θεού, το τέλειο πνευματικό εργαλείο ανθρωπίνου ελέγχου και  χειρισμού. Και εν τούτοις ιδανικό για τους πνευματικώς μετά φόβου περίκλειστους.

Ένα μη συγκροτημένο κράτος θα συγκρούεται με τας περιστάσεις και θα αστοχεί προς την πραγματικότητα. Επί του προκειμένου πάσχουν ίσου όχι μόνο ο όχλος αλλά και οι οδηγοί του.

Όχι μόνο σκοπίμως αδιαπαιδαγώγητος καθυστερημένος ψηφοφόρος, έρμαιο αναχρονιστικών διεθνιστικών, διχαστικών ιδεολογιών αλλά και οι μέντορές του, η πολιτική ολιγαρχία εθνικώς αγραμμάτων έως θρησκολήπτων και πολιτικώς αναλφαβήτων τυχοδιωκτών που αδιαφορούν για το κοινό πατριωτικό αγαθό.   

Ουδέν θλιβερότερον ή λαός χωρίς πνευματική καλλιέργεια, εθνική αντίληψι, ένας λαός με φθηνό πολιτικό γούστο. Ρηχοί και φαύλοι αιωνίως θα κυνηγούν το χυδαίο πλάτος γιατί δεν έχουν βάθος ανατάσεως που θεμελιοί το πνευματικόν ύψος.

 
2. Των μεγάλων πνευμάτων αι συγγραφικαί εμπνεύσεις και αι ποιητικαί πτήσεις αδύνατον εξελιχθήναι μεγαλοφυώς και δοξασθήναι, εάν δεν τας λιπαίνει, υποστηρίζει και κοσμεί ένας ακμάζων και κυρίαρχος εθνοπολιτισμός, αν δεν τας φωτίζει η λάμψις της αθανασίας ενός αυτοκρατορικού μεγαλείου.

Μακάριοι και οι αφανείς ήρωες, άφθονοι τροφοδόται της εθνικής ψυχής. Ιδίως της ελληνικής. Δηλονότι με τους αλλήθωρους σοσιαλίζοντες, τους υποτονικούς εθνικόφρονες, και ορθοδόξως παπαγαλίζοντες ξεμείναμε εις τον ευρωδημοκρατικό πάτο. Εκ θαύματος όντως ζώμεν τρεφόμενοι.   

Αλλά είναι πνευματικός νόμος. Και μόνο όσοι ξέρουν θεούς δημιουργείν όπως οι Έλληνες, οι ιδανικοί  Έλληνες, ξέρουν και το ζωντανεύειν τον αγέννητο, αθάνατο θεό μέσα στον άνθρωπο. Αλλά βουλιάζει όποιος περιμένει μοιρολατρικά το θαύμα παύει να το συνδημιουργεί.

Ο έρως αγαπά τα ποιήματα, η ζωή τα διλήμματα και τα αινίγματα.  Και άνθρωπος σημαίνει έχω και δίδω λόγον για όλα. Ως επί το πλείστον με τον εαυτό του συνομιλεί ο άνθρωπος. Γι αυτό όποιος τού λέει ψέματα θα πνιγεί μια μέρα σ’ αυτά.

Σ’ αυτή την ζωή, απ’ αυτή την ζωή φεύγομε, πεθαίνομε όχι μια φορά αλλά κομμάτι, κομμάτι βλέποντας τους άλλους ολογυρά μας να μας εγκαταλείπουν ολογυρά μας. Ώσπου η μνήμη μας γίνεται ένα νεκροταφείο, αυτό κι ο νεκροθάπτης του.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨22)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 22)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Αλλά τί είναι ο θεός μας τελικά; Γιατί πνεύμα τον λέει ο ένας, πομφόλυγες λέει ο άλλος, ένας και μοναδικός, ο δικός μου, τον μονοπωλεί ο έτερος, πολλοί θεοί, πάρε κόσμε, οι παράλλοι. Α, και αγάπη, όλο αγάπη είναι λέει κι ένας αγαπησιάρης πονηρός.

Θεός, ένας κατακλυσμός αγάπης, πανάκεια που συγχωρεί τους πάντες, ¨θεός σχωρέσοι τους ασυγχώρητους,¨ ούτως ειπείν,  αρκεί να είσαι γραμμένος στο κόμμα και να πληρώνεις κανονικά για θρησκευτική τελετουργία και προστασία, κεριά, εράνους, κουπόνια…  Ή όχι;

¨Μακαρίσαντες υμών το απειρόκακον ου ζηλούμεν το άφρον.¨όπως έγραφε ο Αθηναίος ιστορικός. Απλοϊκός και ανόητος, και ποτέ καλός ο έχων θρησκευτικό κόφτη στο μυαλό, ο μη  εμβαθύνων στην ρίζ α του κακού που μιλά με το στόμα του θεού.     

Πολλοί οι καλοί από αδυναμία και άλλοι τόσοι κακοί από δύναμι. Άλλος με φτωχό μυαλό και πλούσιο συναίσθημα, ¨ψυχούλα,¨ κι άλλος με πολύ μυαλό όσο και αναισθησία. Η κοινωνικότης χαράσσει δρόμους αλλά η μοναξιά ανοίγει Πύλας.  

Αν δεν υπάρχει όμως αλήθεια,  ούτε γνώσις ισχύει ούτε και αρετή. Γιατί ο νικητής δεν γράφει μόνο την ανθρώπινη ιστορία αλλά και την αυτοαγιοβιογραφία του. ακόμα και την βιογραφία, το βιβλίο του θεού. Το ψεύδος όλα τα συγχωρεί γιατι για όλα αδιαφορεί.        

 
2. Η επίγνωσις του φόβου είναι η αρχή της απελευθερώσεως. Η αλήθεια πληγώνει αλλά είναι και η μόνο διέξοδος προς την υγεία και την ευδαιμονία. Η αλήθεια που αξίζει κάθε μάχη και κάθε αυτοθυσία.   

Η αλήθεια και η ελευθερία όμως γεννά ευθύνη και αγώνα. Κι αν δεν είσαι αποφασισμένος αγωνιστής, μάτσια ζης, τα ίχνη του λέοντος κυνηγάς όχι τον λέοντα.

Πρέπει να μάθεις να ιχνηλατείς το κακό. Κυρίως το αόρατο κακό, το ύπουλο και εμφύλιο που ελλοχεύει και βασιλεύει εν ειρήνη και είναι το πιο επικίνδυνο. Δεν είναι σαν το κσκό που έρχεται σαν ξένος εισβολέας και είναι ορατό και πιο αντιμετωπίσιμο.

Το πλήθος ονομάζει θεό τον κάθε βιαστή του για να ξεπλένει την ενοχή του και την ντροπή του. και δεν αισχύνεται  γιατί αυτό τού έχουν μάθει για σωστό και δίκαιο. Και είναι αυτό που βολεύει την οκνηρία και την δειλία του. Αλλά ποιος θεός αγαπά τους συμβιβασμένους;  

Τι να βαφτίζεις το κρέας ψάρι και τί το ψέμα αλήθεια; το ίδιο ηθικό έγκλημα είναι.  Κάπως έτσι δοξάζονται αι θρησκείαι, υβρίζεται ο αληθινός θεός, δικαιώνονται οι τύραννοι και οι ψεύται και εξευτελίζεται ο άνθρωπος.

 
3. Είσαι αξιολύπητος, άξιος της μοίρας σου όταν κάνεις θρησκεία σου αυτό επεβλήθη σ’ αυτό τον αρωστημένο κόσμο με δόλο στην καρδιά και το πιστόλι στον κρόταφο.

Μα όταν η ιστορία γίνεται πόρνη, η θρησκεία προαγωγός και η δκαιοσύνη δήμιος οι έσχατοι καιροί της Δϊκης είναι εγγύς. Ω Ελλάς! Το΄χει  η μοίρα σου φαίνεται. πάντα να σε σώζουν οι καλύτεροί σου και να σε κυβερνούν οι χειρότεροί σου!

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος(¨θ¨21)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 21)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Ο δρόμος για την σωτηρία είναι εστρωμένος με πολλά έωλα παραμύθια. Εμπρός! Η αναβολή είναι γεμάτη προφάσεις, αποφάσεις η δράσις. Προέχει η μυθική ανάγνωσις της πραγματικότητος. Το μεγαλύτερο ψέμα βουτηγμένο στο αίμα φορά τα ομορφότερα άμφια.

Η ιδέα είναι η ψυχή του όντως όντος. Ο δε λόγος είναι η ανάσα της ψυχής και η τροφή του πνεύματος. Η ψυχή όταν βγαίνει ανεβαίνει. Όταν ο θεός γίνεται κάλλος, δεν υπάρχει άλλος. Αλλά ουδείς λόγος μπορεί να περιγράψει την δράσι και να προδικάσει το αποτέλεσμά της.

Η ελευθερία κρύβει παγίδες, η ευκολία καταιγίδες, η ευτυχία πειρασμούς. Ο νάρκισσος βλέπει το κάλλος του όχι ως μύησι προς το ασύλληπτο και απερίγραπτο αλλά ως αναφαίρετο προνόμιο και εμπόρευμα. Γι  αυτό αποζητά ανταλλάγματα,  τιμή, αξιώματα, διαφήμισι.

Το τέλος του νάρκισσου είναι λιμνάζοντα αυτοκαταστροφικά νερά. Πνίγεται στο ίδιο του το ασγκράτητο εγωπαθές συναίσθημα και τα εξ αυτού απορρέοντα ακόρεστα πάθη.  

Οι πιο πολλοί δεν ζουν. Αποζούν. Τους  παρά φύσιν διαστροφικούς κυνηγούν αι χειρότεραι Ερινύες. Γι αυτό οι πλείονες εξ αυτών, δια το κακό, μολυσματικό κάρμα που μεταφέρουν, έχουν ένα αποτρόπαιο, εγκληματικό, έως και πρόωρο, τέλος.

 
2. Καλό να πιστεύεις αλλά το ιδανικότερον είναι να μη έχεις ανάγκη καμιά πίστι διότι στην πίστι υποκρύπτεται και η πιο ύπουλη και μεγάλη υποδούλωσι και εκμετάλλευσι. Άσε λοιπόν την πίστι για τους και συ ¨ταπεινά φρόνει.¨

Ο θεός άλλωστε δεν πιστεύει, μόνο αγαπά απλά σαν παιδιά του ό,τι γύρω του βλέπει.  Και είναι νόμος: Τίποτα δεν πάει χαμένο στην ζωή αυτή. Ανακυκλούται. Και ό,τι χάνεις ο ένας το κερδίζει και επωφελείται ένας άλλος.

Ο πλούτος συγγενεύει περισσότερο εξ όλων με το ψέμα και το έγκλημα. Η δε πενία είναι ο πιο αξιόπιστος σκληρός διδάσκαλος. Πατήρ εργοδοσία, θιός μισθοδοσία, άγιο πνεύμα ο μισθός. Αύτη η πραγματική αγία Τριάς, η μυστική θρησκεία της πενίας.

Όσοι με άγγιξαν δεν με ένιωσαν. Κι όσοι με άκουσαν δεν με κατάλαβαν τόνισε ο σοφός. Ανατολής θεοπάλαβοι παλαιοβάρβαροι και δυτικοί ωμοφάγοι νεοβάρβαροι.  Σαπίλα και ανατριχίλα και σατανοαριστερίλα.

 ¨Προσοχή! Κίνδυνος σοβαρός εθισμού και απώλειας ψυχών τε και περιουσιών.¨  αυτό θα έπρεπε υποχρεωτικά να αναγράφεται εις τας μετώπας των ιερών ναών όπως εις τα πακέτα τσιγάρων. Αλλά μιλάμε για μια τέλεια κοινωνία, φυσικά.