Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock.

Μπορεί να υπάρξει, λόγω της επιστροφής Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, μια παλινόρθωση της παγκοσμιοποίησης των «τρίγωνων του Κίσινγκερ», σε αντιδιαστολή με τα «τετράγωνα χωρίς όραμα» της περιόδου Μπάιντεν-BlackRock απέναντι στους BRICS+?
Αυτό είναι το ερώτημα αυτού του σεντονιού γνώμης που δικαιολογεί και το προηγούμενο early warning post με κάτι ιππότες.

Η Αρχιτεκτονική της Παλιάς Παγκοσμιοποίησης (1986-2021)

Η προηγούμενη διεθνής τάξη πραγμάτων, αυτή που συνηθίσαμε να αποκαλούμε νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, σφυρηλατήθηκε σταδιακά μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Με εφαλτήριο τις οικονομικές κατευθύνσεις που αποκρυσταλλώθηκαν στην Συναίνεση της Ουάσιγκτον (Washington Consensus) στα τέλη της δεκαετίας των τότε G5 το 86 και εδραιώθηκε ένα μοντέλο παγκόσμιου εμπορίου που εξυπηρετούσε την απόλυτη κυριαρχία του δολαρίου ως του κύριου αποθεματικού νομίσματος στις διεθνείς συναλλαγές.

Πάνω σε αυτή την οικονομική αρχιτεκτονική, ο Χένρι Κίσινγκερ είχε ήδη θεμελιώσει την περίφημη «πολιτική των τριγώνων», η οποία αποτέλεσε το κεντρικό δόγμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για μισό αιώνα.
Το δόγμα αυτό στηριζόταν σε ένα σύστημα ασφαλείας με πυρήνα τις ισχυρές δυτικές οικονομίες (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία).

Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώθηκε ένα πλήθος τριγωνικών εμπορικών και αμυντικών σχέσεων, όπου οι ΗΠΑ λειτουργούσαν πάντα ως ο «ισορροπιστής- εγγυητής» ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις. Πχ Ελλάδας Τουρκία. Το κεντρικό αυτό δόγμα συνοδευόταν από το αξίωμα του Κίσινγκερ: «Όποιος ελέγχει το χρήμα, ελέγχει τον κόσμο». Επί της ουσίας, επρόκειτο για τη συνέχεια της στρατηγικής του «διαίρει και βασίλευε» της βρετανικής αποικιοκρατίας, αλλά υπό νέα, αμερικανική διεύθυνση.
Αυτή η πολιτική της εξαναγκαστικής διπλωματίας, των τοπικών συγκρούσεων και των γεωπολιτικών παρεμβάσεων πέτυχε τον πρωταρχικό της στόχο: οδήγησε στην απομόνωση και τελικά στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την εποχή της απόλυτης μονοκρατορίας του δολαρίου και, μετά την περίοδο Ρήγκαν-Θάτσερ, για την ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού.

Η Σταδιακή Διάβρωση και το Ορόσημο του 2021.

Η ανάσχεση αυτής της τάξης πραγμάτων ξεκίνησε ουσιαστικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία προκλήθηκε από το σκάσιμο της φούσκας των τοξικών ομολόγων. Η διαχείριση της κρίσης μέσω της διόγκωσης των κρατικών χρεών μετατόπισε τα κέρδη των ελίτ στην παραοικονομία των χρηματιστηριακών παιγνίων. Οι επενδυτές γύρισαν την πλάτη στην πραγματική οικονομία, στρεφόμενοι σε βραχύβιες τοποθετήσεις υψηλού ρίσκου μέσω του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος (shadow banking) και των επενδυτικών κεφαλαίων (funds).

Αυτό το μοντέλο εμφάνισε δομικές αρρυθμίες ήδη από το 2018, όταν ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με την Κίνα και οι προστατευτικές του πολιτικές προκάλεσαν κρίση στην παγκόσμια προσφορά και ζήτηση — μια οικονομική επιβράδυνση που στη συνέχεια «κουκουλώθηκε» από την πανδημία του Covid-19. Η εξέλιξη αυτή έφερε στην επιφάνεια μια μεγάλη αλήθεια:

Η μετατόπιση της παραγωγής:
Ο κύριος όγκος της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής είχε ήδη μεταφερθεί στην Ασία (κυρίως στην Κίνα και την ανερχόμενη Ινδία), με τις ελίτ της Δύσης να περιορίζονται στα πολύ πιο κερδοφόρα παιχνίδια του καζινοκαπιταλισμού.
Το επίσημο τέλος αυτού του τύπου παγκοσμιοποίησης επισφραγίστηκε στη Σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη το 2021. Εκεί αναγνωρίστηκε η ανάγκη μετάβασης σε μια νέα φάση (περιφερειοποίησης), η οποία λειτούργησε και ως το βαθύτερο υπόστρωμα για τον πόλεμο στην Ουκρανία — τη «μητέρα των συγκρούσεων» για την οριοθέτηση δύο διακριτών ζωνών εμπορίου: της «Ευρασίας» και της «Δύσης». Ας την λέμε φάση μετα-παγκοσμιοποιησης αυτή που βιώνουμε τώρα με τους πολέμους στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη και το Ιράν.

Η Αντίδραση των BRICS+ και η Απάντηση του Μπάιντεν.

Την ίδια στιγμή, ο υπόλοιπος πλανήτης άρχισε να οργανώνεται γύρω από νέες εμπορικές συμπράξεις με επίκεντρο την Κίνα, ενσωματώνοντας στρατηγικούς ενεργειακούς παίκτες όπως το Ιράν. Η διαδικασία αυτή κορυφώθηκε με τη δυναμική διεύρυνση των BRICS+ και την εκπεφρασμένη πρόθεσή τους στη Σύνοδο του Καζάν να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός εναλλακτικού νομισματοπιστωτικού συστήματος και ενός νέου συνθετικού αποθεματικού νομίσματος που θα αμφισβητήσει το δολαριακό κατεστημένο.

Ο Κίσινγκερ, διακρίνοντας τη γεωπολιτική διολίσθηση των ΗΠΑ λόγω της απομονωτικής τακτικής της πρώτης θητείας Τραμπ, είχε συμβουλεύσει τη μετέπειτα κυβέρνηση Μπάιντεν να επιδιώξει έναν συμβιβασμό με την Κίνα, ηγούμενη παράλληλα μιας προσπάθειας δημιουργίας ενός πολυπολικού κόσμου. Στόχος ήταν να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος για το δολάριο μέσα από τη συμμετοχή των ΗΠΑ σε νέα, πολυμερή γεωμετρικά σχήματα («τετράγωνα»).
Έτσι ξεδιπλώθηκε η στρατηγική Μπάιντεν:

1. Αποχώρηση από το Αφγανιστάν: Εγκαταλείφθηκε μια κοστοβόρα παρουσία που δεν απέδιδε καρπούς, αφήνοντας την περιοχή στη σφαίρα επιρροής του Πεκίνου.

2. Το Μοντέλο της BlackRock:
Στην Κορνουάλη το 2021, θεσμικοί κολοσσοί όπως η BlackRock ανέλαβαν να σχεδιάσουν τον «νεοφιλελευθερισμό 2.0», βασισμένο στην Πράσινη Μετάβαση και την πλήρη ψηφιοποίηση του χρήματος.

3. Η Ρωσική Αντίδραση:
Το καθεστώς Πούτιν αισθάνθηκε ότι απειλείται άμεσα από αυτή την Πράσινη Μετάβαση, καθώς η σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα στερεί σε βάθος χρόνου από τη Ρωσία (και τις χώρες του OPEC) την κύρια πηγή εσόδων τους. Η εισβολή στην Ουκρανία και οι επακόλουθες κυρώσεις επιτάχυναν τη γεωπολιτική ρήξη, προκαλώντας σοβαρό ενεργειακό και πληθωριστικό κόστος στην Ευρώπη.
Αντί για μια ενιαία ασιατική σύμπραξη, ο κόσμος άρχισε να χωρίζεται ανάμεσα στους BRICS+ και σε αμερικανοκίνητα «τετράγωνα»:

Το QUAD: ΗΠΑ, Ινδία, Αυστραλία και Ιαπωνία, με στόχο την ανάσχεση της Κίνας στον Ινδο-Ειρηνικό.

Το I2U2: Ινδία, Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ΗΠΑ, ως μοχλός πίεσης προς τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και την Τουρκία για να μην προσδεθούν στο άρμα των BRICS+. Παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, το σχήμα αυτό δείχνει ότι το ελεγχόμενο ψηφιακό δολάριο δεν είναι ακόμη έτοιμο να επιβληθεί πλήρως.

Η Αναταραχή στη Λατινική Αμερική:
Ενώ η Βραζιλία ηγείται της προσπάθειας για περιφερειακή νομισματική ενοποίηση σε σύνδεση με τους BRICS+, η ξαφνική στροφή της Αργεντινής προς τη δολαριακή σφαίρα επιρροής ήρθε για να ανακόψει προσωρινά αυτή τη δυναμική.

Οι Τυφλές Πλευρές του Νέου Δόγματος
Αυτό το σύστημα πολυμερών συμμαχιών («τετραγώνων») αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα επειδή αγνοεί τις νέες αντικειμενικές πραγματικότητες:

Η Γεωγραφία του Φυσικού Αερίου:
Η μετάβαση στο φυσικό αέριο ως στρατηγικό μεταβατικό καύσιμο απαιτεί σταθερούς επίγειους και υποθαλάσσιους αγωγούς και κρίσιμους κόμβους ελέγχου, στοιχεία που δεν συμβαδίζουν με γεωγραφικά ασύνδετα πολιτικά σχήματα.

H Αίγυπτος, τα παράδοξα και αδιέξοδα της τρέχουσας Ελληνικης εξωτερικής πολιτικής, ένας τουρίστας και κάτι...γάτες

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

H Αίγυπτος, τα παράδοξα και αδιέξοδα της τρέχουσας Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ένας τουρίστας και κάτι...γάτες.

Η Αίγυπτος θεωρείται ως σημαντικός παίκτης όσον αφορά τη σταθερότητα της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Ωστόσο, από την κλιμακούμενη σύγκρουση στις γειτονικές χώρες έως τις οικονομικές πιέσεις και τις στρατηγικές απειλές που δέχεται, η Αίγυπτος βρίσκεται τώρα μέσα ένα περίπλοκο γεωπολιτικό τοπίο.

 

Κεντρική θέση σε αυτές τις ανησυχίες έχει να κάνει με τον αντίκτυπο των περιφερειακών συγκρούσεων στην γύρω περιοχή με την εθνική ασφάλεια της Αιγύπτου και στις εσωτερικές κοινωνικές ανισορροπιες, που θα μπορούσαν να φέρουν πάλι στο προσκήνιο τις φιλο-Τουρκικες φιλο-Πουτινικές δυνάμεις των Αδελφών Μουσουλμάνων και των παρακλαδιων του ISIS.

 

To πλέγμα των προβλημάτων της Αιγύπτου σήμερα περιλαμβάνει:

 

Την κατάσταση στη Γάζα και τις επιπτώσεις της στις αποφάσεις ασφάλειας και πολιτικής της Αιγύπτου.

 

Την Υεμένη και τους Χούτι, που θέτουν σε κίνδυνο την βασικη αρτηρία της αιγυπτιακής οικονομίας, την Διώρυγα του Σουέζ, 

 

Τον Σουδανικό εμφύλιο πόλεμο, που εκτός από την αύξηση των από εκεί μεταναστευτικων ροών προς την Αίγυπτο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιθανή δεύτερη διχοτόμηση του Σουδάν. Αυτή η σύγκρουση, στην οποία εμπλέκεται άμεσα και η Τουρκία και η Ρωσία, καθυστερεί την ολοκλήρωση των έργων μεταφοράς και ενός νέου μεγακοιτάσματος φυσικού αερίου, μεγέθους ανάλογου της Σαουδικής Αραβίας, προς την διψασμένη ΕΕ μέσω της Αιγύπτου.

 

Το εύθραυστο κράτος στη Λιβύη: 

 

Στην Λιβυκή τεταμένη ατμόσφαιρα, κάθε μέρος είναι έτοιμο να αδράξει κάθε ευκαιρία για να κερδίσει ένα πλεονέκτημα. Αυτή η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα απαιτεί επαγρύπνηση ασφάλειας και πιθανή επέμβαση κατά μήκος των δυτικών συνόρων της Αιγύπτου. Τα προληπτικά μέτρα της Αιγύπτου ήταν μεχρι τώρα εμφανή, ιδίως όταν η Τουρκία υποστήριξε τη Δυτική Λιβύη. Χωρίς την επέμβαση του αιγυπτιακού στρατού για λογαριασμό της Ανατολικής Λιβύης, τα δυτικά σύνορα της Αιγύπτου θα ήταν εκτεθειμένα σε σημαντικούς κινδύνους. Κατά συνέπεια, η Αίγυπτος πρέπει να διατηρήσει μια κατάσταση ετοιμότητας να ανταποκριθεί αποφασιστικά σε αυτές τις εξελισσόμενες περιφερειακές δυναμικές.

 

Στην Αιθιοπία: Το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας για το GERD (Grand Ethiopian Renaissance Dam). Αυτή η διαμάχη αποτελεί σημαντική απειλή για την Αίγυπτο, επηρεάζοντας δυνητικά τους κρίσιμους υδάτινους πόρους της. Η διαμάχη προέκυψε μετά την Αραβική Άνοιξη το 2011, όταν η Αιθιοπία αξιοποίησε την αστάθεια εντός της Αιγύπτου και πήρε τις σχετικές αποφάσεις. 

 

Ο American Silk Road: 

 

Η Ουάσιγκτον αποκάλυψε σχέδια για μια νέα εμπορική οδό ως εναλλακτική στη Διώρυγα του Σουέζ, προτείνοντας ένα μονοπάτι που ξεκινά κατά μήκος των νότιων ευρωπαϊκών ακτών στη Μεσόγειο και εκτείνεται μέσω του Ισραήλ, της Ιορδανίας, της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και φτάνει ακόμη και στην Ινδία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δηλώσει ανοιχτά ότι αυτή η πρωτοβουλία έχει σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσει τον κινεζικό και ρωσικό δρόμο του μεταξιού. Η έναρξη του έργου έχει αναβληθεί εν αναμονή της επίλυσης της σύγκρουσης στη Γάζα, αλλά αναμένεται να αποκτήσει ξανά δυναμική, ιδίως υπό το φως των επιθέσεων των Χούτι στο στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ. Ο λεγόμενος Αμερικανικός Δρόμος του Μεταξιού φαίνεται να είναι στρατηγικά τοποθετημένος ως υποκατάστατο του παραδοσιακού περάσματος της Ερυθράς Θάλασσας. 

 

Η ένταση στις σχέσεις Αιγύπτου-Σαουδικής Αραβίας

 

Αυτή προέρχεται από την διστακτικότητα της Αιγύπτου να μεταφέρει τα νησιά Τιράν και Σαναφίρ στη Σαουδική Αραβία, τη μειωμένη οικονομική στήριξη σε επενδύσεις της τελευταίας στην Αίγυπτο και σε σποραδικές εντάσεις που αντικατοπτρίζονται στις αλληλεπιδράσεις των μέσων ενημέρωσης. Αυτή η δυναμική υποδηλώνει μια βαθύτερη αντιπαλότητα μεταξύ των δύο αραβικών δυνάμεων. Η Αίγυπτος, εκτός από τον πονοκέφαλο που της δημιουργεί ο Δρόμος Ινδίας-Σαουδικής Αραβίας-Ισραηλ-ΕΕ, έχει να αντιμετωπίσει τις εύθραυστες ισορροπίες εντός της ομάδας των BRICS+, στην οποία έχει αιτηθεί για να συμμετάσχει ως η 8η οικονομική δύναμη στον πλανήτη το 2050. Τότε, η οικονομική ισχύς της, αλλα και της ανταγωνιστικής της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, θα "παίζουν" γύρω από αυτή την 8η θέση. 

 

Οικονομικές προκλήσεις που επηρεάζουν +116 εκατομμύρια ανθρώπους. Η Αίγυπτος αντιμετωπίζει ένα απότομο δημοσιονομικό έλλειμμα, που έφτασε στα 824,4 δισεκατομμύρια αιγυπτιακές λίρες για το οικονομικό έτος 2023/24. Ο πληθωρισμός έχει εκτιναχθεί σε επίπεδα ρεκόρ, με τον μετρούμενο πληθωρισμό να αγγίζει το 35,7% τον περασμένο Ιούνιο, επιδεινώνοντας την κρίση κόστους ζωής. Η αξία της αιγυπτιακής λίρας έχει υποχωρήσει σημαντικά, συμβάλλοντας στην οικονομική πίεση σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού και της διώρυγας του Σουέζ, ενώ η επισιτιστική της ασφάλεια συνεχίζει να εξαρτιέται από τα παιχνίδια του Πουτιν και της Τουρκίας με τα σιτάρια της Ουκρανίας. Μέχρι τώρα, τα έσοδα της Αιγύπτου από τις εξαγωγές φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα της Νότια της Κρήτης δεν επαρκούν για να σταθεροποιήσουν την οικονομία της, αφού αυτοί οι ενεργειακοί πόροι χρησιμοποιούνται κυρίως για την κάλυψη των αυξημένων εσωτερικών αναγκών της σε ηλεκτρική ενέργεια, που δεν ικανοποιειται πλέον από το υδάτινο δυναμικό του Νείλου λόγω και της Αιθιοπίας και της κλιματικής κρίσης. 

 

Η εμπλοκή πάλι του ΔΝΤ την και η ενίσχυση και από την ΕΕ με άλλα 7,5δισ για να αποφευχθεί μια Αιγυπτιακή χρεοκοπία, μαλλον συνοδεύονται και από όρους που δεν συμβαδίζουν πάντα με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης Σίσσι.

 

Έτσι, θα μπορούσε πχ να υπερκεραστεί η απροθυμία της Αιγύπτου να προχωρήσει σε συνολική διευθέτηση της ΑΟΖ της με την δική μας (το έχει κάνει ήδη με την Κύπρο που είναι σοβαρό κράτος και έχει νομοθετημένη ΑΟΖ). Το 20 η Αίγυπτος επίσημα δικαιολογήθηκε με το "να δούμε πως θα πάει το πράγμα στην Συρία". Και έτσι δεν πήρε θέση στην Ελληνοτουρκική διαμάχη περί του αν θα έχει ΑΟΖ το Καστελόριζο, αφήνοντας ανοιχτές όλες τις επιλογές της:

 

Να υπογράψει μια ολοκληρωμένη διευθέτηση με εμάς ή να το κάνει με την Τουρκία για το τμήμα που δεν συμφωνήθηκε πριν 5 χρόνια;; Πνίγοντας έτσι το Καστελόριζο μέσα σε μια Τούρκο-Αιγυπτιακή ΑΟΖ που θα έχει πλήρη δικαιώματα στα επιβεβαιωμένα ενεργειακά κοιτάσματα της περιοχής.

 

Από τι θα εξαρτηθεί τώρα το κατά που θα γύρει τελικά;;

 

Η νεκρανάσταση του αγωγού Κατάρ-Τουρκίας, πάγωσε το 18 από τον Τραμπ λόγω της σοβαρής εμπλοκής του ISIS και στην χρηματοδότηση του (μέσω Κατάρ και Τουρκίας) και λόγω του ελέγχου των περασμάτων του από την Συρία, όπου διατηρεί σοβαρά ερείσματα και η Ρωσία. 

 

Η Τουρκία μάταια έριξε για λίγο τις ελπίδες της στον Μπάιντεν για "ξεμπλοκ", αφού ήταν project έμπνευσης της Χιλαρυ Κλίντον. Ξαναμπήκε δυναμικά στην Συρία μέσω των μεταλλαγμένων ταλιμπαν που την κυβερνούν τώρα, αλλά από εκεί αέρια γιόκ. Μόνο επενδύσεις σε real estate και ανοικοδόμηση έχει επειδή σε αυτά τα θέματα τις αποφάσεις τις λαμβάνει το Βαθύ κράτος του Θείου Σαμ, όπως αναμενόταν αυτός ο αγωγός, που είναι και η αιτία του Συριακού δράματος, δεν θα γίνει ποτέ! 

 

Αντ' αυτού, είναι πολύ πιθανότερος ένας αγωγός από τα ΗΑΕ μέχρι το Ισραήλ για να ξεδιψάσει την ενεργειακά εξαρτημένη ΕΕ, αφού και το ανταγωνιστικό αέριο των χωρών του Κόλπου, του Ιράν, ήδη οδεύει ανατολικά προς την ενεργοβορο Κίνα. Αυτό υλοποιείται σήμερα από τον Αμερικανικό "δρόμο του Μεταξιού", που παρακάμπτει και την Αίγυπτο και την Τουρκία. 

 

Θα μπει, απ ότι φαίνεται, στην ημερήσια διάταξη να πορευτεί το Αραβικό αέριο προς την ΕΕ αφού αρχίσουν να εξαντλούνται τα αποθέματα αερίου του Τέξας, που μεταφέρονται στην ΕΕ με πλοία LNG για να σπάει το μονοπώλιο της Ρωσίας. Μιας Ρωσίας που τελικά δεν κατάφερε να ξεμπλοκάρει τον Γερμανορωσικό Nordstream2, και που μετά την εισβολή της στην Ουκρανία έχει γύρει μονόπατα προς την Κίνα ή την Ινδία για να πουλήσει. 

 

Έτσι ο EastMed, ως φυσική συνέχεια του αγωγού ΗΑΕ-Ισραηλ, συνεχίζει να είναι μια ρεαλιστική λύση στην γεωστρατηγική και ενεργειακή σκακιέρα, που πιέζει όμως πολύ για εθνοκαθαρσεις στην διέλευση του, αλλά και λύση και για μερικά προβλήματα της Αιγύπτου, όπως αυτά αναλύθηκαν πιο πάνω. Τώρα όμως με πιο πιθανή την τελική του χάραξη κόστα-κόστα από το Ισραήλ μέχρι την Αίγυπτο και από εκεί στην Κρήτη. 

 

Κάτω από αυτές τις εξελίξεις, η αιγυπτιακή πλάστιγγα έδειξε να γέρνει αρχικά υπέρ της Ελλάδας και προς τον EastMed, όπως συμφωνήθηκε επί Τσιπρα-Κοτζια για την μεταφορά του αερίου της Αν. Μεσογείου για να καλύψει το 12-14% των αναγκών της ΕΕ για καμιά 30αρια χρόνια. Υπογράφτηκε όμως μετά η συμφωνία μερικής διευθέτησης των μεταξύ μας ΑΟΖ από τον Δενδια το 20, αλλά με μερική επήρεια σε αυτήν της Κρήτης και των νησιών των Δωδεκανήσων και με μηδενική του Καστελοριζου, κάτω από το δικό μας "άγχος" να ακυρωθεί έτσι το Τουρκοκυπριακό σύμφωνο, που φαίνεται ότι ήταν μια εξαιρετική Τουρκική μπλόφα. 

 

Το δικό μας ασόβαρο της εξωτερικής πολιτικής των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, άρχισαν τώρα να γέρνουν την πλάστιγγα από την άλλη μεριά. Τώρα και λόγω του άγχος, ως αποτέλεσμα της αδράνειας των πολιτικών Μητσοτάκη, είναι πάλι αυτό το Σύμφωνο που αποκόπτει και αυτήν την κοστα-κοστα εναλλακτική διόδευση του Eastmed, φέρνοντας ΟΛΑ τα σοβαρά κοιτάσματα στον έλεγχο της Άγκυρας. 

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΧΘΕΣ ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΡΈΣΣΟ (ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΣΚΟΝΑΚΙ ΤΗΣ) Η ΝΕΑ ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΠΑΡΕΛΘΌΝ.

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΧΘΕΣ ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΡΈΣΣΟ (ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΣΚΟΝΑΚΙ ΤΗΣ) Η ΝΕΑ ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΠΑΡΕΛΘΌΝ:

Χθες η Κιμπερλι ανέπτυξε την στρατηγική που σχετίζεται μόνο με την κόκκινη γραμμή (αυτήν που λέει via Carpathia) και εκείνη η κίτρινη (που λέει IMEC) του νέου πολύπλοκου συστήματος διοίκησης του (μισού έστω) πλανήτη.

 

Κάνοντας έτσι πάλι "παίκτη" τον συνομιλητή της Πάνο Καμμένο, που δείχνει πάλι ως ο ιδανικός candidate για να ελέγχει το τραινάκι σε αυτή την πινέζα του χάρτη. Οι δεσμεύσεις που έχει ο Μητσοτάκης ως προς την Τουρκία και τον ρόλο της (παλιό Γερμανικό σχέδιο) τον θέτουν εκτός παιχνιδιού. Στημένη λεμονόκουπα, πλέον άχρηστη.

Αφιερωμένο στους αφελείς διαπιστωσάκηδες, που τώρα "εκστασιάζονται" από τις "ειρηνευτικές πρωτοβουλίες" από δύο μαριονέτες των ελίτ τους

 
 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο ΝΕΟΣ ΨΥΧΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΠΟΔΟΣ

Αφιερωμένο στους αφελείς διαπιστωσάκηδες, που τώρα "εκστασιάζονται" από τις "ειρηνευτικές πρωτοβουλίες" από δύο , μαριονέτες των ελίτ τους.

Να θυμίσω ΕΔΩ τι γράφαμε στις 17 Αυγούστου του 24.

Όλα πλέον είναι ξεκάθαρα! Είναι ήδη σε εξέλιξη ένας νέος Ψυχρός Πόλεμος με την μετατόπιση του στοχευμενου ενδιαφέροντος των ΗΠΑ προς τα Ανατολικά, τον Ινδικό Ωκεανό και την Άπω Ανατολή και με την οριοθέτηση που έγινε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και αυτές που ετοιμάζονται τώρα για το εδώ σύνορο, που θέλει να χωρίσει το Αιγαίο στην μέση.

 

Οι αντίπαλοι (άλλη μια φορά, για εμπέδωση) :

 

Μία εμπορική ζώνη "Πράσινου Καπιταλισμού"

εναντίον μιας νέας υπό την Κίνα. Ας την πούμε "Κόκκινου Καπιταλισμού" χάριν συντομίας, για να συνεννοούμαστε.

 

Τα επίδικα διακυβεύματα του:

 

Ο έλεγχος της ροής του νέου στρατηγικού καυσίμου, που ότι και να λένε τα πράσινα παπαγαλάκια, θα είναι για τα επόμενα 25-30 χρόνια το φυσικό αέριο (το πετρέλαιο, που καθόρισε την έκβαση του προηγούμενου ψυχρού πολέμου, περιορίζεται σταδιακά μόνο προς εφαρμογές πέτροχημείας)

και

Ο έλεγχος της ροής του χρήματος για να κινείται το ενδοζωνικό εμπόριο και των big data που αυτό παράγει. 

 

Τα πεδία των μαχών:

 

Παρά την φαινομενική διατήρηση των κλασσικών στρατών και ορατών στρατιωτικών συστημάτων σε ρόλο επίδειξης ισχύος (ή μη ισχύος για να συντηρούνται τεχνητά μακροχρόνιες διενέξεις, όπως τώρα στην Ουκρανία) , το κύριο πεδίο αντιπαράθεσης του νέου ψυχρού γίνεται στο διαδίκτυο. Αυτό της ver2 που βιώνουμε σήμερα, με την μετεξέλιξη των σημαντικότερων ανθρωπίνων δραστηριοτήτων (εργασία, εμπόριο, εκπαίδευση, διασκέδαση κλπ) σε κάτι νέο με το πρόθεμα "τηλε-".

 

Για την εξυπηρέτηση των τηλε-δραστηριοτήτων, και στους δύο συγκρουόμενους κόσμους το χρήμα θα είναι ψηφιακό. Όπως αυτό που εμφανίστηκε δια των "κρυπτονομισμάτων" τύπου bitcoin μετά την τραπεζική κρίση του 08, αλλά με άλλους, ως φαίνεται, κανόνες και τρόπους έκδοσης παραγωγής/διάθεσης του. Ένα ίντερνετ που και αυτό μετασχηματίζεται πάρα πολύ γρήγορα προς την τρίτη του έκδοση, και ξέχνα ότι ήξερες!

 

Στην κόκκινη ζώνη φαίνεται ότι την ευθύνη ελέγχου του θα διατηρήσουν οι Κεντρικές Τράπεζες, ενώ στην πράσινη που τώρα φυλλορροεί και βαυκαλίζεται γύρω από το πανάρχαιο swift, στο τέλος φαίνεται ότι θα κυριαρχήσουν ψηφιακά "νομίσματα" που θέλουν να εκδίδουν οι μεγάλες big data ψηφιακές πολυεθνικές τύπου Facebook, Amazon ή Google, και μια πανίσχυρη παρατράπεζα υπό το όνομα Blackrock. Oι εμπορικές Τράπεζες σε αυτή την νέα εποχή, σταδιακά θα εξαφανίζονται. Δεν χρειάζονται πλέον όπως και το παλιό πυρηνικό υπερόπλο των ΗΠΑ , υπό την ονομασία SWIFT.

 

Τα μπαλαντέρ σε αυτό το παίγνιο :

 

Η Ρωσία και η Ινδία. Στο που θα στραφούν τελικά, θα καθορίσει και την πλάστιγγα της έκβασης του νέου αυτού Ψυχρού, που προς το παρόν υπερισχύει η Κόκκινη ζώνη τεχνολογικά, πληθυσμιακά και οργανωτικά.

 

Η Ινδία ως ανερχόμενη τεχνολογικά (!) νέα υπερδύναμη, η Ρωσία ως προμηθευτής ενέργειας και στους δύο εμπόλεμους, παρ όλο που δείχνει ότι διάλεξε ήδη στρατόπεδο, μετά και τις τραγικά μυωπικές πολιτικές όλης της Δύσης, αυτές που ξαναξυπνησαν τα τελευταία 20 χρόνια το τσαρικό παρελθόν της.

Η πίεση τώρα όλη θα πέσει στην Ινδία για να μην ακολουθήσει, πράγμα που φάνηκε στην χθεσινή αποχή της από το ψήφισμα για το Ουκρανικό στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η προοπτική αναβίωσης των BRICS δείχνει εφιαλτική για την Ουάσιγκτον (και σσσσσ ησυχία, η Ευρώπη κοιμάται...)

 

Η Αφρική και η Νότιο Αμερική ως παραγωγοί τροφής και πρώτων υλών. Ιδιαίτερα κρίσιμος ο ρόλος της μιας και απομένουν μόνο λιγες σοδιες στα αποσαθρωμένα από την εντατική εκμετάλλευση χωράφια της Ευρώπης, της Κίνας και των ΗΠΑ και λόγω των μετάλλων που χρειάζονται οι ΑΠΕ.

 

Οι κανόνες του πολέμου:

 

Δεν υπάρχουν!

 

Μετά την κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού, που άνθισε μόνο μετά την κατάρρευση της Σοβιετιας και του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου λόγω της παντοκρατοριας του δολαρίου, τα πάντα είναι ανοιχτά! Για ένα όμως μικρό χρονικό διάστημα, αφού στις νέες εμπόλεμες συνθήκες το μέγα θύμα μπορεί να είναι η ήδη λαβωμένη δημοκρατία και οι θεσμοί της.

 

Εμείς τι να κάνουμε;;

 

Η θέση μας στον χάρτη και η ιστορία μας, μας επιβάλλουν ένα τριπλό ρόλο : 

ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΖΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΙΝΤΕΝ ΣΤΗΝ ΜONOPOLY TOY ΤRUMP

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΖΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΙΝΤΕΝ ΣΤΗΝ ΜONOPOLY TOY ΤRUMP (και τα λοιπά παίγνια).

Όλα τα συστήματά αυτού του πλανήτη (ενεργειακά, παραγωγής, logistics/μεταφορών, χρηματοπιστωτικά, νομισματικά, άμυνας, διοίκησης/αποφάσεων κλπ) βρίσκονται από το 2021 και μετά σε "μετάβαση".

 

Αυτό έγινε αναγκαίο μετά την κατάρρευση της αρχιτεκτονικής της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης, που στηρίχτηκε στην απόλυτη κυριαρχία για περίπου 55 χρόνια δύο "εργαλείων" της:

 

Του νεοφιλελευθερισμού, ως μεθόδου οργάνωσης των πάντων 

 

Του δολαρίου, ως μηχανισμού επιβολής των επιλογών του κυρίαρχου "παίκτη" στο τραπέζι, των ελίτ που κινούν τα νήματα στις εκάστοτε μαριονέτες τους στον Λευκό Οίκο, σε όλα τα πιο πάνω. 

 

Το 21 συνειδητοποίησαν ότι ο νεοφιλελευθερισμός δεν δουλεύει πλέον. Οι δογματικές δοξασίες του, αυτές που είχαν εισαχθεί στην Σύνοδο των τότε G5 με την "Συνεννόηση της Ουάσινγκτον" το 86, κατέρρευσαν. Τα συστήματά άρχισαν να μεταφέρουν ισχύ προς άλλες ελίτ, αυτές που ξεπήδησαν από την οικονομική ανάπτυξη που έφερε το outsourcing σε χώρες του "Τρίτου Κόσμου", με τρόπο μη αποδεκτό.

 

Έτσι ξεκίνησε ένα "παιχνίδι" διαχείρισης των αλλαγών στα επί μέρους υποσυστήματα που προέκυψαν στην μετα-παγκοσμιοποίηση ένθεν κακείθεν, για να γίνει η μετάβαση τους με τους καλύτερους (για κάθε επί μέρους ελίτ) όρους και στόχους. 

 

Μόνο που οι πολιτικοί (ως μαριονέτες) ξέρουν να παίζουν διαφορετικά επιτραπέζια παιχνίδια!

Ο ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΠΊΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΊΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΠΊΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΊΑ

Η χειρότερη ανθρωπιστική και στρατιωτική κρίση του εικοστού πρώτου αιώνα έχει φτάσει σε μια ιστορική καμπή. Αυτό το Σαββατοκύριακο, οι Σύροι χάρηκαν μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ σε μια σοκαριστική ανατροπή με επικεφαλής το παρακλάδι της Αλ Κάιντα, Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS). Οι Κούρδοι της περιοχής συμμετείχαν στους εορτασμούς, πλημμυρίζοντας σε περιοχές που ελέγχονταν από τους πρώην Άσαντιδες και γκρεμίζοντας αγάλματα του μισητού δικτάτορα. Όμως, όπως όλοι οι Σύροι, οι Κούρδοι έχουν υποστεί πολλά από την αυταρχική κυβερνηση κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκατριών ετών μαζικής βίας, εκτοπισμού, πολέμου με πληρεξούσια και εθνοκαθάρσεις, ώστε να γνωρίζουν ότι ο δρόμος προς την ειρήνη παραμένει ακομα μακρύς και δύσκολος.

 

Όταν η Τουρκία εκτόπισε διακόσιες χιλιάδες Σύρους Κούρδους αμάχους σε μια διασυνοριακή επιχείρηση το 2018, πολλοί ντόπιοι παρέμειναν όσο το δυνατόν πιο κοντά στα βομβαρδισμένα σπίτια τους, που τώρα καταλαμβάνονται από μια κουρελού από σουνιτικές πολιτοφυλακές Αράβων και Τουρκμενίων. Δεκάδες χιλιάδες παρέμειναν προσκολλημένοι στις ελπίδες επιστροφής σε διάσπαρτα, ελάχιστα προστατευμένα στρατόπεδα στη γειτονική περιοχή Shehba (Tel Rifaat), ξεπερνώντας τις τουρκικές οβίδες. Αλλά καθώς το HTS ξεκίνησε τη δεκαήμερη επίθεση που κορυφώθηκε με την ανατροπή του Άσαντ, η Τουρκία και οι πολιτοφυλακές της το επωφελήθηκαν, κατέλαβαν ακόμη και αυτούς τους καταυλισμούς προσφύγων εκτοπίζοντας τους κατοίκους τους για άλλη μια φορά. 

 

Ο Muhammed Sheikho, ο οποίος είναι συμπρόεδρος ενός περιφερειακού συμβουλίου υπό την καθοδηγούμενη από τους Κούρδους Δημοκρατική Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (DAANES), οδήγησε παλι χιλιάδες Κούρδους, Άραβες και τοπικές μειονότητες έξω από τους καταυλισμούς σε ασφαλείς μακρινές περιοχές υπό τον έλεγχο της DAANES. Αλλά έμειναν πίσω κι άλλοι. 

 

Το έργο DAANES έχει προσφέρει ένα ασφαλές καταφύγιο σε εκατομμύρια Σύριους και ισχυρίζεται ότι προσφέρει ένα μοντέλο για μια μελλοντική συριακή διευθέτηση που βασίζεται στην κοινοτική διακυβέρνηση, την αυτονομία των γυναικών και την εκπροσώπηση των μειονοτήτων. Η σχετικά ρεαλιστική προσέγγιση του HTS θα μπορούσε ακόμη και να ανοίξει την πόρτα για μελλοντικό συντονισμό μεταξύ του κουρδικού κινήματος και άλλων παραγόντων της αντιπολίτευσης, με την ίδια την στρατιωτική πτέρυγα του DAANES να καταλαμβάνει εδάφη από τις δυνάμεις των Άσαντι στα ανατολικά της χώρας. Αλλά με την Τουρκία να επιδιώκει να εκμεταλλευτεί την κρίση για να καταλάβει περισσότερα τμήματα του συριακού εδάφους και να εκτοπίσει εκατομμύρια Κούρδους κατά μήκος των συνόρων της, οι τελευταίες εξελίξεις αφήνουν το σχέδιο υπό την ηγεσία των Κούρδων και τη Συρία στο σύνολό της να αντιμετωπίζει ένα βαθιά αβέβαιο μέλλον.

 

Εχθροί Εχθρών κλπ

 

Εάν η παροιμία «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» ίσχυε, οι Κούρδοι της Συρίας θα ήταν ο πιο αγαπημένος λαός στη Μέση Ανατολή. Δεν πέρασε πολύς χρόνος μετά την αναχώρηση του Άσαντ στη Μόσχα πριν ξεσπάσουν νέα κύματα βίας εναντίον των Κούρδων και των Αράβων συμμάχων τους.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τους Κούρδους ή για οποιονδήποτε άλλον να θρηνήσει τον Άσαντ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος των θανάτων αμάχων στη Συρία και επιδίωξε επίμονα να υπονομεύσει την υπό την ηγεσία των Κούρδων DAANES, η οποία κυβερνά τώρα το ένα τρίτο του συριακού εδάφους.

 

Η ήττα του Άσαντ θα πρέπει να είναι καλά νέα για την υπό την ηγεσία των Κούρδων DAANES — αλλά φαίνεται ότι το HTS, οι ακροδεξιοί τζιχαντιστές σύμμαχοι του ISIS δηλαδή, επιβάλλει τη δική του, βαθιά αυταρχική ισλαμιστική εξουσία.

 

Θεωρητικά, λοιπόν, η ήττα του Άσαντ θα πρέπει να είναι καλά νέα για τους DAANES. Αλλά το HTS, το οποίο έχει κυβερνήσει το ίδιο εκατομμύρια Σύρους στη βορειοδυτική πόλη Idlib, επιβάλλει τη δική του, βαθιά αυταρχική ισλαμιστική εξουσία. Η Human Rights Watch έχει τεκμηριώσει τη συνεπή αυθαίρετη κράτηση και βασανιστήρια χιλιάδων δημοσιογράφων, προσωπικοτήτων της αντιπολίτευσης και ακτιβιστών της κοινωνίας των πολιτών που προσπάθησαν να τεκμηριώσουν τις καταχρήσεις των HTS ή να διαμαρτυρηθούν για την εξουσία τους. Αν και η οργάνωση έχει μετριάσει την προσέγγισή της τα τελευταία χρόνια ως μέρος μιας προσπάθειας για νομιμοποίηση, η HTS φέρεται να διεξήγαγε περιπολίες ηθικής, συλλαμβάνοντας νεαρές γυναίκες επειδή δεν τηρούσαν τους θρησκευτικούς κώδικες ενδυμασίας. συνελήφθησαν νεαροί άνδρες για ξύρισμα ή άκουσμα μουσικής. και διεξήγαγε δημόσιες εκτελέσεις για... μαγεία και αίρεση.

 

Το HTS είναι επίσης γνωστό για την σχετικά αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών του, σε αυτό που αποκαλείται «τεχνοκρατικός ισλαμισμός»,. Οι μαχητές του είναι πράγματι πειθαρχημένοι στην επιδίωξή τους για ένα νέο ισλαμικό κράτος στη Συρία. Αυτή η προσέγγιση βοήθησε το HTS να επιτύχει την αρχική του νίκη καταλαμβάνοντας τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, το Χαλέπι, με εξαίρεση περίπου εκατό χιλιάδες Κούρδους που συνεχίζουν να πολιορκούνται αυτή τη στιγμή σε δύο γειτονιές του κέντρου της πόλης που τώρα περικυκλώνονται από μαχητές του HTS. Οι ντόπιοι αναφέρουν ελλείψεις τροφίμων και διακοπές ρεύματος.

 

Οι Κούρδοι εκπρόσωποι παραμένουν βαθιά επιφυλακτικοί σχετικά με την υποτιθέμενη στροφή της ηγεσίας του HTS προς τον πλουραλισμό χωρίς αποκλεισμούς, ενώ η ισλαμιστική δύναμη μπορεί κάλλιστα να επιλέξει να συμπαραταχθεί με την Τουρκία επιδιώκοντας τη διεθνή νομιμότητα. Την ίδια επιφυλακτική γραμμή αναμονής ακολουθούν και οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ, που με μια σχετική αυτονομία από την Βαγδάτη, έχουν δείξει δείγματα καλής διακυβέρνησης και σε αυτή την περιοχή που συγκεντρώνει σχεδόν τους μίσους από τους 82.000.000 ανθρώπους, που συνεχίζουν να στερούνται το δικαίωμα να έχουν μια πατρίδα (στον χάρτη η κατανομή τους στα κράτη που προέκυψαν από τις αποικιοκρατικές ρυθμίσεις και συμβιβασμούς των αποικιοκρατικών δυνάμεων μετά τους δύο Παγκόσμιους πολέμους)

 

Η Αντικουρδική ατζέντα

 

Οι γυναίκες, οι μειονότητες και όλοι όσοι αναζητούν ένα κοσμικό, δημοκρατικό μέλλον αντιμετωπίζουν ένα βαθιά ανησυχητικό μέλλον υπό τη διακυβέρνηση του HTS. Ωστόσο, η ισλαμιστική δύναμη πέτυχε μια αξιοσημείωτη ήττα του Άσαντ, ενώ γενικά απέφυγε τόσο τις λεηλασίες εναντίον αμάχων όσο και από περιττές συγκρούσεις με τους Κούρδους. Αντίθετα, πολλοί από τους υποστηριζόμενους από τους Τούρκους πολιτοφύλακες που εντάχθηκαν ονομαστικά στην επίθεση δεν έχουν πυροβολήσει ποτέ εναντίον των δυνάμεων του Άσαντ. Αντίθετα, επικεντρώθηκαν για άλλη μια φορά σε ότι κάνουν εδώ και πολλά χρόνια, στην βία κατά των Κούρδων αμάχων και στο να βάλουν λάφυρα στις δικές τους τσέπες, οδηγώντας ακόμη και το HTS να συλλάβει διοικητές τους που υποστηρίζονται από την Τουρκία.

 

Οι πολιτοφυλακές που έχει ενώσει η Τουρκία υπό τη σημαία του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA) κατηγορούνται εδώ και καιρό για εγκλήματα πολέμου από τα Ηνωμένα Έθνη και τη Διεθνή Αμνηστία, όπως βιασμό γυναικών, μαζικές δολοφονίες κατά Κούρδων αμάχων, βασανιστήρια, εκτελέσεις και παρέλαση σε κλουβιά. αμάχων στους δρόμους ως ανθρώπινη ασπίδα. Κατά τη διάρκεια προηγούμενων τουρκικών στρατιωτικών εκστρατειών, αυτές οι πολιτοφυλακές σκότωσαν εκατοντάδες — και εκτόπισαν εκατοντάδες χιλιάδες — αμάχους.

 

Όσοι επέζησαν αντιμετώπισαν συνοπτική διακυβέρνηση από υποστηριζόμενες από την Τουρκία πολιτοφυλακές που απήγαγαν, βασανίζουν και εκτελούν αμάχους, μαζί με μια συνεχιζόμενη πολιτική βίαιης δημογραφικής αλλαγής σε περιοχές που κατοικούνταν στο παρελθόν από Κούρδους, Γιαζίντι και χριστιανικές μειονότητες. Τώρα αυτές οι πολιτοφυλακές επικεντρώνονται στο κυνήγι Κούρδων αμάχων που έχουν παγιδευτεί από τις ραγδαίες εξελίξεις ενώ εκτελούν νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον περιοχών υπό την ηγεσία των Κούρδων DAANES. Οι τουρκικές αεροπορικές επιδρομές σκότωσαν παιδιά Κούρδων και στόχευσαν κτίρια DAANES πολιτών. Καμία δεν είχε στόχο τον στρατό του Άσαντ που κατέρρευσε όταν έχασε την υποστήριξη της Χεζμπολάχ, που κινήθηκε στον Λίβανο και του Ιράν, που έσπευσε να εξαφανίσει τους 5.000 στρατιωτικούς "συμβούλους" του από την Συρία, όταν είδε και την αναποτελεσματικότητα της υποστήριξης των 2.000 Ρώσων, κυρίως αεροπόρων, στην υποστήριξη του καθεστώτος Άσσαντ.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΙ;; ΤΩΡΑ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΈΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΙ;; ΤΩΡΑ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΈΣ

(Μια ματιά στην γεωπολιτική δυναμική της αρχιτεκτονικής της νέας μετα-παγκοσμιοποίησης, η "Μέση Γη" και άλλες διευθετήσεις πριν την τελική αναμέτρηση στον νομισματικό πόλεμο)

 

Οι περισσότεροι περίμεναν την μεταφορά των γεωπολιτικών εντάσεων στην Κίτρινη Θάλασσα μετά την οποία κατάληξη της Ουκρανικής κρίσης, (που, με επισπευδουσα τις ΗΠΑ), ουσιαστικά έστειλε την Ρωσία στην γεωπολιτική σύνδεση των συμφερόντων της με της Κίνας. Αυτό έλεγε το "προφανές" που δεν λαμβάνει υπόψη ΟΛΕΣ τις παραμέτρους του γεωπολιτικού ντόμινο που μετασχηματίζει γρήγορα τον νέο κόσμο μ.Ν. (μετα νεοφιλελευθερισμόύ ver1.0). Δηλαδή μετά την κατάρρευση της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης το 2021 (και με την βούλα των G7 στην σύνοδο τους στην Κορνουάλη, ενόψει ενός "Πράσινου" νεοφιλελευθερισμόύ ver2.0)

 

Μια τέτοια "διευθέτηση" φαίνεται ότι επιχειρείται τώρα για τον έλεγχο της "Μέσης Γης". Όχι αυτής του Τολκιν, αλλά μιας τεράστιας ζώνης πολυπληθών κρατών που βρίσκονται ανατολικά των Ευφράτη-Τιγρη, το ανατολικό σύνορο του "Πράσινου Καπιταλισμού" όπου κυριαρχεί ακόμα το δολάριο. Φτάνει μέχρι τα ανατολικά σύνορα της Ινδίας, εκεί όπου ξεκινάει η ζώνη της μη ισχύος, πλέον, του πράσινου χαρτονομίσματος. Καθόλου τυχαία λοιπόν η σειρά του ντόμινο των γεωπολιτικών εξελίξεων που πυροδοτήθηκαν από τις πολύνεκρες φοιτητικές διαδηλώσεις στο Μπαγκλαντές, που οδήγησαν στην πτώση της φιλοκινεζικης κυβέρνησης της χώρας και σε μεγάλη αστάθεια όλη την γύρω περιοχή (Νεπάλ, Μυανμαρ, Ινδία, Πακιστάν και Ιράν) και την δια αντιπροσώπων σύγκρουση Ισραηλ-Ιραν, που πυροδοτήθηκε πέρσι-σαν σήμερα, με μία σφαγή αμάχων σε ένα rave party στο Ισραήλ. 

 

Επισπεύδων σε αυτή την διευθέτηση είναι ο Πούτιν και έχει ως στόχο την πρόσδεση στο άρμα του της Ινδίας, στρατηγικού αντιπάλου δέους της Κίνας. Και με τον θείο Σαμ, που αναμένεται να επέμβει δυναμικά με ένα Ανεξάρτητο Κουρδιστάν δυτικότερα, ανεξάρτητα από το αν θα είναι ημιπλανητάρχης ο Τραμπ ή η Χάρις στον Λευκό Οίκο μετά τον Νοέμβρη. 

 

Στόχος του "παιγνίου": Ο έλεγχος της Αφρικής και δευτερευόντως και της Ν. Αμερικής ως χώροι επέκτασης της οικονομικής διείσδυσης της Κίνας επί του "Δρόμου του Μεταξιού".

 

Υπάρχει και προϊστορία όμως για όλα αυτά.

 

Από την μία οι ισχυροί ιστορικοί δεσμοί της Ινδίας με την τότε Σοβιετική Ένωση, από την εποχή του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Διατηρείται μέχρι σήμερα με την Ινδία τον καλύτερο πελάτη των ρωσικών οπλικών συστημάτων για να μπορεί να διατηρεί τις ισορροπίες με το εξοπλισμένο από τις ΗΠΑ επίσης πυρηνικό Πακιστάν.

 

Από την άλλη το κενό που αφήνει η εγκατάλειψη/ήττα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν με αναπάντητο το ερώτημα που αφορά ένα δίκτυο μεταφοράς φυσικού αερίου που διαπερνά όλο το Αφγανιστάν (αποτυπώνεται στον χάρτη) και διασυνδέεται με τους αγωγούς Ιραν-Αγια Πετρούπολη μέσω του Καύκασου.

 

Αυτός ο αγωγός μέσω του Αφγανιστάν θα μεταφέρει τελικά ρωσικό αέριο προς την Ινδία ή Ιρανικό αέριο προς την Κίνα με ακριβώς την αντίθετη ροή;;

 

Γνωστά όμως όλα αυτά στα think tanks και τα λόμπι της Ουάσινγκτον, που με μεγάλο ρεαλισμό (!) αποφάσισαν από το 18 την εγκατάλειψη του Αφγανιστάν (και όλης της Κεντρικής Ασίας) στον έλεγχο της Μέκκας του Κόκκινου Καπιταλισμού. Θα χυθούν βέβαια πολλά ακόμα δάκρυα προπαγάνδας αλλά χωρίς σοβαρά αποτελέσματα αν δεν συνεργαστεί το Πεκίνο. Για να περιοριστούν πλέον οι ΗΠΑ στην Ζώνη του "Πράσινου Καπιταλισμού", που ξεκινάει από την Δυτική όχθη των Ευφράτη και Τίγρη, φτάνει στις Δυτικές ακτές της Τουρκίας στο Αιγαίο και κάπου θα οριοθετείται και στην Αφρική για τον έλεγχο των πρώτων υλών της.

 

Η έκβαση στο κατά που θα γύρει τελικά η Ινδία καθορίστηκε όμως από την αντίδραση της τυχοδιωκτικής πολιτικής του Πουτιν στο Παλαιστινιακό (via Χαμάς, Ιράν και Ερντογάν), που θέλει να διατηρήσει μόνο τα κεκτημένα κέρδη από την ενεργειακή αγορά όσο το δυνατόν περισσότερο. 

 

Και εκεί "χτύπησε" για να ακυρώσει τον Ενεργειακό Δρόμο Ινδιας- Σαουδικής Αραβίας- Ισραήλ- Ελλάδας, που διασφαλίζει ενεργειακή επάρκεια και στην Ινδία και την Ευρώπη. Ακολούθησε το Μπαγκλαντές και έπεται η συνέχεια στην κόντρα των σκληροπυρηνικών  του Ισραήλ με τους ομόσταυλους τους στην Τεχεράνη. 

 

Άγνωστο πόσο θα κρατηθεί ο Ερντογαν (άρα και ο Κούλης) στην θέση του μετά από αυτή την νέα φάση του νομισματικού πολέμου, αφού ο ρόλος της Τουρκίας στην νέα αυτή αρχιτεκτονική της διπολικής μετα-παγκοσμιοποίησης δεν του επιτρέπει τα παιχνίδια που σχεδίαζε με τις πλάτες Χιλαρυ και Τραμπ και σε αυτήν την περιοχή, μέχρι την Κίνα. Αν κινηθεί τελικά προς την Κίνα, ένα Ανεξάρτητο Κουρδισταν είναι πιθανό, και μάλιστα με εξαιρετικά ισχυρό λόμπυ υποστηρικτών στην Αμερικανική Γερουσία να πιέζει για το "γρήγορα τώρα". Η πιθανή σύγκρουση δε της Ρωσίας μέσω του συμμαχικού του Ερντογάν Πακιστάν με την Ινδία, πάλι τον βάζει σε δύο βάρκες. Μπέρδεμα ο κουμπάρος.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΙ;;

  

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΙ;; (Μια ματιά στην γεωπολιτική δυναμική της αρχιτεκτονικής της νέας μετα-παγκοσμιοποίησης, η "Μέση Γη" και άλλες διευθετήσεις πριν την τελική αναμέτρηση)

Οι περισσότεροι περίμεναν την μεταφορά των γεωπολιτικών εντάσεων στην Κίτρινη Θάλασσα μετά την οποία κατάληξη της Ουκρανικής κρίσης, (που, με επισπευδουσα τις ΗΠΑ), ουσιαστικά έστειλε την Ρωσία στην γεωπολιτική σύνδεση των συμφερόντων της με της Κίνας. Αυτό έλεγε το "προφανές" που δεν λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους του γεωπολιτικού ντόμινο που μετασχηματίζει γρήγορα τον νέο κόσμο μ.Ν. (μετα νεοφιλελευθερισμόύ ver1.0). Δηλαδή μετά την κατάρρευση της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης το 2021 (και με την βούλα των G7 στην σύνοδο τους στην Κορνουάλη, ενόψει ενός "Πράσινου" νεοφιλελευθερισμόύ ver2.0)

 

Μια τέτοια "διευθέτηση" φαίνεται ότι επιχειρείται τώρα για τον έλεγχο της "Μέσης Γης". Όχι αυτής του Τολκιν, αλλά μιας τεράστιας ζώνης πολυπληθών κρατών που βρίσκονται ανατολικά των Ευφράτη-Τιγρη, το ανατολικό σύνορο του "Πράσινου Καπιταλισμού" όπου κυριαρχεί ακόμα το δολάριο. Φτάνει μέχρι τα ανατολικά σύνορα της Ινδίας, εκεί όπου ξεκινάει η ζώνη της μη ισχύος, πλέον, του πράσινου χαρτονομίσματος.

 

Επισπεύδων σε αυτή την διευθέτηση είναι ο Πούτιν και έχει ως στόχο την πρόσδεση στο άρμα του της Ινδίας, στρατηγικού αντιπάλου δέους της Κίνας Και με τον Μπάιντεν, που αναμένεται να επέμβει δυναμικά με ένα Ανεξάρτητο Κουρδιστάν δυτικότερα.

 

Στόχος του "παιγνίου": Ο έλεγχος της Αφρικής και δευτερευόντως και της Ν. Αμερικής ως χώροι επέκτασης της οικονομικής διείσδυσης της Κίνας επί του "Δρόμου του Μεταξιού".

 

Υπάρχει και προϊστορία όμως για όλα αυτά.

 

Από την μία οι ισχυροί ιστορικοί δεσμοί της Ινδίας με την τότε Σοβιετική Ένωση, από την εποχή του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Διατηρείται μέχρι σήμερα με την Ινδία τον καλύτερο πελάτη των ρωσικών οπλικών συστημάτων για να μπορεί να διατηρεί τις ισορροπίες με το εξοπλισμένο από τις ΗΠΑ επίσης πυρηνικό Πακιστάν.

 

Από την άλλη το κενό που αφήνει η εγκατάλειψη/ήττα του των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν. Αποκαλυπτικό των όσων γίνονται τώρα , αλλά και των προθέσεων, ήταν τότε ότι είπαν οι εκπρόσωποι των Ταλιμπάν στην πρώτη τους συνέντευξη, αμέσως μετά την κατάρρευση του καθεστώτος της Καμπούλ λίγο πριν την ώρα του, σε απλά ελληνικά:

 

"Είμαστε διατεθειμένοι να φορέσουμε γραβάτα και να ενταχθούμε στο διεθνές οικονομικό σύστημα της περιοχής, με δύο όμως όρους: 

 

Θα λειτουργήσει η Σαρία στο νέο χαλιφάτο, νταξ, χωρίς να το παρακάνουμε ίσως, να μην εξαγουμε ηρωίνες αλλά 

 

αφήστε και εσείς να ολοκληρωθεί ο αγωγός φυσικού αερίου ΤΑPΙ". (Τουρκμενιστάν- Αφγανισταν- Πακισταν- Ινδία, η μπλε γραμμή στον χάρτη). 

 

Ταυτόχρονα έκλεισαν το μάτι προς την Κίνα για την έναρξη ενός παζαριού συμφωνιών εκμετάλλευσης του πλούσιου υπέδαφος του Αφγανισταν σε σπάνιες γαίες, λίθιο, ψευδαργυρο κλπ αξιας 2-3τρισ$. Μέταλλα τελείως απαραίτητα για τις τεχνολογίες των ΑΠΕ και των ηλεκτρονικών, σήμερα σε παγκόσμια έλλειψη.

 

Η Ινδία, με το πρόσχημα των ελέγχων των containers από το Πακιστάν και το Ιράν για Αφγανική ηρωίνη, έκλεισε τα λιμάνια της στα από εκεί φορτία. Πυροδοτώντας έτσι την κρίση στα logistics του 21 που ταλαιπώρησαν, κατ αρχάς, όλα τα λιμάνια της Ασίας, ειδικά της Κίνας, πριν γίνουν παγκόσμιο πρόβλημα. Ακόμα μερικά άλυτο. Ο λόγος: Ο ΤΑPI.

 

Τι είναι όμως αυτός ο ΤΑΡΙ, που είναι ικανός να κάνει τους Ταλιμπάν να μετατραπούν σε κάτι σαν Χρυσαυγιτες με γραβάτα αλά ισλάμ;;

 

Η ιστορία του πηγαίνει πίσω στο 1975 σαν μια προσπάθεια πρόσδεσης της Ινδίας στην τότε Σοβιετία, προσφέροντας της αυτό που ακόμα δεν έχει: ενεργειακή ασφάλεια. Έτσι έγινε η επέμβαση στο Αφγανισταν από τους Σοβιετικούς για να διασφαλιστούν τα περάσματα του. Την συνέχεια την γνωρίζετε.

 

Οι 70 φυλές- φατρίες παραγωγής του οπίου ποτέ δεν συνεννοήθηκαν πολιτικά μεταξύ τους και με την Καμπούλ, τόσο επί Σοβιετικών όσο και μετά το 2001 επί Αμερικανών,.Το ψιλοκατάφεραν τελευταία δημιουργώντας τις αντάρτικες δυνάμεις των Ταλιμπαν ως security service των φυτειών οπίου. Οι αλαζονικοί Αμερικανοί όμως ευλόγησαν, κατά την παρουσία τους, την κατασκευή του μήκους 1814 χιλιομέτρων ΤΑΡΙ (παράλληλα με ένα νεα οδικό άξονα και ένα πλέγμα από οπτικές ίνες) συνολικού κόστους, μέχρι τωρα 22δισ$ υλοποιώντας το παλιό σοβιετικό σχέδιο.

ΘΥΜΑΣΑΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΟ;;ΤΟ ΜASTER PLAN ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΘΥΜΑΣΑΙ ΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΖΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΟ;;ΤΟ ΜASTER PLAN ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΣΗΜΕΡΑ.

 

Η σκέψη να εξαφανιστεί η ΑΟΖ του Καστελόριζου για να μπει και η Τουρκία στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου είναι πολύ παλιά.

 

Πρωτοδιατυπωθηκε το 64 επί Τζόνσον στον γεροΠαπανδρέου με την μορφή της ανταλλαγής του Καστελόριζου με την Κύπρο (τότε έπαιζε το Ένωση).

 

Απορρίφθηκε αμέσως, έγιναν τα Ιουλιανα υπό τον τότε Μητσοτάκη υπηρεσίας, ήρθε χούντα, απέσυρε αυτή από την Κύπρο αμέσως μια μεραρχία ελληνικού στρατού, έκανε ένα πραξικόπημα για να γίνει η εισβολή το 74.. σαν σήμερα... Τα υπόλοιπα τα ξέρετε.

 

Επανήλθε ως Master plan πρόσφατα από τον Σημίτη ως " ρεαλιστική" λύση' επίλυσης του προβλήματος Τουρκία υπό το σλόγκαν της συνεκμετάλλευσης και υλοποιείται από τους πολιτικούς του επιγόνους, αυτούς τους νεοφιλελέ με τους μπλε και πράσινους κόκκους. Υπό τις ευλογίες ή την ανοχή όσων στεγάστηκαν κάτω από μια ομπρέλα, δυστυχώς, αλλά και με την αποδοχή όσων έβγαζαν άναρθρες κραυγές, των ακραίων που αντιτάχθηκαν υποτίθεται στην συμφωνία των Πρεσπων, την μόνη εθνική αποτυχία που επιβεβαιώνει εκείνο το master plan μερικώς. 

 

Όπως και να το δεις, σύμφωνα με το ισχύον διεθνές δίκαιο της θάλασσας, τα κατοικημένα νησιά (δηλαδή όλα εκτός από κάτι βράχια) έχουν ΑΟΖ. Αυτό αμφισβητεί τώρα η Τουρκία. Και έτσι διεκδικεί έλεγχο στα περάσματα και αμέσως μετά και στο μισό Αιγαίο, σε συνολική θαλάσσια έκταση όση 1,4 φορές η χερσαία Ελλάδα.

JUST ΑΝ OTHER BRICS ON THE WALL

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

JUST ΑΝ OTHER BRICS ON THE WALL (ή αναμένοντας το τέλος του κόσμου στην καρακοσμάρα μας χαζεύοντας την Γιαδικιάρογλου)

 

Τα BRICS σαν χαλαρή εμπορική ένωση των Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική, πρωτοεμφανίστηκε σαν ιδέα/σενάριο από την γνωστή μας Goldman Sachs το 2003. Σκοπός της μελέτης της GS ήταν η διατήρηση της σημερινής δομής του παγκόσμιου Τραπεζικού συστήματος μέχρι το 2050, μέσω του ανταγωνισμού του συστήματος των BRICS με εκείνο υπό των ΗΠΑ/ΕΕ.

 

Το 2008, είχαμε όμως το "σκάσιμο" του συστήματος, που υποτίθεται θα έμενε αλώβητο μέχρι το 2050, με την κρίση που προκλήθηκε από την Leman Brothers στις ΗΠΑ. Έτσι ήρθαν όλα, σενάρια και υποσενάρια, τούμπα και μπήκαμε σε ένα κόσμο σε διαρκή περιδίνηση που οδήγησε και στο τέλος της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης. 

 

Το 2009 διοργανώθηκε από το Πεντάγωνο στο πρώτο οικονομικό πολεμικό παιχνίδι, με την κωδική ονομασία «WALRUS» – στο άκρως απόρρητο Εργαστήριο Ανάλυσης Πολέμου των ΗΠΑ. Το σενάριο που παρουσιάσθηκε τότε, ήταν πως η Ρωσία και η Κίνα θα συσσώρευαν μεγάλα αποθέματα χρυσού, θα ομαδοποιούσαν τον χρυσό τους και θα λανσάριζαν ένα νέο ψηφιακό νόμισμα – το οποίο θα υποστηριζόταν από χρυσό, στη θέση του δολαρίου. 

 

Στη συνέχεια, η Ρωσία και η Κίνα θα απαιτούσαν να διεξάγονται οι οποιεσδήποτε αγορές ρωσικής ενέργειας ή κινεζικών προϊόντων στο νέο νόμισμα τους – ως μια ξεκάθαρη προσπάθεια να ξεφύγουν από την ηγεμονία του δολαρίου και να προστατευτούν από οικονομικές κυρώσεις που βασίζονται σε δολάρια. Στην ουσία κάτι ανάλογο ευρίσκεται σε εξέλιξη – το οποίο στο εργαστήριο φαίνεται πως δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν οι ΗΠΑ. 

 

Εν τω μεταξύ, μετά από την σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη το 21, που πυροδότησε πέραν των άλλων και τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι εξελίξεις έτρεξαν πολύ γρήγορα. Σύμφωνα με τα σενάρια εκείνου του War Game του 2009...

 

Τώρα δεν μπορούμε καν να αρχίσουμε να φανταζόμαστε τις ανελέητες επιπτώσεις domino που προέρχονται από τον γεωπολιτικό σεισμό του 2023 που συγκλόνισε τον κόσμο, όταν ο Πούτιν και Σι, στη Μόσχα, σηματοδότησαν την de facto αρχή του τέλους της Pax Americana ως το τελικό αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία.

 

Για περισσότερο από έναν αιώνα, αυτό ήταν το απόλυτο ανάθεμα για τις αγγλοαμερικανικές ηγεμονικές ελίτ: μια παγκόσμια στρατηγική συνεργασία, υπογεγραμμένη και σφραγισμένη, μεταξύ δύο ίσων ανταγωνιστών, συνυφασμένη με μια τεράστια παραγωγική βάση και την υπεροχή στην προσφορά φυσικών πόρων – με τελευταίας τεχνολογίας όπλα και διπλωματική τεχνογνωσία ως Ρωσική προστιθέμενη αξία.

To μακροχρόνιο σχέδιο εθνικής αναζωογόνησης της Κίνας και της μετατόπισης του Παγκόσμιου Πολιτισμού.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

To μακροχρόνιο σχέδιο εθνικής αναζωογόνησης της Κίνας και της μετατόπισης του Παγκόσμιου Πολιτισμού.

ΜΕΡΟΣ Β'

Η ουσία είναι ότι μόνο η Κίνα είναι μια αξιόπιστη δύναμη για να αντισταθεί στο δημοκρατικό σύστημα που βασίζεται στο δυτικό κοινοβούλιο. Η δικτατορία του Χίτλερ στη Γερμανία ήταν ίσως ένα στιγμιαίο λάθος στην ιστορία. Ίσως καταλάβατε τώρα γιατί αποφασίσανε να διαδώσουν περαιτέρω τον αθεϊσμό στην Κίνα . Αν αφήσουμε τη θεολογία από τη Δύση στην Κίνα και τους αδειάσει από μέσα, αν αφήσουμε όλους τους Κινέζους να ακούσουν τον Θεό και να ακολουθήσουν τον Θεό, ποιος θα τους ακούσει υπάκουα και θα τους ακολουθήσει;;; 

Εάν οι απλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι ο Xi Jinping είναι ικανός ηγέτης, αμφισβητούν την εξουσία του και θέλουν να τον παρακολουθούν, εάν οι θρησκευτικοί οπαδοί στην κοινωνία τους αναρωτιούνται γιατί αφήνουνε τον Θεό στις εκκλησίες, μπορεί το Κόμμα τους να συνεχίσει να κυβερνά την Κίνα;;

Το όνειρο της Γερμανίας να γίνει ο «κύριος της γης» απέτυχε, γιατί τελικά η ιστορία δεν της ανέθεσε αυτή τη μεγάλη αποστολή. Αλλά τα τρία μαθήματα που πήρε η Γερμανία από την εμπειρία είναι αυτά που θυμούνται πολύ καλά στην Κίνα  καθώς θέλουν να ολοκληρώσουν και αυτοί παίρνοντας την σκυτάλη από τους Γερμανούς, την ιστορική τους αποστολή για να αναζωογονήσουν τη φυλή τους. Τα τρία αυτά μαθήματα είναι: Καταλάβετε σταθερά τον χώρο διαβίωσης της χώρας. να συλλάβετε σταθερά τον έλεγχο του Κόμματος στο έθνος· και κατανοήστε σταθερά τη γενική κατεύθυνση προς το να γίνετε ο «κύριος της γης».

Ας  αναφερθούμε στα τρία αυτά ζητήματα.... 

Το πρώτο θέμα είναι ο χώρος διαβίωσης. Αυτό είναι το μεγαλύτερο επίκεντρο της αναζωογόνησης της κινεζικής φυλής. Ο αγώνας για βασικούς έμβιους πόρους (συμπεριλαμβανομένης της γης και των ωκεανών) είναι η πηγή της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολέμων στην ιστορία. Αυτό μπορεί να αλλάξει στην εποχή της πληροφορίας, αλλά όχι θεμελιωδώς. Οι κατά κεφαλήν πόροι των Κινέζων είναι πολύ λιγότεροι από εκείνους της Γερμανίας τότε. Επιπλέον, η οικονομική ανάπτυξη τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια είχε αρνητικό αντίκτυπο και τα κλίμα άλλαξε γρήγορα προς το χειρότερο. Οι πόροι τους είναι πολύ περιορισμένοι. Το περιβάλλον είναι σοβαρά μολυσμένο, ιδιαίτερα αυτό του εδάφους, του νερού και του αέρα. Όχι μόνο η ικανότητά τους να διατηρήσουνε και να αναπτύξουν τη φυλή τους, αλλά ακόμη και η επιβίωσή τους απειλείται σοβαρά, σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από ότι αντιμετώπιζε τότε η Γερμανία. 

ΌΤΑΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚA EΧΟΥΝ ΠΡOΒΛΗΜΑ, ΤΑ ΓΑΤΑΚΙΑ-ΤΟΠΙΚΟI ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡOΣΩΠΟΙ ΜΠΑIΝΟΝ ΣΕ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΌΤΑΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚA EΧΟΥΝ ΠΡOΒΛΗΜΑ, ΤΑ ΓΑΤΑΚΙΑ-ΤΟΠΙΚΟI ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡOΣΩΠΟΙ ΜΠΑIΝΟΝ ΣΕ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ (Πέμπτη προσπάθεια ερμηνείας του τι παίζει μετά το AUKUS, τις Γερμανικές εκλογές, την σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την επικείμενη διάλυση του διατραπεζικού SWIFT και την παταγώδη αποτυχία της Κυβέρνησης Μητσοτακη σε όλα ) 

Στα προηγούμενα 4 Early warnings σημειώματα-σεντόνια που αναρτήθηκαν εδώ από το τέλος του 20, επισημάνθηκε ότι η διακυβέρνηση Μητσοτάκη στηρίχθηκε αρχικά σε τρεις παραδοχές:

 

1. Ότι θα συνεχιστεί για 4 ακόμα χρόνια και χωρίς ανατροπές στρατηγικής η διακυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ.

 

2. Λόγω της προηγούμενης παραδοχής, ότι οι πολιτικές Μέρκελ στην ευρύτερη γειτονιά μας θα συνεχίζονταν το ίδιο. Άρα να ή λαμπρή ευκαιρία να υλοποιηθούν οι πολιτικές Σημίτη στα Ελληνοτουρκικά (και να κλείσουν γρήγορα τα αντίστοιχα deals με τους χορηγούς που εποφθαλμιούν τα φιλέτα των "συνεκμεταλλεύσεων"). H Κύπρος κείται μακράν, ως γνωστόν...

 

3. Βάσει αυτής της πολιτικής υποστήριξης από "τα κεντρικά" του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού, θα μπορούσε μετά να υλοποιηθεί με σχετική άνεση το αντίστοιχο νεοφιλελε σχέδιο στην οικονομία, αυτό που σκιαγραφείται δια του "σχεδίου Πισσαριδη".

 

Φυσικά κανείς δεν είχε προβλέψει τότε που σχεδίαζαν , την επίδραση ενός κορονοϊου στην ανατροπή των παραδοχών σε αυτά το γενικό στρατηγικό σχέδιο. Ο Τραμπ έχασε μάλλον εξ αιτίας της αλλοπρόσαλλης διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης, ενώ η αντίστοιχη της ΕΕ υπό την Μερκελ έχει βάλει όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σε περιδίνηση και έχει ανατρέψει στην πράξη όλα τα βασικά επιχειρήματα του νεοφιλελε δόγματος. Αυτά που κατέρρευσαν και με την βουλα των G7 στην Σύνοδο της Κορνουάλης τον Ιούνιο του 21.

 

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο έχασε και το κόμμα της Μέρκελ τις εκλογές στην Γερμανία. Γιατί όμως η εκλογή Μπαιντεν φέρνει ανατροπές στα πιο πάνω;; Μήπως η πολιτική καταγωγή και πολιτική πορεία του ίδιου δεν ήταν εξ ίσου προσκολλημένη με νεοφιλελε πολιτικές αλά Αμερικεν, όπως αυτές εκφράστηκαν από όλους τους προέδρους των ΗΠΑ από τον Ρηγκαν και μετά;;

 

Για να απαντηθεί σωστά το ερώτημα, απαιτείται μια μικρή ιστορική αναδρομή. 

 

Ο Ομπαμα, έχοντας δει τον Τραμπ να κερδίζει την άλλη ανεκδιήγητη, την Χίλαρι στις Προεδρικές εκλογές του 16 στις ΗΠΑ, στο τελευταίο του επίσημο ταξίδι στην Ευρώπη "έχρισε" ως άτυπη αρχηγό της Δύσης την Μερκελ. Διαβλέποντας που οδηγούν οι απομονωτικές βιομηχανικές πολιτικές Τραμπ, στην αργή ή γρήγορη άνοδο της Κίνας ως υπερδύναμη σε μια άλλη εποχή παγκοσμιοποίησης , άφησε την Μερκελ να "φυλάει το μαγαζί" μέχρι νεωτέρας.

 

Δυστυχώς όμως για την Δύση, και ιδιαίτερα για την ΕΕ, η Μερκελ αποδείχτηκε πολύ λίγη τα επόμενα τέσσερα χρόνια στο να παίξει αυτόν τον ρόλο του θεματοφύλακα. Εκμεταλλεύτηκε αυτό το χρίσμα, αλλά και τα κενά στρατηγικής που άφηνε η πολιτική Τραμπ, και κινήθηκε για να προωθήσει μόνο τα στενά συμφέροντα της Γερμανίας στην διεθνή πολιτική σκηνή και το παγκόσμιο εμπόριο. Κεκτημένη ταχύτητα, αυτό είχε μάθει να κάνει, χωρίς ισχυρό αντίπαλο, και στην ΕΕ.