ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (184)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Δεν σε θέλω για πελάτη ή ψηφοφόρο μου γι αυτό θα σού είπω την αλήθεια.
Πειθαρχημένη σκέψι, πειθαρχημένη όρεξις, η του σοβαρού ανδρός σταθερά αρετή.
Τα ¨μη¨ και τα ¨δεν¨ οδηγούν στο μηδέν. και την απόγνωσι.
Βαρβάρων πιστών ο τρομοκράτης, σαδιστής πατήρ θεός και ο μαζοχιστής υιός.
Φανατικά παιδιά για γράμματα, προσοχή στα του Καβάφη ινδάλματα.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (183)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Ο έρως κάποτε ξεθυμαίνει, ο θαυμασμός, το άρωμα της ουσίας, ποτέ.
Αλλά όποιος έχει ταίρι έχει αστέρι.
Η ευλογία των τέκνων, η ευχή των γονέων, η μνήμη των θεών!
Να μη σε προφθαίνει ο φόβος, να μη σε καταπιέζει η ανάγκη.
Η ψυχή σου, ο ολογραμμικός θεός ουρανός μέσα σου.
Και είναι άλλο μια ήττα από φόβο και άλλο η λόγω συνθηκών.
Υπάρχει μια μυστική συχνότης, κλίμα όπου ενδημεί η παραδείσεια ποιότης.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (182)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Παλιοκατάστασις, ωσεί καρκίνου μετάστασις!
Δημοκρατία, φευ!, του να ψηφίσει ποιος την ξένη προστασία θα πρωτοπροσκυνήσει.
Άλλο γαρ να μιλάς και να κάνεις κι άλλο να μιλάς και να κλάνεις.
Αι σκέψεις είναι δαίμονες, αι δε λέξεις χρησμοί.
Όπως μπορεί ο καθένα ζη. Άλλος με τα κιλά του κι άλλος με τα βάσανά του.
Σαν αυτοκρατορία που φθίνει και η καλλονή που η μπογιά της σβήνει.
Μ’ ένα λαγοκέφαλο τροφή για τον ψαρίσιο εγκέφαλο.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (181)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Το παλαιότερον, ριζικότερον και σοφώτερον.
Οι άνθρωποι είναι όλοι ολιγότερο ή περισσότερο νάρκισσοι. Εξαιρέσει των υποκριτών.
Αφροδίτης μειδίαμα, εισιτήριο για τον παράδεισο.
Γυναίκες χαδιάρες ώσπερ αγγινάρες.
Πολύ ¨σκανδαλιάρα¨ και η δημοκρατία μας. Γι αυτό και σκανδαλίζει τόσο. .
Η ποίησι είναι το ματαιόδοξο σκουλαρίκι του νάρκισσου. Κάτι ήξερε και ο Πλάτων.
Άλλες μέρες σέρνονται κι άλλες πετούν με ολύμπια φτερά.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (180)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Κάποιοι ζώσι ου μόνο σαν όρθια πτώματα αλλά σαν πολλές φορές πεθαμένοι.
Άλλο το έχειν κι άλλο το κατέχειν.
Ψάχνουν προστάτη που δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη.
Ωραίο καιρό με χαρακτήρα, σ’ ερωτεύθηκα και σε πήρα.
Ο άνθρωπος ένα μυστήριο, η γυναίκα , καν’ τα δύο.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (179)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Η επιθυμία θέλει να ταπεινώνει, η ελευθερία ν’ ανυψώνει.
Δεν είναι υποχώρησι αλλά προσαρμογή. Ούτε νίκη μήτε ήττα. τακτική.
Αν θες καλώς έχειν με τους ανθρώπους κράτα τους θεούς και την φαντασία σε απόστασι.
Όταν μετά βίας έχεις χρόνο του απολαύσαι μια φθηνή ζωή πόσο μάλλον μια πολυπράγμονος.
Όταν σε πιέζουν τα πράγματα, ωριμάζουν τα δράματα κι απογαλακτίζονται τα θαύματα.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (178)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Ο αβρααμισμός ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνοσοφία την διπλασιάζει.
Στο θαύμα, η γη αναβαίνει κι ο ουρανός καταβαίνει.
Όταν ο θεός δεν σε λυπάται η αυτολύπησι δεν αξίζει.
Κρατήσου στα όρια, μην εξαντλείς τις εφεδρείες, τα περιθώρια.
Θάνατος λέγεται ότσν η ψυχή στο άπειρον της ουσίας εκτοξεύεται.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (177)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Είναι κι αυτοί που κρατούν τον θεό ως όπλο και την αρετή ως επάγγελμα.
Τα πάντα δονούνται ηλεκτρομαγνητικώς, ομιλούν και συνομιλούν είπε ο αοιδός.
Και το σωματικό κάλλος, έριδες, παγίδες και κινδύνους προκαλεί κι αυτό.
Όλοι οι άνθρωποι καλοί. Όπως και οι κακοί, με τον λάθος αυτοί τρόπο.
Και κάθε σπίτι έχει την κρυφή ή φανερή του πληγή.
Η θαυματοποιϊα τί άλλο ει μη μια μυστηριακή ψυχοτεχνολογία.
Άνομο κράτος, το αυστηρό στους αδύναμους και σκανδαλωδώς επιεικές στους δυνατούς.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (176)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Οι ερωτήσεις ζητούν απαντήσεις, κι οι απαντήσεις γεννούν ερωτήσεις.
Δολώματα οι ψευδαισθήσεις, γεννούν εξαρτήσεις.
Οι ελεύθερες σκέψεις πάντα γιορτάζουν κι ευωδιάζουν.
Κάθε αντάμωσι περιέχει κι ένα αποχαιρετισμό.
Ποτέ δεν κινδυνεύεις τόσο να πέσεις χαμηλά απ’ όσο όταν βρίσκεσαι στα υψηλά.
Παρά την Βουλήν, αντί μνημείου πεσόντων πολιτικών παραιτηθέντων.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (175)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Λαθραία τσιγάρα, λαθραία ζωή.
Οδός αίματος και οδός πνεύματος.
Του θεού τα μυστήρια, βλέπε εισιτήρια.
Κι όσοι θέλουνε σταματήσαι τον χρόνο βιώνουν περισσότερο πόνο.
Νεκρομάγαζα, προσευχομάγαζα, η πιο σταθερά και βεβαία πελατεία και κερδοφορία.
Σιχαμάρα και εμετό κάποιοι αξίζουν μοναχά αφού ακόμα και το μίσος τους τιμά.
Η δημοκρατία εγγυάται σύνταξι στον ηγέτη. η τυραννία εξορία, φυλακή και θανατική ποινή.
Κανόνες βάζουν και οι θεοί, κανόνες και οι απατεώνες.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (174)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Δώσε στο Ρωμηό ρουσφέτι εκεί, και παρ’ του την ορθόδοξη ψυχή.
Οι μεγάλοι στρατηλάται και πολιτικοί, λίγοι και για λίγο όπως τα θαύματα.
Οι νοήμονες θαυμάζουν το έργο τέχνης, οι βάρβαροι το κάνουν φυλαχτό.
Οι προφητεύοντες ουράνια θεάματα ξέρουν να φτιάνουν και θεούς και θαύματα.
Οι άνθρωποι εξυψώνουν τας θρησκείας και όχι αι θρησκείαι τους ανθρώπους.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (173)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Άλλων η σκέψις ταξιδεύει με διαστημόπλοιο κι άλλονών με λεωφορείο.
Κάτω αι οικογένειαι, ζήτω οι οπαδισμοί, κάτω και η πατρίς, ζήτω αι οργανώσεις.
Και μόνο το μη έχειν αριστεράς ιδεοληψίας σε κάνει σήμερα εν Ελλάδι τέρας πολιτικής σοφίας.
Τίποτα το αηδιαστικότερον από μια αηδία που επιμένει.
Κάνε λοιπόν, αν είσαι Έλλην, τον Τούρκο διασκεδαστή σου και όχι απειλή σου.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (172)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Ο θεός συγχωρεί τους πάντες αλλά δεν καλοπιάνει κανένα.
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός κι ό,τι ψάλλει δεν είναι θεός.
Η Ανατολή ανέκαθεν κανονικά θρησκεία και σκλαβιά.
Αλλά και Δύσις, σήμερον, μπινέδες και ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ
Εξουσία και μάσα, η κοσμική με γραβάτα και η θρησκευτική με ράσα.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (171)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Τα γεγονότα τρέχουν κι όσοι μπορούν αντέχουν.
Αδύνατον το σε δυο δρόμους ταυτοχρόνως βαδίζειν.
Όλο αριστερά και ένας ο θεός, η μεσαιωνική οδός.
Άνθρωποι κενοί στην αγορά ανταλλάσσουν λόγια νεκρά.
Η καλύτερη βουλή είναι μες στην φυλακή.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (170)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Την σοφία τρέφει η αλήθεια, την πονηρία το ψεύδος.
Σταις δημοκρατίαις βασιλεύει ο φθόνος, σταις τυραννίαις η καχυποψία.
Ω πατρίδα, μοίρα μου! βουνά και φτώχεια, λευτεριά και θάλασσα!
Σ’ αυτοκρατορικό μεγαλείο και εθνική ανάτασι ευδακιμούν αι μεγαλοφυίαι.
Εθνικαί γλώσσαι, οι εθνικοί άγγελοι των εθνικών θεών.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (169)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Γέρασαν τα θαύματα, άσχημα τα πράγματα.
Τεχνητή νοημοσύνη, ό,τι από άνθρωπο έχει μείνει.
Είναι η ζωή γεμάτη πόνους, γι αυτό χαμηλούς τόνους.
Από κει μουλάδες κι από δω συμπεριληπτάδες.
Δημοκρατία δεν την λες, ξετσίπωτη δημοκρατορία ΄πές.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (168)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (166)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Κάθε μέρα κι ένα δίδαγμα, κάθε ώρα κι ένα καθήκον.
Προς ταλαντούχον πλην έκφυλον: Αγσπώ αυτό που δίδεις όχι όμως σ΄αυτό που ενδίδεις.
Άλλα δε τα μάτια του λαγού κι άλλα της εξουσίας.
Τα πενιχρό οικονομικό παράγει χαμηλά ένστικτα ψηφοφόρων.
Και αδειάζει τρομακτικά η ζωή όταν μικραίνει η ψυχή.
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (165)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Την μηχανή καβαλάνε και κλαίνε οι μανάδες που τα γεννάνε.
Όποιος δίνει ανιδιοτελώς ψυχή θα πάρει νέα ψυχή.
¨Όλοι ίδιοι¨ λες για τα κόμματα, λες κι είναι όλα ίδια τα τσεπώματα.
Κανένα μυστήριο, όλοι διψούν για πελάτες και ακροατήριο.
Πληρώνεις τέλη ή τρως παστέλι;
ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (164)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Η τύχη δεν μας περιμένει. άρα ούτε κι εμείς αυτήν πρέπει.
Κι έγινε το σχήμα λόγου, θρόνος του παραλόγου.
Μέγα και το του πολιτικού, θρησκευτικού, αθλητικού συλλόγου κράτος.
Μη αφήνεις τον νου σου ασύδοτον να χαζεύει, ανία και χάος να μαζεύει.
Και μη χτυπάς την κεφαλή στον τοίχο του Αγνώστου να κατεβάση σωτήρες.
