ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΑ ΖΑΡΙΑ ΤΑΒΛΙΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΦΕΥΓΑ"?

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΑ ΖΑΡΙΑ ΤΑΒΛΙΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΦΕΥΓΑ"? (ή που οδηγεί τώρα η έλλειψη Αμερικανών Κουστώ και ενός ψηφιακού "Σινικού Τείχους" προστασίας των Ευρωπαίων από τα fake news και της προπαγάνδας του Τράμπ και του Πούτιν).

H κατανομή των γνωστών μεταλλευτικών αποθεμάτων (σπάνιες γαίες, υδρογονάνθρακες, ουράνιο, τιτάνιο κλπ) της Ουκρανίας αξίας γύρω στα 13τρισ$, και η αδικαιολόγητα μεγάλη χρονική διάρκεια της "ειδικής επιχείρησης" της Μόσχας στα εδάφη που κατέλαβε τις πρώτες ημέρες της εισβολής των δυνάμεων της στην Ουκρανία, αρκούν για να κατανοήσει και ο μη ειδικός το "παιχνίδι" που παίχτηκε (τώρα παίζεται το φινάλε του) ανάμεσά στις δύο πρώην "υπερδυνάμεις" του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου. Αυτό που τώρα έχει μετατραπεί σε ένα νομισματικό-ενεργειακό πόλεμο που ξεκίνησε το 21 από τους G7 με την επίσημη κατάργηση της "Συνεννόησης της Ουάσινγκτον" από τους G5 το 86, επί της οποίας άνθησε ο νεοφιλελευθερισμός και η παγκοσμιοποίηση που μας τελείωσαν ως ΤΙΝΑ (There Is No Alternative, μας έλεγαν τότε).
Ως αποτέλεσμα αυτού του νομισματικού πολέμου μέχρι τώρα:

Η Μόσχα πήρε ήδη ότι ήθελε να πάρει. Το 80% περίπου της αξίας των μεταλλευτικών πόρων της Ουκρανίας, που βρίσκονται στην Κριμαία (που κατέλαβε το 16) και τις Ανατολικές ρωσόφωνες επαρχίες, το εξασφάλισε από τις πρώτες εβδομάδες της εισβολής! Όλο το επόμενο χρονικό διάστημα επιδίδεται σε δοκιμές επί του πεδίου νέων οπλικών συστημάτων, κυρίως drones, στο άδειασμα των αποθηκών της για να χωρέσουν όπλα νέου τύπου και φιλοσοφίας, στο ροκάνισμα του ευρώ και στην στροφή των δικών της ενεργειακών πόρων προς τις αγορές της Ασίας.

Ο ρόλος της κυβέρνησης Τραμπ στην "επίλυση" της σύγκρουσης στην Ουκρανία, συνεχίζει να ευθυγραμμίζεται στενά με την ΠΑΓΙΑ ενεργειακή στρατηγική της Ουάσινγκτον. Αυτήν που ισχύει από την εποχή του Ρηγκαν μέχρι σήμερα. Εστιάζεται τώρα στην μεγαλύτερη εμβάθυνση της εξάρτησης της ΕΕ από τις εξαγωγές ενέργειας των ΗΠΑ, μεγιστοποιώντας παράλληλα την πολιτική πόρων για να πιέσουν τους συμμάχους για αυξημένες αμυντικές δαπάνες.

Η υποθήκευση από τις ΗΠΑ των υπόλοιπων Ουκρανικών κοιτασμάτων για να "ξεπληρωθεί" η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια που δόθηκε στον Ζελενσκι, τον πρώην υπάλληλο της που πρόθυμα έπαιξε τον ρόλο του πιονιού. Αυτός τώρα διαπραγματεύεται μόνο το τομάρι του (από πίσω του και ο δικός μας "πρόθυμος" επιδιώκοντας ακριβώς το ίδιο)

Αυτή η πολιτική, εκτός από ληστρική-αποικιοκρατική, εμπεριέχει και μια άλλη διάσταση.

Οι επανειλημμένες απειλές του Τραμπ για δασμούς, εκτός εάν η ΕΕ αυξήσει τις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ, αποτελούν ένα παράδειγμα της συναλλακτικής προσέγγισης στη λεγόμενη "διπλωματία των πόρων" που ο ίδιος ακολουθεί. Σε αυτήν, ο ενεργειακός εφοδιασμός γίνεται και το καρότο και το ραβδί στις διατλαντικές σχέσεις και άλλες διεθνείς σχέσεις, που εδώ και 5-6 χρόνια έχουν στιγματιστεί από την συνεχή απώλεια ισχύος του δολαρίου ως του βασικού όπλου επιβολής της πρώην μονοπωλικής ηγεμονίας των ΗΠΑ σε όλο τον πλανήτη. Αυτές οι πολιτικές τώρα επηρεάζουν και τον εφοδιασμό των ΗΠΑ σε κρίσιμα μεταλλεύματα, απαραίτητα και για τις ΑΠΕ και για τις τεχνολογίες ηλεκτρονικών, όπου εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από πόρους υπό τον απόλυτο έλεγχο του Πεκίνου.

Προωθώντας την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ, η κυβέρνηση Τραμπ στοχεύει να αποδυναμώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από τους ρωσικούς πόρους και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη για τις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, ηλεκτρονικών και μετάλλων. Οι πολιτικοί νεοφιλελέ βαστάζοι του στην ΕΕ είναι πάντα πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν και αυτές τις πολιτικές και τις αντίστοιχες του Πούτιν ως αντίβαρο στις μυωπικές και εκτός τόπου και χρόνου πολιτικές των υπόλοιπων νεοφιλελέ στο ευρωπαϊκό ιερατείο των Βρυξελλών.

Η στρατηγική αυτή όμως ενισχύει τις εντάσεις σε ολόκληρη τη λεγόμενη "δυτική συμμαχία". Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η φαινομενικά απρόβλεπτη ή παλαβή εξωτερική πολιτική του Τραμπ, κινδυνεύει να τον αποξενώσει από τους Ευρωπαίους συμμάχους του, ακόμη και όταν επιδιώκει να ενισχύσει τη στρατιωτική ικανότητα του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών τους στο 5% επισείοντας τον ρωσικό κίνδυνο ως πιο ...ευκολοχώνευτο (ή Κίνα πέφτει λίγο μακριά για να δικαιολογούνται τα νέα τάνκς και f35 στην ΕΕ).

Αυτή η σύγκρουση ανταγωνιστικών (έως και αντιφατικών) μεταξύ τους πολιτικών, οδηγεί την Ουάσιγκτον σε μια αντισυμβατική (έως αστεία) "διπλωματία των πόρων" επί μιας πολιτικής "reverse Kissinger". Αυτήν που προσπαθεί τώρα να απομονώσει την Κίνα προσελκύοντας την Ρωσία με διμερή πάρε-δώσε πίσω από συγκρούσεις πιονιών στην Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Στις δεκαετίες του 70 και του 80 επιδιώχθηκε και επιτεύχθηκε το ακριβώς αντίθετο υπό την διπλωματική μαεστρία τότε του Κίσσινγκερ, που έπαιζε τότε χωρίς κανέναν σοβαρό αντίπαλο. Να αποσπάσει την Κίνα από την συμμαχία της με την τότε ΕΣΣΔ. Το κατάφερε μεν, αλλά η Κίνα αναπτύχθηκε τόσο πολύ ως βιομηχανική δύναμη ώστε να θεωρείται τώρα ως απειλή.

Αυτή όμως η τεράστια μετατόπιση του reverse Kissinger στην διπλωματική σκακιέρα, δύσκολα μπορεί να πετύχει τα αναμενόμενα αποτελέσματά της, όσο

1. Η Ρωσία (και δευτερευόντως και τα πιόνια της, όπως το Ιράν) θα κερδίζουν από την πώληση ενέργειας για να κινηθούν οι μηχανές του Πεκίνου και

2. θα μεγαλώνει ο κίνδυνος στροφής των αντίστοιχων "πολιτικών πόρων" της Κίνας ή και άλλων ανερχόμενων γεωπολιτικών δυνάμεων σε ζώνες όπου θα κυριαρχούν νέου τύπου μέσα συναλλαγών. Αυτές με νομίσματα που θα αντικρίζονται όχι πλέον από δάνεια ή αέρα κοπανιστό (όπως το δολάριο, το ευρώ, το κλασσικό γουαν, το ρούβλι ή τα $Trump coins) αλλά με την αξία τέτοιων αποθεμάτων. Όπως αυτά που ελέγχει τώρα το Πεκίνο, ή των χρηματιστηριακών τους commodities. Τα αντίστοιχα της Ουκρανίας είναι μια μικρή σταγόνα στον ωκεανό!

ΠΩΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΩΝ ΤΟΥ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΩΝ ΤΟΥ (Τα οικονομικά του πολέμου στην Ουκρανία σε πενηνταράκια)

 

Με μια πρωτοφανή άρνηση της συνέχειας των ευθυνών ενός κράτους σε ένα πόλεμο, ο "φιλειρηνικός" Τραμπ, με προφανή και τον στόχο της αποδοχής των πολιτικών του στο εσωτερικό των ΗΠΑ, που στρέφεται ήδη σε επικίνδυνα δεξιά μονοπάτια για την εδραίωση της απόλυτης κυριαρχίας 4-5 τεχνοφεουδαρχών και του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος επί της πολιτικής, εκτέλεσε το ακόλουθο colpo grosso στην Ουκρανία:

Αρχικά ισχυρίστηκε ότι παρέσυρε ο όφις του Κιέβου τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της σε ένα πόλεμο δι' αντιπροσώπων στην Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα. Καμία μαριονέτα που υποδύεται τον πρωθυπουργό στο Κίεβο δεν θα έκανε τίποτα αν δεν είχε το ΟΚ του πολιτικού της προστάτη. Η σύγκρουση με το επίσης ακροδεξιό καθεστώς του Κρεμλίνου, βόλεψε το 22 και τις ΗΠΑ και την Ρωσία στα γεωπολιτικά σχέδια των εκατέρωθεν εγχώριων ελίτ τους, που είχαν πάντα ως πρώτο στόχο την αποδυνάμωση του ρόλου της ΕΕ και του ευρώ στην εποχή της μετα- παγκοσμιοποίησης.

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι θα σταματήσει (σωστά) έναν πόλεμο για να πάρει πίσω τα 350δισ που λέει ότι κόστισε στις ΗΠΑ αυτή η διαμάχη, έχοντας συνεισφέρει, λέει, 250δισ περισσότερα από τους Ευρωπαίους.

Το ψέμα του είναι πολλαπλό:

Το συνολική "βοήθεια" των ΗΠΑ στην Ουκρανία (πολεμικό υλικό, πιστώσεις, υπηρεσίες υποστηριξης και πληροφοριών και ανθρωπιστική βοήθειά) ανήλθε από το 22 μέχρι σημερα στα 120δισ (με ανεκτελεστες πιστώσεις 24δισ, άρα στην πραγματικότητα 96δισ).
Πλέον 58δισ κόστισε η ενίσχυση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας για να ξεφορτωθεί παλιά οπλικά συστήματα που στάλθηκαν για scaŕp στην Ουκρανία με νέα, (που εντάσσονται τώρα στο αμερικανικό οπλοστάσιο),
συν 6δισ που κανείς δεν ξέρει από το 22 που πήγαν:
Σύνολο 184δισ "του κομπρί". Όσα ακριβώς έχει εγκρίνει σε 5 δόσεις το Κογκρεσσο.

Η ΕΕ αντίστοιχα και μεμονωμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ (Μ. Βρετανία, Νορβηγία, Ιαπωνία, Αυστραλία) έχουν εκταμίευση αντίστοιχα 140δισ, καρατσεκαρισμένα. Τα περισσότερα της ΕΕ δόθηκαν στην Ουκρανία με την μορφή δανείων, με εγγύηση τα 300δισ ρωσικά παγωμένα κεφάλαια από τις κρυώσεις-κυρώσεις, που παρακρατούνται στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Στον λογαριασμό- λυπητερή της ΕΕ δεν υπολογίζεται το έξτρα ενεργειακό κόστος και οι άλλες επιπτώσεις του Ουκρανικού στην ευρωπαϊκή οικονομία από την εξάρτηση της από το πολύ ακριβό LNG, κυρίως των ΗΠΑ, ως άμεσο αποτέλεσμά του πολέμου. Με πολύ συντηρητικούς υπολογισμούς αυτό το κόστος ανέρχεται σε άλλα 600δισ€.
Πάνω από το μισό αυτής της ζημιάς ενίσχυσε ήδη την οικονομία των ΗΠΑ, ενώ η Ρωσική πήρε αντίστοιχα "τα λεφτά της πίσω" από το ακριβό αέριο, πετρέλαιο και λιπάσματα που πούλησε με καπέλο στην ΕΕ μέσω Κίνας, Τουρκίας ή Ινδίας.

Παρά την ήττα και των ΗΠΑ στην Ουκρανία, τις πολεμικές αποζημιώσεις καλείται να τις πληρώσει τώρα η ηττημένη Ουκρανία ...στις ΗΠΑ!
Η τρέχουσα συμφωνία Τραμπ-Ζελένσκι για τα Ουκρανικά μεταλλεύματα, παραχωρεί το 80% από το σύνολο της αξίας τους ύψους 12τρισ στην Ρωσία μαζί με τις 4 επαρχίες που αυτά βρίσκονται.
Το υπόλοιπο 20%, ήτοι μέταλλα και υδρογονάνθρακες αξίας 2,4τρισ υποθηκεύονται από τον Τράμπ για να πάρει πίσω εκείνα τα 350δισ, που λέει ότι έδωσαν οι ΗΠΑ και για να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας από Αμερικανικές κυρίως εταιρίες! (οι ζημιές του πολέμου στις υποδομές της Ουκρανίας υπολογίζονται σε 1,2τρισ$).

Οι Ευρωπαίοι, λέει, να πληρώσουν για την άμυνα της Ουκρανίας από εδώ και πέρα. Και ως ζαβά που είναι, συν ακόμα 3% του ΑΕΠ τους για δαπάνες του ΝΑΤΟ, αλλιώς θα θυμώσει και άλλο και θα μας ταράξει και σε άλλους δασμούς εκτός από όσους ήδη ανακοίνωσε.
Από αυτά τα +3% (περίπου 360δισ κάθε χρόνο), τα περισσότερα θα ξοδευτούν άμεσα για αγορές εξοπλισμού από τις ΗΠΑ, αφού οι Ευρωπαϊκοί αντίστοιχοι θέλουν 5-6 χρόνια για να μπουν σε γραμμές παραγωγής για τις ποσότητες που θα απαιτηθούν.

"Το βαπόρι απ΄ την Περσία" 2.0

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

"Το βαπόρι απ΄ την Περσία" 2.0

Τα Ραφάλ απ’ την Γαλλία
κίνησαν για Ουκρανία
για να κάνουνε φιγούρα
αφού φύγει η πρεμούρα.
Και σ’ αυτή την ιστορία
μπλέχτηκαν και τα θηρία.

Ζήτω λέν" τώρα τ’ αλάνια
και της μίζας τα χαρμάνια!

Ήταν προμελετημένοι
καρφωτοί και λαδωμένοι,
(για παρέλαση τα πάνε
να χαζεύουν όσοι πεινάνε).

Για να κλαίν’ όλα τ’ αλάνια
που πληρώνουν και τα λάδια.

Με ευρώ θα κάνουν πάρτι
Τραμπ και Πούτιν plus συνάφι
σαν καπίκια φαγωμένα
απ' την πρέφα, τα βλαμμένα.

Άσε μας κυρία Καρακαλτάκοβα μας στον πόνο μας για τα δικά μας ζαβά, που κάνουν επίσης πλάτες στον Σουλτάνο αφοπλίζοντας τα νησιά μας.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η αγορά και συμπαραγωγή Ουκρανικών θαλασσίων drones από την Ελλάδα για τις δικές της ανάγκες θεωρείται απειλή... κατά της Ρωσίας, ενώ η αγορά τουρκικών εναέριων drones και τεχνολογιών τους από την Ουκρανία θεωρείται ως φιλική συμμετοχή guest star στο show του παραλόγου του εκεί μιλημένου πολέμου με τον θείο Σαμ που κάνετε με την Ουκρανία;; Οεο...

Άσε μας κυρία Καρακαλτάκοβα μας στον πόνο μας για τα δικά μας ζαβά, που κάνουν επίσης πλάτες στον Σουλτάνο αφοπλίζοντας τα νησιά μας.

ΦΙΝΑΛΕ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ ΠΟΥ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΡΕΦΑΣ ΜΕ ΜΠΛΟΦΕΣ ΤΕΞΑΣ POKER

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΦΙΝΑΛΕ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ ΠΟΥ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΡΕΦΑΣ ΜΕ ΜΠΛΟΦΕΣ ΤΕΞΑΣ POKER

Η μετατροπή μιας δεύτερης χώρας, μετά την Παλαιστίνη, σε χώρο εφαρμογής business plans κάποιας Blackrock, φαίνεται ότι είναι πλέον γεγονός! 

 

Το μόνο ενδιαφέρον που μένει να μάθουμε είναι το πόσο εμπλέκεται και το "δικό μας" ζαβό στα πάρε δώσε ενός πιονιού των δύο παικτών της παρτίδας, που έφτασαν να χρηματοδοτούν μέχρι και κάτι χρυσούς καμπινέδες του στο Κίεβο. Σε αυτή την παρτίδα, τα ευρώ σου έγιναν ήδη καπίκια πρέφας.

 

(Η συνέχεια επί της οθόνης σας)

ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΑΖΑ;;

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΑΖΑ;;
(Μια ματιά στην γεωπολιτική δυναμική της αρχιτεκτονικής της νέας μετα-παγκοσμιοποίησης, η "Μέση Γη" και άλλες διευθετήσεις πριν την τελική αναμέτρηση στον νομισματικό πόλεμο)

Οι περισσότεροι περιμένουν τώρα την μεταφορά των γεωπολιτικών εντάσεων στην Κίτρινη Θάλασσα μετά το show Τραμπ για την Γάζα και την επικείμενη οποία κατάληξη της Ουκρανικής κρίσης, (που, με επισπευδουσα τις ΗΠΑ το 22), ουσιαστικά έστειλε την Ρωσία στην γεωπολιτική σύνδεση των συμφερόντων της με της Κίνας.

Αυτό έλεγε το "προφανές" που δεν λαμβάνει υπόψη ΟΛΕΣ τις παραμέτρους του γεωπολιτικού ντόμινο που μετασχηματίζει γρήγορα τον νέο κόσμο μ.Ν. (μετα νεοφιλελευθερισμόύ ver1.0). Δηλαδή μετά την κατάρρευση της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης το 2021 (και με την βούλα των G7 στην σύνοδο τους στην Κορνουάλη, ενόψει ενός "Πράσινου" νεοφιλελευθερισμόύ ver2.0).

Ένας Τραμπ και η κουστωδία του-σε ρόλο μάγου Gundalf, κλήθηκε να σώσει ότι σώζεται στις ΗΠΑ κατά την δύση της καριέρας της ως ο παγκόσμιος χωροφύλαξ των συμφερόντων των ελίτ της Δύσης από τις ανερχόμενες αντίπαλες στην Ανατολή. Και ως μαθητευόμενος μάγος που είναι, σκέφτηκε να καλέσει στην παρέα του τον Πούτιν, μπας και αυτός εγκαταλείψει την συμμαχία του με την Κίνα, αυτή που του διασφαλίζει τα προς το ζειν της Ρωσικής Οικονομίας από τις πωλήσεις των υδρογονανθράκων της.

Αυτή η "διευθέτηση"-διόρθωση της προηγούμενης στρατηγικής, που απέτυχε, έχει τον ίδιο στόχο:

Τον έλεγχο της "Μέσης Γης".
Όχι αυτής του Τόλκιν, αλλά μιας τεράστιας ζώνης πολυπληθών κρατών που βρίσκονται ανατολικά των Ευφράτη-Τιγρη, το ανατολικό σύνορο του "Πράσινου Καπιταλισμού" όπου κυριαρχεί ακόμα το δολάριο. Φτάνει μέχρι τα ανατολικά σύνορα της Ινδίας, εκεί όπου ξεκινάει η ζώνη της μη ισχύος, πλέον, του πράσινου χαρτονομίσματος.

Καθόλου τυχαία λοιπόν η σειρά του ντόμινο των γεωπολιτικών εξελίξεων που πυροδοτήθηκαν από τις πολύνεκρες φοιτητικές διαδηλώσεις στο Μπαγκλαντές, που οδήγησαν στην πτώση της φιλοκινεζικης κυβέρνησης της χώρας και σε μεγάλη αστάθεια όλη την γύρω περιοχή (Νεπάλ, Μυανμαρ, Ινδία, Πακιστάν και Ιράν) και την δια αντιπροσώπων σύγκρουση Ισραηλ-Ιραν, που πυροδοτήθηκε με μία σφαγή αμάχων σε ένα rave party στο Ισραήλ και ολοκληρώθηκε με την αλλαγή καθεστώτος στην Συρία και την εγκαθίδρυση ενός "κράτους μη κράτους" στην Γάζα υπό την κυριαρχία ενος ΔΣ εκπροσώπων τού σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος των funds.

Επισπεύδων μέχρι την τώρα σε αυτές τις "διευθετήσεις" ήταν ο Πούτιν. Αυτός, όπως τώρα και ο Τραμπ, έχει ως στόχο την πρόσδεση στο άρμα τους της Ινδίας, στρατηγικού αντιπάλου δέους της Κίνας.

Στόχος του "παιγνίου": Ο έλεγχος της Αφρικής και δευτερευόντως και της Ν. Αμερικής, που είναι οι χώροι επέκτασης της οικονομικής διείσδυσης της Κίνας επί του "Δρόμου του Μεταξιού" αλλά και οι βασικοί τροφοδότης όλου του πλανήτη σε κρίσιμα μέταλλα.

Υπάρχει και προϊστορία όμως για όλα αυτά.

Από την μία οι ισχυροί ιστορικοί δεσμοί της Ινδίας με την τότε Σοβιετική Ένωση, από την εποχή του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Διατηρείται μέχρι σήμερα με την Ινδία τον καλύτερο πελάτη των ρωσικών οπλικών συστημάτων για να μπορεί να διατηρεί τις ισορροπίες με το εξοπλισμένο από τις ΗΠΑ επίσης πυρηνικό Πακιστάν.

Από την άλλη το κενό που αφήνει η εγκατάλειψη/ήττα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν (αποφασίστηκε από τον Trump, υλοποιήθηκε από τον Biden) με αναπάντητο το ερώτημα που αφορά ένα δίκτυο μεταφοράς φυσικού αερίου που διαπερνά όλο το Αφγανιστάν και με τους αγωγούς Ιραν-Αγια Πετρούπολη μέσω του Καύκασου.

Αυτός ο αγωγός μέσω του Αφγανιστάν θα μεταφέρει τελικά ρωσικό αέριο προς την Ινδία ή Ιρανικό αέριο προς την Κίνα με ακριβώς την αντίθετη ροή;;

Γνωστά όμως όλα αυτά στα think tanks και τα λόμπι της Ουάσινγκτον, που με μεγάλο ρεαλισμό (!) αποφάσισαν από το 18 την εγκατάλειψη του Αφγανιστάν (και όλης της Κεντρικής Ασίας) στον έλεγχο της Μέκκας του Κόκκινου Καπιταλισμού.
Για να περιοριστούν στο τέλος οι ΗΠΑ στα σύνορα της Ζώνης του "Πράσινου Καπιταλισμού", που ξεκινάει από την Δυτική όχθη των Ευφράτη και Τίγρη, φτάνει στις Δυτικές ακτές της Τουρκίας στο Αιγαίο και κάπου θα οριοθετείται και στην Αφρική για τον έλεγχο των πρώτων υλών της.

Η έκβαση στο κατά που θα γύρει τελικά η Ινδία καθορίστηκε όμως από την αντίδραση της τυχοδιωκτικής πολιτικής του Πουτιν στο Παλαιστινιακό (via Χαμάς, Ιράν και Ερντογάν), που θέλει να διατηρήσει μόνο τα κεκτημένα κέρδη από την ενεργειακή αγορά όσο το δυνατόν περισσότερο.

Και εκεί "χτύπησε" ο Πουτιν για να ακυρώσει τον Ενεργειακό Δρόμο Ινδιας- Σαουδικής Αραβίας- Ισραήλ- Ελλάδας, που διασφαλίζει ενεργειακή επάρκεια και στην Ινδία και την Ευρώπη με μια κόντρα των δεξιών του Ισραήλ με τους ομόσταυλους τους στην Τεχεράνη.

ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΑ ΖΑΡΙΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΦΕΥΓΑ";;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΑ ΖΑΡΙΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΦΕΥΓΑ";; (ή που οδηγεί τώρα η έλλειψη Αμερικανών Κουστώ και ένα αμερικανικό ψηφιακό "Σινικό Τείχος" προστασίας των fake news του Τράμπ από τους Ευρωπαίους).

H κατανομή των γνωστών μεταλλευτικών αποθεμάτων (σπάνιες γαίες, υδρογονάνθρακες, ουράνιο, τιτάνιο κλπ) της Ουκρανίας αξίας γύρω στα 13τρισ$, και η αδικαιολόγητα μεγάλη χρονική διάρκεια της "ειδικής επιχείρησης" της Μόσχας στα εδάφη που κατέλαβε τις πρώτες ημέρες της εισβολής των δυνάμεων της στην Ουκρανία, αρκούν για να κατανοήσει και ο μη ειδικός το "παιχνίδι" που παίχτηκε (τώρα παίζεται το φινάλε του) ανάμεσά στις δύο πρώην "υπερδυνάμεις" του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου, που τώρα έχει μετατραπεί σε νομισματικό-ενεργειακό πόλεμο.

 

Η Μόσχα πήρε ήδη ότι ήθελε να πάρει. Το 80% περίπου της αξίας αυτών των πόρων, που βρίσκονται στην Κριμαία (που κατέλαβε το 16) και τις Ανατολικές ρωσόφωνες επαρχίες, το εξασφάλισε από τις πρώτες εβδομάδες της εισβολής! Όλο το επόμενο χρονικό διάστημα επιδίδεται σε δοκιμές επί του πεδίου νέων οπλικών συστημάτων, κυρίως drones, στο άδειασμα των αποθηκών της για να χωρέσουν όπλα νέου τύπου και φιλοσοφίας, στο ροκάνισμα του ευρώ και στην στροφή των δικών της ενεργειακών πόρων προς τις αγορές της Ασίας.

 

Ο ρόλος της κυβέρνησης Τραμπ στην "επίλυση" της σύγκρουσης στην Ουκρανία, συνεχίζει να ευθυγραμμίζεται στενά με την ΠΑΓΙΑ ενεργειακή στρατηγική της Ουάσινγκτον, αυτήν που ισχύει από την εποχή του Ρηγκαν μέχρι σήμερα. Αυτή εστιάζεται τώρα στην μεγαλύτερη εμβάθυνση της εξάρτησης της ΕΕ από τις εξαγωγές ενέργειας των ΗΠΑ, μεγιστοποιώντας παράλληλα την πολιτική πόρων για να πιέσουν τους συμμάχους για αυξημένες αμυντικές δαπάνες. 

 

Η υποθήκευση από τις ΗΠΑ των υπόλοιπων Ουκρανικών κοιτασμάτων για να "ξεπληρωθεί" η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια που δόθηκε στον πρώην υπάλληλο της Ζελένσκι, που πρόθυμα έπαιξε τον ρόλο του πιονιού και τώρα διαπραγματεύεται μόνο το τομάρι του (από πίσω του και ο "δικός" μας "πρόθυμος" επιδιώκοντας ακριβώς το ίδιο), εκτός από ληστρική-αποικιοκρατική, εμπεριέχει και μια άλλη διάσταση. 

 

Οι επανειλημμένες απειλές του Τραμπ για δασμούς, εκτός εάν η ΕΕ αυξήσει τις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ, αποτελούν παράδειγμα της συναλλακτικής προσέγγισης στη λεγόμενη "διπλωματία των πόρων" που ο ίδιος θέλει να ακολουθήσει. Σε αυτήν, ο ενεργειακός εφοδιασμός γίνεται και το καρότο και το ραβδί στις διατλαντικές σχέσεις, που εδώ και 4-5 χρόνια έχουν στιγματιστεί από την συνεχή απώλεια ισχύος του δολαρίου ως του βασικού όπλου επιβολής της πρώην μονοπολικής ηγεμονίας των ΗΠΑ σε όλο τον πλανήτη. Αυτές οι πολιτικές τώρα επηρεάζουν και τον εφοδιασμό των ΗΠΑ σε κρίσιμα μεταλλεύματα, απαραίτητα και για τις ΑΠΕ και για τις τεχνολογίες ηλεκτρονικών, όπου εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από πόρους υπό τον απόλυτο έλεγχο του Πεκίνου. 

 

Προωθώντας την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ, η κυβέρνηση Τραμπ στοχεύει να αποδυναμώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από τους ρωσικούς πόρους και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη για τις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, ηλεκτρονικών και μετάλλων. Οι ακροδεξιοί βασταζοι του στην ΕΕ είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν και αυτές τις πολιτικές και τις αντίστοιχες του Πούτιν. 

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤΕ ΜΙΑΣ ΓΙΑΛΤΑΣ νο2- ΚΑΙ 10 ΑΥΓΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤΕ ΜΙΑΣ ΓΙΑΛΤΑΣ νο2- ΚΑΙ 10 ΑΥΓΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Κατά τον Τραμπ, που τώρα διαχειρίζεται μια ακόμα ήττα της "Συλλογικής Δύσης" (στην οποία θέλει να συνεχίσει να ηγείται), η διαπραγμάτευση μιας "ειρήνης" με τον Πούτιν στην επικείμενη Γιάλτα νο2 για το Ουκρανικό, θα έρθει με όρους "business deals". Παραχωρώντας στον Πούτιν τα εδάφη που ήδη κατέλαβε, έναντι της άμεσης άρσης , λέει, των κυρώσεων που πήρε η Δύση από το 16 κατά της Ρωσίας.

 

Οι κυριότερες είναι:

 

Η αποκοπή (ή καταστροφή) των αγωγών φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την ΕΕ, για να μην μπορεί αυτή να αναπτυχθεί οικονομικά.

 

Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αφού η "γεωπολιτική" οπτική του Make America Grate Again επιδιώκει την συνέχιση της ενεργειακής εξάρτησης της ευρωπαϊκής οικονομίας μόνο από το πανάκριβο αμερικανικό LNG (και με δασμούς σε όποιον δεν το ψωνίζει).

 

Τα 3 χρόνια, αυτά που χρειάστηκε η Ρωσία για να στρέψει τους ενεργειακούς τις πόρους προς τις Ασιατικές αγορές, ήταν ο κύριος λόγος συντήρησης ενός αργόσυρτου πολέμου δοκιμών drones και άλλων ρομποτικών συστημάτων και αντισυστημάτων ΑΙ επί του πεδίου αυτού του 'πολέμου χαρακωμάτων" χωρίς χαρακώματα.

 Καλά πήγε αυτό, σημειώσατε Χ.

 

Την επιστροφή των 400δισ παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων του ρωσικού κράτους ή Ρώσων ολιγαρχών στους δικαιούχους τους.

 

Αυτά τα κεφαλαία που βρίσκονται μπλοκάρισμα στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, η ΕΕ θέλει να τα χρησιμοποιήσει ως εγγύηση έκδοσης δανείων προς την Ουκρανία για να ανοικοδομηθεί (έχει υποστεί ζημιές στις υποδομές της ύψους 1,2τρισ), ενώ ο Τράμπ τα εποφθαλμιά μαζί με τα έσοδα υποθήκευσης ουκρανικών μεταλλευμάτων, για να μετατρέψουν τις στέπες του Δνείπερου σε κάποια "Ουκρανική Ριβιέρα" από εταιρίες δικών του συμφερόντων.

 

Οπότε το κλωτσομπουνίδι που πέφτει τώρα πίσω από τον μπερντέ των ένθεν κακείθεν Συνόδων και τηλεφωνικών συνομιλιών επ' αυτού, δύσκολα θα καταλήξει σε άρση και αυτής της κύρωσης, χωρίς κάποια ισόποση αποζημίωση του Πούτιν από κάπου αλλού. 

 

Όμως από την Συρία η Ρωσία εκδιώχθηκε και πολύ δύσκολα θα αποδεχτεί ο Τραμπ μια "τράμπα εσόδων" από μια μεγαλύτερή Ρωσική διείσδυση στην Υποσαχάρια Αφρική και την Λιβύη (μέσω Άγκυρας), για να δείξει ισοφάριση και ο Πούτιν στο εσωτερικό του ακροατήριο.

 

Η ανταλλαγή ΟΛΗΣ της Ουκρανία-υπέρ της Ρωσιας έναντι του Ιράν -στην Δύση, για να διακοπεί η από εκεί ενεργειακή τροφοδοσία της Κίνας, είναι ένα πολύ πιο πιθανό σενάριο στο πάρε-δώσε, παρά το ρίσκο της Ουάσινγκτον να γίνει έτσι στενότερη η συνεργασία Πεκίνου-Μόσχας αντι αυτή να χαλαρώνει.

 

Το "τυράκι' επιστροφής των Ρωσικών τραπεζών στο σύστημα SWIFT, ως μέτρο άρσης κυρώσεων, δεν "δουλεύει".

ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΟΥ Ο MUSK ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΊΑ ;;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΟΥ Ο MUSK ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΊΑ;;

Για τις ανεμογεννήτριες στην Βόρεια Θάλασσα ή για τα δικαιώματά νεαρών θυμάτων σεξουαλικών επιθέσεων την περίοδο 1997-2007 είπες;;

 

Σε γελάσανε!

 

Επειδή 3,8 τρισεκατομμύρια δολάρια σε ημερήσιο forex συνεχίζουν να ελέγχονται από το City του Λονδίνου!

 

Αυτό είναι περισσότερο από το ένα τρίτο των συναλλαγών παγκοσμίως (για την ακρίβεια το 38,1%), για ποσά συναλλαγών περισσότερα από τα επόμενα τρία μεγαλύτερα κέντρα - Νέα Υόρκη, Σιγκαπούρη και Χονγκ Κονγκ - μαζί, αφού η Νέα Υόρκη διεκπεραιώνει $1,9 τρισ/ημέρα, η Σιγκαπούρη: $930 δις και το Χονγκ Κονγκ: $690 δισ.

 

Οι 180 διεθνείς Τράπεζες που είναι εγκατεστημένες εκεί μαζί με την Τράπεζα της Αγγλίας, ως κέντρο συντονισμού του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματός των φορολογικών παραδείσων-πρώην Βρετανικών αποικιών ή φυλακίων τύπου Κέυμαν κλπ, συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται το ειδικό νομοθετικό καθεστώς που ισχύει μόνο σε αυτή την στενή λουρίδα της πόλης του Λονδίνου, ως το κατάλοιπο-συνέχεια της πρώην Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό της ανωνυμίας που έχει διαμορφωθεί γύρω από την έννοια του "trust".

 

Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των συναλλαγών αφορά κίνηση κεφαλαίων μαύρου χρήματος.

Πιο συγκεκριμένα: η "3η βρετανική αυτοκρατορία" που κατοικοεδρεύει στο City στηρίζεται σε τρία μόνο απλά συστατικά:

 

Την έννοια του "καταπιστεύματος"(trust) που εμφανίστηκε στην Αγγλία ως πρακτική ανώνυμης μεταβίβασης περιουσίας στις τελευταίες 2 σταυροφορίες.

 

Αυτή εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα σύνθετο νομικό καθεστώς ανωνυμίας για την αποφυγή φόρων, που ενσωματώθηκε περίτεχνα και στο περίφημο "Αγγλικό δίκαιο" και συνεχίζει να βρίσκεται στην καρδιά του ρεμπουμπλικανικού τρόπου σκέψης της αμερικανικής δεξιάς, ως κατάλοιπο της εξέγερσης του 1776 όταν Ιρλανδoί και Σκοτσέζοι άποικοι πήραν την εκδίκηση τους αμφισβητώντας το δικαίωμα του Αγγλικού θρόνου να τους φορολογεί το τσάι. 

 

Η λειτουργία του City του Λονδίνου, όπου και η έδρα της Τράπεζα της Αγγλίας ως ένα ιδιότυπο κράτος- μέσα-στο-κράτος του Ηνωμένου Βασιλείου, με ισχυρή αυτονομία από την νομοθεσία και τον εποπτικό έλεγχο της εκλεγμένης κυβέρνησης, αλλά ισχυρότατους δεσμούς με την βασιλική οικογένεια της Μ.Βρετανίας.

 

Την επέκταση των τραπεζικών, παραΤράπεζικων και άλλων υπηρεσιών σκιώδους τραπεζικής που ανακαλύφθηκαν στο City σε ασήμαντα πρώην παράκτια νησιώτικα φυλάκια της Βρετανίας, τα γνωστά Παραδείσια Νησιά των offshore. Και δευτερευόντως και σε λίγο μεγαλύτερα, όπως η Κύπρος, η Μάλτα, η Σιγκαπούρη και το Ντουμπάι, όπου το αποτύπωμα αυτού του Αγγλικού δικαίου παρέμεινε ισχυρό. Από εκεί το κρυμμένο χρήμα μέσω των offshore καταλήγει (ή ελέγχεται) στο City του Λονδίνου!

 

Αυτό το πλέγμα χαρακτηριστικών συγκέντρωσε η 3η Βρετανική Αυτοκρατορία μέσα σε 30-40 χρόνια μετά την κρίση του Σουέζ το 38% των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων του πλανήτη! Πάνω από τις μισές πράξεις που διενεργούνται μέσω αυτού του κέντρου και αφορούν κινήσεις φοροδιαφυγής (από μεμονωμένους έως πολυεθνικών) και κινήσεις ξεπλύματος κάθε μορφής μαύρου χρήματος.

 

Το "Ελβετικό μοντέλο" παροχής τραπεζικής ανωνυμίας δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί το City. Ούτε το κοπιάρισμα αυτού του μοντέλου μετά το 73 από τις ΗΠΑ στο Delaware, Chicago και Νεα Υόρκη κυρίως κατάφερε να αποσπάσει πάνω από το 20% αυτής της χρυσοτόκου χρηματοπιστωτικής αγοράς ξεπλύματος μαύρου κυρίως χρήματος. . 

 

Μετά την κατάργηση του "κανόνα του χρυσού" το 71 από τον Νίξον, στις ΗΠΑ αναπτύχθηκαν κυρίως οι χρηματιστηριακές υπηρεσίες και τα σύνθετα τοξικά τραπεζικά προϊόντα (και δευτερευόντως ορισμένοι κλάδοι όπως η αμυντική βιομηχανία η πληροφορική/ηλεκτρονικά/διαδίκτυο και κλάδοι της φαρμακοβιομηχανίας κυρίως). Με αυτά πορεύεται τώρα ο θείος Σαμ, που δεν έχει απολύτως καμία ελπίδα για να γίνει Grate βιομηχανικό κράτος Again, όσο και να το θέλει ο ημιπλανητάρχης νέος ένοικος του Λευκού Οίκου. 

 

Τα κέρδη των ελίτ που κυρίως πλουτίζουν σήμερα από τα παίγνια στην Wall Street κάπου πρέπει να "κρυφτούν" για φορολογικούς και άλλους λόγους. 

 

Και έτσι γιγαντώθηκε μέχρι σήμερα η σκιώδης "Τρίτη Βρετανική Αυτοκρατορία", που σε κάποιο σημείο, έδειξε να ασφυκτιά κάτω από την επιτήρηση των εποπτικών αρχών της ΕΕ. Κυρίως από το πλέγμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο και το νομικό πλαίσιο ελέγχου της κίνησης μαύρου χρήματος δια των νέων ψηφιακών μέσων συναλλαγής (Κανονισμός MICA). Αυτά που σχετίζονται με όσα ο πολύς κόσμος λέει ακόμα "κρυπτονομισματα"

 

Έτσι, μέσω του συντηρητικού κόμματος και κάποιων ακροδεξιών εθνικιστικών κομμάτων της περιόδου Trump 1.0, έγινε το χατίρι της βασιλικής οικογένειας της Μ Βρετανίας, που ουσιαστικά είναι και ο θεματοφύλακας των συμφερόντων περί το City:

O ΤΡΑΜΠ, ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΣΦΑΙΡΑ ΠΥΡΑ.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

O ΤΡΑΜΠ, ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΣΦΑΙΡΑ ΠΥΡΑ. (Το Χρονογράφημα του Σαββάτου)

 

Τυχαίνει να γνωρίζω από πρώτο χέρι (από άτομο που ήταν μπροστά) για μια συνομιλία ανάμεσα στον Τραμπ και τον Νίκο Κοτζια, όταν συνόδεψε ως ΥπΕξ τον Τσίπρα στην Ουάσιγκτον για να διαπραγματευτεί την αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό των 120 F-16 σε επίπεδο Viper (33 από αυτά έχουν ήδη μπει σε υπηρεσία, μετά την αναβάθμιση τους στην ΕΑΒ, δίνοντας μας για μερικά χρόνια μια υπεροπλία στον αέρα του Αιγαίου).

 

Εκείνη την εποχή σκλήρυνε πάλι η θέση των ΗΠΑ προς το Ιράν από τον Τραμπ, βάζοντας τέλος σε μια προσπάθεια της εποχής Ομπαμα για την ένταξη του Ιράν στην Δύση. Ο πραγματικός λόγος αυτής της αλλαγής πολιτικής ήταν η ανακάλυψη ενός νέου μεγα-κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Δυτικό Ιράν.

 

Αν και αυτό κατευθύνονταν προς την ΕΕ, τρέχα μετά να πουλήσεις-σκέφτηκε ο Τραμπ, το ακριβό LNG του Τέξας στα ζαβά τους Ευρωπαίους, για να τελειώνουμε επιτέλους και με αυτό το ευρώ. Ας το δώσει, ξανα-σκεφτηκε, στην Κίνα για να μείνει απούλητα το αέριο του Πούτιν. Πήρε ανάποδες και αυτός και μπούκαρε στην Κριμαία για να πιάσει στασίδι για την επόμενη παρτίδα σκακιού.

 

Οπότε ήταν βέβαιο ότι η Ελληνική αντιπροσωπεία θα έτρωγε μια πίεση, αντίστοιχη με την προχθεσινή στον Ζελένσκι, για να συμμετέχουμε με στρατό στις εκστρατείες απομόνωσης του Ιράν (για να πάρουν πάλι τα απάνω τους οι μουλάδες). Αλλιώς F16 viper γιοκ.

 

Ο Κοτζιάς όμως μπλόκαρε κυριολεκτικά τον Τραμπ με το ακόλουθο φοβερό επιχείρημα: 

 

-"Εμείς κάναμε το καθήκον μας νικώντας την Περσία πριν 2300 χρόνια. Οπότε η σειρά σας τώρα".

 

Όσο εξωφρενικό και αν ακούγεται αυτό το επιχείρημα, δούλεψε! Και την αναβάθμιση των F16 εξασφαλίσαμε σχετικά φτηνά και δεν μπήκαμε σε πολεμικές περιπέτειες εν μέσω μνημονίων!

 

Ο Μητσοτάκης, όταν του είπαν αντίστοιχα ναι βάλει πλάτη στην Ουκρανία στέλνοντας από τα νησιά του Αιγαίου βαρύ οπλισμό αφήνοντας τα μηχανοκίνητα τάγματα και το αντιαεροπορικό πυροβολικό τους χωρίς βασικά τους όπλα, το έκανε πρόθυμα. Βλέπεις δεν του κόβει τόσο για να έλεγε αντίστοιχα στον Μπάιντεν (που τον πίεζε και για να ψωνίσει τα F-35):

 

-"Εμείς κάναμε το καθήκον μας στην Ουκρανία με την Αργοναυτική εκστρατεία, στέλνοντας τον Ιάσονα να βουτήξει το Xρυσόμαλλο Δέρας. Σειρά σας τώρα να πάτε να πάρετε από τον Ζελένσκι όσα μέταλλα και αέρια του αφήσει ο Πούτιν, για να μπορείτε να μας τα πουλάτε με καπέλο σομπρέρο" και οι δύο.

ΠΩΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΩΝ

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ Ο ΤΡΑΜΠ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΕ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΣΜΩΝ 

Με μια πρωτοφανή άρνηση της συνέχειας των ευθυνών ενός κράτους σε ένα πόλεμο, ο "φιλειρηνικός" Τραμπ, με προφανή και τον στόχο της αποδοχής των πολιτικών του στο εσωτερικό των ΗΠΑ που στρέφεται ήδη σε επικίνδυνα μονοπάτια για την εδραίωση της απόλυτης κυριαρχίας 4-5 τεχνοφεουδαρχών και του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος επί της πολιτικής, εκτέλεσε το ακόλουθο colpo grosso στην Ουκρανία:

 

Ισχυρίστηκε ότι παρέσυρε ο όφις του Κιέβου τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της σε ένα πόλεμο δι' αντιπροσώπων στην Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα. Καμία μαριονέτα που υποδύεται τον πρωθυπουργό στο Κίεβο δεν θα έκανε τίποτα αν δεν είχε το ΟΚ του πολιτικού της προστάτη. Η σύγκρουση με το επίσης δεξιό καθεστώς του Κρεμλίνου, βόλεψε το 22 και τις ΗΠΑ και την Ρωσία στα γεωπολιτικά σχέδια των εκατέρωθεν εγχώριων ελίτ τους, που είχαν πάντα ως πρώτο στόχο την αποδυνάμωση του ρόλου της ΕΕ και του ευρώ στην εποχή της μετα- παγκοσμιοποίησης.

 

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι σταμάτησε (σωστά) έναν πόλεμο για να πάρει πίσω τα 350δισ που λέει ότι κόστισε στις ΗΠΑ αυτή η διαμάχη, έχοντας συνεισφέρει, λέει, 200δισ περισσότερα από τους Ευρωπαίους. 

 

Το ψέμα του είναι πολλαπλό:

 

Το συνολική "βοήθεια" των ΗΠΑ στην Ουκρανία (πολεμικό υλικό, πιστώσεις, υπηρεσίες υποστήριξης και πληροφοριών και ανθρωπιστική βοήθειά) ανήλθε από το 22 στα 120δισ (ανεκτέλεστες πιστώσεις 24δισ, άρα στην πραγματικότητα 96). Πλέον 58δισ που κόστισε η ενίσχυση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας για να ξεφορτωθεί παλιά οπλικά συστήματα που στάλθηκαν για scaŕp στην Ουκρανία με νέα, (που εντάσσονται τώρα στο αμερικανικό οπλοστάσιο) συν 6δισ που κανείς δεν ξέρει από το 22 που πήγαν: Σύνολο 184δισ "του κομπρί". Όσα ακριβώς έχει εγκρίνει σε 5 δόσεις το Κογκρέσο.

 

Η ΕΕ αντίστοιχα και μεμονωμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ (Μ. Βρετανία, Νορβηγία, Ιαπωνία) έχουν εκταμίευση αντίστοιχα 140δισ, καρατσεκαρισμένα. Τα περισσότερα της ΕΕ δόθηκαν στην Ουκρανία με την μορφή δανείων, με εγγύηση τα 300δισ ρωσικά παγωμένα κεφάλαια από τις κρυώσεις-κυρώσεις, που παρακρατούνται στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

 

Στον λογαριασμό- λυπητερή της ΕΕ δεν υπολογίζεται το έξτρα ενεργειακό κόστος και οι άλλες επιπτώσεις του Ουκρανικού στην ευρωπαϊκή οικονομία από την εξάρτηση της από το πολύ ακριβό LNG, κυρίως των ΗΠΑ, ως άμεσο αποτέλεσμά του πολέμου. Με πολύ συντηρητικούς υπολογισμούς αυτό το κόστος ανέρχεται σε άλλα 600δισ€. Πάνω από το μισό αυτής της ζημιάς ενίσχυσε ήδη την οικονομία των ΗΠΑ, ενώ η Ρωσική πήρε αντίστοιχα "τα λεφτά της πίσω" από το ακριβό αέριο, πετρέλαιο και λιπάσματα που πούλησε με κοπέλα στην ΕΕ μέσω Κίνας, Τουρκίας ή Ινδίας. 

 

Παρά την ήττα και των ΗΠΑ στην Ουκρανία, τις πολεμικές αποζημιώσεις καλείται να πληρώσει η ηττημένη Ουκρανία ...στις ΗΠΑ!