ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. Μέρος (Δ 8 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  Μέρος ( Δ 8 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

1) Ήταν το αδιαχώρητο, οι διθύραμβοι της υπερβολής πολιτικών και θρησκευτικών σωτηριολόγων σε κυριακάτικους τόνους, τόμους, εκδόσεις και δόσεις.

2)Αποπροσανατολισμός και μόνο τα απανταχού εκπαιδευτήρια και σωφρονιστήρια. Και αυτή η πληθώρα αυτοκλήτων όσο και αναλωσίμων σωτήρων.

3) Το σύστημα, η βαρειά βιομηχανία της φρεναπάτης, θέλει μοναχικούς εκπαιδευμένους δούλους, αναλώσιμο εργατόμαζα, χωρίς οικογενειακάς, κοινωνικάς και πατριωτικάς υποχρεώσεις. χωρίς ορατό πραγματικό σκοπό.

3) Ιδιωτικοποίησι, εργαλειοποίησι των πάντων μέχρι και των ψυχών. Πλασταί ενοχαί, τύψεις και απαγορεύσεις ψυχοσωματικής καταρρεύσεως.

4) Έλεγχος  και καταναγκασμός, φόβος και απέχθεια προς την χαρά και το κάλλος της ζωής, νοσηρά νεκρόφιλος, θανατόφιλος έλξις για το μαρτύριο και τον θάνατο. Η σπορά του κακού.  

ΟΙ ΒΙΑΣΤΑΙ ΠΑ(ΡΑΠΑΤΑ)ΝΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.

ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

 ΟΙ ΒΙΑΣΤΑΙ  ΠΑ(ΡΑΠΑΤΑ)ΝΕ  ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.

¨Η βασιλεία του θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσι αυτήν.¨

(Και όστις κατέλαβε κατείληφε. )

 (προσωπιδοφόροι ΣΩΚΡΑΤΙΔΗΣ - ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ)

 
Α: Ω φίλη κεφαλή!  

ΣΩ: Καλώς τον.

Α: Κάθομαι;

ΣΩ: Και δεν;

Κ:  Όλα καλά;

ΣΩ: Προσεχώς τα καλύτερα. Εσύ;

Α: Δόξα τω θεώι  και τηι δημοκρατία, το παλεύω.  

ΣΩ: Δημοκρατία κι άγιος ο θεός.  

Α: Πάντα.

ΣΩ: Τί γιορτάζει η δημοκρατία μας σήμερα.

Α: Του κορωνοϊού όπως πάντα, χα, χα!  

ΣΩ: Και του α΄και β΄γονέως;

Α: Προ πάντων.

ΣΩ: Μας έχουν μπερδέψει αι ουρίτσαι.

Α: Ποιοι;

ΣΩ: Οι ερπετικοί επικυρίαρχοι  για, με το αδρενόχρωμα, το αιματάκι… από μικρό βιαστικό αγοράκι!.. .

Α: Κατάλαβα. Είναι κι αυτό. Πάνε τα παραδοσιακά φύλα.

ΣΩ: Μαζί με τα συκόφυλλα.

Α: Μιλάς ή χρησμοδοτείς τώρα;

ΣΩ: Τα σύκα πάντως τα έφαγε η πασοκόγραια και γλυκανθείσα έφθασε και στα συκόφυλλα.

Α: Αυτοί οι παροιμιώδεις σου γρίφοι!   

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

                                               
                          ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

                            (Σωκρατίδης Ευτυχίδης )

 
ΣΩ: Βλέπω ένα μέλλον και πέραν τούτου ένα τίποτα..   

ΕΥΤ: Μάγος εί ή μαντείον τι καταπέπωκας;

ΣΩ: Χα! Μπα, θνητά, μάταια πράματα.

ΕΥΤ: Αλλά τί;

ΣΩ: Μεταφορά πρωτευούσης σε Θεσσαλονίκη.

ΕΥΤ: Θεσσαλονίκη; Χμ. Καθόλου άσχημο. Αλλά θα έχεις και τους λόγους σου φυσικά επ’ αυτού. Ακούω λοιπόν.  

ΣΩ: Η σωτηρία της Ελλάδος και του ελληνισμού έρχεται αρχαιόθεν από Βορρά. Από εποχής της καθόδου των Δωριέων ισχύει αυτό. Και μετά με την εποποιία του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, την ενδοξοτέρα περίοδο του Ελληνισμού. Αλλά και οι νεώτεροι μακεδονικοί αγώνες των Βαλκανικών πολέμων δεν πάνε πίσω. Μέχρι τότε η νέα Ελλάς ήτο δις ημιτελής και θνησιγενής απ’ ότι σήμερα. Με την απελευθέρωσι της Μακεδονίας  όμως έδεσε σαν κράτος και με λίγη τύχη, απελευθέρωσι Πόντου και Ιωνίας, ίσως είχε φτιάσει σε μια βυζαντινής δυναμικότητος περιφερειακή δύναμι. Όπερ ευχόμεθα και ευελπιστούμε προσεχώς συμβήναι και πάλιν, συν θεώ και τύχηι αγαθήι.  

ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (vi τελευταίον)

ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

 ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ  (vi τελευταίον)

                      (Σωκρατίδης, Καλλισθένης)

 
ΣΩ: Λοιπόν, το πώς γεννούν γη και ουρανός το είπαμε;

ΚΑΛ: Είπαμε. Το πότε τώρα νομίζω απομένει.

ΣΩ: Άκου προσεκτικά τότε. Πρόκειται για μια πανάρχαια αστρονομική και γεωφυσική πραγματικότητα που κι αυτήν διέσωσαν κυρίως οι Έλληνες σοφοί επιστήμονες, μυθολογία-Ορφικοί ύμνοι κλπ.. Μιλάμε για την αστρονομική εποχή του ζωδιακού  Λέοντος –12.000 περίπου, εποχή για την οποία ο πολύς Πλάτων μέμφεται τους συγχρόνους του (– 2.500 έτη ) αρχαίους Αθηναίους ότι ¨ουκ ορθώς απιστούσι…¨ γι αυτήν.  Αφού, σκέψου, και τότε ακουγόταν απίστευτο να υπήρξε ποτέ η πραγματικότης αυτή, πόσο μάλλον και σήμερα και μετά από δυόμισυ επί πλέον χιλιετηρίδες...  

ΚΑΛ: Απίθανο όντως ακούγεται. Λοιπόν;    

ΣΩ: Κάθε ημιπερίοδο (13 χιλ. έτη περίπου), του ζωδιακού κύκλου των 26 χιλ. ετών περίπου είτε του Κρόνου είτε του Διός (όπως η δική μας που λήγει τώρα) η πολικότης της γης αλλάζει ώστε το ήλιον ανατέλλειν δυτικά και δύειν ανατολικά… Οι πρώτοι άνθρωποι όπως και τα λοιπά επί γης ζωικά είδη γενήθηκαν –  εβλάστησαν μάλλον  κυριολεκτικά εκ της γης… από τας οπάς των ορεινών σπηλαίων αυτής…. (είναι η γενετικοβιολογική ιδιορρυθμία της εποχής του Κρόνου αυτή) και όχι όπως σήμερα (ζωδιακή ημιπερίοδο του Διός), με την γενετήσια συνεύρεσι των δύο φύλων, καθ’ ότι φύλα δια την αναπαραγωγήν του ζωικού είδους, την εποχήν εκείνην του Κρόνου, δεν υπήρχον…

ΚΑΛ : Ο λεγόμενος Κρόνου βίος, ε;    

ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ( V )

ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

                             ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ( V )                                     

                                    (Σωκρατίδης -  Καλλισθένης)

 ΣΩ: Εγώ αυτό πάντως έχω ναειπεί. Τα πιο επικίνδυνα θηρία της ζούγκλας, διαπιστωμένα, ενεδρεύουν κρυμμένα (και παρηλλαγμένα) γύρω από την λίμνη όπου ξεδιψούν τα διψασμένα. Και η σωτηρία της ψυχής από την απώλεια και κλοπή αυτής απέχει τόσο όσο ένα απλό, επιπόλαιο θρησκευτικό παραστράτημα.  

ΚΑΛ:  Κι εγώ, μα την αλήθεια, υποκρισία βλέπω παντού, προσωπολατρία και ειδωλολατρία του πλούτου και των αξιωμάτων. Και γιατί όχι; Αυτά δεν γεμίζουν την ψυχή και την ζωή; Αυτά δεν είναι και τα περιζήτητα και περιμάχητα λάφυρα μιας επιτυχούς και ευτυχούς ζωής;

ΣΩ: Ωραία όλα αυτά, ουδείς αμφιβάλλει. Αλλά όπως και στο κόβει ρόδα πρέπει μας προσέχειν και τα συνυφασμένα μ’ αυτά αγκάθια. Θέλει προσοχή, τα αγαθά δίδονται με ακριβά ηθικά ανταλλάγματα όσο πιο περιμάχητα τόσο και ακριβότερα. Απαιτούν συνήθως ηθικάς παραχωρήσεις και υποχωρήσεις σε επίπεδο ελευθεριών και ανθρωπίνης αξιοπρεπείας. Δημιουργούν έτσι ανάπηρους ηθικά και πνευματικά ανθρώπους χωρίς χαρακτήρα, προσωπικότητα, αρετές, ηθικό σθένος και ηθικάς βάσεις. Διότι αυτά τα τελευταία συνιστούν την ηθικήν υγεία που είναι το παν για τον άνθρωπο και η οποία ηθική στηρίζει και την σωματική υγεία. Και γαρ χωρίς υγιή ηθικό προσανατολισμό η ζωή χάνει γρήγορα την ομορφιά,νοστιμιά και το ενδιαφέρον της, βυθίζεται αφ’ ενός μεν στον φόβο και τας τύψεις και αφ’ ετέρου στην πλήξι και την ανία. Να κοιτάζωμε την ουσία λοιπόν κι όχι μόνο τις διαφημίσεις.

ΚΑΛ: Φοβούμαι μήπως ηθικολογούμεν φθηνά και βαρετά ώσπερ από άμβωνος ιεροκήρυκες ή μεμισθωμένοι υπάλληλοι εν διατεταγμένηι υπηρεσία. Γιατί μια χαρά βλέπω εγώ περνάν οι αδικούντες και άπληστοι πλούσιοι, δόξα, πλούτη και ηδονές. Και οι φτωχοί όχι μόνο σφίγγουν μια ζωή το ζωνάρι αλλά γίνονται και αναγκαστικά δούλοι των δυνατοτέρων, και χειροτέρων τους κυρίως , κορμί και ψυχή.

ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (ΙΙΙ)

                                                      ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΑΛΟΓΟΙ

                                            ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (ΙΙΙ)

                                                  (Σωκρατίδης, Καλλισθένης.)

ΣΩ: Αλλά οφείλομεν παραδεχθήναι ότι το πνεύμα της ελευθερίας παράγει Έλληνας ανθρώπους, ελληνικής παιδείας και αγωγής όπως και το πονηρόν και πλανερόν πνεύμα  βαρβάρους και θρησκείας δούλων. Και όπως οι δρόμοι των δυο αυτών κατηγοριών ουδαμού επί γης συναντώνται, το αυτό συμβαίνειν πρέπει  και εν ουρανοίς, αν φυσικά θεωρήσωμεν και δεχθώμεν υπάρχειν ένα μέλλον των ανθρωπίνων ψυχών εκεί ψηλά ποιοτικώς ανάλογον προς την επίγείο  ηθικοπνευματική αξία και διαγωγή εκάστου.

ΚΑΛ: Μεταθανάτια κρίσις των ψυχών, αχά! Από τα πιο δυνατά θρησκευτικά ¨χαρτιά¨ αυτή.

ΣΩ: Μόνο που κάθε θρησκεία, αι μονοθεϊστικαί προ πάντων, έχουν ως βασικό μέτρο και κριτήριο ηθικής κρίσεως και αξιολογήσεως το αν ο κρινόμενος ανήκε, ή όχι, στο θρησκευτικό κόμμα τους. Οι δικοί μας πιστοί εννοείται έχουν διαβατήριο παραδείσου εξησφαλισμένο ¨από χέρι,¨ οι αλλόθρησκοι δε,  πρέπει έχειν σοβαρό μεταφυσικό πρόβλημα.

ΚΑΛ: Ευνοιοκρατία, μεροληψία, ρουσφέτι κι εδώ γαμώτο! Αλλά τί μου θυμίζει, τί μου θυμίζει;  

ΣΩ: Τι σου θυμίζει; ¨Ένα είν’ το – ορθόδοξο κομμουνιστικό- κόμμα. ¨ Ως επί της γης και το αυτό και εν ουρανώ δηλαδή.  Αυτό.

ΣΩ: Μωρέ, μάγος είσαι;

ΚΑΛ: Ευτυχώς οι θεοί και οι θρησκευτικοί λειτουργοί δεν παίρνουν στα σοβαρά τις θρησκείες όπως οι άνθρωποι.

ΚΑΛ: Και πως τις βλέπουν δηλαδή;

ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (ΙΙ)

                                        ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (ΙΙ)

                                                 (Σωκρατίδης, Καλλισθένης )

ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΩ: Τι τα θες; Τα ¨κοινοποιούντα χαλκεία,¨ τα δημοσιομέσα (Μ.Μ.Ε.). είναι τα σύγχρονα μοναστήρια, οι ναοί της φήμης. Βλέπεις. Αποθεώνουν και δαιμονοποιούν, αναδεικνύουν εκ του μη όντος και εκμηδενίζουν, μεγιστοποιούν και ελαχιστοποιούν τα πάντα, κατά το δοκούν. 

ΚΑΛ: Και κατ’ εντολήν ή διαταγήν. Όπως και δια του ¨εν τηι παλάμηι και βοήσωμεν¨ φυσικά.   

ΣΩ: Φυσικότατα. Τετάρτη εξουσία δεν την λένε;

ΣΩ: Θρησκεία των ειδήσεων θα την έλεγα εγώ. Και γαρ ό,τι ακούει, και μάλιστα καταχρηστικά και επανειλημμένα μέσω αυτών, αυτό και στο τέλος πιστεύει ο μέσος άνθρωπος.

ΚΑΛ: Έτσι ήταν πάντα. Ο απαραίτητος Χατζηαβάτης της εξουσίας.

ΣΩ: Και όμως γιατί αυτό το μοιρολατρικό ¨έτσι πάντα¨δεν μας ικανοποιεί, γιατί ενστικτωδώς δεν πειθόμεθα και αντιδρώμεν εις αυτήν την σκληρή πραγματικότητα;

ΚΑΛ: Το ανικανοποίητον και επαναστατικόν της ανθρωπίνης φύσεως, τι άλλο;

ΜΕΙΔΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΙ - ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

  ΕΝ ΧΟΡΩ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

                             (Σωκρατίδης, Καλλισθένης )

ΚΑΛ: Και η αλήθεια τί είναι και πού ανευρίσκεται;

ΣΩ: Υπάρχουν βαθμίδες, σκαλιά συνειδησιακής προσεγγίσεως σ’ αυτήν. Το κατώτερο σκαλί είναι το θρησκευτικό, μια προσέγγισις της αλήθειας ενστικτώδης και ζωώδης που δεν απέχει πολύ από το ψέμα.

ΚΑΛ: Και πού οφείλεται αυτό;

ΣΩ: Ο θρησκευτικός χαρακτήρ αντίθετα με τον εξεταστικό-φιλοσοφικό είναι εκ φύσεως επιφανειακός-ειδωλολατρικός. Άγεται και φέρεται από την εικονική πραγματικότητα της εξουσίας, άβουλα και μηχανικά, υπακούοντας, εξ υποβολής και  αυθυποβολής, σε αγελαία σύμβολα και συνθήματα. Θεός του πραγματικός ο φόβος και θρησκεία του η υποταγή.

ΚΑΛ: Είναι πιστός όμως. 

ΣΩ: Σίγουρα κι εφ’ όσον εκλάβομεν την πίστι αυτή ως εκουσία παράδοσι της βουλήσεώς του στην θρησκευτική εξουσιαστική αυθεντία.

ΣΩ: Και στο ανώτερο σκαλί; 

ΣΩ: Τα ελεύθερα, σκεπτόμενα, φιλόθεα και φιλάνθρωπα, πνεύματα.  Αυτά που εμπνέονται από ανώτερους ουρανούς που διδάκσουν το νόημα και τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως.

ΚΑΛ: Αιθεροβασίη;  

ΣΩ;  Για μια ωραία πρωϊα όλοι ζώμεν που θα ξυπνήσωμε θεοί εν μέσω θεών και πρωτοφανέρωτων ουρανών.

ΚΑΛ: Χα! Όνειρο μάλλον μοιάζει αυτό φυτρωμένο στον παράδεισο.  Αλλά δεν ζούμε πια στον ελληνικό χρυσούν αιώνα αλλά σ’ αυτόν της παρακμής των αγίων! 

ΣΩ: Κι όμως απ’ το γένος των αθανάτων κατεβήκαμε  όλοι σ’ αυτή την γη. Έστω κι απ’ το τελευταίο σιδερένιο βαγόνι του.

ΗΡΩΕΣ ΧΩΡΙΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ (ΙΙΙ)

Μειδίας ο Συγγράφων :

   (Σωκρατίδης, Ευτυχίδης.)   
(ΟΙ ΔΕ ΗΡΩΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΥΤΕ ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΜΗΤΕ ΕΝΤΟΛΑΣ )

ΕΥΤ:  Προχριστιανικώς πάντως και έως την πιο βαθείαν αρχαιότητα, θρησκευτικούς ολοκληρωτισμούς, προσηλυτισμούς  και πολέμους δεν είχαν. Περίεργο δεν είναι;

ΣΩ: Καθόλου. Οι αρχαίοι εθνικοί πολιτισμοί δεν ήταν θρησκειοκεντρικοί όπως οι επακολουθήσαντες μονοθεϊσμοί. Το μόνο περίεργο είναι ότι κανένα επίσημο ιστορικό ή θρησκευτικό βιβλίο σήμερα δεν έχει εστιάσει και προβληματιστεί σ’ αυτό το σημαντικό και άξιο ιδιαιτέρας μελέτης κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο. Διότι έχει μείζονα σημασίαν και αξίαν δια την ψυχοδιανοητικήν υγείαν και ισορροπίαν της ανθρωπότητος.

ΕΥΤ: Φροντίζει βλέπεις το σύστημα γι αυτό.Για το καλό μας φυσικά. 

ΣΩ: Στους αρχαίους καιρούς κάθε έθνος είχε την ιδική του θρησκεία και τους τοπικούς θρησκευτικούς του ήρωες που δεν ενδιέφεραν λατρευτικώς κανένα άλλο έθνος, οπότε υπήρχε γενικώς πνεύμα θρησκευτικής ανοχής και ανεξαρτησίας, ένα ανώτερο, ανεξίθρησκο και εξευγενισμένο άρα επίπεδο ελευθέρας σκέψεως, πνευματικότητος και πολιτισμού.

ΕΥΤ; Πράγματι. 

ΕΥΤ; Στην Ελλάδα μάλιστα η θρησκεία ήτο ρυθμισμένη εις  τα μέτρα του ελευθέρου πολίτου και όχι ο πολίτης στα μέτρα μιας τερατώδους, δίκην Προκρούστου, δεσποτικής και ολοκληρωτικής θρησκείας που κομματιάζει την ανθρώπινη ελεύθερη προσωπικότητα για να διαιωνίζη την ύπαρξί τηης. Ως εκ τούτου δεν είχε κανένα νόημα ο θρησκευτικός δογματικός ολοκληρωτισμός ούτε και ο θρησκευτικός προσηλυτισμός, απόστολοι των εθνών κ.λ.π.,  όπως έγινε αργότερα με την επικράτησι των αυτοκρατορικών οικουμενικών μονοθεϊστικών θρησκειών στον δυτικό κόσμο.( είς θεός άνω, είς βασιλεύς κάτω.)

ΕΥΤ: Πώ πώ! Όλα του κόσμου τα στολίδια, μόνο ελληνικά. 

Military Physical Contest - Push ups (all up, no touch)

 ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ : Η παρούσα δημοσίευση είναι αφιερωμένη στον φίλτατο Μειδία.! 

1) USARMY - 250

2) Foreign Legion - 230

3) British Paratroopers - 250

ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΤΑ ΝΕΡΑ

ΜΕΙΔΙΑΣ ο Συγγράφων :

ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΤΑ ΝΕΡΑ
(Αφιέρωσι στους ηρωικούς Εβρίτες.)

 Τι έχουν του Έβρου τα νερά και βαριαναστενάζουν
τζοχανταραίοι τα πατούν, βάτραχοι που κοάζουν.

Μογγόλια λαθροπίθηκοι τα σύρματα τραβάνε
και πάνω τους γατζώνονται σκούζουνε και πονάνε.

Άνοιξε φράχτη για να μπω και να ξελαμπικάρω
με Μικιοεπιδόματα το τζόκερ να σκοράρω.

Έχει γενιτσαριό πολύ μαθαίνω η ελληνική βουλή
το πόμολο γυαλίζουν κι αριστερά ψηφίζουν.

Άσε με φράχτη για να μπω, μα τον σκατοπροφήτη
έρχομαι από γυφτοφυλή κι από μεγάλο σπίτι.

Κι ο Έβρος στέκει αγέρωχος άπαρτος και οργισμένος,
κι αν έχει μουλοπουσταριό έχει και Ηρακλήδες
που της Ασίας σαν χαλί πατάνε τους νταήδες.

ΗΡΩΕΣ ΧΩΡΙΣ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΑ

ΜΕΙΔΙΑΣ Ο συγγράφων :

 (Σωκρατίδης, Ευτυχίδης) 

 ΕΥΤ: Ελεύθερον άνθρωπο ζητώ.

ΣΩ: Άνεργον εννοείς ή ληστήν.

ΕΥΤ: Διανοούμενον γίνεται;

ΣΩ: Αυτός είτε πετά εις τα σύννεφα είτε υπηρετεί κόμματα πολιτικά και θρησκευτικά ή απλώς πτωχοπρόδρομος. Και η πενία ο χειρότερος σύμβουλος και τύραννος της αληθείας.

ΕΥΤ: Ελεύθερον πνεύμα γίνεται;

ΣΩ: Ελεύθερον ως προς τι;

ΕΥΤ: Δια  το δίκαιον, την αλήθεια, την αρετήν… αυτά.

ΣΩ: Δεν έμαθες, φαίνεται, τα νεώτερα των Θερμοπυλών; Οι Μήδοι διαβεβήκασι την Ανοπαίαν τελικά προ καιρού ικανού. Η Ελλάς εάλω αβρααμικώς και μετ’ αυτής η μισή ανθρωπότης.

ΕΥΤ; Και η άλλη μισή;

ΣΩ; Αυτή εαλώκει σχεδόν εξ υπαρχής και από χέρι.

ΕΥΤ: Οιονεί ¨προσδοκώ ανάστασιν φανατικών νεκρών¨ δηλαδή.

ΣΩ: Χα Κοίτα ο άνθρωπος γεννάται, κατά το μείζον και έλαττον, νάρκισσος και εγωπαθής. Πλην όμως αι αιώνιαι και αδιατάρακτοι νόμοι, αξίαι και κανόνες της συμπαντικής φύσεως και οι ρυθμοί της ζωής διδάσκουν αυτόν εν καιρώ δια του σοφού χρόνου το μέτρο, το σέβας  και την καθολικήν συμπάθειαν.    

ΕΥΤ: Πλην όμως και η αλήθεια όπως και η σοφία καθυστερούν νομίζω απελπιστικά.

ΣΩ:  Κι αυτό είναι μια αλήθεια που όμως δεν αναιρεί την προηγουμένη.

ΕΥΤ: Πολλά τα δεινά, τα κακά.

ΣΩ: Που όμως ο άνθρωπος οφείλει είτε προσπαθείν διορθώνειν είτε υπομένειν, την ανάγκην αρετήν ποιούμενος .Ή μήπως αυτό το τελευταίο δεν αποκαλύπτει  το μεγαλείον και την μοναδικότητα της ανθρωπίνης φύσεως και του ανθρωπίνου είδους;  

ΕΥΤ: Το ηρωικό και φιλάνθρωπον αυτό ήθος συναντά πράγματι τον άνθρωπο με τον φιλάνθρωπο θεό δημιουργό του.

ΣΩ: Όντως το ήθος αυτό, και στάσι ζωής θωρακίζει μας και εμπνέει έναντι των δοκιμασιών της ζωής, των διακυμάνσεων της τύχης και της ρευστότητος  εν γένει των ανθρωπίνων πραγμάτων.

ΕΥΤ: Όχι και τόσο εύκολο αυτό.

ΣΩ: Απαιτεί γενναιότητα, ευστροφία, ευγένεια και υπομονή.

ΕΥΤ: Αλλά και η πολεμική αρετή δεν είναι η συμπύκνωσις του ηρωισμού;

ΣΩ: Και σαφώς είναι, αν και δεν εξαντλείται απαραίτητα αυτού. Ενίοτε γαρ για πολλούς και πτωχούς το επιλέγειν φέρειν εις πέρας το βαρύ φορτίον της ζωής ισοδυναμεί ηρωικώς προς αρκετάς πολεμικάς αυτοθυσίας.

ΕΥΤ: Και ο έρως όμως θέλει ηρωισμόν, αρετήν και τόλμην όπως η Κάλβειος ελευθερία νομίζω.

ΣΩ: Όταν δεν είναι απλά τυφλόν πάθος και παθητική λατρεία. ναι. Γιατί εδώ εκδηλούνται και δοκιμάζονται τα ηθικοπνευματικά εφόδια, ανακλαστικά και αντοχαί της ανθρωπίνης προσωπικότητος, η βούλησις, η κρίσις και ο χαρακτήρ, όπως και επιβραβεύεται ή ζημιούται αναλόγως ο άνθρωπος αυτός, εάν αστοχήση ερωτικώς, ακόμα και με απώλειαν της ζωής ή της ελευθερίας του.

ΕΥΤ: Υπάρχουν φυσικά και οι πνευματικοί   έρωτες;

ΣΩ; Οι πιο ακραίοι και επικίνδυνοι είναι αυτοί, όντος του διακυβεύματος αυτών μεγίστου.

ΕΛΛΑΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΟΥΣΑ

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Αφιερωμένο αποκλειστικά στους φλώρους και στους λόληδες που παριστάνουν τους στρατιωτικούς.!! Κορίτσια να προσέχετε το σπαγκάτο είναι πολύ επικίνδυνο.
Ουδέποτε οι  στρατιωτικοί  θα κάνουν κάτι…. όχι επειδή είναι πολύ δημοκράτες… αλλά επειδή έχουν αποκτήσει νοοτροπία δημόσιου υπάλληλου! Βεβαίως και είναι χαλαρές οι Ένοπλες Δυνάμεις… όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι χαλαροί!… και αν είχαν κάποιο τρέξιμο οι πιλότοι των πολεμικών για την εκπαίδευση των Τούρκων σε αεροναυτικές ασκήσεις στο Αιγαίο…τώρα που θα μας πάνε στην Χάγη δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης ούτε αυτοί.  Τα θέματα θα κλείσουν με πολιτικούς τρόπους…Κάποιοι δεν μπορούν είτε να καταλάβουν… είτε να πιστέψουν, ότι το νεότερο δυτικό κρατίδιο που στήθηκε από το 1826 και εντεύθεν έχει κλείσει τον ιστορικό του σκοπό και ρόλο… τα μηνύματα από δύση και ανατολή το φωνάζουν… όσοι έχουν ώτα ακούν… ήδη δεν υπάρχει εθνικό κράτος μέσω των μνημονίων… έχει αφομοιωθεί, και θα πρέπει κάποιοι να μας εξηγήσουν με γνώμονα την λογική, γιατί θα πρέπει να υπάρχει εθνικός στρατός; Η δικαιολογία ότι πρέπει να έχουμε εθνικό στρατό για την παρασκευή των γευμάτων στους λαθραίους, δεν ευσταθεί…Μιλάμε για ένα στρατό όπου από ταξίαρχο και επάνω κατά 99% είναι για τον πούτσο καβάλα, για ανθρώπους που δεν μπορούν να εμπνεύσουν εθνικά ιδεώδη ούτε καν στα τέκνα τους, ποσώς δε στους άντρες τους!

ΜΕΙΔΙΑΣ ο Συγγράφων :

Μηνύματα, μηνύματα
από ψηλά καθίσματα.

Στον πόλεμο να πάω
τον κώλο μου ρωτάω.

Χαζεύω τα γαλόνια μου
και δένω τα κορδόνια μου.

Και αφηνιασμένος έπειτα
κοιτώ μη βγάλω έρπητα.

Και μ’ έπαρσι και ήθος
και το ανάλογο ύφος
προς τα σαλόνια πάω
που μόνο εκεί μετράω.

Πατρίς, για σένα λιώνω
στον ήλιο όταν ξαπλώνω

ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΦΟΡΕΣΑΝ ΜΑΥΡΑ (ΙΙ)

MEIΔΙΑΣ  ο Συγγράφων :

  (Σωκρατίδης, Αριστείδης)

ΣΩ:  Μια περσική παροιμία λέει: ¨Δεν θέλω να σου δώσω την κόρη μου ούτε να σε κάνω πελάτη μου ή οπαδό μου, γι αυτό θα σού είπω την πάσαν αλήθεια.¨ 

ΑΡ: Χα. Τρελαίνομαι γι αλήθειες. Λέγε λοιπόν.

ΣΩ: Όταν ο δημιουργός θεός έφιαξε τας ουσίας και τας αξίας ο αντιθεός εποίησε αντιστοίχως τας εξουσίας και τα αξιώματα.

ΑΡ: Ώπα! Σταμάτα, φίλε μου. Αυτό δεν είναι αλήθεια αλλά χρησμός. Για εξηγού. 

ΣΩ: Η εξουσία προκύπτει απ’ τον βιασμό της ουσίας η οποία γίνεται η εξέδρα, το άσυλο του κακού και της ανομίας.

ΑΡ: Και το  αξίωμα;

ΣΩ: Αυτό που αντικαθιστά και υποκρίνεται την αξίαν.

ΑΡ: Και αξία τί; 

ΣΩ: Βλέπεις εκείνους τους φωτεινούς σηματοδότες;

ΑΡ: Βλέπω.

ΣΩ: Σε τι χρησιμεύουν;

ΑΡ: Ρύθμισι τάξεως και κυκλοφορίας, οχήματα και πεζοί, τι άλλο;

ΣΩ: Ε, αξίαι και νόμοι το ιδιο κάνουν, ρυθμίζουν τας κονωνικοπολιτικάς σχέσεις των ανθρώπων.

ΑΡ: Και το περιεχόμενο αυτών των νόμων και αξιών;

ΣΩ: Ό,τι άφησε κληρονομιά ο αθρώπινος πολιτισμός.

ΑΡ; Ο ελληνικός κατά βάσιν πολιτισμός.

ΣΩ: Σωστά.Αφού αυτοί ίδρυσαν πρώτοι πόλεις όταν οι άλλοι βάρβαροι λαοί ήσαν από τρωγλοδύτες και δενδρόβιοι μέχρι σκηνίτες. Η παγκόσμια αριστοκρατία του πνεύματος, και όχι μόνο, δεν έχει αντίρρησι σ’ αυτό..

ΕΔΩ ΜΑΛΑΚΙΣΤΑΝ (ΙΙ)

ΜΕΙΔΙΑΣ ο Συγγράφων :

 (Αριστείδης-Σωκρατίδης.)


ΑΡ: Χμ! Εν τούτοις, και δυστυχώς, η μαλακία, και όχι η σοφία, είναι αυτή που βασιλεύει στην σήμερον Ελλάδα του φραπέ και το μάλμπορο. Και μη μου τούτο αρνηθής, δάσκαλε! 

ΣΩ: Παναθρώπινα όμως διαδεδομένον και ου μόνον ελληνικό το πάθος τούτο, αγαπητέ μου. Από εποχής Ομήρου ακόμα. Κοίτα τι λέει λοιπόν επί του προκειμένου ο ποιητής των ποιητών:

 ΄Άτη,¨επί το ευγενέστερον, την ονομάζει  όπως απ-άτη. Η οποία, ως λέγει, πανάλαφρα, αέρινα έχει πόδια και δεν πατά επί γης αλλά εις τα μυαλά επικάθηται των ανθρώπων αφαιρώντας την φρόνησι και οδηγώντας τους ανεπαίσθητα στην καταστροφή. Δεν απέφυγε δ’ αυτήν ούτε ο αρχιθεός Δίας ούτε και ο πολύς Αγαμέμνων αδικήσας τον Αχιλλέα.

ΑΡ: Θεός ο Όμηρος. Και ο Δίας ουκ αλάνθαστος κι αυτός. Κατώτερος δηλαδή του Πάπα. Μάααλιστα!

ΣΩ; Οι Έλληνες εκείνοι ήσαν πάνσοφοι. Διό και δεν εξύψωναν συντριπτικά την υπεροχή του θεού όπως οι βάρβαροι κρύβοντάς τον εις δυσθεώρητα ουράνια ύψη για το  συντρίψαι και εκμηδενίσαι την αξία της ανθρώπινης οντότητος εκπαιδεύοντάς την έτσι για δεισιδαίμονα δούλο του θεού και κατ’ επέκτασιν του κάθε επιγείου τυράννου, απενοχοποιώντας έτσι την εκμετάλλευσι ανθρώπου από άνθρωπο. Αλλά απέδιδαν εις αυτόν ανθρώπινα χαρακτηριστικά, ακόμα και ελαττώματα και γηίνην καταγωγήν,  αφ’ ενός για το δείξαι την άμεσον συγγένειαν, ου μόνον πνευματικήν αλλά και εθνικήν και βιολογικήν, μεταξύ γηίνων θνητών ανθρώπων και των πατέρων αυτών ουρανίων αθανάτων θεών, προετοιμάζοντάς τον έτσι για ελεύθερο και εξευγενισμένο, φιλόθεον και θεοσεβή, θεοείκελον πολίτην.

ΑΡ: Οπωσδήποτε. Ανώτερος γαρ πολιτισμός ως ο ελληνικός προυποθέτει και ανωτέρου επιπέδου θρησκείαν και θρησκευτικήν παιδείαν.

ΣΩ: Κι αυτό γιατί είχον διδασκάλους, όπως και προγόνους, ισοθέους άνδρες, εάν μη και τους ίδιους τους θεούς.

ΑΡ: Απίστευτο ακούγεται.

ΣΩ: Ο Δίας, εδώ, αλληγορεί την νομοτέλεια της συνυπάρξεως του κακού και της πλάνης μετά του αγαθού και αληθούς εις την λειτουργίαν του διαρχικού, διπολικού, μεικτού κόσμου της ανθρωπίνης φυσικής διαστάσεως. Όπου συμπαντικοί νόμοι και κραταιά μοίρα, η εντολοδόχος και διεκπεραιωτής των νόμων αυτών, ίστανται υπεράνω της δυνάμεως και δικαιοδοσίας των θεών.

 ΑΡ: Σαφώς και δεν υπήρξαν θρησκόδουλοι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αλλά ελευθερόφρονες και ελευθερόθρησκοι μάλλον.

ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ

ΜΕΙΔΙΑΣ  ο Συγγράφων :

 Το κακό κατ’ ουσίαν δεν υπάρχει. Είναι μια ψευδαίσθησι και μια μεγάλη πτώσις του καλού. Το κακό τρέμει την αλήθεια που ξεσκεπάζει την πραγματικότητα που το εξαερώνει. Το κακό είναι στείρο γιατί δεν έχει την φωτεινή αλλά την εκπτωτική μαύρη του σκότους ψυχή. και γι αυτό μισεί την δημιουργία και το κάλλος. Εάν ζη και επικρατεί είναι διότι τρέφεται με την κλεμμένη ενέργεια μέσα από τα αρνητικά αισθήματα που ενσπείρει και προκαλεί: την σύγχυσι, εξαπάτησι, προδοσία, αποθάρρυνσι, ηττοπάθεια, απογοήτευσι, κατάθλιψι των δειλιασάντων, ριψάσπιδων και εξωμοτών ψυχών. Είναι καθαρά θέμα μαύρης (θρησκευτικής) μαγείας.

Το ελληνικόν γεώκλιμα εστί ο περιούσιος χώρος του επιγείου καθαρού φωτός, ο επίγειος παράδεισος όστις δίκην θείου (Απολλωνίου) κοσμικού πνευματικού εμβολίου εγέννησε τον περιούσιον άνθρωπον, τον Έλληνα, υιόν του θεού, όστις και ως συνεχιστής του ουρανίου έργου της δημιουργίας και εξαπλωθείς ανά τα πέρατα της γης ήδη από της προϊστορικής εποχής, (Μίνως, Ηρακλής, Διόνυσος, Αργοναύται κ.λ.π.) εξεπολίτισε αφθόνως και αφιλοκερδώς την ανθρωπότητα.