Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν.
(Άρθρο γνώμης σε μορφή γεωμετρικής κατασκευής)

Ανάλυση:
Καθώς το Ριάντ υπογράφει μια ιστορική συμφωνία σιδηροδρομικού διαδρόμου με την Άγκυρα και οι τουρκικές τράπεζες ετοιμάζονται να ανοίξουν σε όλη τη Συρία, οι εχθροί του Ισραήλ δεν είναι οι μόνοι που αναδιαμορφώνουν τη Συρία.

Ενώ η ισραηλινή αεροπορία αποσυναρμολογούσε την πυρηνική υποδομή του Ιράν και οι Ισραηλινές Άμυνες πολεμούσαν σε πολλαπλά μέτωπα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πέρασε τους ίδιους μήνες κάνοντας αυτό που κάνει καλύτερα: μετατρέποντας την περιφερειακή καταστροφή σε προσωπικό στρατηγικό κέρδος.

Την Τρίτη στο Ριάντ, ο Σαουδάραβας υπουργός Μεταφορών Σαλέχ Αλ-Τζάσερ και ο Τούρκος ομόλογός του υπέγραψαν ολοκληρωμένα μνημόνια κατανόησης για έναν νέο χερσαίο σιδηροδρομικό διάδρομο. Ο δηλωμένος στόχος είναι πρακτικός:

Παράκαμψη του σχεδόν κλειστού Στενού του Ορμούζ, μείωση του χρόνου διέλευσης φορτίου από τριάντα και πλέον ημέρες δια θαλάσσης σε λιγότερο από δύο εβδομάδες δια ξηράς και διάσωση των αλυσίδων εφοδιασμού του Κόλπου που έχουν στραγγαλιστεί από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν και η παράκαμψη και του παλιού checkpoint της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, του Σουέζ.

Έτσι διαμορφώνεται δυναμικά μια άλλη αρχιτεκτονική για την ευρύτερη Μέση Ανατολής Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία με τον άξονα Τουρκίας-Ιραν-Πακιστάν να παίζει τον ρόλο που είχε το Ισραήλ στην ίδια περιοχή στα προηγούμενα 70 χρόνια.

Ο διάδρομος εκτείνεται από την Κωνσταντινούπολη μέσω της Συρίας μετά την πτώση του Άσαντ, κατεβαίνοντας την Ιορδανία και καταλήγοντας στο υπάρχον σιδηροδρομικό δίκτυο της Σαουδικής Αραβίας στο συνοριακό πέρασμα Χαντίθα, με φιλοδοξίες να φτάσει τελικά στο Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό. Το εκτιμώμενο κόστος επένδυσης ανέρχεται σε περίπου πεντέμισι δισεκατομμύρια δολάρια, με την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομών να έχει ήδη δεσμεύσει 750 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή τουρκικών σιδηροδρομικών υποδομών κατά μήκος της διαδρομής.

Κάθε πόλη σε αυτόν τον χάρτη είναι σκόπιμη και καμία από αυτές δεν είναι ισραηλινή.

Τον Σεπτέμβριο του 2023, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης, γνωστό ως IMEC, στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Νέο Δελχί. Αυτός ο διάδρομος είχε σχεδιαστεί για να μεταφέρει εμπορεύματα από ινδικά λιμάνια μέσω των ΗΑΕ, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας και του Ισραήλ, και στη συνέχεια προς την Ευρώπη. Ήταν, μεταξύ άλλων, ένα έμμεσο στοίχημα ότι οι διασυνδέσεις του Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Αβραάμ μετέτρεπαν το εβραϊκό κράτος στον απαραίτητο εμπορικό κόμβο του εμπορίου της Μέσης Ανατολής.

Ο Ερντογάν ήταν έξαλλος. Η Τουρκία, η γεωγραφική γέφυρα μεταξύ Ασίας και Ευρώπης για αιώνες, είχε παρακαμφθεί εντελώς. Το είπε αυτό δυνατά και επανειλημμένα.

Η IMEC ως μονόδρομος πέθανε όμως τον Οκτώβριο του 2023 με την επίθεση της Χαμάς, που είχε τότε τις πλάτες και του Πουτιν, σε ένα rave party στο Ισραήλ. Δεν έχει ανακάμψει αυτό ακόμη. Ο διάδρομος Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας που ανακοινώθηκε αυτή την εβδομάδα είναι η άμεση αντικατάστασή του και ο Ερντογάν διακήρυξε αυτή τη φορά ότι η Τουρκία δεν είναι η χώρα που παραλείπεται. Δεν είναι απλώς πίσω από τον χάρτη. Είναι ο χάρτης, λέει.

Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική που έχει συγκροτήσει ο Ερντογάν αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από την Ιερουσαλήμ, επειδή έχει κατασκευαστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά την περίοδο που το Ισραήλ έχει καταναλωθεί από τον πόλεμο με τους  εχθρούς του.

Ξεκινήστε με τη Συρία, η οποία αποτελεί πλέον τη ραχοκοκαλιά του διαδρόμου. Η κυβέρνηση που υποστηρίζει ο Ερντογάν στη Δαμασκό προέκυψε από την Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, μια οργάνωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν ως τρομοκρατική ομάδα. Ο Ερντογάν τους αποκαλεί απελευθερωτές. Έχει περάσει τους μήνες που ακολούθησαν την πτώση του Άσαντ τοποθετώντας την Τουρκία ως τον αναντικατάστατο οικονομικό προστάτη της Δαμασκού, με τουρκικές εταιρείες να λειτουργούν ήδη στο Χαλέπι, τουρκικές τράπεζες να προετοιμάζονται να ανοίξουν υποκαταστήματα σε όλη τη συριακή επικράτεια και έναν διμερή εμπορικό στόχο δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030.

Στη Σύνοδο Κορυφής Οικονομικών Πόλεων της Ανατολίας αυτή την εβδομάδα στο Γκαζιαντέπ, ακριβώς απέναντι από τα σύνορα με τη βόρεια Συρία, ο Τούρκος υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ ανακοίνωσε το επικείμενο άνοιγμα της σιδηροδρομικής διέλευσης Ισλαχιγιέ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, ενώ ο υπουργός Οικονομίας της Συρίας κάλεσε τους Τούρκους επενδυτές να αντιμετωπίσουν τη χώρα του όχι ως αγορά προς εκμετάλλευση, αλλά ως εταίρο προς κατασκευή.

Ο διάδρομος κωδικοποιεί αυτή την εξάρτηση μόνιμα. Κάθε εμπορευματικό τρένο που κάνει το ταξίδι από την Κωνσταντινούπολη προς τη Σαουδική Αραβία θα διασχίζει το Χαλέπι και τη Δαμασκό, πράγμα που σημαίνει ότι ολόκληρη η ευρασιατική χερσαία γέφυρα περνάει από έδαφος που ουσιαστικά αποτελεί οικονομικό προτεκτοράτο της Άγκυρας. Ο Ερντογάν έχει εξασφαλίσει μια σφαίρα επιρροής που εκτείνεται από τον Βόσπορο μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα, με μια ισλαμιστικά κυβερνώμενη Συρία ως επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά της.

Για το Ισραήλ, οι στρατηγικές επιπτώσεις επιδεινώνονται έτσι ραγδαία.

Ο νέος διάδρομος έχει σχεδιαστεί ρητά ως εναλλακτική λύση στις θαλάσσιες διαδρομές που διαταράσσονται από τη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν. Αλλά έχει επίσης σχεδιαστεί ρητά ως εναλλακτική λύση στην αρχιτεκτονική της IMEC που θα συνέδεε το εμπόριο του Κόλπου με τις ισραηλινές υποδομές διαμετακόμισης. Η Σαουδική Αραβία, η οποία πλησίαζε αργά προς τη δική της πιθανή συμφωνία με την Ιερουσαλήμ, τώρα υπέγραψε μια ιστορική συμφωνία εφοδιαστικής με την Τουρκία του Ερντογάν. Το μήνυμα από το Ριάντ δεν είναι εχθρικό προς το Ισραήλ. Αλλά δεν είναι ούτε καθησυχαστικό όσο παραμένει και στα εκεί παλάτια το δίλημμα:

Η Σαουδική Αραβία θα κάνει αναχαίτιση ή διανομή?

Το βασίλειο έχει δύο ακτές, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Αραβικό Κόλπο, γεγονός που το καθιστά φυσικό κόμβο logistics ανεξάρτητα από το ποιον διάδρομο υποστηρίζει. Με το Ισραήλ σε πόλεμο και την αμερικανική προσοχή να εκτείνεται σε πολλαπλά θέατρα, το Ριάντ έκανε μια ρεαλιστική επιλογή να κατασκευάσει την υποδομή που είναι διαθέσιμη και λειτουργική σήμερα.

Οι πραγματιστικές επιλογές στη Μέση Ανατολή έχουν έναν τρόπο να σκληραίνουν σε μόνιμες στρατηγικές ευθυγραμμίσεις. Τα δισεκατομμύρια που θα ρέουν μέσω του σιδηροδρομικού δικτύου της Τουρκίας, οι τουρκικές τράπεζες που θα λειτουργούν στη Δαμασκό και τα σαουδαραβικά εμπορεύματα που θα διασχίζουν τη σφαίρα επιρροής του Ερντογάν δεν είναι ουδέτερες οικονομικές συναλλαγές.

Είναι τα θεμέλια μιας πιθανής περιφερειακής τάξης της επόμενης δεκαετίας.
Υπάρχει ένα επίπεδο σκόπιμου ιστορικού θεάτρου σε όλα αυτά που ο Ερντογάν σκηνοθετεί συνειδητά. Ο νέος διάδρομος πλαισιώνεται από τους υποστηρικτές του ως αναβίωση του σιδηροδρόμου Χετζάζ, της γραμμής της οθωμανικής εποχής που εκτεινόταν από την Κωνσταντινούπολη στη Μεδίνα και τη Μέκκα από το 1908 και μετά, συνδέοντας την αυτοκρατορική πρωτεύουσα με τις ιερές πόλεις του Ισλάμ όταν η Κωνσταντινούπολη κυβερνούσε ακόμα τον αραβικό κόσμο.

Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, εν μέρει από την αραβική εξέγερση και εν μέρει από βρετανικά σαμποτάζ.
Για τον Ερντογάν, ο οποίος έχει αφιερώσει δύο δεκαετίες στην ανακατασκευή του οθωμανικού συμβολισμού με κάθε διαθέσιμη ευκαιρία, το πλαίσιο αυτό δεν αποτελεί τυχαίο μάρκετινγκ.

Η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να κατανοήσει τι σημαίνει αυτή η σταδιοποίηση με συγκεκριμένους όρους, αν ποτέ και αυτό ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής τύφλωσης που κυριαρχεί στην πολιτική του.

Μια Τουρκία που παρουσιάζεται ως ο φυσικός θεματοφύλακας της εφοδιαστικής που συνδέει τον Κόλπο με την Ευρώπη, που κυβερνά τη χερσαία γέφυρα μέσω του Χαλεπίου και της Δαμασκού, που ελέγχει τόσο τη διέλευση του Βοσπόρου όσο και τον κόμβο των Σαουδαράβων στα σύνορα, διαθέτει επιρροή στις περιφερειακές υποθέσεις που υπερβαίνει κατά πολύ τη χωρητικότητα των εμπορευμάτων και τα τέλη διέλευσης.

Ο Ερντογάν κατασκευάζει την υποδομή της κεντρικής θέσης της οθωμανικής εποχής στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο του Ιράν, και το κάνει με το εμπορικό βάρος της Σαουδικής Αραβίας, τη συριακή γη και το κενό που δημιουργήθηκε από τους απαραίτητους αλλά καταναλωτικούς πολέμους του Ισραήλ.

Τίποτα από αυτά δεν έχει φυσικά ολοκληρωθεί ακόμα. Οι τεχνικές μελέτες για τον πλήρη διάδρομο παραμένουν ημιτελείς. Η χρηματοδότηση έχει εξασφαλιστεί μόνο, από το Ριαντ, και αυτή εν μέρει. Και το ισραηλινό λόμπι συνεχίζει να είναι πανίσχυρο στην Ουάσιγκτον, και μάλιστα εν όψει εκλογών τον Νοέμβριο.

Ο κόμβος στο Ιράκ που θα καθιστούσε τον διάδρομο πραγματικά διηπειρωτικό είναι ακόμη θεωρητικός. Και η αξιόπιστη διέλευση εμπορευμάτων μέσω της μεταπολεμικής Συρίας θα απαιτήσει σταθερότητα την οποία η ισλαμιστική διακυβέρνηση στη Δαμασκό δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει.

Αλλά η κατεύθυνση είναι αδιαμφισβήτητη και ο ρυθμός επιταχύνεται. Ενώ το Ισραήλ επικεντρωνόταν στην καταστροφή των φυγοκεντρητών στο Φορντόου και στην υποβάθμιση του IRGC, ο Ερντογάν έθετε τα οικονομικά θεμέλια της επόμενης στρατηγικής εποχής της περιοχής. Η Σαουδική Αραβία και η Συρία είναι τώρα οι δίδυμοι πυλώνες της φιλοδοξίας του: ο ένας παρέχει εμπορικό προορισμό και οικονομικό βάρος, ο άλλος παρέχει γη και διέλευση.

Ο Ερντογάν δεν νίκησε το Ισραήλ. Απλώς περίμενε να ασχοληθεί το Ισραήλ και μετά άρχισε να χτίζει την αυτοκρατορία του ενώ κανείς δεν τον παρακολουθούσε. Το για ποιόν θα δουλεύει πραγματικά είναι και το μεγάλο ζητούμενο των επόμενων εβδομάδων μέχρι την επίσκεψη του Τραμπ στην Αθήνα.

Σύνθεση:

Έτσι, μπροστά στην νέα αρχιτεκτονική της περιοχής και με αναπάντητα πολλά ερωτήματα για το ποιοί είναι οι πραγματικοί παίκτες πίσω από αυτές τις θεαματικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, το μόνο που δείχνει ως ρεαλιστικό είναι ένας αναγκαίος συμβιβασμός.

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock.

Μπορεί να υπάρξει, λόγω της επιστροφής Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, μια παλινόρθωση της παγκοσμιοποίησης των «τρίγωνων του Κίσινγκερ», σε αντιδιαστολή με τα «τετράγωνα χωρίς όραμα» της περιόδου Μπάιντεν-BlackRock απέναντι στους BRICS+?
Αυτό είναι το ερώτημα αυτού του σεντονιού γνώμης που δικαιολογεί και το προηγούμενο early warning post με κάτι ιππότες.

Η Αρχιτεκτονική της Παλιάς Παγκοσμιοποίησης (1986-2021)

Η προηγούμενη διεθνής τάξη πραγμάτων, αυτή που συνηθίσαμε να αποκαλούμε νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, σφυρηλατήθηκε σταδιακά μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Με εφαλτήριο τις οικονομικές κατευθύνσεις που αποκρυσταλλώθηκαν στην Συναίνεση της Ουάσιγκτον (Washington Consensus) στα τέλη της δεκαετίας των τότε G5 το 86 και εδραιώθηκε ένα μοντέλο παγκόσμιου εμπορίου που εξυπηρετούσε την απόλυτη κυριαρχία του δολαρίου ως του κύριου αποθεματικού νομίσματος στις διεθνείς συναλλαγές.

Πάνω σε αυτή την οικονομική αρχιτεκτονική, ο Χένρι Κίσινγκερ είχε ήδη θεμελιώσει την περίφημη «πολιτική των τριγώνων», η οποία αποτέλεσε το κεντρικό δόγμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για μισό αιώνα.
Το δόγμα αυτό στηριζόταν σε ένα σύστημα ασφαλείας με πυρήνα τις ισχυρές δυτικές οικονομίες (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία).

Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώθηκε ένα πλήθος τριγωνικών εμπορικών και αμυντικών σχέσεων, όπου οι ΗΠΑ λειτουργούσαν πάντα ως ο «ισορροπιστής- εγγυητής» ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις. Πχ Ελλάδας Τουρκία. Το κεντρικό αυτό δόγμα συνοδευόταν από το αξίωμα του Κίσινγκερ: «Όποιος ελέγχει το χρήμα, ελέγχει τον κόσμο». Επί της ουσίας, επρόκειτο για τη συνέχεια της στρατηγικής του «διαίρει και βασίλευε» της βρετανικής αποικιοκρατίας, αλλά υπό νέα, αμερικανική διεύθυνση.
Αυτή η πολιτική της εξαναγκαστικής διπλωματίας, των τοπικών συγκρούσεων και των γεωπολιτικών παρεμβάσεων πέτυχε τον πρωταρχικό της στόχο: οδήγησε στην απομόνωση και τελικά στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την εποχή της απόλυτης μονοκρατορίας του δολαρίου και, μετά την περίοδο Ρήγκαν-Θάτσερ, για την ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού.

Η Σταδιακή Διάβρωση και το Ορόσημο του 2021.

Η ανάσχεση αυτής της τάξης πραγμάτων ξεκίνησε ουσιαστικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία προκλήθηκε από το σκάσιμο της φούσκας των τοξικών ομολόγων. Η διαχείριση της κρίσης μέσω της διόγκωσης των κρατικών χρεών μετατόπισε τα κέρδη των ελίτ στην παραοικονομία των χρηματιστηριακών παιγνίων. Οι επενδυτές γύρισαν την πλάτη στην πραγματική οικονομία, στρεφόμενοι σε βραχύβιες τοποθετήσεις υψηλού ρίσκου μέσω του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος (shadow banking) και των επενδυτικών κεφαλαίων (funds).

Αυτό το μοντέλο εμφάνισε δομικές αρρυθμίες ήδη από το 2018, όταν ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με την Κίνα και οι προστατευτικές του πολιτικές προκάλεσαν κρίση στην παγκόσμια προσφορά και ζήτηση — μια οικονομική επιβράδυνση που στη συνέχεια «κουκουλώθηκε» από την πανδημία του Covid-19. Η εξέλιξη αυτή έφερε στην επιφάνεια μια μεγάλη αλήθεια:

Η μετατόπιση της παραγωγής:
Ο κύριος όγκος της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής είχε ήδη μεταφερθεί στην Ασία (κυρίως στην Κίνα και την ανερχόμενη Ινδία), με τις ελίτ της Δύσης να περιορίζονται στα πολύ πιο κερδοφόρα παιχνίδια του καζινοκαπιταλισμού.
Το επίσημο τέλος αυτού του τύπου παγκοσμιοποίησης επισφραγίστηκε στη Σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη το 2021. Εκεί αναγνωρίστηκε η ανάγκη μετάβασης σε μια νέα φάση (περιφερειοποίησης), η οποία λειτούργησε και ως το βαθύτερο υπόστρωμα για τον πόλεμο στην Ουκρανία — τη «μητέρα των συγκρούσεων» για την οριοθέτηση δύο διακριτών ζωνών εμπορίου: της «Ευρασίας» και της «Δύσης». Ας την λέμε φάση μετα-παγκοσμιοποιησης αυτή που βιώνουμε τώρα με τους πολέμους στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη και το Ιράν.

Η Αντίδραση των BRICS+ και η Απάντηση του Μπάιντεν.

Την ίδια στιγμή, ο υπόλοιπος πλανήτης άρχισε να οργανώνεται γύρω από νέες εμπορικές συμπράξεις με επίκεντρο την Κίνα, ενσωματώνοντας στρατηγικούς ενεργειακούς παίκτες όπως το Ιράν. Η διαδικασία αυτή κορυφώθηκε με τη δυναμική διεύρυνση των BRICS+ και την εκπεφρασμένη πρόθεσή τους στη Σύνοδο του Καζάν να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός εναλλακτικού νομισματοπιστωτικού συστήματος και ενός νέου συνθετικού αποθεματικού νομίσματος που θα αμφισβητήσει το δολαριακό κατεστημένο.

Ο Κίσινγκερ, διακρίνοντας τη γεωπολιτική διολίσθηση των ΗΠΑ λόγω της απομονωτικής τακτικής της πρώτης θητείας Τραμπ, είχε συμβουλεύσει τη μετέπειτα κυβέρνηση Μπάιντεν να επιδιώξει έναν συμβιβασμό με την Κίνα, ηγούμενη παράλληλα μιας προσπάθειας δημιουργίας ενός πολυπολικού κόσμου. Στόχος ήταν να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος για το δολάριο μέσα από τη συμμετοχή των ΗΠΑ σε νέα, πολυμερή γεωμετρικά σχήματα («τετράγωνα»).
Έτσι ξεδιπλώθηκε η στρατηγική Μπάιντεν:

1. Αποχώρηση από το Αφγανιστάν: Εγκαταλείφθηκε μια κοστοβόρα παρουσία που δεν απέδιδε καρπούς, αφήνοντας την περιοχή στη σφαίρα επιρροής του Πεκίνου.

2. Το Μοντέλο της BlackRock:
Στην Κορνουάλη το 2021, θεσμικοί κολοσσοί όπως η BlackRock ανέλαβαν να σχεδιάσουν τον «νεοφιλελευθερισμό 2.0», βασισμένο στην Πράσινη Μετάβαση και την πλήρη ψηφιοποίηση του χρήματος.

3. Η Ρωσική Αντίδραση:
Το καθεστώς Πούτιν αισθάνθηκε ότι απειλείται άμεσα από αυτή την Πράσινη Μετάβαση, καθώς η σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα στερεί σε βάθος χρόνου από τη Ρωσία (και τις χώρες του OPEC) την κύρια πηγή εσόδων τους. Η εισβολή στην Ουκρανία και οι επακόλουθες κυρώσεις επιτάχυναν τη γεωπολιτική ρήξη, προκαλώντας σοβαρό ενεργειακό και πληθωριστικό κόστος στην Ευρώπη.
Αντί για μια ενιαία ασιατική σύμπραξη, ο κόσμος άρχισε να χωρίζεται ανάμεσα στους BRICS+ και σε αμερικανοκίνητα «τετράγωνα»:

Το QUAD: ΗΠΑ, Ινδία, Αυστραλία και Ιαπωνία, με στόχο την ανάσχεση της Κίνας στον Ινδο-Ειρηνικό.

Το I2U2: Ινδία, Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ΗΠΑ, ως μοχλός πίεσης προς τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και την Τουρκία για να μην προσδεθούν στο άρμα των BRICS+. Παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, το σχήμα αυτό δείχνει ότι το ελεγχόμενο ψηφιακό δολάριο δεν είναι ακόμη έτοιμο να επιβληθεί πλήρως.

Η Αναταραχή στη Λατινική Αμερική:
Ενώ η Βραζιλία ηγείται της προσπάθειας για περιφερειακή νομισματική ενοποίηση σε σύνδεση με τους BRICS+, η ξαφνική στροφή της Αργεντινής προς τη δολαριακή σφαίρα επιρροής ήρθε για να ανακόψει προσωρινά αυτή τη δυναμική.

Οι Τυφλές Πλευρές του Νέου Δόγματος
Αυτό το σύστημα πολυμερών συμμαχιών («τετραγώνων») αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα επειδή αγνοεί τις νέες αντικειμενικές πραγματικότητες:

Η Γεωγραφία του Φυσικού Αερίου:
Η μετάβαση στο φυσικό αέριο ως στρατηγικό μεταβατικό καύσιμο απαιτεί σταθερούς επίγειους και υποθαλάσσιους αγωγούς και κρίσιμους κόμβους ελέγχου, στοιχεία που δεν συμβαδίζουν με γεωγραφικά ασύνδετα πολιτικά σχήματα.

CAPITAL CONTROLS ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΥΑΡΧΊΔΑ ΤΟΥ ΣΚΙΏΔΟΥΣ ΠΑΡΑΤΡΑΠΕΖΙΚΌΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ FUNDS ΑΠΟ ΧΘΕΣ!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

CAPITAL CONTROLS ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΥΑΡΧΊΔΑ ΤΟΥ ΣΚΙΏΔΟΥΣ ΠΑΡΑΤΡΑΠΕΖΙΚΌΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ FUNDS ΑΠΟ ΧΘΕΣ!

Ένα χρόνο κάτι μήνες και κάτι λίγες μέρες μετά την έγκαιρη προειδοποίηση για τον κίνδυνο Capital Controls στις ΗΠΑ, έρχεται η Blackrock να μας επιβεβαιώσει!

 

Την επόμενη φορά θα τους στείλω και τους αριθμούς του joker, μπας και το σώσουν το μαγαζί.

ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΈΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΏΝ?

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΈΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΏΝ? (Ή το ζήτημα της δουλείας στα σύγχρονα datoχώραφα του τεχνοφεουδαρχισμού)

Είναι μάλλον αδύνατη μια αξιόπιστη απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα παρακολουθώντας μόνον τις σχετικές δημόσιες συζητήσεις φανατικών Αμερικάνων ή την δημοφιλία των video-games προσομοίωσης ενός τέτοιου πολέμου. Αυτά που "προπονούν" την νέα γενιά των Αμερικανών στην προοπτική ενός 2ου Εμφυλίου εντός του ορατού μέλλοντος.

Ίσως το πιο ανησυχητικό προέρχεται από την συστηματική παρακολούθηση μιας σειράς κοινωνικών ερευνών, που εστιάζουν στις πιθανολογούμενες αιτίες του διχασμού (το λένε και διαζύγιο). Αυτό γίνεται πολύ πιο φανερό ανάμεσα στις παλιές πολιτείες των Ομοσπονδιακών (Βόρειες πολιτείες) με τους οπαδούς της Συνομοσπονδίας (Νότιοι), που αναβιώνουν πάλι. Πάνω στην πόλωση που δημιουργούν οι πολιτικές διασποράς μιας ρητορικής μίσους που στηρίζεται στην παραπληροφόρηση και την συνομωσιολογία, χωρίς πολλές γεωγραφικές αποκλίσεις σε σχέση με τον προηγούμενο Εμφύλιο πάνω σε πιο σύγχρονα κοινωνικά επίδικα. Μόνο που αυτά τώρα επιδικάζονται στο ψηφιακό υπόβαθρο των λεγόμενων "κοινωνικών δικτύων".

Αυτές οι τάσεις εκφράζονται πιο έντονα από τις πιο ακραίες των ούλτρα συντηρητικών ψηφοφόρων, που αυτο-οργανώνονται συστηματικά σε ένοπλες "πολιτοφυλακές" αντιπαράθεσης με οτιδήποτε "ομοσπονδιακό", από τις δικαιοδοσία των ομοσπονδιακών αρχών μέχρι την επιβολή φόρων δια του IRS. Τους είδαμε στο ντου στο Καπιτώλιο μετά την ήττα του Τράμπ το 20, κάνοντας τις εδώ μάχες για τις πολιτικές καρέκλες να μοιάζουν με παιδικές χαρές.
Επανεμφανίστηκαν χωρίς τις προβιές και τα κέρατα ως κατ' επάγγελμα influencers μέσω των σύγχρονων Μέσων Μαζικής Εξόντωσης οτιδήποτε παραπέμπει στις αρχές της δημοκρατίας στα πλαίσια, λέει, του Αμερικανικού Συντάγματος:

Την ελευθερία οπλοκατοχής και οπλοχρησίας για την επιβολή και της "ελευθερίας του λόγου" όσων επιδίδονται στο άθλημα της διασποράς αυτής της ρητορικής μίσους και διχασμού.

Αν και αυτά τα φαινόμενα υπάρχουν στην αμερικανική πραγματικότητα εδώ και πολλές δεκαετίες, βρίσκονται τώρα σε έξαρση μετά τις συνεχείς δολοφονίες σημαντικών (για τα αμερικανικά δεδομένα) influencers και των δύο πλευρών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτές εμφανίζονται στις πρώτες "πίστες" των ως άνω videogames, ως προϋπόθεση να περάσει η αντιπαράθεση σε ανώτερο "επίπεδο".

Το ίδιο ανησυχητική είναι και η χθεσινή ηχηρή διαφοροποίηση από την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Πολιτείας της Καλιφόρνια (θεωρείται η 5η παγκόσμια δύναμη του πλανήτη ως προς το ΑΕΠ) σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, μετά την προσχώρηση της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, δύο ημέρες μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από αυτόν τον Οργανισμό. Είναι κάτι αντίστοιχο σαν πχ να αποχωρεί η Περιφέρεια της Κρήτης από την ΕΕ ή το ΝΑΤΟ για να ενταχθεί στους BRICS!

Το μόνο όμως που φαίνεται να μένει μέχρι σήμερα εκτός αυτής της πολιτικής πόλωσης, που φτάνει στα όρια του διχασμού και ενός νέου Εμφυλίου, ήταν η συγκολλητική ουσία του δολαρίου. Όσο αυτό μπορούσε να συγκαλύπτει τα μεγάλη οικονομικά προβλήματα των ΗΠΑ δια της εξαγωγής τους σε όλον τον πλανήτη με την μορφή των πετροδολαρίων, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Το "αμερικανικό όνειρο" απόκτησης τους μπορούσε να δουλέψει.

Σε μια κοινωνία και οικονομία που δεν κατάφερε όμως ποτέ να έχει ένα αξιοπρεπές Δημόσιο Σύστημα Υγείας και εξαρτά την επιβίωση των συνταξιούχων της από τα ατομικά τους προγράμματα και τις επενδύσεις τους στην Wallstreet, λίγοι νοιάζονται, και πολύ λίγο, για το τι γίνεται εκεί πάρα έξω. Ή πως μπορεί να ανατραπεί, εύκολα πλέον, αυτό το status από την απώλεια της μονοκρατορίας του δολαρίου που κυριάρχησε στην προηγούμενη παγκοσμιοποίηση. Η "ατομική ευθύνη" σε όλα που λανσάρισε ο νεοφιλελευθερισμός νο1, έχει ένα σημαντικό τίμημα. Κυριολεκτικά επιβίωσης πολλών εκατομμυρίων που πορεύονται χωρίς κανέναν δίχτυ κοινωνικής προστασίας.

Η δυσκολία που αντιμετωπίζει ο Τραμπ μετά το come back του και τον έντονο λαϊκισμό του στο να διαχειριστεί παγκόσμιες υποθέσεις με εσωτερικά κριτήρια και ρητορική που δείχνουν "που το πάει", φάνηκαν από τον Ιούλιο του 24 σε μια προεκλογική "κωλοτούμπα", που μπορεί να ρίξει κυριολεκτικά λάδι στην πάρα πάνω φωτιά-στα-μπατζάκια της αμερικάνικης οικονομίας:

Η υιοθέτηση των κρυπτονομισμάτων τύπου bitcoin, ως επίσημου μέσου συναλλαγών των ΗΠΑ, σε μία χώρα με σαθρό αντίστοιχο κανονιστικό πλαίσιο, μπορούσε τότε να θεωρηθεί μόνο ως κλείσιμο του ματιού στους αντι-Ομοσπονδιακούς. Μέσω των Trump-coins που εκδίδουν οι γιοί του, δεν θα πληρώνεται κανένας φόρος στην Ουάσιγκτον, τους είπε. Ψηφίστε με!

ΦΙΝΑΛΕ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ ΠΟΥ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΡΕΦΑΣ ΜΕ ΜΠΛΟΦΕΣ ΤΕΞΑΣ POKER

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΦΙΝΑΛΕ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ ΠΟΥ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΡΕΦΑΣ ΜΕ ΜΠΛΟΦΕΣ ΤΕΞΑΣ POKER

Η μετατροπή μιας δεύτερης χώρας, μετά την Παλαιστίνη, σε χώρο εφαρμογής business plans κάποιας Blackrock, φαίνεται ότι είναι πλέον γεγονός! 

 

Το μόνο ενδιαφέρον που μένει να μάθουμε είναι το πόσο εμπλέκεται και το "δικό μας" ζαβό στα πάρε δώσε ενός πιονιού των δύο παικτών της παρτίδας, που έφτασαν να χρηματοδοτούν μέχρι και κάτι χρυσούς καμπινέδες του στο Κίεβο. Σε αυτή την παρτίδα, τα ευρώ σου έγιναν ήδη καπίκια πρέφας.

 

(Η συνέχεια επί της οθόνης σας)

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΟΦΥΛΑΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΖΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΟΦΥΛΑΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΖΑ

Οι πληροφορίες σχετικά με τους χρηματοδότες του "σχεδίου 20 σημείων" για τη Γάζα που αποδίδεται στον Ντόναλντ Τραμπ είναι ασαφείς και δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα. Ωστόσο, βασιζόμενος σε αναφορές από διεθνή μέσα και αναλύσεις, μπορώ να παρουσιάσω τα εξής:

Πιθανοί Χρηματοδότες και Ρόλος

1. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα & Σαουδική Αραβία: Τα μέσα (όπως το Axios, το Wall Street Journal και το The Cradle) ανέφεραν ότι τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία είναι οι κύριοι υποψήφιοι για τη χρηματοδότηση του σχεδίου. Ο ρόλος τους θα ήταν να παρέχουν το κεφάλαιο για την ανασυγκρότηση και τις οικονομικές πρωτοβουλίες.

2. Διεθνής Συνεργασία: Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία μιας διεθνούς κοινοπραξίας, πιθανώς με συμμετοχή χωρών όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, καθώς και ιδιωτικών εταιρειών.

Η BlackRock στην περιοχή

Η σχέση με τη BlackRock, την μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων παγκοσμίως, είναι ένα κεντρικό σημείο του σχεδίου:

Στο ️Επενδυτικό Πλαίσιο,
το σχέδιο του Τραμπ, σύμφωνα με αναλύσεις, βασίζεται σε ένα μοντέλο ιδιωτικών-δημόσιων συνεργασιών (Public-Private Partnerships). Η BlackRock αναμένεται να παίξει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία και τη διαχείριση ενός επενδυτικού fund ή οντοτήτων που θα χρηματοδοτήσουν και θα διαχειρίζονται τα έργα υποδομής στη Γάζα.

Ιστορικό της σχέσης:

Ο Λάρι Φινκ, CEO της BlackRock, είναι γνωστό ότι διατηρεί στενές σχέσεις με τον Τραμπ. Κατά την προηγούμενη θητεία του Τραμπ, η BlackRock ανέλαβε καθήκοντα σύμβουλου σε οικονομικά θέματα ενώ μετά την έναρξη του Ουκρανικού πολέμου, επί Biden, αποσύρθηκε από τις ενεργειακές επενδύσεις της από υποδομές στην Ρωσία, που τοποθετήθηκαν πολύ μεθοδικά σε υποδομές επί του χερσαίου διαδρόμου παράκαμψης του Σουεζ IMEC, που λειτουργεί ως ανταγωνιστικός των αντίστοιχων της Ρωσίας (διάδρομος Βορρά-Νοτου με το Ιράν) και των 3 διαδρομών Ανατολής-Δυσης του One Belt Road της Κίνας.

Αυτή η ήδη υπάρχουσα σχέση πιστεύεται ότι είναι ο λόγος για τον οποίο η BlackRock βρίσκεται στην κορυφή της λίστας για τη διαχείριση των επενδύσεων του σχεδίου Τραμπ για τα γεωπολιτικά της περιοχής, που μέχρι τώρα οι προάγγελοι του καταγράφονται ως εξής στις κρίσιμες αντίστοιχες χώρες του IMEC:

Ινδία: Επενδύσεις 525 εκατ. $ σε ανανεώσιμες (Tata), 750 εκατ. $ στην Adani, σε funds και σε υποδομές λιμανιών.
ΗΑΕ: Έως 100 δισ. $ σε data centers/AI (με MGX/Microsoft), λιμάνια Ajman/Ras al-Khaimah (22,8 δισ. $).
Σαουδική Αραβία: 10 δισ. $ σε φυσικό αέριο ( διαχειριση των αγωγών της Aramco) και MoU με το fund PIF για υποδομές λιμανιών.
Ισραήλ: Έμμεσα μέσω του fund ETF σε τεχνολογία/ενέργεια (π.χ. iShares MSCI Israel).
Στην Ελλάδα:
Ακολουθεί η λίστα με τις σημαντικότερες συμμετοχές της BlackRock σε ελληνικές εταιρείες με καθοριστικά δικαιώματα ψηφου ή σε άλλες εταιρείες διαχείρισης υποδομών. ( Οι συμμετοχές αυτές αλλάζουν συνεχώς λόγω αγοραπωλησιών μετοχών από τα αμοιβαία κεφάλαια και ETFs της BlackRock..

Λίστα κυριότερων Συμμετοχών της BlackRock σε Ελληνικές Εταιρείες:

1. Εθνική Τράπεζα: Ποσοστό συμμετοχής 8.5% - 10.5%.

2. JUMBO: Ποσοστό συμμετοχής 15.0% - 18.0%.

3. Piraeus Bank: Ποσοστό συμμετοχής 6.0% - 8.0%.

4. Alpha Bank: Ποσοστό συμμετοχής 6.0% - 8.0%.

5. Coca-Cola HBC: Ποσοστό συμμετοχής 9.0% - 12.0%.

6. Eurobank: Ποσοστό συμμετοχής 5.0% - 7.0%.

7. OPAP: Ποσοστό συμμετοχής 5.0% - 7.0%.

8. ΔΕΗ (Δημόσια Εταιρεία Ηλεκτρισμού): Ποσοστό συμμετοχής 5.0% - 7.0%.

9. Motor Oil: Ποσοστό συμμετοχής 4.0% - 6.0%.

10. TERNA Energy: Ποσοστό συμμετοχής 4.0% - 6.0%.

11. Mytilineos: Ποσοστό συμμετοχής 4.0% - 6.0%.

12. ΓEK TERNA: Ποσοστό συμμετοχής 3.0% - 5.0%.

13. ΟΛΠ (Οργανισμός Λιμένος Πειραιά): Ποσοστό συμμετοχής 4.0% - 6.0%.

14. Αερολιμένας Αθηνών: Ποσοστό συμμετοχής 3.0% - 5.0%.

15. Hellenic Petroleum (HELLENiQ ENERGY): Ποσοστό συμμετοχής 3.0% - 5.0%.

16. Quest Holdings: Ποσοστό συμμετοχής 3.0% - 5.0%.

17. Sarantis: Ποσοστό συμμετοχής 3.0% - 5.0%.

18. Hellenic Exchanges (HELEX): Ποσοστό συμμετοχής 2.0% - 4.0%.

19. Συμμετοχή ακόμη και στον φορέα που διαχειρίζεται το ίδιο το Χρηματιστήριο Αθηνών

20. Σύμβουλος της Ελληνικής Κυβέρνησης για την διαχείριση του μνημονιακού Ταμείου ΤΑΙΠΕΔ

ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ:

ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ( και μια νεκρανάσταση του ...Πάνου Καμμένου)

 

Η βασική αποστολή οποιουδήποτε Αμερικανού προέδρου από το 71 και μετά δεν είναι η υπεράσπιση του Αμερικανικού Συντάγματος, αλλά της παντοκρατορίας του δολαρίου ως κυρίαρχου αποθετικού νομίσματος για την τον έλεγχο του παγκόσμιου εμπορίου αυτού του πλανήτη.

 

Αλλά αυτό όμως σήμερα δεν είναι καθόλου εύκολο. 

 

Από την μία οι χώρες των BRICS+ φαίνεται ότι διαθέτουν σήμερα αρκετούς διμερείς ή κοινούς μηχανισμούς που ωθούν προς την αποδολαριοποίηση των μεταξύ τους συναλλαγών αλλά και με αυτές του οικονομικού νότου, όσο 

 

Από την άλλη έχει ήδη ολοκληρωθεί ο κύκλος ηγεμονίας των ΗΠΑ, ως φυσικός κληρονόμος της άλλοτε πανίσχυρης Βρετανικής Αυτοκρατορίας, με την μετατροπή της σε μία οικονομία που βασίζεται στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και πολύ λίγο στην εγχώρια βιομηχανία της. Η αντιστροφή αυτής της πορείας (από βιομηχανικό κέντρο σε εμπορικό και μετά σε χρηματιστηριακό) δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ στην μακραίωνα ιστορία πτώσης όλων των αυτοκρατοριών που προηγήθηκαν. Σήμερα για τον επιπρόσθετο αλλά απλούστατο λόγο επειδή τα ποσοστά κερδοφορίας στον καζινοκαπιταλισμό του χρηματιστηριακού τζόγου είναι πολλαπλάσια κάθε άλλης επένδυσης στην πραγματική οικονομία. Και τα κέρδη εκεί πολύ πιο γρήγορα.

 

Πόσο μάλλον σε μια εποχή που είναι τρομερά δύσκολη η επανάληψη ενός νέου κύκλου αποικιοκρατίας στην Αφρική και την Νότια Αμερική, απ' όπου και η προμήθεια όλων των κρίσιμων πρώτων υλών για να κινηθεί η οικονομία του πλανήτη. Τρανό παράδειγμα η δύσκολη θέση και της Γαλλίας, που από προχθές μπήκε σε καθεστώς λιτότητας τύπου δικών μας μνημονίων, χωρίς την ελπίδα να την "βγάλει καθαρή" από την εκμετάλλευση των πόρων των πρώην αποικιών της, κυρίως αυτών στην Αφρική.

 

Έτσι σχεδόν σε όλη την Δύση "επιδοτούνται" πολιτικά τα αντίστοιχα με το κύριο αφήγημα της διακυβέρνησης του Τραμπ, με το οποίο προσέλκυσε τα πιο καθυστερημένα τμήματα ψηφοφόρων με δεξιές κορώνες, και που στηρίχτηκε σε τρεις κυρίους άξονες:

 

Στον βιομηχανικό εθνοαπομονωτισμό των ΗΠΑ μέσω ενός νέου κύκλου κυρώσεων δασμών (μέχρι στο 100% λέει) σε όποιες χώρες ενταχθούν σε σχήματα αποδολαριοποίησης των BRICS. Και μέχρι το άπειρο στην Κίνα ή όποιον άλλον του αντισταθεί. Που, σε απλά ελληνικά όμως αυτό σημαίνει έκρηξη του αμερικανικού πληθωρισμού στα ύψη και χρεοκοπία του δημοσίου, αφού αυτό το κόστος θα το πληρώσει τελικά η εσωτερική κατανάλωση των ΗΠΑ, που εισάγει σχεδόν τα πάντα για να κινηθεί η Αμερικανική οικονομία.

 

Την υπόσχεση προς τον Πούτιν να διακόψει την στήριξη των ΗΠΑ προς τον Ζελένσκι έναντι κάποιας καθυστέρησης ολοκλήρωσης της οικονομικής συνεργασίας της Ευρασίας και την εγκατάλειψη από τις ΗΠΑ όλων των "συλλογικών" οργάνων της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης (ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΠΟΥ, ΠΟΕ, ΔΝΤ κλπ) στην τύχη τους. Εδώ οι φρούδες ελπίδες των ελίτ που στηρίζουν τον πορτοκαλί πρόεδρο συνοψίζονται σε ένα κόλπο "reverse Kissinger" απόσπασης της Ρωσίας από την αγκαλιά της Κίνας. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι ούτε αυτή η στρατηγική του βγαίνει. 

 

Την στήριξη του Τραμπ κυρίως από την νεοναζιστική φραξια NrX του Musk, του μόνου σοβαρού εκπροσώπου της Αμερικανικής βιομηχανίας αιχμής (αυτοκίνηση, διάστημα, ιντερνετ/ΑΙ), στον οποίο στηρίζει και όλη του την προσπάθεια να μειώσει το Αμερικανικό δημόσιο (με twiits...). Αλλά κυρίως για να προετοιμάσει το ψηφιακό δολάριο πάνω στα πρότυπα των κρυπτονομισματων τύπου bitcoin, ως προϋπόθεση ...αθέτησης του αμερικανικού δημοσίου χρέους, που αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Η κατάρρευση των δύο προηγούμενων στρατηγικών-κλειδιών έφερε ήδη την διάσπαση στον πολιτικό χώρο των MAGA, με την φράξια Musk να υπολογίζει τώρα στην γρήγορη ανάληψη προεδρικών καθηκόντων από τον αντιπρόεδρο Vance, που ανήκει σε αυτή την φράξια, με την με οποιοδήποτε τρόπο απομάκρυνση του Τραμπ από την Προεδρεία (μέσω την εμπλοκής του σε παλιότερα ροζ σκάνδαλα παιδεραστίας ή λόγω "ασθένειας" ή ότι άλλο συνηθίζουν εκεί στο Wild West ως πρακτική εκκαθάρισης λογαριασμών).

 

Έτσι στο τι θα ακολουθήσει μέσα στους επόμενους λίγους μήνες, κρίσιμο ρόλο θα παίξουν οι πρώην ισχυροί υποστηρικτές της Χάρις όπως 

 

ΟΙ μεγαλύτεροι εκπρόσωποι του χρηματο-πιστωτικού και παρατραπεζικού αμερικανικού κεφαλαίου (υπό την Blackrock, την δεύτερη οικονομική δύναμη του πλανήτη, με διαχείριση κεφαλαίων περισσότερα από το ΑΕΠ της Κίνας ή της ΕΕ) και οι υπόλοιποι τεχνοφεουδάρχες (Μπιλ Γκεητς, κλπ), που σκοπεύουν στην δική τους κυριαρχία ενός νεοφιλελευθερισμού ver2.0, έστω και στον μισό πλανήτη μέσω κάποιας ΑΙ.

Η "ΤΡΊΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ" ΤΟΥ Mr BLACKROCK, ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΚΥΝΗΓΊΟΥ ΛΑΓΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΙΑΣ- ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ Sovereign Fund ΑΠΟ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΆΚΩΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η "ΤΡΊΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ" ΤΟΥ Mr BLACKROCK, ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΚΥΝΗΓΊΟΥ ΛΑΓΟΥ ΚΑΙ ΠΑΠΙΑΣ- ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ Sovereign Fund ΑΠΟ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΆΚΩΝ 

Όταν στέλνει ο CEO της BlackRock, της μεγαλύτερης εταιρίας διαχείρισης χαρτοφυλακίων και παγίων του πλανήτη (σήμερα πάνω από 11,5τρισ $) Λάρι Φλινκ επιστολές προς τους μετόχους και τους μεγάλους πελάτες του, πάντα κάτι σοβαρό αλλάζει:

 

Το 2020 τέτοιες μέρες, αμέσως μετά την έναρξη του Covid19 που είχε στείλει το πετρέλαιο στα αζήτητα, κήρυξε δια του WEF την έναρξη της "Πράσινης" Μετάβασης. Δηλαδή μιας παγκοσμίων διαστάσεων αποεπένδυσης του τομέα του πετρελαίου, με μεταφορά των στοιχημάτων (απ όπου βγάζουν κυρίως τα κέρδη τους σήμερα οι πολύ πλούσιοι) στην ανάπτυξη του τομέα των μετάλλων, όπου είχε ήδη επενδύσει η Blackrock μετά το 2008 . Αποτέλεσμα:

 

Τριπλασιασμός του χαρτοφυλακίου της Blackrock, που ξεπέρασε τότε απότομα τα 7τρισ$

 

Να γίνει της μόδας στον πολιτικό σχεδιασμό των κομμάτων η "κλιματική κρίση". Πολιτική που υιοθετήθηκε ως "Πράσινη Μετάβαση" από τους G7 στην Κορνουάλη τον Ιούνιο του 21 ως η νέα "Μεγάλη Ιδέα" ανασύνταξης των κεφαλαιαγορών και του χρηματοπιστωτικού συστήματός με ένα νέο μεγακύκλο χρεών ύψους 74τρισ$ που θα έπρεπε να επενδυθούν σε όλο τον πλανήτη μέχρι το 2050.

 

Ακολούθησε η αντίδραση της Ρωσίας, που αισθάνθηκε ότι απειλείται περισσότερο απ' ότι οι υπόλοιπες πετρελαιοπαραγωγές χώρες, και εισέβαλε στην Ουκρανία. 

 

Στο παίγνιο σκακιού με ζόρια που ακολούθησε, το μεγάλο αφεντικό της Blackrock έστειλε το 22 μια δεύτερη επιστολή στις ελίτ που του εμπιστεύονται τα λεφτά τους για να κάνει παιχνίδι. Σε αυτήν (την φύλαξα για να την δεις στο *) σήμανε ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ και προειδοποιούσε για:

 

"Το μέγεθος των επιπτώσεων των ενεργειών της Ρωσίας θα υπάρχει για τις επόμενες δεκαετίες και σηματοδοτούν ένα σημείο καμπής στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων για την γεωπολιτική, τις μακροοικονομικές τάσεις και τις κεφαλαιαγορές.

 

Μάλιστα πρόσθεσε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ίσως επισπεύσει τη χρήση των ψηφιακών νομισμάτων, καθώς οι χώρες επανεξετάζουν την εξάρτηση τους από τα παραδοσιακά.

 

"Ένα παγκόσμιο ψηφιακό σύστημα πληρωμών, σχεδιασμένο προσεκτικά, μπορεί να βελτιώσει τις διεθνείς συναλλαγές μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο για ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά”, τόνιζε τότε.

 

Για την ιστορία: η Βlackrock αποσύρθηκε εκείνη την εποχή, λόγω των κυρώσεων, από τις ενεργειακές, κυρίως, επενδύσεις της στην Ρωσία και μοσχοπούλησε τους τίτλους πετρελαίου που είχε αγοράσει με αρνητικές τιμές λίγους μήνες πριν. Αμέσως μετά, ανέλαβε έναντι ενός μεγα-deal 115δισ$, την διαχείριση όλων των αγωγών της Σαουδικής Αραβίας, ελέγχοντας έτσι για λογαριασμό του θείου Σαμ τις ενεργειακές ροές αερίου, από εκεί, προς την ΕΕ. Ακυρώθηκε έτσι στην πράξη η προσπάθειά οικονομικής διείσδυσης της Κίνας στην Μέση Ανατολή, που είχε γίνει δια της εξαγοράς του 49% της ARAMCO πριν ένα χρόνο, και τέθηκε η βάση υλοποίησης του σχεδίου ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ και της Ινδίας μέσω της υλοποίησης της "Συμφωνίας των τέκνων του Αβραάμ".

 

(Η αντίδραση του Πούτιν δια της Χαμάς και τον 15μηνο πόλεμο που ακολούθησε στην Μ.Ανατολή δεν πέτυχε απολύτως τίποτα. Εκτός από την απώλεια της Συρίας και την αποδυνάμωση του Ιράν στην περιοχή (έσπευσε να καλύψει το κενό- απ ότι φαίνεται προσωρινά, η Τουρκία, με ρίσκο της την άμεση σύγκρουση με το Ισραήλ και την διάλυση της)

 

Το αποτέλεσμα στο 23-24:

 

Στροφή στήριξης της Blackrock προς τον Τραμπ με την λήξη της περιόδου κυνηγίου κερδών δια του "λαγού" της Πράσινης Μετάβασης. 

 

Να ξεπεράσουν τα 11,5τρισ$ τα διαθέσιμα κεφάλαια της Blackrock, που τώρα θέλει να τα αυγατίσει επενδύοντας ψηφιακά μέσω της έναρξης της εποχής κυνηγιού της... πάπιας. (Ότι κάνει με τον "λαγό" bitcoin στην Wallstreet, έγινε στα πλαίσια της προηγούμενης κυνηγητικής περιόδου).

 

Ακολούθησε χθες η τρίτη επιστολή. Σε αυτήν (στο **) ο CEO-προϊστάμενος των πολιτικών μαριονετών τύπου Trump και των τύπου Musk και Ζουκη που ελέγχει ως ο μεγαλομέτοχος των εταιριών τους, προειδοποιεί πάλι:

 

Για την λήξη της ιστορικής περιόδου με το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα!

(Εδώ ακούγονται κάτι χρατς-χρουτς από το σκίσιμο των πτυχίων γνωστών οικονομολόγων αναλυτών ή πολιτικών τύπου Βαρουφάκη, Τσακαλώτου, Στουρνάρα αλλά και Βιλιάρδου, Κατερίνα Πάντα κλπ, που χλεύαζαν αυτή την εξέλιξη, επιμένοντας σε αυτά που ήξεραν από τα ακαδημαϊκά manuals του προηγούμενου αιώνα).

 

Την αντικατάστασή του δολαρίου από ένα άλλο ψηφιακό "μη νόμισμα" στο παγκόσμιο εμπόριο στην θέση του δολαρίου (λέει τώρα ο CEOs με μεγάλη σαφήνεια, μπας και το καταλάβουν και οι προηγούμενοι).

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ "ΠΑΊΖΕΤΑΙ" ΣΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ "ΠΑΊΖΕΤΑΙ" ΣΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

(Ή η Αλλαγή Φρουράς προς τις σκιώδεις αποχρώσεις του γκρι).

 

Είναι βαθύτατα νυχτωμένοι όσοι λένε ότι διακυβεύεται η ειρήνη στην Ουκρανία που του την έχει υποσχεθεί ο Τραμπ στον Πούτιν, (την Ουκρανια-οχι την ειρήνη...)

Ή στην Μέση Ανατολή, με ένα πόλεμο διαρκείας που τον υποδαυλίζει ο Τράμπ και ο Πούτιν μέσω των εκεί ακροδεξιών αντιπροσώπων τους.

 

Και οι δύο αυτές θερμές αντιπαραθέσεις έγιναν όμως στα πλαίσια ενός νομισματικού πολέμου σε εξέλιξη ανάμεσα στην "Δύση" και τους BRICS+, με μόνο τους διακύβευμα την οριοθέτηση ισχύος της ζώνης του δολαρίου από την σε διαμόρφωση νέα ζώνη ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος των "άλλων". Πόλεμοι δημιουργίας νέων μηχανισμών εποπτείας της ροής της ενέργειας και των πρώτων υλών εντός των κατακερματισμένων συστήματων Logistics της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης, που κατέρρευσε το 21.

 

Βαθύτατα νυχτωμένοι παραμένουν όμως και όσοι δεν βλέπουν τι πραγματικά διακυβεύεται την Κυριακή στις ΗΠΑ με επιπτώσεις άμεσες τουλάχιστον στον μισό πλανήτη:

 

Το πόσο γρήγορα θα γίνει η αλλαγή μεταφοράς και της ευθύνης παραγωγής/διακίνησης χρήματος από το τραπεζικό σύστημα (μέσω της καθοδήγησης των Κεντρικών Τραπεζών) σε μια χούφτα ΔΣ του "σκιώδους παρατραπεζικού" συστήματος! Αν όχι σε όλο τον πλανήτη, τουλάχιστον στον μισό.

 

Σήμερα 5 διαχειριστές κεφαλαίων στις ΗΠΑ, οι Vanguard Group, Inc., BlackRock, Inc., State Street Corporation, Fidelity Investments LLC και η Capital Research & Management Co, ελέγχουν σχεδόν το σύνολο των αμερικανικών πολυεθνικών η μεγάλων εταιριών στους τομείς της άμυνας, της ενέργειας, της υψηλής τεχνολογίας, την φαρμακοβιομηχανία τα αγροεφοδια-αγροτοδιατροφικά , την αυτοκινητοβιομηχανία και τις 5 bigtech του διαδικτύου (βλέπε σχετικά στο *). Ανταγωνίζονται τώρα και μέσω των προεδρικών εκλογών για το ποιά θα αναλάβει τα ηνία για την πιο ανεξέλεγκτη (από κάθε κρατικό θεσμό) παραγωγή νέου χρήματος κάτω από τον απόλυτο έλεγχο τους και στην προσφορά και στην ζήτηση, μέσω και των ψηφιακών τεχνολογιών ΑΙ και blockchain.

 

Ο νεοφιλελευθερισμός ver2.0 βρίσκεται έτσι επί θύρες, προς αντικατάσταση της αποτυχημένης έκδοσης του ver1.0, που ξεκίνησε με το colpo grosso του Νίξον το 71 με την αποσύνδεση του δολαρίου από τον χρυσό και την "Συνεννόηση της Ουάσινγκτον" του 86 των G5, επί των οποίων στηρίχθηκε όλο το οικοδόμημα της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης. 

 

Με την Χάρις, ως γραμμική συνέχειά της κυβέρνησης Μπάιντεν που έδωσε την εκκίνηση αυτής της διαδικασίας μετάλλαξης του νεοφιλελευθερισμού το 21 στην σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη, ο ρυθμός αυτής της γιγαντιαίας αλλαγής αναμένεται γρήγορος υπό την Blackrock. Οι "μεγάλες ιδέες" της "Πράσινης" μετάβασης και του Ψηφιακού μετασχηματισμού έχουν προετοιμαστεί την προηγούμενη τετραετία επαρκώς και θεσμικά και επικοινωνιακά, για να θεωρούνται σήμερα κατι σαν μονόδρομος.