ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :Πιθανόν το εξώδικο να θορύβησε κάπως. Αλλά περισσότερο ως προεκλογικές υποσχέσεις μου φαίνονται όλα αυτά. Δεν μπορεί μόλις χθές η κυβέρνηση να νομοθετεί υπέρ των servicers και να κάνει το παν δυνατόν για επίσπευση πλειστηριασμών και σήμερα να την πιάνει ο πόνος για μια "νέα πολιτική προσέγγιση" στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων ως προς την κοινωνική διαχείριση του προβλήματος στην αναπτυξιακή του διάσταση. Σανό βλέπω, δράκο όμως δεν βλέπω στο παραμύθι και ανησυχώ.
Μια διαφορετική φιλοσοφία για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους φαίνεται να διαμορφώνεται στο κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, σηματοδοτώντας ενδεχομένως την απαρχή μιας νέας πολιτικής προσέγγισης στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα «ζυμώνονται» στην κυβέρνηση νέες σκέψεις, οι οποίες μετατοπίζουν το επίκεντρο της συζήτησης από την κοινωνική διαχείριση του προβλήματος στην αναπτυξιακή του διάσταση.
Μέχρι σήμερα, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αντιμετωπίζονταν κυρίως ως ένα μεγάλο κοινωνικό ζήτημα. Η πολιτική επικεντρωνόταν στην προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών, στη διατήρηση της πρώτης κατοικίας και στη δημιουργία μηχανισμών διευκόλυνσης για όσους αδυνατούσαν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους.
Εγκλωβισμένες παραγωγικές δυνάμεις
Στο οικονομικό επιτελείο φαίνεται να κερδίζει έδαφος μια διαφορετική ανάγνωση. Κυβερνητικοί παράγοντες επισημαίνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των προβληματικών δανείων έχει ήδη φύγει από τους ισολογισμούς των τραπεζών. Ομως το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά μεταφέρθηκε στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), όπου παραμένουν εγκλωβισμένα περιουσιακά στοιχεία, επιχειρήσεις και παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας.
Η νέα αυτή προσέγγιση αντιμετωπίζει τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, ως ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την ανάπτυξη της χώρας. Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι το υπερβολικό ιδιωτικό χρέος δεν αποτελεί πλέον μόνο κοινωνικό πρόβλημα, αλλά λειτουργεί ως τροχοπέδη για την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις και τη δημιουργία νέου πλούτου. Απαιτείται λοιπόν ανάλογη αντιμετώπιση και διαχείριση του προβλήματος
- Το πρώτο στάδιο ήταν η εξυγίανση των τραπεζών (Ηρακλής, τιτλοποιήσεις).
- Το δεύτερο η προστασία των ευάλωτων και οι ρυθμίσεις.
- Το τρίτο, που τώρα φαίνεται να ανοίγει, είναι η απελευθέρωση παραγωγικού κεφαλαίου που έχει εγκλωβιστεί στους servicers και στις ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Σε «οικονομική αναστολή»
Η κυβέρνηση φαίνεται να μετατοπίζει το ερώτημα από το "πώς θα διαχειριστούμε τα κόκκινα δάνεια" στο "πώς θα επαναφέρουμε στην οικονομία ανθρώπους, επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία που σήμερα παραμένουν παγιδευμένα στο ιδιωτικό χρέος"
Συνεργάτες του πρωθυπουργού σημειώνουν ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της, όσο χιλιάδες επιχειρήσεις, επαγγελματίες και ιδιώτες παραμένουν αποκλεισμένοι από την κανονική οικονομική δραστηριότητα.
Οπως τονίζουν, σημαντικό μέρος του παραγωγικού δυναμικού της χώρας βρίσκεται σε μια ιδιότυπη «οικονομική αναστολή», καθώς ακίνητα, επιχειρήσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία παραμένουν δεσμευμένα επί χρόνια χωρίς να παράγουν εισόδημα, επενδύσεις ή θέσεις εργασίας.
Πλαίσιο βιωσιμότητας και «διαδρομή επιστροφής»
Αυτή η φιλοσοφία εκτιμάται ότι θα αποτελέσει τη βάση για νέες πρωτοβουλίες τους επόμενους μήνες. Στόχος δεν θα είναι μόνο η αποτελεσματικότερη διαχείριση των οφειλών, αλλά κυρίως η δημιουργία ενός πλαισίου που θα επιτρέπει σε βιώσιμες επιχειρήσεις και επαγγελματίες να επιστρέψουν στην παραγωγική διαδικασία, να αποκτήσουν ξανά πρόσβαση στη χρηματοδότηση και να επανενταχθούν στην οικονομική ζωή.
