ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
ΘΑΛΑΣΣΟΔΟΥΛΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΚΥΝΗΓΙΟΥ ΠΑΠΙΑΣ ΤΩΝ ΔΑΣΜΩΝ ΤΡΑΜΠ: ΜΕΓΆΛΗ ΤΡΙΚΥΜΊΑ, ΥΠΈΡΟΧΗ ΚΑΤΆΣΤΑΣΗ!
H μέχρι τώρα διαχρονική επιτυχία της, ας την πούμε "ελληνικής" εμπορικής ποντοπόρου ναυτιλίας, βασίζεται σε δύο μόνο παράγοντες (τεκμηρίωση: Η ιστορία του Ελληνικού κράτους 1830-1920, του Γ.Δερτιλή, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, μέρος Α):
Στον πολύ κλειστό κύκλο των οικογενειών που διαφεντεύουν σήμερα το 20% του παγκόσμιου στόλου (η σημερινή του αξία φτάνει τα 184δισ$, τρίτος στόλος σε αξία μετά της Κίνας και της Ιαπωνίας, πρώτος σε χωρητικότητα). H "κλειστότητα" φαίνεται ότι είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να διακινείται γρήγορα και με ασφάλεια η "πληροφορία", πριν από τον όποιο ανταγωνισμό, για το πότε αγοράζουν και πότε πουλάνε τα καράβια τους όλοι μαζί. Σε αντίθεση με τους Γερμανούς, που την πάτησαν τα τελευταία 20 χρόνια δύο φορές, και τους ρώσσους ολιγάρχες, που αγοράζουν τώρα όσο όσο για να χτίσουν τον σκιώδη στόλο τους για να ξεπεράσουν τους δυτικούς δασμούς βαφτίζοντας τα φορτία τους τουρκικά, οι ελληνόφωνοι συνάδελφοι τους αγοράζουν πάντα πριν από την πτώση και πουλάνε όλο τους τον στόλο πάντα στην άνοδο αυτού του κλάδου. Αυτή είναι η πραγματική τους δουλειά. Όλα τα άλλα, τα διαδικαστικά, τα διεκπεραιώνουν agents, ship managers και dealers.
Ιστορικά αυτή η πρακτική "μπάλωσε" κάπως την καθυστέρηση μας στο πέρασμα από την αγροτική φεουδαρχία στον βιομηχανικό καπιταλισμό, με όλα τα γνωστά συνεπακόλουθα και στο πολιτικό μας σύστημα, που δεν ωρίμασε ποτέ, αφού εδώ δεν περάσαμε ποτέ από την φάση των μεγάλων φέουδων για δύο λόγους:
1. Γιατί η πολιτική μικρού κλήρου των Οθωμανών συνεχίστηκε και μετά τον Όθωνα για να έχει την εύνοια (και τα σχετικά κόμματα της αυλής τα ψηφουλάκια) του πολυπληθέστερου τότε μέρους του εκλογικού σώματός, που ήταν οι αγρότες.
2.Γιατί το δικό μας κληρονομικό δίκαιο, σε αντίθεση με το αγγλοσαξωνικό, δεν κληροδοτούσε την γη στο πρωτότοκο αρσενικό της οικογένειας. Το αποτέλεσμα ήταν η συνεχής κατάτμηση των καλλιεργούμενων εκμεταλλεύσεων, για να φτάσουν σήμερα να μην καλλιεργούνται πάνω από το 17% επειδή δεν τους βγαίνουν τα έξοδα δουλεύοντας κατά μόνας και ο καθένας με τον κουμπάρο του έμπορο.
Το κενό αυτό το κάλυψε κάπως η ελληνόκτητη εμπορική ναυτιλία, κάνοντας πάντα από το εξωτερικό δουλειές της θάλασσας και δημιουργώντας εκεί υπεραξίες. Ενα κοκαλάκι τους έπεφτε, που και που, σε στεριανές δουλειές.
Όμως δεν μπαίνεις σε αυτόν τον κλειστό κύκλο, από την εποχή που μονοπωλούσε το εμπόριο σιταριού στις Παραδουνάβιες ούτε σαν νύφη, τον Πουθού μπάρμπα να έχεις!
Το δεύτερο χαρακτηριστικό:
Έχουν μάθει να μην πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους πουθενά. Κάτι λίγα, λέει, στις offshores, τίποτα στο City του Λονδίνου ή σε καμία παραλιακή Ζυρίχη, απ' όπου κυρίως κάνουν τα κονέ τους με τις Τράπεζες που τους χρηματοδοτούν τις αγορές (όλοι ακολουθούν πλέον το business model Ωνάση "πως να κάνεις λεφτά με τα λεφτά των άλλων"). Εδώ, όπου κρατούν κάποια γραφεία και τις φαμίλιες τους για να αφοδεύουν ελεύθερα τον εκάστοτε Πουθού, δεν πληρώνουν σχεδόν τίποτα. Άντε να πληρώσουν με το ζόρι μόνο τίποτα ΕΝΦΙΕΣ. Βάλθηκαν και αυτόν τον φόρο να τον μειώσουν οριζοντίως με το που βγήκε ο Κούλης όπως τους βολεύει, και να ρυθμίσουν και κάτι ψιλόδάνεια που είχαν κάνει και τα κοκκίνισαν. Ζωάρα!
Ήρθε όμως μετά τον Covid19 o International Maritime Organization, και τους έβαλε κάτι δύσκολα. Ψηφιοποίηση καθολική, λέει, στην ναυτιλία το νέο guideline και "πράσινα καύσιμα" στα καράβια το νέο global trend για να σωθούν οι τράπεζες τους. Άντε τώρα να κρύψεις την πληροφορία όταν αυτή είναι ψηφιακή.
Και σαν να μην έφτανε αυτή η συμφορά, βγήκε το 21 και εκείνος ο κομμουνισμένος, ο Μπάϊντεν, και είπε "παγκόσμιος φόρος 15% (τουλάστιχον), πληρωταίος εκεί που κάνεις δουλίτσες. Αρούμπες, Virgin Islands και Λιβεριοπαναμάδες τέλος, δεν έχουν νόημα, εξήγγειλε από το βήμα των G7 στην Κορνουάλη.
Έτσι, μετά τα δύο παγκόσμια lockdown και την κατάρρευση της παγκοσμιοποίησης που ακολούθησε την ενεργειακή κρίση ξεκίνησαν οι συνεχείς κύκλοι κρίσεων στα logistics όσο οι τιμές των πλοίων ήταν ακόμη τα πάνω τους. Και τότε, προς το τέλος του 21 δόθηκε το σύνθημα "τώρα πουλάμε!".
