ΔΥΟ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΜΕΛΙ ΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΆΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΔΥΟ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΜΕΛΙ ΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΆΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ.

Αν μπορούσες να ακολουθήσεις μια μέλισσα στην καθημερινή της διαδρομή, θα έβλεπες ένα έργο τέχνης. Όχι ζωγραφισμένο με χρώματα — αλλά με πτήσεις, αρώματα και αόρατους δεσμούς.

Ξεκινάει μόνη της, με φτερά που χτυπούν 200 φορές το δευτερόλεπτο.
Από λουλούδι σε λουλούδι, συλλέγει σταγόνες νέκταρ — όχι για την ίδια, αλλά για χιλιάδες άλλες που δεν θα δουν ποτέ τα χωράφια που εκείνη βλέπει.

Κάθε στάση είναι και μια ανταλλαγή: παίρνει γλυκύτητα, αφήνει γύρη.
Χωρίς να το ξέρει, γίνεται αγγελιοφόρος της ζωής — ενώνει φυτά που δεν θα συναντιόντουσαν ποτέ αν δεν περνούσε εκείνη.

Στην κυψέλη, το ταξίδι της δεν τελειώνει.
Το νέκταρ αλλάζει χέρια — ή μάλλον στόματα — περνάει από μέλισσα σε μέλισσα.

Κάθε μία προσθέτει ένζυμα, αφαιρεί νερό, μέχρι να μεταμορφωθεί το νέκταρ σε μέλι.
Κάτι που μπορεί να κρατήσει για χρόνια, ακόμα κι όταν το λουλούδι που το γέννησε έχει ξεχαστεί.

Και το πιο εκπληκτικό; Όλο αυτό το επιτυγχάνει με ενεργειακή λογική που εμείς ακόμα προσπαθούμε να αντιγράψουμε.

Μια κυψέλη καταναλώνει σχεδόν όση ενέργεια χρειάζεται — όχι περισσότερη — γιατί κάθε μέλισσα μοιράζεται πληροφορία με τον χορό της, γλιτώνοντας στις άλλες χιλιάδες ταξίδια αναζήτησης χωρίς νόημα.
Καμία κεντρική διοίκηση δεν σπαταλά ενέργεια σε εντολές. Η αποδοτικότητα προκύπτει από το ίδιο το δίκτυο.

Εμείς, με τη "νοημοσύνη" μας, χτίζουμε συστήματα — οικονομικά, ενεργειακά, ακόμα και υπολογιστικά — που σπαταλούν τεράστια ενέργεια ακριβώς εκεί όπου η κυψέλη δεν σπαταλά τίποτα για την διαχείριση της καχυποψίας ανάμεσα στα μέλη της. Αυτή δεν υπάρχει! Όποιος προσθέτει αξία στο μέλι είναι ένας ισότιμος κόμβος σε αυτό το δίκτυο κατανεμημμένης εμπιστοσύνης.

Λίγα νούμερα (για την ιστορία, και για να κρατάμε και την παράδοση αυτού του ιστολογίου με τις εμμονές της για τεκμηρίωση):

Μια μέλισσα καίει περίπου 7-10mg ζάχαρη ανά χιλιόμετρο πτήσης — ταξιδεύει χιλιόμετρα με ενέργεια μικρότερη κι από μισό ζαχαράκι του καφέ.
Κάνει χορό 8 δευτερολέπτων και βρίσκει το καλύτερο λουλούδι σε ακτίνα 3 χιλιομέτρων.

Εμείς, για να αποφασίσουμε αν θα κάνουμε like σε ένα πολιτικό post ή αν θα γράψουμε ένα θυμωμένο σχόλιο, καταναλώνουμε ενέργεια σε κάποιο data center που αθροιστικά αρκεί να φωτίσει μια ολόκληρη γειτονιά, κάνοντας scroll 3 ώρες. Και δεν βρίσκουμε τελικά ούτε ένα comment section χωρίς κάποιον Κατινίστικο καβγά .

Αυτό είναι το μυστικό τους:
Η αξία της ζωής τους δεν μετριέται στο πόσο μακριά πετούν, ή στο πόσα πολύχρωμα λουλούδια θα προλάβουν να επισκεφτούν.

Μετριέται στο πόσο συνδέεις τον κόσμο γύρω σου, ανταλλάσσοντας ιδέες και αξίες. (Αν δεν έχεις καμία, δεν πειράζει. Πάλι φίλοι θα είμαστε μέχρι να με βαρεθείς με κάτι τέτοια τσιμπηματάκια... )

Κάθε κουταλιά μέλι είναι η απόδειξη ότι η συνεργασία χτίζει θαύματα που κανείς μόνος του δεν μπορεί να τα φτιάξει.

Μια μόνο ουσιώδη διαφορά έχουμε εμείς από τις μέλισσες:

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΦΥΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΦΥΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Πέρασε τυχαία στην ροή μου και διάβασα για την αξιοθαύμαστη οργάνωση των μελισσών και την συλλογική ευφυΐα που δείχνουν όταν χάσουν την βασίλισσα τους. Επιλέγουν τυχαία μια προνύμφη, την τρέφουν κατάλληλα και δημιουργούν έτσι την επόμενη γενάρχη που θα κρατήσει το μελίσσι συσπειρωμένο.

 

Εκείνο που ίσως να μην είναι πολύ γνωστό είναι το ότι οι μέλισσες έχουν καταφέρει και να παράγουν θρεπτικές ουσίες ενεργειακά ισοδύναμες της 1kWh καταναλώνοντας, στα εκατομμύρια χιλιόμετρα που διανύουν ως σμήνος για την συλλογή της πρώτης ύλης για το μέλι, λιγότερη ενέργεια από 1.2kWh συνολικά όλες μαζί.

 

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος αυτοϋ το επιτεύγματος της συλλογικής ευφυίας των μελισσών, ας σημειωθεί ότι το ευφυέστατο είδος homo sapiens παραδίδει, μέσω των ιεραρχικών συστημάτων εξόρυξης, μεταφοράς και μεταποίησης υδρογονανθράκων η άλλων ενώσεων του άνθρακα ή από τα πυρηνικά που στηρίζουν τον πολιτισμό του, μόνο το 3% της ενέργειας που αρχικά εξορύχηκε!! Το υπόλοιπο 97% χάνεται στο περιβάλλον κατά τις μετατροπές των υλικών ή της ενέργειας από μια κατάσταση στην επόμενη και για την μεταφορά της ίδιας της ενέργειας από τον χώρο που αρχικά συλλέχθηκε στο σημείο όπου θα καταναλωθεί.

 

Το 1/4 από αυτή την 3% ενέργεια κάθε μορφής που τελικά παραδίδεται, χρησιμοποιείται για να παραχθεί τροφή (που είναι και αυτή ενέργεια).

 

Όχι πολύ καλύτερη η κατάσταση και με τις ΑΠΕ, όσο αυτές χρησιμοποιούν τα ίδια ιεραρχικά δίκτυα παράδοσης της ενέργειας εκεί που αυτή χρειάζεται. Τραγική η απόδοση τους χωρίς την εφεδρεία ενός καυσίμου, το υδρογόνο ακόμα να αργεί για να κυριαρχήσει ως βασικό καύσιμο, χώρια που απαιτούν και ποσότητες σπάνιων μετάλλων που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον πλανήτη. 

 

(Ο λόγος της καθυστέρησης της κυριαρχίας του υδρογόνου ως καυσίμου ή μέσου αποθήκευσης ενέργειας: Το υδρογόνο μπορεί να παραχθεί σχεδόν παντού και από τον καθένα! Άρα τότε τι θα τα θες τα ιεραρχικά δίκτυα και τους κολοσσούς παραγωγής/μεταφοράς της ενέργειας, οεο;; )

Τροφή και κάτι σκέψεις.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Τροφή και κάτι σκέψεις.

Σήμερα ένα φιλαράκι που έχει μελίσσια μου έφερε κερήθρα με μέλι η μέλι με κερήθρα. Και σκέφτηκα ότι  οι μέλισσες έχουν καταφέρει να παράγουν θρεπτικές ουσίες ενεργειακά ισοδύναμες της 1kWh καταναλώνοντας, στα εκατομμύρια χιλιόμετρα που διανύουν ως σμήνος για την συλλογή της πρώτης ύλης για το μέλι, λιγότερη ενέργεια από 1.2kWh συνολικά όλες μαζί.

Αντίστοιχα το ευφυέστατο είδος homo sapiens παραδίδει, μέσω των ιεραρχικών συστημάτων εξόρυξης, μεταφοράς και μεταποίησης υδρογονανθράκων η άλλων ενώσεων του άνθρακα ή από τα πυρηνικά που στηρίζουν τον πολιτισμό του, μόνο το 3% της ενέργειας που αρχικά εξορύχτηκε!! 

 

Το υπόλοιπο 97% χάνεται στο περιβάλλον κατά τις μετατροπές των υλικών ή της ενέργειας από μια κατάσταση στην επόμενη και για την μεταφορά της ίδιας της ενέργειας από τον χώρο που αρχικά συλλέχθηκε στο σημείο όπου θα καταναλωθεί.