ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΑ ΖΑΡΙΑ ΤΑΒΛΙΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΦΕΥΓΑ"?

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΠΟΚΕΡ ΜΕ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΑ ΖΑΡΙΑ ΤΑΒΛΙΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΦΕΥΓΑ"? (ή που οδηγεί τώρα η έλλειψη Αμερικανών Κουστώ και ενός ψηφιακού "Σινικού Τείχους" προστασίας των Ευρωπαίων από τα fake news και της προπαγάνδας του Τράμπ και του Πούτιν).

H κατανομή των γνωστών μεταλλευτικών αποθεμάτων (σπάνιες γαίες, υδρογονάνθρακες, ουράνιο, τιτάνιο κλπ) της Ουκρανίας αξίας γύρω στα 13τρισ$, και η αδικαιολόγητα μεγάλη χρονική διάρκεια της "ειδικής επιχείρησης" της Μόσχας στα εδάφη που κατέλαβε τις πρώτες ημέρες της εισβολής των δυνάμεων της στην Ουκρανία, αρκούν για να κατανοήσει και ο μη ειδικός το "παιχνίδι" που παίχτηκε (τώρα παίζεται το φινάλε του) ανάμεσά στις δύο πρώην "υπερδυνάμεις" του προηγούμενου Ψυχρού Πολέμου. Αυτό που τώρα έχει μετατραπεί σε ένα νομισματικό-ενεργειακό πόλεμο που ξεκίνησε το 21 από τους G7 με την επίσημη κατάργηση της "Συνεννόησης της Ουάσινγκτον" από τους G5 το 86, επί της οποίας άνθησε ο νεοφιλελευθερισμός και η παγκοσμιοποίηση που μας τελείωσαν ως ΤΙΝΑ (There Is No Alternative, μας έλεγαν τότε).
Ως αποτέλεσμα αυτού του νομισματικού πολέμου μέχρι τώρα:

Η Μόσχα πήρε ήδη ότι ήθελε να πάρει. Το 80% περίπου της αξίας των μεταλλευτικών πόρων της Ουκρανίας, που βρίσκονται στην Κριμαία (που κατέλαβε το 16) και τις Ανατολικές ρωσόφωνες επαρχίες, το εξασφάλισε από τις πρώτες εβδομάδες της εισβολής! Όλο το επόμενο χρονικό διάστημα επιδίδεται σε δοκιμές επί του πεδίου νέων οπλικών συστημάτων, κυρίως drones, στο άδειασμα των αποθηκών της για να χωρέσουν όπλα νέου τύπου και φιλοσοφίας, στο ροκάνισμα του ευρώ και στην στροφή των δικών της ενεργειακών πόρων προς τις αγορές της Ασίας.

Ο ρόλος της κυβέρνησης Τραμπ στην "επίλυση" της σύγκρουσης στην Ουκρανία, συνεχίζει να ευθυγραμμίζεται στενά με την ΠΑΓΙΑ ενεργειακή στρατηγική της Ουάσινγκτον. Αυτήν που ισχύει από την εποχή του Ρηγκαν μέχρι σήμερα. Εστιάζεται τώρα στην μεγαλύτερη εμβάθυνση της εξάρτησης της ΕΕ από τις εξαγωγές ενέργειας των ΗΠΑ, μεγιστοποιώντας παράλληλα την πολιτική πόρων για να πιέσουν τους συμμάχους για αυξημένες αμυντικές δαπάνες.

Η υποθήκευση από τις ΗΠΑ των υπόλοιπων Ουκρανικών κοιτασμάτων για να "ξεπληρωθεί" η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια που δόθηκε στον Ζελενσκι, τον πρώην υπάλληλο της που πρόθυμα έπαιξε τον ρόλο του πιονιού. Αυτός τώρα διαπραγματεύεται μόνο το τομάρι του (από πίσω του και ο δικός μας "πρόθυμος" επιδιώκοντας ακριβώς το ίδιο)

Αυτή η πολιτική, εκτός από ληστρική-αποικιοκρατική, εμπεριέχει και μια άλλη διάσταση.

Οι επανειλημμένες απειλές του Τραμπ για δασμούς, εκτός εάν η ΕΕ αυξήσει τις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ, αποτελούν ένα παράδειγμα της συναλλακτικής προσέγγισης στη λεγόμενη "διπλωματία των πόρων" που ο ίδιος ακολουθεί. Σε αυτήν, ο ενεργειακός εφοδιασμός γίνεται και το καρότο και το ραβδί στις διατλαντικές σχέσεις και άλλες διεθνείς σχέσεις, που εδώ και 5-6 χρόνια έχουν στιγματιστεί από την συνεχή απώλεια ισχύος του δολαρίου ως του βασικού όπλου επιβολής της πρώην μονοπωλικής ηγεμονίας των ΗΠΑ σε όλο τον πλανήτη. Αυτές οι πολιτικές τώρα επηρεάζουν και τον εφοδιασμό των ΗΠΑ σε κρίσιμα μεταλλεύματα, απαραίτητα και για τις ΑΠΕ και για τις τεχνολογίες ηλεκτρονικών, όπου εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από πόρους υπό τον απόλυτο έλεγχο του Πεκίνου.

Προωθώντας την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ, η κυβέρνηση Τραμπ στοχεύει να αποδυναμώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από τους ρωσικούς πόρους και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη για τις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας, ηλεκτρονικών και μετάλλων. Οι πολιτικοί νεοφιλελέ βαστάζοι του στην ΕΕ είναι πάντα πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν και αυτές τις πολιτικές και τις αντίστοιχες του Πούτιν ως αντίβαρο στις μυωπικές και εκτός τόπου και χρόνου πολιτικές των υπόλοιπων νεοφιλελέ στο ευρωπαϊκό ιερατείο των Βρυξελλών.

Η στρατηγική αυτή όμως ενισχύει τις εντάσεις σε ολόκληρη τη λεγόμενη "δυτική συμμαχία". Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η φαινομενικά απρόβλεπτη ή παλαβή εξωτερική πολιτική του Τραμπ, κινδυνεύει να τον αποξενώσει από τους Ευρωπαίους συμμάχους του, ακόμη και όταν επιδιώκει να ενισχύσει τη στρατιωτική ικανότητα του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών τους στο 5% επισείοντας τον ρωσικό κίνδυνο ως πιο ...ευκολοχώνευτο (ή Κίνα πέφτει λίγο μακριά για να δικαιολογούνται τα νέα τάνκς και f35 στην ΕΕ).

Αυτή η σύγκρουση ανταγωνιστικών (έως και αντιφατικών) μεταξύ τους πολιτικών, οδηγεί την Ουάσιγκτον σε μια αντισυμβατική (έως αστεία) "διπλωματία των πόρων" επί μιας πολιτικής "reverse Kissinger". Αυτήν που προσπαθεί τώρα να απομονώσει την Κίνα προσελκύοντας την Ρωσία με διμερή πάρε-δώσε πίσω από συγκρούσεις πιονιών στην Μέση Ανατολή και την Αφρική.
Στις δεκαετίες του 70 και του 80 επιδιώχθηκε και επιτεύχθηκε το ακριβώς αντίθετο υπό την διπλωματική μαεστρία τότε του Κίσσινγκερ, που έπαιζε τότε χωρίς κανέναν σοβαρό αντίπαλο. Να αποσπάσει την Κίνα από την συμμαχία της με την τότε ΕΣΣΔ. Το κατάφερε μεν, αλλά η Κίνα αναπτύχθηκε τόσο πολύ ως βιομηχανική δύναμη ώστε να θεωρείται τώρα ως απειλή.

Αυτή όμως η τεράστια μετατόπιση του reverse Kissinger στην διπλωματική σκακιέρα, δύσκολα μπορεί να πετύχει τα αναμενόμενα αποτελέσματά της, όσο

1. Η Ρωσία (και δευτερευόντως και τα πιόνια της, όπως το Ιράν) θα κερδίζουν από την πώληση ενέργειας για να κινηθούν οι μηχανές του Πεκίνου και

2. θα μεγαλώνει ο κίνδυνος στροφής των αντίστοιχων "πολιτικών πόρων" της Κίνας ή και άλλων ανερχόμενων γεωπολιτικών δυνάμεων σε ζώνες όπου θα κυριαρχούν νέου τύπου μέσα συναλλαγών. Αυτές με νομίσματα που θα αντικρίζονται όχι πλέον από δάνεια ή αέρα κοπανιστό (όπως το δολάριο, το ευρώ, το κλασσικό γουαν, το ρούβλι ή τα $Trump coins) αλλά με την αξία τέτοιων αποθεμάτων. Όπως αυτά που ελέγχει τώρα το Πεκίνο, ή των χρηματιστηριακών τους commodities. Τα αντίστοιχα της Ουκρανίας είναι μια μικρή σταγόνα στον ωκεανό!

Σε αυτόν τον πραγματικό ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ πόλεμο ανάμεσα στις νέες ζώνες της μετα-παγκοσμιοποίησης, οι "στρατηγικές" του Τραμπ μοιάζουν ήδη σαν ένα παιδικό καλαμπούρι, ικανό να πείσει μόνο όσους αφελείς τον θεωρούν αντισυστημικό ή ικανό ηγέτη για να γλυτώσει τις ΗΠΑ από την οικονομική της κατάρρευση λόγω της απώλειας στήριξης της οικονομίας της από ένα αρχαίο δολάριο. Που δεν μπορεί να εξάγει πλέον τον πληθωρισμό της ως νέα χρέη σε όλο τον πλανήτη με την ίδια ευκολία, όπως στα προηγούμενα 75 χρόνια κυριαρχίας του colpo grosso του Νίξον στον τρόπο παραγωγής ΟΛΩΝ των νομισμάτων μετά το 71. Τότε την τιμή του δολαρίου την ρύθμιζαν με το πετρέλαιο μέσω συνεχών τοπικών συγκρούσεων, όπως γίνεται τώρα στα Στενά του Ορμούζ. Τώρα όμως του μεταβατικό στρατηγικό καύσιμο (μέχρι τουλάχιστον το 2050) είναι το φυσικό αέριο. Που όμως, το άτιμο, μεταφέρεται κυρίως μέσω αγωγών που προϋποθέτουν τον έλεγχο της ροής σε γεωγραφικά συνεχή! Δηλαδή σε ζώνες φιλικών χωρών. (Με τα πλοία μεταφοράς του πολύ ακριβού LNG, κυρίως Ελλήνων εφοπλιστών που από το 16 κάνουν χρυσές δουλειές, μπορεί να μεταφερθεί μόνο το 2-3% της παγκόσμιας ζήτησης λόγω έλλειψης πλοίων!)

Όποτε στο Texas Poker με τους δασμούς, αλλά από και με εξορύξεις σπάνιων μετάλλων που θα αναζητηθούν, λέει, από αμερικανικές (ανύπαρκτες) μεταλλευτικές εταιρείες σε πολύ μεγάλα βάθη ωκεανών ΚΑΙ ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΑΟΖ των ΗΠΑ (και αν βρεθούν θα φτάσουν στην αγορά μετά το 35...), μόνο σαν μπλόφες σε μια παρτίδα τάβλι μπορούν να θεωρηθούν. Όσο και πειραγμένα να είναι τα ζάρια, δεν έχει βρει ακόμα η επιστήμη πως αυτές οι μπλόφες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν με κάποια επιτυχία!

Και έτσι επιβιώνει μόνο η γελοιότητα των επικοινωνιακών τεχνασμάτων, που όσο και να προσπαθεί να ελέγξει τώρα ο Τραμπ δια του Musk και σια το Αμερικανικό ψηφιακό Σινικό Τοίχος της ψευδούς "αλήθειας" που πουλάει, δεν πείθουν ούτε νήπια με στοιχειώδη λογική.

Όλα τα άλλα περί "αντισυστημικότητας", "φιλειρηνισμού" του Τραμπ κλπ που πούλησαν σε αφελείς rednecks στις ΗΠΑ, αυτά που τα έχαψαν και κάτι εδώ ακροκεντρώοι και δεξιοί, χάθηκαν ως μπλόφες ήδη στο πλακωτό. Ακολουθούν τώρα οι μπλόφες στο "πόρτες" στα Στενά και μετά πάντα το "φεύγα", που στα φαρσί λέγεται μουλτεζίν.

Αυτά τα παιχνίδια θα συνεχίζονται όσο δεν αποφασίζουν οι Ευρωπαίοι να περάσουν στην επίθεση με ένα ψηφιακό "Σινικό Τοίχος" προστασίας τους από τα fake news και το λοιπό bullshiting που κυριαρχεί στον πλανήτη με τα bullying ένθεν κεκείθεν. Δηλαδή με ένα σύνολο μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ηλεκτρονικού εμπορίου ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ επί των τεχνολογιών του web3.0, τα μόνα που μπορούν να γυρίσουν ανάποδα όλα τα τραπέζια του Texas Poker με ζάρια ταβλιού.

Καρατσεκαρισμένο αυτό και μαθηματικά!

Tι είναι αυτό το web3.0? Aν δεν το ξέρεις, με απλά ελληνικά και χωρίς τεχνική γλώσσα, δες σε αυτό το σεντόνι το πώς γίνεται ΕΔΩ.