ΤΟ "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΙΣΥΦΕΙΟ ΟΝΕΙΡΟ" ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΟΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΎ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΙΣΥΦΕΙΟ ΟΝΕΙΡΟ" ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΟΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΎ

 

Η ιστορική εξέλιξη του ελληνικού "ονείρου", ελλείψει προ-παιδείας Διαφωτισμού, ξεκίνησε μέσα από την σκληρή αντίθεση "σύγχρονο ελληνικό κράτος των δύο ηπείρων και των 5 θαλασσών" ως χωροφύλακας του "εξ Ανατολών ασθενή" vs "τοπικισμός και συνέχιση του κοτζαμπασισμού".

Αυτό ήταν το κυρίαρχο μοτίβο των πολιτικών μας αντιπαραθέσεων των πρώτων 100 χρόνων (1828-1929) του ελληνικού κράτους.

Παρά τις επί μέρους επιτυχίες της πρώτης τάσης, που τότε ήταν εκσυγχρονιστική, τελικά κυριάρχησε η δεύτερή μετά τον εξοστρακισμό κάθε επαναστατικού κατάλοιπου του 1821. Και με την ανάθεση της λήψης των σχετικών αποφάσεων στους Μαυρογιαλούρους των αντίστοιχων δεκαετιών που ακολούθησαν και η κυριαρχία της ιδεολογίας περί της Ψωροκώσταινας.

Ακολούθησε μια σύντομη φάση εσωστρεφούς ανάπτυξης στις δεκαετίες 50-60 επί ενός σχεδίου Μάρσαλ, με μόνη εξαίρεση την κατσαπλιάδικη "εμπορική ναυτιλία" και το λαθρεμπόριο, που είχαν μείνει "απ' έξω"-(και έχουν έτσι μεγάλη διάρκεια επιβιώνοντας πετυχημένα μέχρι σήμερα). Αυτή η φάση εκβιομηχάνισης έλαβε τέλος μετά τις παγκόσμιες ενεργειακές και οικονομικές κρίσεις του 74.

Σε αυτή την περίοδο το "ελληνικό όνειρο" μεταλλάχθηκε επί του "πώς να κάνεις λεφτά με τα λεφτά των άλλων" του Ωνάση, για να ολοκληρωθεί από τους Σημίτη και σια και με το "...χωρίς να παράγεις τίποτα".

Rooms to let, λίγο κρασί λίγο θάλασσα και το αγόρι μου, τζόγος σε μίζερα χρηματιστήρια εξωγενούς ανάπτυξης και μεγάλες αρπαχτές αναδιανομής πλούτου προς τα απάνω και προς τα έξω: Σκάνδαλο Χρηματιστήριου, PSI και, τελικά, ξεπούλημα των πάντων σε οικογενειακά funds διαπλεκόμενων με την πολιτική. "Ζωάρα και άγιος ο Θεός", "ησυχία να έχουμε" τα σχετικά μότο που κυριαρχούν εναλλάξ έκτοτε.

Στην αντίστοιχη τελευταία περίοδο, αναβίωσε όμως το "οθωμανικό όνειρο" επικίνδυνα. Ήδη τουρκικές "ιδιωτικές" εταιρείες έχουν νοικιάσει για 99 χρόνια σε χώρες της Αφρικής γεωργικές εκτάσεις τρεις φορές το μέγεθος της γείτονας, για να προμηθεύουν στα επόμενο χρόνια με πρώτες ύλες την τουρκική μεταποίηση για να τραφεί η αμήχανη Ευρώπη. Η εξωτερική πολιτική της γείτονος καθορίζει και την ανάπτυξη της και την οικονομία, που στρατιωτικοποιείται με πολύ γρήγορο βήματά.

Σε αυτή την "επιτυχία" συνδράμουν και οι "λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις" των τοπικών φυλάρχων, των Αδελφών Μουσουλμάνων, του ISIS και της ρωσικής Wagner, οδεύοντας την Τουρκία σε μία πορεία χωρίς επιστροφή προς ένα μεταμοντερνο νέο-φεουδαρχισμό ασιατικού τύπου. Αυτόν που χτίζεται πολύ μεθοδικά από το 16 από τον Πούτιν, εκλείψει οποιασδήποτε στρατηγικής προόδου από τους νεοφιλελέ της Δύσης.

Εμπόδια για την ολοκλήρωση αυτού του "Τουρκικού ονείρου" είναι η Συνθήκη της Λωζάνης, η ΑΟΖ επί του Δίκαιου της Θάλασσας και η Κύπρος, που πρέπει να εξαφανιστούν! (Η "Δύση " ακόμα βαυκαλίζεται με την ιδέα ότι αυτό θα το αποτρέψει πάλι με χάντρες και καθρεφτάκια ανταλλακτικών των f-16, κινητήρες για κάτι ΚΑΑΝ και με τα σχέδια "συνεκμετάλλευσης" σε βάρος μας, made by Σημιτο-ΕΛΙΑΝΕΠ και 5 φαμίλιες χορηγοί της Μητσοτάκης ΑΕ).

Έτσι, μέσα κάθε σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, κάθε απόπειρα επανακαθορισμού του "ελληνικού ονείρου " ως κακέκτυπο κάποιου αντίστοιχου αμερικανικού, όσο και χρήσιμη και να δείχνει για το ξερίζωμα των καταλοίπων του κομματικού κοτζαμπασισμού ένθεν κακείθεν, θα είναι και μη χρήσιμη, εκτός από ανιστόρητη, αν όλα αυτά τα αγνοεί και δεν τα λαμβάνει υπ' όψη. 

Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν.
(Άρθρο γνώμης σε μορφή γεωμετρικής κατασκευής)

Ανάλυση:
Καθώς το Ριάντ υπογράφει μια ιστορική συμφωνία σιδηροδρομικού διαδρόμου με την Άγκυρα και οι τουρκικές τράπεζες ετοιμάζονται να ανοίξουν σε όλη τη Συρία, οι εχθροί του Ισραήλ δεν είναι οι μόνοι που αναδιαμορφώνουν τη Συρία.

Ενώ η ισραηλινή αεροπορία αποσυναρμολογούσε την πυρηνική υποδομή του Ιράν και οι Ισραηλινές Άμυνες πολεμούσαν σε πολλαπλά μέτωπα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πέρασε τους ίδιους μήνες κάνοντας αυτό που κάνει καλύτερα: μετατρέποντας την περιφερειακή καταστροφή σε προσωπικό στρατηγικό κέρδος.

Την Τρίτη στο Ριάντ, ο Σαουδάραβας υπουργός Μεταφορών Σαλέχ Αλ-Τζάσερ και ο Τούρκος ομόλογός του υπέγραψαν ολοκληρωμένα μνημόνια κατανόησης για έναν νέο χερσαίο σιδηροδρομικό διάδρομο. Ο δηλωμένος στόχος είναι πρακτικός:

Παράκαμψη του σχεδόν κλειστού Στενού του Ορμούζ, μείωση του χρόνου διέλευσης φορτίου από τριάντα και πλέον ημέρες δια θαλάσσης σε λιγότερο από δύο εβδομάδες δια ξηράς και διάσωση των αλυσίδων εφοδιασμού του Κόλπου που έχουν στραγγαλιστεί από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν και η παράκαμψη και του παλιού checkpoint της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, του Σουέζ.

Έτσι διαμορφώνεται δυναμικά μια άλλη αρχιτεκτονική για την ευρύτερη Μέση Ανατολής Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία με τον άξονα Τουρκίας-Ιραν-Πακιστάν να παίζει τον ρόλο που είχε το Ισραήλ στην ίδια περιοχή στα προηγούμενα 70 χρόνια.

Ο διάδρομος εκτείνεται από την Κωνσταντινούπολη μέσω της Συρίας μετά την πτώση του Άσαντ, κατεβαίνοντας την Ιορδανία και καταλήγοντας στο υπάρχον σιδηροδρομικό δίκτυο της Σαουδικής Αραβίας στο συνοριακό πέρασμα Χαντίθα, με φιλοδοξίες να φτάσει τελικά στο Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό. Το εκτιμώμενο κόστος επένδυσης ανέρχεται σε περίπου πεντέμισι δισεκατομμύρια δολάρια, με την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομών να έχει ήδη δεσμεύσει 750 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή τουρκικών σιδηροδρομικών υποδομών κατά μήκος της διαδρομής.

Κάθε πόλη σε αυτόν τον χάρτη είναι σκόπιμη και καμία από αυτές δεν είναι ισραηλινή.

Τον Σεπτέμβριο του 2023, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης, γνωστό ως IMEC, στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Νέο Δελχί. Αυτός ο διάδρομος είχε σχεδιαστεί για να μεταφέρει εμπορεύματα από ινδικά λιμάνια μέσω των ΗΑΕ, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας και του Ισραήλ, και στη συνέχεια προς την Ευρώπη. Ήταν, μεταξύ άλλων, ένα έμμεσο στοίχημα ότι οι διασυνδέσεις του Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Αβραάμ μετέτρεπαν το εβραϊκό κράτος στον απαραίτητο εμπορικό κόμβο του εμπορίου της Μέσης Ανατολής.

Ο Ερντογάν ήταν έξαλλος. Η Τουρκία, η γεωγραφική γέφυρα μεταξύ Ασίας και Ευρώπης για αιώνες, είχε παρακαμφθεί εντελώς. Το είπε αυτό δυνατά και επανειλημμένα.

Η IMEC ως μονόδρομος πέθανε όμως τον Οκτώβριο του 2023 με την επίθεση της Χαμάς, που είχε τότε τις πλάτες και του Πουτιν, σε ένα rave party στο Ισραήλ. Δεν έχει ανακάμψει αυτό ακόμη. Ο διάδρομος Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας που ανακοινώθηκε αυτή την εβδομάδα είναι η άμεση αντικατάστασή του και ο Ερντογάν διακήρυξε αυτή τη φορά ότι η Τουρκία δεν είναι η χώρα που παραλείπεται. Δεν είναι απλώς πίσω από τον χάρτη. Είναι ο χάρτης, λέει.

Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική που έχει συγκροτήσει ο Ερντογάν αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από την Ιερουσαλήμ, επειδή έχει κατασκευαστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά την περίοδο που το Ισραήλ έχει καταναλωθεί από τον πόλεμο με τους  εχθρούς του.

Ξεκινήστε με τη Συρία, η οποία αποτελεί πλέον τη ραχοκοκαλιά του διαδρόμου. Η κυβέρνηση που υποστηρίζει ο Ερντογάν στη Δαμασκό προέκυψε από την Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, μια οργάνωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν ως τρομοκρατική ομάδα. Ο Ερντογάν τους αποκαλεί απελευθερωτές. Έχει περάσει τους μήνες που ακολούθησαν την πτώση του Άσαντ τοποθετώντας την Τουρκία ως τον αναντικατάστατο οικονομικό προστάτη της Δαμασκού, με τουρκικές εταιρείες να λειτουργούν ήδη στο Χαλέπι, τουρκικές τράπεζες να προετοιμάζονται να ανοίξουν υποκαταστήματα σε όλη τη συριακή επικράτεια και έναν διμερή εμπορικό στόχο δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030.

Στη Σύνοδο Κορυφής Οικονομικών Πόλεων της Ανατολίας αυτή την εβδομάδα στο Γκαζιαντέπ, ακριβώς απέναντι από τα σύνορα με τη βόρεια Συρία, ο Τούρκος υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ ανακοίνωσε το επικείμενο άνοιγμα της σιδηροδρομικής διέλευσης Ισλαχιγιέ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, ενώ ο υπουργός Οικονομίας της Συρίας κάλεσε τους Τούρκους επενδυτές να αντιμετωπίσουν τη χώρα του όχι ως αγορά προς εκμετάλλευση, αλλά ως εταίρο προς κατασκευή.

Ο διάδρομος κωδικοποιεί αυτή την εξάρτηση μόνιμα. Κάθε εμπορευματικό τρένο που κάνει το ταξίδι από την Κωνσταντινούπολη προς τη Σαουδική Αραβία θα διασχίζει το Χαλέπι και τη Δαμασκό, πράγμα που σημαίνει ότι ολόκληρη η ευρασιατική χερσαία γέφυρα περνάει από έδαφος που ουσιαστικά αποτελεί οικονομικό προτεκτοράτο της Άγκυρας. Ο Ερντογάν έχει εξασφαλίσει μια σφαίρα επιρροής που εκτείνεται από τον Βόσπορο μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα, με μια ισλαμιστικά κυβερνώμενη Συρία ως επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά της.

Για το Ισραήλ, οι στρατηγικές επιπτώσεις επιδεινώνονται έτσι ραγδαία.

Ο νέος διάδρομος έχει σχεδιαστεί ρητά ως εναλλακτική λύση στις θαλάσσιες διαδρομές που διαταράσσονται από τη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν. Αλλά έχει επίσης σχεδιαστεί ρητά ως εναλλακτική λύση στην αρχιτεκτονική της IMEC που θα συνέδεε το εμπόριο του Κόλπου με τις ισραηλινές υποδομές διαμετακόμισης. Η Σαουδική Αραβία, η οποία πλησίαζε αργά προς τη δική της πιθανή συμφωνία με την Ιερουσαλήμ, τώρα υπέγραψε μια ιστορική συμφωνία εφοδιαστικής με την Τουρκία του Ερντογάν. Το μήνυμα από το Ριάντ δεν είναι εχθρικό προς το Ισραήλ. Αλλά δεν είναι ούτε καθησυχαστικό όσο παραμένει και στα εκεί παλάτια το δίλημμα:

Η Σαουδική Αραβία θα κάνει αναχαίτιση ή διανομή?

Το βασίλειο έχει δύο ακτές, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Αραβικό Κόλπο, γεγονός που το καθιστά φυσικό κόμβο logistics ανεξάρτητα από το ποιον διάδρομο υποστηρίζει. Με το Ισραήλ σε πόλεμο και την αμερικανική προσοχή να εκτείνεται σε πολλαπλά θέατρα, το Ριάντ έκανε μια ρεαλιστική επιλογή να κατασκευάσει την υποδομή που είναι διαθέσιμη και λειτουργική σήμερα.

Οι πραγματιστικές επιλογές στη Μέση Ανατολή έχουν έναν τρόπο να σκληραίνουν σε μόνιμες στρατηγικές ευθυγραμμίσεις. Τα δισεκατομμύρια που θα ρέουν μέσω του σιδηροδρομικού δικτύου της Τουρκίας, οι τουρκικές τράπεζες που θα λειτουργούν στη Δαμασκό και τα σαουδαραβικά εμπορεύματα που θα διασχίζουν τη σφαίρα επιρροής του Ερντογάν δεν είναι ουδέτερες οικονομικές συναλλαγές.

Είναι τα θεμέλια μιας πιθανής περιφερειακής τάξης της επόμενης δεκαετίας.
Υπάρχει ένα επίπεδο σκόπιμου ιστορικού θεάτρου σε όλα αυτά που ο Ερντογάν σκηνοθετεί συνειδητά. Ο νέος διάδρομος πλαισιώνεται από τους υποστηρικτές του ως αναβίωση του σιδηροδρόμου Χετζάζ, της γραμμής της οθωμανικής εποχής που εκτεινόταν από την Κωνσταντινούπολη στη Μεδίνα και τη Μέκκα από το 1908 και μετά, συνδέοντας την αυτοκρατορική πρωτεύουσα με τις ιερές πόλεις του Ισλάμ όταν η Κωνσταντινούπολη κυβερνούσε ακόμα τον αραβικό κόσμο.

Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, εν μέρει από την αραβική εξέγερση και εν μέρει από βρετανικά σαμποτάζ.
Για τον Ερντογάν, ο οποίος έχει αφιερώσει δύο δεκαετίες στην ανακατασκευή του οθωμανικού συμβολισμού με κάθε διαθέσιμη ευκαιρία, το πλαίσιο αυτό δεν αποτελεί τυχαίο μάρκετινγκ.

Η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να κατανοήσει τι σημαίνει αυτή η σταδιοποίηση με συγκεκριμένους όρους, αν ποτέ και αυτό ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής τύφλωσης που κυριαρχεί στην πολιτική του.

Μια Τουρκία που παρουσιάζεται ως ο φυσικός θεματοφύλακας της εφοδιαστικής που συνδέει τον Κόλπο με την Ευρώπη, που κυβερνά τη χερσαία γέφυρα μέσω του Χαλεπίου και της Δαμασκού, που ελέγχει τόσο τη διέλευση του Βοσπόρου όσο και τον κόμβο των Σαουδαράβων στα σύνορα, διαθέτει επιρροή στις περιφερειακές υποθέσεις που υπερβαίνει κατά πολύ τη χωρητικότητα των εμπορευμάτων και τα τέλη διέλευσης.

Ο Ερντογάν κατασκευάζει την υποδομή της κεντρικής θέσης της οθωμανικής εποχής στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο του Ιράν, και το κάνει με το εμπορικό βάρος της Σαουδικής Αραβίας, τη συριακή γη και το κενό που δημιουργήθηκε από τους απαραίτητους αλλά καταναλωτικούς πολέμους του Ισραήλ.

Τίποτα από αυτά δεν έχει φυσικά ολοκληρωθεί ακόμα. Οι τεχνικές μελέτες για τον πλήρη διάδρομο παραμένουν ημιτελείς. Η χρηματοδότηση έχει εξασφαλιστεί μόνο, από το Ριαντ, και αυτή εν μέρει. Και το ισραηλινό λόμπι συνεχίζει να είναι πανίσχυρο στην Ουάσιγκτον, και μάλιστα εν όψει εκλογών τον Νοέμβριο.

Ο κόμβος στο Ιράκ που θα καθιστούσε τον διάδρομο πραγματικά διηπειρωτικό είναι ακόμη θεωρητικός. Και η αξιόπιστη διέλευση εμπορευμάτων μέσω της μεταπολεμικής Συρίας θα απαιτήσει σταθερότητα την οποία η ισλαμιστική διακυβέρνηση στη Δαμασκό δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει.

Αλλά η κατεύθυνση είναι αδιαμφισβήτητη και ο ρυθμός επιταχύνεται. Ενώ το Ισραήλ επικεντρωνόταν στην καταστροφή των φυγοκεντρητών στο Φορντόου και στην υποβάθμιση του IRGC, ο Ερντογάν έθετε τα οικονομικά θεμέλια της επόμενης στρατηγικής εποχής της περιοχής. Η Σαουδική Αραβία και η Συρία είναι τώρα οι δίδυμοι πυλώνες της φιλοδοξίας του: ο ένας παρέχει εμπορικό προορισμό και οικονομικό βάρος, ο άλλος παρέχει γη και διέλευση.

Ο Ερντογάν δεν νίκησε το Ισραήλ. Απλώς περίμενε να ασχοληθεί το Ισραήλ και μετά άρχισε να χτίζει την αυτοκρατορία του ενώ κανείς δεν τον παρακολουθούσε. Το για ποιόν θα δουλεύει πραγματικά είναι και το μεγάλο ζητούμενο των επόμενων εβδομάδων μέχρι την επίσκεψη του Τραμπ στην Αθήνα.

Σύνθεση:

Έτσι, μπροστά στην νέα αρχιτεκτονική της περιοχής και με αναπάντητα πολλά ερωτήματα για το ποιοί είναι οι πραγματικοί παίκτες πίσω από αυτές τις θεαματικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, το μόνο που δείχνει ως ρεαλιστικό είναι ένας αναγκαίος συμβιβασμός.

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock.

Μπορεί να υπάρξει, λόγω της επιστροφής Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, μια παλινόρθωση της παγκοσμιοποίησης των «τρίγωνων του Κίσινγκερ», σε αντιδιαστολή με τα «τετράγωνα χωρίς όραμα» της περιόδου Μπάιντεν-BlackRock απέναντι στους BRICS+?
Αυτό είναι το ερώτημα αυτού του σεντονιού γνώμης που δικαιολογεί και το προηγούμενο early warning post με κάτι ιππότες.

Η Αρχιτεκτονική της Παλιάς Παγκοσμιοποίησης (1986-2021)

Η προηγούμενη διεθνής τάξη πραγμάτων, αυτή που συνηθίσαμε να αποκαλούμε νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, σφυρηλατήθηκε σταδιακά μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Με εφαλτήριο τις οικονομικές κατευθύνσεις που αποκρυσταλλώθηκαν στην Συναίνεση της Ουάσιγκτον (Washington Consensus) στα τέλη της δεκαετίας των τότε G5 το 86 και εδραιώθηκε ένα μοντέλο παγκόσμιου εμπορίου που εξυπηρετούσε την απόλυτη κυριαρχία του δολαρίου ως του κύριου αποθεματικού νομίσματος στις διεθνείς συναλλαγές.

Πάνω σε αυτή την οικονομική αρχιτεκτονική, ο Χένρι Κίσινγκερ είχε ήδη θεμελιώσει την περίφημη «πολιτική των τριγώνων», η οποία αποτέλεσε το κεντρικό δόγμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για μισό αιώνα.
Το δόγμα αυτό στηριζόταν σε ένα σύστημα ασφαλείας με πυρήνα τις ισχυρές δυτικές οικονομίες (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία).

Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώθηκε ένα πλήθος τριγωνικών εμπορικών και αμυντικών σχέσεων, όπου οι ΗΠΑ λειτουργούσαν πάντα ως ο «ισορροπιστής- εγγυητής» ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις. Πχ Ελλάδας Τουρκία. Το κεντρικό αυτό δόγμα συνοδευόταν από το αξίωμα του Κίσινγκερ: «Όποιος ελέγχει το χρήμα, ελέγχει τον κόσμο». Επί της ουσίας, επρόκειτο για τη συνέχεια της στρατηγικής του «διαίρει και βασίλευε» της βρετανικής αποικιοκρατίας, αλλά υπό νέα, αμερικανική διεύθυνση.
Αυτή η πολιτική της εξαναγκαστικής διπλωματίας, των τοπικών συγκρούσεων και των γεωπολιτικών παρεμβάσεων πέτυχε τον πρωταρχικό της στόχο: οδήγησε στην απομόνωση και τελικά στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την εποχή της απόλυτης μονοκρατορίας του δολαρίου και, μετά την περίοδο Ρήγκαν-Θάτσερ, για την ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού.

Η Σταδιακή Διάβρωση και το Ορόσημο του 2021.

Η ανάσχεση αυτής της τάξης πραγμάτων ξεκίνησε ουσιαστικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία προκλήθηκε από το σκάσιμο της φούσκας των τοξικών ομολόγων. Η διαχείριση της κρίσης μέσω της διόγκωσης των κρατικών χρεών μετατόπισε τα κέρδη των ελίτ στην παραοικονομία των χρηματιστηριακών παιγνίων. Οι επενδυτές γύρισαν την πλάτη στην πραγματική οικονομία, στρεφόμενοι σε βραχύβιες τοποθετήσεις υψηλού ρίσκου μέσω του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος (shadow banking) και των επενδυτικών κεφαλαίων (funds).

Αυτό το μοντέλο εμφάνισε δομικές αρρυθμίες ήδη από το 2018, όταν ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με την Κίνα και οι προστατευτικές του πολιτικές προκάλεσαν κρίση στην παγκόσμια προσφορά και ζήτηση — μια οικονομική επιβράδυνση που στη συνέχεια «κουκουλώθηκε» από την πανδημία του Covid-19. Η εξέλιξη αυτή έφερε στην επιφάνεια μια μεγάλη αλήθεια:

Η μετατόπιση της παραγωγής:
Ο κύριος όγκος της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής είχε ήδη μεταφερθεί στην Ασία (κυρίως στην Κίνα και την ανερχόμενη Ινδία), με τις ελίτ της Δύσης να περιορίζονται στα πολύ πιο κερδοφόρα παιχνίδια του καζινοκαπιταλισμού.
Το επίσημο τέλος αυτού του τύπου παγκοσμιοποίησης επισφραγίστηκε στη Σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη το 2021. Εκεί αναγνωρίστηκε η ανάγκη μετάβασης σε μια νέα φάση (περιφερειοποίησης), η οποία λειτούργησε και ως το βαθύτερο υπόστρωμα για τον πόλεμο στην Ουκρανία — τη «μητέρα των συγκρούσεων» για την οριοθέτηση δύο διακριτών ζωνών εμπορίου: της «Ευρασίας» και της «Δύσης». Ας την λέμε φάση μετα-παγκοσμιοποιησης αυτή που βιώνουμε τώρα με τους πολέμους στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη και το Ιράν.

Η Αντίδραση των BRICS+ και η Απάντηση του Μπάιντεν.

Την ίδια στιγμή, ο υπόλοιπος πλανήτης άρχισε να οργανώνεται γύρω από νέες εμπορικές συμπράξεις με επίκεντρο την Κίνα, ενσωματώνοντας στρατηγικούς ενεργειακούς παίκτες όπως το Ιράν. Η διαδικασία αυτή κορυφώθηκε με τη δυναμική διεύρυνση των BRICS+ και την εκπεφρασμένη πρόθεσή τους στη Σύνοδο του Καζάν να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός εναλλακτικού νομισματοπιστωτικού συστήματος και ενός νέου συνθετικού αποθεματικού νομίσματος που θα αμφισβητήσει το δολαριακό κατεστημένο.

Ο Κίσινγκερ, διακρίνοντας τη γεωπολιτική διολίσθηση των ΗΠΑ λόγω της απομονωτικής τακτικής της πρώτης θητείας Τραμπ, είχε συμβουλεύσει τη μετέπειτα κυβέρνηση Μπάιντεν να επιδιώξει έναν συμβιβασμό με την Κίνα, ηγούμενη παράλληλα μιας προσπάθειας δημιουργίας ενός πολυπολικού κόσμου. Στόχος ήταν να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος για το δολάριο μέσα από τη συμμετοχή των ΗΠΑ σε νέα, πολυμερή γεωμετρικά σχήματα («τετράγωνα»).
Έτσι ξεδιπλώθηκε η στρατηγική Μπάιντεν:

1. Αποχώρηση από το Αφγανιστάν: Εγκαταλείφθηκε μια κοστοβόρα παρουσία που δεν απέδιδε καρπούς, αφήνοντας την περιοχή στη σφαίρα επιρροής του Πεκίνου.

2. Το Μοντέλο της BlackRock:
Στην Κορνουάλη το 2021, θεσμικοί κολοσσοί όπως η BlackRock ανέλαβαν να σχεδιάσουν τον «νεοφιλελευθερισμό 2.0», βασισμένο στην Πράσινη Μετάβαση και την πλήρη ψηφιοποίηση του χρήματος.

3. Η Ρωσική Αντίδραση:
Το καθεστώς Πούτιν αισθάνθηκε ότι απειλείται άμεσα από αυτή την Πράσινη Μετάβαση, καθώς η σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα στερεί σε βάθος χρόνου από τη Ρωσία (και τις χώρες του OPEC) την κύρια πηγή εσόδων τους. Η εισβολή στην Ουκρανία και οι επακόλουθες κυρώσεις επιτάχυναν τη γεωπολιτική ρήξη, προκαλώντας σοβαρό ενεργειακό και πληθωριστικό κόστος στην Ευρώπη.
Αντί για μια ενιαία ασιατική σύμπραξη, ο κόσμος άρχισε να χωρίζεται ανάμεσα στους BRICS+ και σε αμερικανοκίνητα «τετράγωνα»:

Το QUAD: ΗΠΑ, Ινδία, Αυστραλία και Ιαπωνία, με στόχο την ανάσχεση της Κίνας στον Ινδο-Ειρηνικό.

Το I2U2: Ινδία, Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ΗΠΑ, ως μοχλός πίεσης προς τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και την Τουρκία για να μην προσδεθούν στο άρμα των BRICS+. Παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, το σχήμα αυτό δείχνει ότι το ελεγχόμενο ψηφιακό δολάριο δεν είναι ακόμη έτοιμο να επιβληθεί πλήρως.

Η Αναταραχή στη Λατινική Αμερική:
Ενώ η Βραζιλία ηγείται της προσπάθειας για περιφερειακή νομισματική ενοποίηση σε σύνδεση με τους BRICS+, η ξαφνική στροφή της Αργεντινής προς τη δολαριακή σφαίρα επιρροής ήρθε για να ανακόψει προσωρινά αυτή τη δυναμική.

Οι Τυφλές Πλευρές του Νέου Δόγματος
Αυτό το σύστημα πολυμερών συμμαχιών («τετραγώνων») αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα επειδή αγνοεί τις νέες αντικειμενικές πραγματικότητες:

Η Γεωγραφία του Φυσικού Αερίου:
Η μετάβαση στο φυσικό αέριο ως στρατηγικό μεταβατικό καύσιμο απαιτεί σταθερούς επίγειους και υποθαλάσσιους αγωγούς και κρίσιμους κόμβους ελέγχου, στοιχεία που δεν συμβαδίζουν με γεωγραφικά ασύνδετα πολιτικά σχήματα.

Η ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΟΠΕΚΕΠΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΜΑΣ

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ .

Η ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΟΠΕΚΕΠΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΜΑΣ (Με αφορμή της επετείου του Εάλω) 

Όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις έσωζαν την Ελληνική Επανάσταση και επέτρεπαν την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, το έκαναν μόνο για να υπάρχει ένα προχωρημένο φυλάκιο τους στην εδώ γειτονιά, για την αντιμετώπιση του τότε αποκαλούμενου "εξ Ανατολών Ασθενή": την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Αυτή, μετά από 5 αιώνες ακμής, είχε χάσει το αρχικό της νεοτερικό σφρίγος της λόγω του ανοίγματος νεων θαλασσιων διαδρομων, που έκαναν αχριαστους τους ελεγχουε στα περάσματα των καραβανιών απο την Ανατολή. Το σφρίγος που ειχε αποκτήσει επιτρέποντας πονηρά την διατήρηση του μικρού κλήρου έναντι μιας φορολογίας μέσω τοπικών εγκάθετων-κοτζαμπάσηδων, που την ψιλό έκλεβαν ως προαγγελοι του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Εάλω τότε η Πολις αφού οι μικροκληρούχοι αγρότες αποδεχθηκαν ως πιο συμφέρουσα την μωαμεθανική "νέα τάξη πραγμάτων", έναντι της φεουδαρχίας που κάλπαζε στην Δύση. Το Βυζάντιο, που καθυστέρησε, δεν κατάφερε ποτέ να αντιδράσει ή να προσαρμοστεί και είχε ήδη μπει σε φάση παρακμής, έχοντας χάσει πριν και τον έλεγχο όλων των θαλάσσιων οδών στην Μεσόγειο μετά από 4 σταυροφορίες. Ο σόλιδος, το βυζαντινό δολάριο του Μεσαίωνα, έχασε την σημασία του, οδηγώντας στην εμφάνιση και νέων νομισμάτων και σε νέες μεθόδους τραπεζικής, με ιδρυτές τότε τα τάγματα καθολικών μοναχών. Ροδόσταυροί, Ναίτες κλπ δυνάμεις έθεσαν τις προδιαγραφές και της σύγχρονης τραπεζικής, όπου δεν ανέρχεσαι στην ιεραρχία της αν δεν έχεις εγγραφεί σε κάποια στοά -κατάλοιπο εκείνων των σκοτεινών χρόνων.

Έχασε έτσι όμως και η Οθωμανία την εξέλιξη της φεουδαρχίας, για να δημιουργήσει τις υλικές προϋποθέσεις για το πέρασμά της και αυτή στον πρώιμο καπιταλισμό, εμμενοντας στις ίδιες πολιτικές που την δημιούργησαν. Βαριά ασθενής ο Εξ Ανατολών, συνεχιζε όμως να έχει υπό τον έλεγχο του τις περιοχές με το ανερχόμενο είδος ενέργειας, που θα αντικαθιστούσε οσονούπω το κάρβουνο, που κινούσε την τότε φάση της βιομηχανικής επανάστασης. Το πετρέλαιο του Βορείου Ιράκ. Και έτσι, αποφάσισαν "οι Μεγάλες Δυνάμεις" να σώσουν την Ελληνική Επανάσταση, επιτρέποντας την δημιουργία του Ελληνικού Κράτους με την συνθήκη του Λονδίνου το 1830.

Φυσικά φρόντισαν αμέσως ναι φορτώσουν με χρέη το νέο Ελληνικό κράτος από την αρχή (χρεοκοπία το 1828 και το 1836), για να μην το παρακάνουν οι κατσαπλιάδες επαναστάτες και γίνουν ανεξέλέγκτοι βάζοντας φωτιά στα Βαλκάνια. Με υποθήκη τα περισσότερα και καλύτερα κτήματα, πρώην ιδιοκτησίες Τούρκων, τις "εθνικές γαίες" που παρέμεναν ανεκμετάλλευτες μέχρι το 1863 (όταν μας φόρεσαν τους Γλύξκμπουργκ για επόπτες τους, μας τα έδωσαν "δώρο" για να τους δεχτούμε). Άρα και οικονομικά εξαρτημένους μέσα στην υπανάπτυξη, ικανούς μόνο να συντηρούμε ένα σχετικά καλά οργανωμένο στρατό για την αστυνόμευση του Ασθενή στα Ανατολικά.

Προσπάθησε και αυτός μετά να εκσυγχρονιστεί προσπαθώντας να δημιουργήσει αρον αρον φεουδαρχικού μεγέθους εκμεταλλεύσεις για να περάσει στον βιομηχανικό καπιταλισμό, που κάλπαζε ακάθεκτος. Με τους Νεότουρκους, που το έκαναν πολύ χειρότερο, τόσο που διαλύθηκε η Αυτοκρατορία μετά από δύο Βαλκανικούς πολέμους, χάνοντας όλες τις κτήσεις του στην πετρελαιοφόρο Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική.
Γνωστά αυτά, και ας μην τα λένε ακριβώς έτσι τα σχολικά βιβλία. Γνωστή και η συνέχεια. Μικρασιατική καταστροφή, Συνθήκη Λωζάνης, ανταλλαγές πληθυσμών, Κύπρος, τα ξέρετε.

Μέχρι που πάλι στις μέρες μας προέκυψε νέα ασθένεια στον Εξ Ανατολών Ασθενή.
Τώρα δεν είναι το πετρέλαιο που ενδιαφέρει, αλλά το φυσικό αέριο και οι αγωγοί του προς την διψασμένη ΕΕ. Ο έλεγχος στις βάνες τους και στα περάσματα των αγωγών, μέγα θέμα γεωπολιτικής, όσο και να επιμένουν για το αντίθετο οι έμποροι της Πράσινης Ανάπτυξης, τα Γερμανά και οι Αμερικανοί, μπας και ξεπουλησουν καμία άνεμογεννήτρια ή καμιά καραβιά LNG παραπάνω, με τροφή για Πράσινα Αλόγατα

Θυμήθηκε ο Ερντογάν τα παλιά τα μεγαλεία, που διηγώντας τα κλαίει, και βάλθηκε να γίνει ξανά Οθωμανία. Παίζοντας όμως τώρα ως κομπάρσος στα ενεργειακά και νομισσματικα παιχνίδια τρίτων. Στην αρχή του Κατάρ και της Ρωσίας στην Συρία και την Αφρική και μετά της Μερκελ και του Ιράν στην Ανατολική Μεσόγειο και την Λιβύη, μετά με τους Αζερους εναντίον του Ιράν σε συνεργασία με τον Πούτιν. Και μετά με το Ιράν και τον Πούτιν εναντίον του Ισραήλ και την Ινδία. Για να ελέγχει βάνες. Και ότι του κάτσει!

Όμως εκείνη η Συνθήκη της Λωζάνης που υπέγραφε ο Κεμάλ, τότε που οι δικοί του δεν έβαζαν ούτε τα πόδια στην θάλασσα, αυτή που διάλυσε την πρώην Οθωμανική Αυτοκρατορία, του έρχεται στενός βραχνάς. Τίποτα δεν μπορεί να κάνει υπό αυτή για να ελέγχει τις ροές της ενέργειας ή τίποτα κοιτάσματα νότια από το Καστελόριζο, για να έχει τρόπους να εισπράττει διαβατικούς φόρους.

Και άρχισε τους τσαμπουκαδες, μόλις κατάλαβε ότι ο τωρινός Μητσοτάκης υπηρεσίας, απουσία στρατηγικής, θα κάνει ότι του είχε πει ο μπαμπάς του. Και η Μέρκελ, που κρατούσε το φανάρι του επισπεύδοντα μπας και γλυτώσει την κρισάρα του Ερντογάν και τις επενδύσεις της Γερμανίας στην από εκεί πλευρά του Αιγαίου. Υπό το brand name Turkagean, o στόχος του είναι τώρα η θάλασσα νότια του Καστελόριζου και μια διαπραγμάτευση "εφ όλης της ύλης" μετά από κανένα θερμό επεισόδιο, πχ στα Ίμια., μπας και αναθεωρηθεί η Συνθήκη της Λωζάνης μέσω δύο συμφώνων. Ένα, το Τουρκολυβικό με τους εκεί εγκάθετους της Άγκυρας τις πλάτες του Πουτιν και την ανοχή της Μελονι, κόβει τελικά και το Αιγαίο στα δύο. Το άλλο, με την Χαμας, ακυρώνει την ΑΟΖ της Κύπρου.

"Ή μου τα δίνετε όλα ή θα πάω να κάνω τον κολαούζο της Κίνας" (που θέλει τώρα να χτίσει 4 πυρηνικά εργοστάσια στην Ανατολική Θράκη, πάνω στο Ρήγμα της Ανατολίας), είναι το νέο μότο στα τουρκικά σίριαλ που θα παίζει ο SKAIς και τα εδώ παπαγαλάκια της Αγκυρας..

Και μπροστά σε αυτή την κατάσταση του Ασθενή , που συνοδεύεται και με κρίση αφραγκίας και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου και σε ρεκόρ πληθωρισμού στην μια, έχει τεθεί σε όλο το πολιτικό μας φάσμα "οριζόντια" σε όλα ανεξαρτήτως τα κόμματα (πλην του σε αφασία ΚΚΕ), ένα δίλημμα:

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΟΧΥΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ νο2: Sovereign Wealth Fund, Μετα-Εργασία και η Web3 Ψηφιακή Δημοκρατία

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΟΧΥΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ νο2: Sovereign Wealth Fund, Μετα-Εργασία και η Web3 Ψηφιακή Δημοκρατία.

( ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ αν πιστεύεις ότι η μοίρα της Ελλάδας είναι να είμαστε για πάντα τα γκαρσόνια της Ευρώπης.)

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε ως ιδέα πριν 4 χρόνια κάνοντας τότε κάποιες προβλέψεις που όλες δικαιώθηκαν στα πεδία των μαχών της μετα-παγκοσμιοποίησης στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή. Σήμερα παίρνει την τελική του, ριζοσπαστική του μορφή όχι μόνο με διαπιστώσεις ή προβλέψεις αλλά και με προτάσεις στο "τι να κάνουμε".

Είναι ένας οδικός χάρτης 3 φάσεων μέχρι το 2032 για να πάρουμε τη χώρα πίσω με όπλο την τεχνολογία. Όχι με θεωρίες, αλλά με έναν καλά κρυμμένο σήμερα "ψηφιακό εθνικό πλούτο".
​
​‐-------------------
​Η συζήτηση για την «Παγκοσμιοποίηση Light» και τον γεωπολιτικό κατακερματισμό έχει ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο των προβλέψεων. Η παλιά παγκοσμιοποίηση του «παράγω εκεί που είναι πιο φθηνά» πέθανε. Διανύουμε την εποχή του οικονομικού εθνικισμού και του εμπορικού πολέμου. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες, η ενέργεια και η τεχνολογία δεν αναζητούν πλέον το χαμηλό κόστος, αλλά τη γεωπολιτική ασφάλεια (friend-shoring).

​Μέσα σε αυτόν τον πολωμένο κόσμο, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε κατάσταση στρατηγικού ιλίγγου (vertigo), αναζητώντας ένα νέο μοντέλο επιβίωσης της με την Δημοκρατία σε φάση διακινδύνευσης από τους αρνητές της, που ενισχύονται πολιτικά μέσα στην πόλωση και τον φόβο που δημιουργούν όλα αυτά.

Για την Ελλάδα, το παλιό μοντέλο των εσωστρεφών υπηρεσιών και του δανεισμένου τουρισμού, που βασίζεται στα φθηνά εργατικά χέρια και τα ΕΣΠΑ, έχει χρεοκοπήσει ιστορικά. Η διέξοδος απαιτεί μια ριζοσπαστική θεσμική στροφή, η οποία μπορεί να αποτελέσει το πρότυπο για μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική, βασισμένη στη συμμαχία του Ευρωπαϊκού Νότου με τις προηγμένες θεσμικά Σκανδιναβικές χώρες. Αυτό είναι ρεαλιστικά δυνατό να υλοποιηθεί σταδιακά (πχ σε τρεις φάσεις από αύριο μέχρι το 32) με:

​1. Ο Μηχανισμός: Ψηφιοποίηση του Εθνικού Πλούτου μέσω MiCA

​Η Ελλάδα ιδρύει ένα Ημικρατικό Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο (Sovereign Wealth Fund), στα πρότυπα του Νορβηγικού. Το Ταμείο αυτό λειτουργεί ως ο αποκλειστικός εκδότης ψηφιακών παγίων (Security Tokens) υπό το ευρωπαϊκό πλαίσιο του κανονισμού MiCA. Αντί να ξεπουληθούν τα κοιτάσματα της ΑΟΖ και τα κρίσιμα στρατηγικά μέταλλα του υπεδάφους (λίθιο, νικέλιο, σπάνιες γαίες), token-οποιούνται, δηλαδή γίνονται "ψηφιακά κουπόνια" αντικρυσμένα με την αξία ότι μπορεί να εξορυχθεί (και ας μην εξορυχθεί ποτέ!).
Η παγκόσμια αγορά χρηματοδοτεί το Ταμείο αγοράζοντας αυτά τα tokens που αντιστοιχούν σε πραγματικές αξίες (κοιτάσματα και royalties), και το Ταμείο χρηματοδοτεί την αναγέννηση της χώρας χωρίς να αυξάνει ούτε κατά ένα ευρώ το δημόσιο χρέος.

​2. Η Διπλή Αναπτυξιακή Αντλία: Καινοτομία και Μετα-Εργασία

​Τα κεφάλαια από τα tokens διοχετεύονται στην αγορά μέσω δύο παράλληλων πυλώνων:

​Ενδογενής Καινοτομία: Άμεση χρηματοδότηση για την εισαγωγή υψηλής τεχνολογίας, τεχνητής νοημοσύνης και αυτοματοποίησης στον Πρωτογενή (έξυπνη γεωργία, αυτάρκεια) και Δευτερογενή τομέα (προηγμένη εγχώρια μεταποίηση με βάση την ποιότητα).

​Εργασιακή Επανάσταση: Ριζική μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας έως και 50% (ανάλογα με τον κλάδο), χωρίς καμία μείωση αποδοχών. Το Ταμείο χρησιμοποιεί τα asset-backed tokens για να επιδοτήσει και το χαμένο χρόνο εργασίας, καλύπτοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις και παρέχοντας στους εργαζόμενους ένα ισχυρό, ψηφιακό παράλληλο εισόδημα με πραγματικό αντίκρισμα.

​3. Το Ψηφιακό Οχυρό και η Εμβάθυνση της Δημοκρατίας μέσω Web3

​Για να διασφαλιστεί ότι ο εθνικός πλούτος και τα δεδομένα (η «τροφή» της νέας ψηφιακής εποχής) δεν θα πέσουν στα χέρια μιας διεφθαρμένης εγχώριας ελίτ ή ξένων μονοπωλίων, το μοντέλο εισάγει το Web3.0 ως μηχανισμό άμεσης ψηφιακής δημοκρατίας.

​Ψηφιακή Αγορά (DAO): Η διαχείριση του Sovereign Wealth Fund γίνεται από επαγγελματικό management, αλλά οι εγκρίσεις των επενδύσεων καινοτομίας και η κατανομή των πόρων δεν αποφασίζονται πίσω από κλειστές πόρτες υπουργείων ή των άλλων γνωστών κέντρων διαπλοκής. Οι πολίτες, χρησιμοποιώντας τον περίσσιο ελεύθερο χρόνο που κερδίζουν από τη μείωση της εργασίας, συμμετέχουν ενεργά στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων μέσω αποκεντρωμένων ψηφιακών ψηφοφοριών στο blockchain και μέσω μονοθεματικών κινημάτων τους, που συντονίζονται μεταξύ τους ψηφιακά, οριζόντια και με διαφάνεια.

​Κυριαρχία Δεδομένων (Data Sovereignty): Τα δεδομένα των πολιτών και των επιχειρήσεων προστατεύονται σε μια πολύ ασφαλή Διεθνή Ψηφιακή Ελεύθερη Ζώνη (Digital Free Zone) πάνω σε σύγχρονες υποδομές. Οι ίδιοι οι πολίτες κατέχουν την ψηφιακή τους ταυτότητα και τα δεδομένα τους, επιλέγοντας αν και πώς θα τα παραχωρήσουν για την εκπαίδευση συστημάτων AI, εισπράττοντας απευθείας το αντίστοιχο ψηφιακό μέρισμα. Σε αυτή την ζώνη το πλέγμα ψηφιακής προστασίας της ΕΕ συγχρονίζεται και με κίνητρα και πολιτικές για την ανάπτυξη εφαρμογών και υπηρεσιών με υψηλή καινοτομία που προάγουν και την Δημοκρατία.

​Smart Contracts αντί Γραφειοκρατίας:
Η σχέση Κράτους- Επενδυτή- Πολίτη αυτοματοποιείται σταδιακά πλήρως. Οι αδειοδοτήσεις και οι ροές των tokens εκτελούνται από τον κώδικα του Ταμείου, εξαφανίζοντας τη διαφθορά, το «γρηγορόσημο» και την πολιτική αβεβαιότητα.

​Το Νέο Κοινωνικό και Γεωπολιτικό Αποτύπωμα
​Αυτό το αυτοτροφοδοτούμενο σύστημα μεταμορφώνει ριζικά τη χώρα:

️​Δημογραφικό & Αντίστροφο Brain Drain:
Η απελευθέρωση του χρόνου, η οικονομική ασφάλεια και η ενεργός συμμετοχή στα κοινά χτυπούν τη ρίζα της υπογεννητικότητας. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε παγκόσμιο μαγνήτη ταλέντου, προσφέροντας την απόλυτη ισορροπία εργασίας, τεχνολογικής αιχμής, δημοκρατικής ελευθερίας και κορυφαίας ποιότητας ζωής.

️​Γεωπολιτική Πρωτοπορία:
Η χώρα μετατρέπεται σε έναν «ασφαλή ψηφιακό λιμένα» για την παγκόσμια τεχνολογία, δείχνοντας στην Ευρώπη πώς να βγει από το στρατηγικό vertigo, συνδυάζοντας την οικονομική κυριαρχία με την πιο εξελιγμένη μορφή δημοκρατίας που γνώρισε ο κόσμος από την εποχή της Κλασικής Αθήνας.

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΑΛΛΙΑΣ-ΕΛΛΑΔΑΣ BEHIND THE SCENES TOY TI ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΑΣΙΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΑΛΛΙΑΣ-ΕΛΛΑΔΑΣ BEHIND THE SCENES TOY TI ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΑΣΙΑ

Σαχέλ λέει, και ψάχνεις να βρεις τι είναι αυτό και γιατί εμπλέκεται τώρα στα δικά μας μέσω της αμυντικής συμφωνίας Γαλλίας-Ελλάδας.
Αν είσαι περίεργος/η, γράφε:

Με πρόφαση την "ενίσχυση της αντι-γκιουλενιστικής εκστρατείας" του Ερντογάν, η προσέγγιση της Άγκυρας στις χώρες του Σαχέλ στην υπο-Σαχάρια Αφρική (Μαυριτανία, Μάλι, Νίγηρας, Μπουρκίνα Φάσο, και Τσάντ) έχει γεωστρατηγικής στόχους, καθώς η Τουρκία προσπαθεί να ξεπεράσει τη Γαλλία και να αντιμετωπίσει έως και να εκτοπίσει τα ΗΑΕ στη Δυτική Αφρική, για λογαριασμό του Κατάρ και της Ρωσίας.

Αυτή η περιοχή είναι και ο κύριος λόγος της έντασης στην Λιβύη, και λόγω της γειτνίασης με τις χώρες αλλά και λόγω κρίσιμων αγωγών εφοδιασμού φυσικού αερίου από εκεί προς την Ιταλία (που εν γενεί ψάχνεται προς αναζήτηση γεωστρατηγικών ερεισμάτων, πολλές φορές τυχοδιωκτικά υπό την Μελόνι για να αποκτήσει πάλι αποικιοκρατικό προφίλ).

Η επιθυμία της Τουρκίας να αμφισβητήσει τα συμφέροντα της Γαλλίας, παρά τις ασυμμετρίες στρατιωτικής δύναμης μεταξύ των δύο χωρών στην περιοχή, αποκαλύφθηκε από την αντίδραση της στο πραξικόπημα στο Μάλι πριν πέντε χρόνια. Σε πλήρη αντίθεση με τις καταδίκες της Γαλλίας για το πραξικόπημα του Μάλι και την αντίθεση της Άγκυρας στην ανατροπή του προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι το 2013 στην Αίγυπτο, η Τουρκία τόνισε την ανάγκη αποκατάστασης της δημοκρατίας και συμμετείχε σε διάλογο με τις μεταβατικές αρχές του Μάλι, που είναι δικής της επιρροής.

Καθώς οι αντιγαλλικές διαμαρτυρίες στο Μάλι ξέσπασαν μετά το πραξικόπημα, λόγω της σταθερής ευθυγράμμισης της Γαλλίας με τον πρόσφατα ανατραπέντα πρόεδρο Ιμπραήμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, ο Τσαβούσογλου συναντήθηκε με μέλη της Εθνικής Επιτροπής για τη Σωτηρία του Λαού, η οποία ενορχήστρωσε το πραξικόπημα του Μάλι στις 9/9/21. Αυτό το γεγονός πυροδότησε το επιτακτικό της υπογραφής της αμυντικής συνεργασίας Αθήνας-Παρισιού, που πήγαινε-ερχόντανε από το 2017.

Ακολούθησε το Σουδάν, όπου συνεχίζεται ένας εμφύλιος ανάμεσά για στους εγκάθετους του Πουτιν και του Ερντογάν με φιλο-Εμιρατικούς αντιπροσώπους για τον έλεγχο των νερών του Νείλου (12 εκ πρόσφυγες) και η σύγκρουση Σομαλία-Σομαλάνδης ατό Κέρας της Αφρικής ανάμεσα στην Άγκυρα και το Ισραήλ (άλλα 2εκ πρόσφυγες στις γύρω χώρες) για τον έλεγχο των περασμάτων προς το Σουέζ.

Και τότε χτύπησαν συναγερμοί σε πολλά δυτικά επιτελεία των δυνάμεων που είχαν πάντα παραδοσιακούς δεσμούς με την Αφρική λόγω του αποικιοκρατικού ή του νεοαποικιοκρτατικού παρελθόντος τους (Γαλλία, ΗΠΑ, και σε μικρότερο βαθμό Μ. Βρετανία και η Γερμανία)!

Πρώτη ενέργεια: η συμφωνία AUKUS για να εποπτεύσει και την Ανατολική Αφρική και τον Ινδικο Ωκεανό (χωρίς την συμμετοχή της Ινδίας ή κάποιας δύναμης της ΕΕ), μπας και ανακοπεί η διείσδυση της Κίνας στην περιοχή.

Καραμπόλα όλων αυτών, η ΕλληνοΓαλλική συμφωνία και κάτι φρεγάτες και Ραφαλ, που έρχεται για να ξανατοποθετήσει την Γαλλία στον χάρτη λόγω των αμυντικών συμφωνιών 3+1 (Ελλαδα-Κυπρου-Ισραηλ +ΗΠΑ) στην Ανατολική Μεσόγειο και την συμφωνία των Τέκνων του Αβραάμ, μέσω της οποίας σχεδιάζεται η ενεργειακή και εμπορική διασύνδεση της Ινδίας με την Ελλάδα και την ΕΕ μέσω χερσαίων διαδρομών που περνάνε από το Ισραήλ.

Οι διπλωματικής αυτές κινήσεις, που έχουν βγάλει από τα ρούχα του τον Ερντογάν επειδή του χαλάνε τα σχέδια για μια νέα Οθωμανία στα όρια της παλιάς, δίνουν και ένα προσωρινό πολιτικό διέξοδο στον Μακρόν για να αντέξει στην πίεση της Γαλλικής δεξιάς, που ποτέ δεν συγχώρησε την αναγνώριση των αποικιοκρατικών κινήσεων της Γαλλίας, που έκανε ο Μακρόν, επιδιώκοντας ένα Γαλλικό come back στο Σαχελ σε συνεργασία με τον Πουτιν και τον Ερντογάν.

Εκτός από την αξιοποίηση της μειωμένης πολιτικής επιρροής της Γαλλίας στο Μάλι, οι επιθέσεις της Τουρκίας εκεί επηρεάζουν τον τομέα εξόρυξης του Νίγηρα και επιδιώκουν να υπονομεύσουν την εμπορική ηγεμονία της γαλλικής εταιρείας πυρηνικής ενέργειας Areva, η οποία εξαρτά σε πολύ μεγάλο βαθμό τις υποδομές των πυρηνικών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής της Γαλλίας από τα κοιτάσματα ουρανίου που εκμεταλλεύεται στην περιοχή,.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ:

 

Η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτόν τον διαρκή αθέατο πόλεμο, που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι πολυ σοβαρότερος κίνδυνος απ' ότι η κατάρριψη 2 επιθετικών ιρανικών πυραύλων εναντίον μη στρατιωτικών στόχων μιας χώρας που δεν της έχει κηρύξει πόλεμο.

 

Τα καλώδια οπτικών ινών σύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου αδειάζουν όλα τα επιχειρήματα και της Τουρκίας και της κυβέρνησης των υποτακτικών της εδώ, για τα αντίστοιχα της ενεργειακής σύνδεσης Ευρώπης-Μέσης Ανατολής- Ασίας .

 

Όντας καταδικασμένοι να ζούμε στην λάθος πλευρά της Γεωγραφίας, οφείλουμε να επιβιώσουμε από τις συνέπειες όλων των επιχειρημάτων των ανόητων, που αυτοτοποθετούνται σε κάποια δήθεν Σωστή Πλευρά της Ιστορίας ή των Θρησκευτικών ένθεν κακείθεν. Ή όσων δεν καταλαβαίνουν την φύση όλων των πολέμων στην εποχή της μεταπαγκοσμιοποίησης.

Μηνυμα για τον Τζαμπάρι από εμάς στα Κυπριακά.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Μήνυμα για τον Τζαμπάρι από εμάς στα Κυπριακά.

Ο στρατηγός Σαρντάρ Τζαμπάρι, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Khabar Fouri, είπε «Θα εκτοξεύσουμε πυραύλους με τέτοια ένταση στην Κύπρο ώστε οι Αμερικανοί θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το νησί».

Θα μας κλάσεις τα αρχίδια Τζαμπάρι. Να σου θυμίσω ότι όποτε "ξυνόσασταν"  και είχατε "φαγούρα" για εμάς όπως τώρα σας πηγαίναμε περίπατο όλο το ασιατικό σας   CL.

Είχαμε ομαδάρα όμως τότε. Μεγαλέξανδρο μπροστά, στα χάφ τριάδα μπετό ανίκητη με Πτολεμαίο Παρμενίωνα και Κρατερό, στα εξτρέμ όργωναν δεξιά κι αριστερά Ηφαιστιωνας και Αντίγονος ενώ κάτω από τα γκολπόστ είχαμε τον κέρβερο Περδίκα  . Αλλά και σήμερα άμα γουστάρετε μπορούμε να σας κεράσουμε αγγουράκι τουρσί.

Ο δρόμος άλλωστε δεν έχει επιστροφή!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Σώωωωπα! Δεν κάνεις διάλογο με κάποιον που μόνο ζητά, ενώ εσύ δεν ζητάς τίποτα. Παραδίνεσαι. Γι αυτό κι ο γελοιδέστερος ΥΕΘΑ όλων σας είπε ότι οι μπελαράδες δεν είναι για το Αιγαίο. Ούτε τα F35, ούτε η νέα δομή δυνάμεων. 

Είναι για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ ή όπως μετατρέπεται σε SAFE, όπως ορίζει το 3ο μνημόνιο. Εσείς που ακόμη κοιμάστε, συνεχίστε. Ο δρόμος άλλωστε δεν έχει επιστροφή!

Mαντέψτε  πια κυβέρνηση στον πλανήτη, ενώ έχει δηλώσει ότι είναι σε πόλεμο με την Ρωσία, στέλνει όπλα εναντίων της Ρωσίας, ταυτόχρονα υπονομεύει το στράτευμα (ένστολοι διαδηλώνουν) , διαλύει τον πρωτογενή τομέα (αγρότες κτηνοτρόφοι κλείνουν οδούς κλπ), η διεφθαρμένη ελίτ της, διαφθείρει τον λαό της, και παράλληλα φέρνουν μαζικά Ασιάτες και Αφρικανούς στο εσωτερικό της πατρίδας.

Πρέπει να προηγούνται τα ελληνικά και τα κυπριακά, όσο αυτό και να "πονάει" τους εφοπλιστικούς χορηγούς του πολιτικού μας συστήματος

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Σε σχέση με την τεράστια διαμάχη όσων νομίζουν ότι ζουν ακόμα στην εποχή του Μπρέζνιεφ περί του "αν πρέπει να προτιμάμε τα ρωσικά ή τα αμερικανικά αέρια", αυτά που χρειάζεται η ΕΕ για να κάνει "πράσινη" ανάπτυξη, η σωστή απάντηση είναι μόνο μία:

Πρέπει να προηγούνται τα ελληνικά και τα κυπριακά, όσο αυτό και να "πονάει" τους εφοπλιστικούς χορηγούς του πολιτικού μας συστήματος

Αυτούς δηλαδή που συντηρούν το πιο πάνω δίλημμα μέσω των μμε που ελεγχουν, επειδή κάνουν δουλειές είτε με Αμερικανούς είτε με Ρώσους ολιγάρχες.

Τελεία, παράγραφος.

Άσε μας κυρία Καρακαλτάκοβα μας στον πόνο μας για τα δικά μας ζαβά, που κάνουν επίσης πλάτες στον Σουλτάνο αφοπλίζοντας τα νησιά μας.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η αγορά και συμπαραγωγή Ουκρανικών θαλασσίων drones από την Ελλάδα για τις δικές της ανάγκες θεωρείται απειλή... κατά της Ρωσίας, ενώ η αγορά τουρκικών εναέριων drones και τεχνολογιών τους από την Ουκρανία θεωρείται ως φιλική συμμετοχή guest star στο show του παραλόγου του εκεί μιλημένου πολέμου με τον θείο Σαμ που κάνετε με την Ουκρανία;; Οεο...

Άσε μας κυρία Καρακαλτάκοβα μας στον πόνο μας για τα δικά μας ζαβά, που κάνουν επίσης πλάτες στον Σουλτάνο αφοπλίζοντας τα νησιά μας.

ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΚΑΚΟΣ ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΣΟΥΔΑΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΣΑΧΕΛ ΚΑΙ ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΚΑΚΟΣ ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΣΟΥΔΑΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΣΑΧΕΛ
ΚΑΙ ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Φαίνεται ότι δεν απασχολεί κανένα ιδιαίτερα το τι γίνεται τώρα πχ στο Σουδάν, όπου πάνω από 8εκ άνθρωποι βρίσκονται στα όρια της εξαφάνισης από την πείνα, εγκλωβισμένοι μέσα σε ένα διαρκή "εμφύλιο" τοπικών μαφιών, που είναι όμως ένας ακόμη πόλεμος δια αντιπροσώπων τρίτων, στην προσπάθεια αναβίωσης μιας αποικιοκρατίας νο2 με νέους παίκτες.

Όπως πχ την Τουρκία, που αγωνιά τώρα για την έκβαση του εμφυλίου στο Σουδάν αφού, δια στόματος Φυντάν και Ερντογάν, "θα μπορούσε να απειλήσει τα ενεργειακά συμφέροντά της Τουρκίας στην... Ανατολική Μεσόγειο".

Όπως αναμένονταν από το 22, η επόμενη περιοχή θερμών συγκρούσεων "δια αντιπροσώπων " θα μεταφέρονταν μετά την Ουκρανία στην ΥποΣαχάρια Αφρική, γνωστή ως ζώνη του Σαχέλ. Όπως και έγινε.

Γιατί όμως;;

Η περιοχή Σαχέλ αποτελείται από τη Μαυριτανία, το Μάλι, το Τσαντ, τον Νίγηρα και την Μπουρκίνα Φάσο, ενώ συμπεριλαμβάνεται στην ίδια ζώνη ενδιαφέροντος και το Σουδάν, παρ' ότι αυτό είναι πρώην Αγγλική αποικία από τότε που αντικατέστησε την Οθωμανική αυτοκρατορία στην χώρα.

Από αυτές τις χώρες, το Μάλι απολάμβανε ανέκαθεν την κεντρική θέση στα στρατηγικά ενδιαφέροντα της Γαλλίας, επειδή βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ της πρώην Γαλλικής Δυτικής Αφρικής και της Γαλλικής Βόρειας Αφρικής, το γνωστό Μαγκρέμπ. Ο Νίγηρας παραμένει σημαντικός λόγω των κοιτασμάτων ουρανίου που διαθέτει, η Μαυριτανία δυτικότερα λόγω των κοιτασμάτων σιδήρου και ενός κοιτάσματος φυσικού αερίου στα ανοιχτά της, ισοδύναμου με αυτού νότια της Κρήτης. Το Σουδάν για τα ορυχεία χρυσού στον νότο, τα μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν μετά το 09 και για την διαχείριση των υδάτων του Νείλου (αλλά και των προσφύγων), που απειλούν την ασφάλεια και συνοχή της Αιγύπτου, ήταν πάντα κρίσιμο για τις βλέψεις της Τουρκίας και λόγω της επαφής του με την Λιβύη.

Όλη η ζώνη Σαχέλ, πλην του Σουδάν, μέχρι πρότινος ήταν μια ζώνη "γαλλικού φράγκου " (CSF), μέσω του οποίου ασκούσε την επιρροή της η Γαλλία (παρά το ευρώ).

Ο Μακρόν, κατά την πρώτη του προεδρική θητεία του (2017–2022), προσπάθησε να δώσει μια νέα ματιά στην πολιτική της Γαλλίας για την Αφρική. Όμως στο Μάλι και σε ολόκληρη την περιοχή του Σαχέλ, η Γαλλία δεν μπόρεσε να χειριστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της τζιχαντιστικής διείσδυσης, που ενισχύεται μεθοδικά από την διείσδυση της Τουρκίας στην περιοχή με κεφάλαια από το Κατάρ, για λογαριασμό και της Ρωσίας.

Από το 2017, ο Μακρόν προσπάθησε να αναδιαμορφώσει την πολιτική της Γαλλίας για την Αφρική, ανατρέποντας την επιθετική νεοαποικιακή που προσπάθησε να επιβάλει άγρια, αλλά και ανεπιτυχώς, ο Ολαντ κατά την προεδρία του, Υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι η Γαλλία φιλοδοξεί να συμμετάσχει σε στρατηγικές συνεργασίες με αφρικανικές χώρες ισότιμα, δέχτηκε τις επιθέσεις της Λεπέν, που ονειρεύεται ακόμη μια νέα αποικιοκρατική περίοδο της Γαλλίας για την περιοχή.
Χαρακτήρισε ο Μακρόν τη γαλλική αποικιοκρατία πραγματικά βάρβαρη και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Σημείο που τον έφερε σε πλήρη σύγκρουση με την ρητορική της Λεπέν, που επιδιώκει την ανασύσταση της Γαλλικής αποικιοκρατίας στην περιοχή μέσω στρατιωτικής βίας. Το ίδιο προσπαθεί και η Μελόνι για την Ιταλία, με ένα comeback της κυρίως στην Λιβύη, απ' όπου μπορεί να δεχτεί σημαντικές ποσότητες φυσικού αερίου μέσω αγωγών για τον εφοδιασμό της διψασμένος για ενέργεια Κεντρικής Ευρώπης, μετά την αποκοπή της από το φτηνό Ρωσικό αέριο που στράφηκε τελεσίδικα προς την Ανατολή ως πιο συμφέρουσα και σταθερή αγορά για την επιβίωση της Ρωσίας.

Κρίσιμη είναι η περιοχή για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Γαλλίας, αλλά κατ' επέκταση και της ΕΕ, λόγω:

Των κοιτασμάτων ουρανίου του Νίγηρα, απ όπου τροφοδοτεί το 16% των αναγκών των πυρηνικών της σταθμών.

Μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού υδρογόνου στο Μάλι, από τα λίγα διαθέσιμα στον κόσμο, που μπορούν να προμηθεύσουν την ΕΕ με φτηνό καύσιμο υδρογόνο αμέσως, χωρίς τα υψηλά κόστη που θα έχει μέχρι το 2050 η παραγωγή του επόμενου στρατηγικού καυσίμου από ΑΠΕ και νερό (πρόσφατα ανακαλύφθηκε αντίστοιχο κοίτασμα και στην Αλβανία, που θα την βοηθήσει στο παζάρι της να γίνει μέλος της ΕΕ χωρίς υποχωρήσεις στα δικά της μεγαλοϊδεατικά σχέδια στα Δυτικά Βαλκάνια).

Τα μεταλλεία κρίσιμων μετάλλων για την "Πράσινη Μετάβαση" (κοβάλτιο, λίθιο, παλλάδιο κλπ) του Σαχέλ+Σουδάν, που είναι ισοδύναμα αυτών της Ρωσίας.

Το μεγακοίτασμα φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκε πρόσφατα στο Σουδάν (30τρισ κυβικά μέτρα, όσο περίπου και το νότια της Κρήτης εντός της Ελληνικής ΑΟΖ), και άλλο τόσο στην ΑΟΖ της Μαυριτανιας. Είναι αυτό το αέριο που θεωρείται από την ΕΕ ικανό, μαζί με το αντίστοιχο του Κόλπου μέσω του αγωγοϋ IMEC, να την απεξαρτήσουν τελείως από το Ρωσικό φυσικό αέριο με έναν αγωγό κόστους 12δισ€ μέσω Αιγύπτου, που το έχει εντάξει στα χρηματοδοτούμενα έργα της "Πράσινης" Μετάβασης.

Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι λόγω των θεσμοθετημένων στρατιωτικών δεσμών με τις πρώην αποικίες της, η Γαλλία παρενέβη στρατιωτικά περισσότερες από 50 φορές σε διάφορες αφρικανικές χώρες τις τελευταίες έξι δεκαετίες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, τα προβλήματα που προέρχονται από την τρομοκρατία που ασκοϋν οι Τζιχαντιστές στην περιοχή του Σαχέλ, ειδικά στο Μάλι και στο Σουδάν, έχουν θέσει μεγάλες προκλήσεις στην πολιτική της Γαλλίας για την Αφρική σε σημείο που η Γαλλία αναγκάστηκε να ανακοινώσει την αποχώρηση των στρατευμάτων της από το Μάλι τον Φεβρουάριο του 2022, κάτω από την οικονομική και δημοσκοπική πίεση στο προηγούμενο διάστημα.

Το κενό της Γαλλίας έσπευσαν να το καλύψουν αμέσων άλλοι, μεταφέροντας σε αυτή την περιοχή την επόμενη γεωστρατηγικη κρίση ως συνέχεια της Ουκρανικής. Έτσι:

Ο Μπάιντεν διέταξε πριν δύο χρόνια την στρατιωτική επιστροφή των ΗΠΑ στο Σουδάν, παρεμβαίνοντας πάλι στον ατελείωτο εκεί εμφύλιο πόλεμο τζιχαντιστών-κράτους- τοπικών φυλάρχων, που συντηρείται οικονομικά από την Τουρκία με την εμπλοκή Ρώσων μισθοφόρων και λαθρεμπόρων χρυσού, που καλύπτει τις ανάγκες των Εμιράτων. Αθρωπιστικοί έλεγε οι λόγοι, αλλά όλοι κατανοούν ότι έτσι επιδίωκαν οι ΗΠΑ να ελέγξουν μια ακόμα πηγή ενεργειακής απεξάρτησης της Ευρώπης από το LNG τους. Αποτέλεσμα αυτής της πρόθεσης εμπλοκής, που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, ήταν και η πρόσφατη ανάφλεξη των εμφύλιων συγκρούσεων που αναζωπυρώθηκαν μετά την ανταρσία παραστρατιωτικών στον νότο του Νότιου Σουδάν, με την την υποστήριξη των ΗΑΕ, που βλέπουν να απειλούνται σοβαρά λόγω της στρατιωτικής και ενεργειακής παρουσίας της Τουρκίας (με την υποστήριξη των African Corps της ρωσικής πρώην Wagner και του Ιράν) που βρίσκονται εκεί και για την υπεράσπιση των μεγάλων κινεζικών επενδύσεων στα ορυχεία της περιοχής.

Η Ρωσία, κυρίως μέσω της Τουρκίας, διατηρεί θύλακες επιρροής στην περιοχή, με σημαντικότερη την στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στον Σουδάν και στην Λιβύη και της επιρροής που απέκτησε από την κοντόφθαλμη πολιτική της Μέρκελ (και την πλήρη απουσία της Ελλάδας μετά την περίοδο της εξωτερικής πολιτικής υπό τον Νίκο Κοτζιά, με αρνητική μόνο την εμπλοκή μας με την εξαγωγή του predator στο Σουδάν με άδεια εξαγωγής από την κυβέρνηση του ΚυΜ).
Η πολιτική και στρατιωτική διείσδυση της Τουρκίας στο Σουδάν θεωρείται θανάσιμη απειλή για την Αίγυπτο και τις Σαουδική Αραβια-ΗΑΕ, που την έκανε μεγαλύτερη και το πραξικόπημα στον Νίγηρα (με προτροπή της Ρωσιας, μέσω του μισθοφορικού στρατού τύπου Wagner που διατηρεί στην περιοχή).

Είναι βαθύτατα νυχτωμένοι όσοι θεωρούν τις επεμβάσεις της Ρωσίας στην περιοχή ως "απελευθερωτικές", ίσως και Αριστερές. Ο Πουτιν προσπαθεί να εδραιωθεί, έμμεσα ή άμεσα στην περιοχή αντικαθιστώντας το ΔΝΤ με το αντίστοιχο που στήθηκε ήδη στο Πεκίνο για να προωθήσει το αντιδολάριο UNIT στον ίδιο ρόλο που είχε τα τελευταία 50 χρόνια το πράσινο νόμισμα. ΑποικιοκρατÌα νο2 Ανατολικού τύπου.

Η προθυμία της Αλγερίας και της Αιγύπτου να ενταχθούν στο cluster χωρών BRICS και η αναζοπύρωση της διαμάχης της Αλγερίας με το Μαρόκο για τον έλεγχο περιοχών της Δ.Σαχάρας, έθεσαν σε ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική αστάθεια όλη την ευρύτερη περιοχή, απειλώντας ή ακυρώνοντας και τις κινεζικές επενδύσεις δημιουργίας παράκτιων αγωγών μεταφοράς Νιγηριανού αερίου προς την Ισπανία.

Έτσι, μέσω της δράσης τρίτων νεοαποικιακών δυνάμεων σε όλη αυτή την ζώνη που ξεκινάει από τον Ατλαντικό και φτάνει μέχρι το Κέρας της Αφρικής στον Ινδικό Ωκεανό, επιχειρείται το "κόψιμο" της Αφρικής στα δύο. Στο Νότιο τμήμα της εντείνεται η διαμάχη Κίνας- Ινδίας για τον έλεγχο της νομισματικής και πολιτικής ενοποίησης της Μαύρης Ηπείρου, όσο στον Βορρά, από την ζώνη του Σαχέλ μέχρι την Μεσόγειο κυριαρχεί η βία και οι συγκρούσεις δι' αντιπροσώπων για τον έλεγχο πόρων και των περασμάτων τους προς την Ευρώπη.

Η δειλή, μέχρι τώρα, ευρωπαϊκή πολιτική στήριξης των χωρών της περιοχής της ζώνης Σαχελ με ουσιαστικά μέτρα για την οικονομική τους ανάπτυξη, μέχρι τώρα καλύπτονταν από την Κίνα. Αυτό το πετυχαίνει μέσω εξαγορών κρίσιμων μεταλλείων, του εμβληματικού έργου του τοίχους δέντρων για τον περιορισμό επέκτασης της Σαχάρας που χρηματοδοτεί, του δικτύου φυσικού αερίου από την Νιγηρία προς το Μαρόκο- Ιβηρική χερσόνησο μέσω παραθαλάσσιου αγωγού της Δυτικής Αφρικής, των δικτύων σιδηροδρόμων, κυρίως της Νιγηρίας. Και, με το πιο σημαντικό ίσως, την νομισματική προετοιμασία της Νιγηρίας με την έκδοση ψηφιακού νομίσματος για να ενταχθεί στο κυοφορούμενο αντι-δολάριο Ρωσιας-Κίνας- Ιραν, που αντιμάχεται την αντίστοιχη προσπάθεια εισαγωγής του ΑUA (δες σχετικά στο σχόλιο #1), όπου πρωτοστατεί η Νότιος Αφρική (καθόλου τυχαία δεν είναι η στοχοποίηση της γενέτειρας του Ελον Μασκ από τους δασμούς του Τραμπ ως σχετική με όλα τα πιο πάνω).

Λόγω όλων αυτών, διαφαίνεται εδώ και πολλούς μήνες ότι, μετά την Ουκρανία, αυτή θα ήταν μία από τις τέσσερις κύριες περιοχές των επόμενων θερμών συγκρούσεων δια αντιπροσώπων, για την οριοθέτηση των ζωνών της μετα-παγκοσμιοποίησης. Και δυστυχώς αυτό επιβεβαιώνεται πάλι.

Μετά την ήττα των Ρωσια/Ιραν στην Παλαιστίνη και την νικη της Ρωσίας στο Ουκρανικο, οι άλλες τρεις φαίνεται ότι θα είναι:

1) η περί το Πακιστάν, για την αποκοπή της Ινδίας από την διαφαινόμενη ενεργειακή σύνδεση της με την Ρωσία και το νέο ψηφιακό αντιδολάριο που ετοιμάζεται με την Κίνα, αλλά και από τον ρόλο που μπορεί να παίξει, μαζί με την Βραζιλία και την Νότια Αφρική στην επόμενη παγκόσμια αρχιτεκτονική ως τρίτος πόλος εξισορρόπησης των άλλων δύο.

2) στην περιοχή του Βορείου Ιράκ και της Συρίας, μέσω του Κουρδικού και

3) στην Καραϊβική-βορεια Νότια Αμερική, για τον έλεγχο των αντίστοιχων ζωνών κρίσιμων πόρων

Όλα αυτά που γίνονται τώρα στο Μάλι, την Μπουκίνα Φάσο, το Σουδάν και στον Νίγηρα, πάλι έχουν σαν θύμα-μεγάλη χαμένη την ΕΕ.
Αυτό προέρχεται από την αδυναμία της σημερινής της ηγεσίας στο να της προσδώσει χαρακτηριστικά συνοχής και για να παίξει τον ρόλο της ως σταθεροποιητικού παράγοντα ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα,αλλά και για να επιβιώσει η ίδια από τους πόρους που δεν έχει χωρίς να καταφύγει πάλι στην αποικιοκρατία.

Έτσι ένας φαύλος κύκλος συμπληρώνεται αφού αυτή η έλλειψη, λόγω του εγκλωβισμού της ΕΕ σε αποτυχημένες νεοφιλελέ πολιτικές, πριμοδοτούν την φτώχεια , που κυριολεκτικά φύεται σε τέτοια περιβάλλοντα συγκρούσεων, που έχουν σαν τελικό κόστος τεράστιες ανθρωπιστικές κρίσεις. Και αυτές που, όπως φαίνεται εδώ, δεν ενδιαφέρουν ή ευαισθητοποιούν κανέναν ιδιαίτερα, μέχρι να εμφανιστούν ως νέες προσφυγικές ροές.

Είναι και αυτό ένα αποτέλεσμά της άγνοιας, που συντηρείται από την ελεγχόμενη (μη)πληροφόρηση και προπαγάνδα των εμπλεκομένων, που τα ρίχνουν τελικά όλα σε θρησκευτικές ή εθνοτικές διενέξεις, συσκοτίζοντας τους πραγματικούς λόγους τέτοιων συγκρούσεων, όπως πχ του Σουδάν, όπου "καλοί" δεν υπάρχουν.

Πάντα αυτές οι συγκρούσεις έχουν σχέση με τον έλεγχο της ροής της ενέργειας και του χρήματος.
Η αποκέντρωση της παραγωγής/διακίνησης και των δύο είναι ο μόνος τρόπος διακοπής αυτού του φαύλου κύκλου. 

Σχετικό ΕΔΩ.

Η διείσδυση της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, αναλύθηκε με ονόματα και διευθύνσεις σε αυτό  ΕΔΩ.

κάποιοι έχουν επιδοθεί στο κυνήγι να προλάβουν την Κίνα. Όμως η Κίνα είναι ήδη εκεί μέσω soft οικονομικής διείσδυσης. Δεν έχει όμως και αντίστοιχη στρατιωτική, οπότε πλάκωσαν οι ...πρόθυμοι.

ΜΙΑ ακόμα απάτη είναι η πραγματική αποτύπωση των αποστάσεων αυτής της περιοχής στους χάρτες.

Είναι τεράστιες!...άντε τώρα να εξηγείς σε αγεωγράφιτους τι είναι η μερκατορική προβολή...

 

 Πριν λαλήσει τρις, όπερ εδει δείξει:ΕΔΩ