ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΗΝ "ΦΙΛΑΝΔΟΠΟΙΗΣΗ" ΜΑΣ:4 ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥΣ
Δύσκολη η άσκηση.
Πως να πεις κάτι χρήσιμο, που να έχει νόημα για την "επόμενη ημέρα" χωρίς να λες πάλι κοινοτυπίες (που ξέρεις ότι δεν δουλεύουν πλέον μέσα στην πολυπλόκοτητα ενός νέου, αχαρτογράφητου ακόμα, κόσμου);;
Ή γενικόλογες παπαρίτσες, τόσο γενικές, που θα μπορούσαν να ήταν "ουαου ρε, τι είπες τώρα!" την δεκαετία του 50, και του 70 ή και του 90.
Προσπαθώντας να πω κάτι χρήσιμο, θεώρησα ως καλή πρακτική να σταχυολογήσω τέσσερα μόνο παραδείγματα από εκεί έξω που, κατά την γνώμη μου, θα σηματοδοτήσουν τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις των επόμενων 10-20 χρόνων. Παραδείγματα και για να πατήσουμε πάνω τους, μπας και καταφέρουμε να κάνουμε κάτι πιο σωστό στον τρίτο αιώνα της ιστορίας μας ως κράτος.
ΝΈΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ (ΚΑΙ ΙΣΛΑΝΔΙΑ)Απο αυτήν, οι θετικές εμπειρίες από τα πειράματα περιορισμού του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας δραστικά, χωρίς μειώσεις αποδοχών. Είτε με κίνητρο τον περιορισμό, έως και στο μηδέν, των εργοδοτικών εισφορών όταν, δια του περιορισμού αυτού δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας (κάτι πήγε να πει και εδώ ο καθηγητής Γιώργος Σταμπουλής αλλά τον έφαγε η ακαδημαϊκή μαρμάγκα κάποιας άλλης γραμμής, που αυτά δεν τα πιστεύει). Είτε για να αυξηθεί με μια τέτοια μεταρρύθμιση η παραγωγικότητα της εργασίας, κάνοντας τους νεοφιλελε δήθεν ειδικούς να σκίζουν πτυχία, αφού ένα τέτοιο αποτέλεσμα που φέρνει αύξηση κατά 28% της παραγωγικότητας, τους τελειώνει μια ακόμα δογματική εμμονή; ʻΌτι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με το αντίθετο, με 7ημερα και 13ωρη εργασία.
Show me το παράδειγμα, τους λες, που να μην οδήγησαν οι λιτότητες σε χρεοκοπία. Και το βάζουν στα πόδια.
ΚΙΝΑΔεν μπορούμε, δυστυχώς, να κοπιάρουμε πολλά πράγματα από τα επιτεύγματα της κινεζικής παραγωγικής επιτυχίας των τελευταίων 30 χρόνων. Άλλα τα μεγέθη, η οργάνωση και η ιστορία εκεί. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μπορέσουμε να τους ανταγωνιστούμε με χαμηλές τιμές ή σε ποσότητα. Μόνο με την ποιότητα μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Κάτι σαν και αυτό, πχ, που κάνει τώρα η Κίνα (βλέπε στο *) για να προστατεύσει ένα ΠΟΠ τσάι τους, συνδέοντας με διαφάνεια όλους τους κρίκους μιας αλυσίδας παραγωγής με τον καταναλωτή, πάνω σε ηλεκτρονικά συμβόλαια ποιότητας. Smart contracts λέγονται αυτά στις τεχνολογίες blockchain. Αποτυπώνουν πανεύκολα και χωρίς να μπορούν να μαϊμουδευτούν όλα όσα συμμετέχουν σε αυτό που λέμε "ποιότητα", και που με ένα κινητό γίνονται ορατά στον τελικό καταναλωτή, που θα δεχτεί να πληρώσει δύο δεκάρες πάρα πάνω από το διπλανό ιταλικό στο ράφι.
(Νταξ, έτσι θα μπορούσαμε να κατευθύνουμε και πόρους του Αναπτυξιακού μόνο σε επενδύσεις που θα έχουν υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία. Βάρδα να μην λέει πάλι "όχι, αυτά δεν γίνονται" κανένας Σταθακης και φάμε τα μουστάκια μας. Όλα γίνονται! Μόνο του σπανού τα γένια δεν γίνονται ακόμα, για τα οποία οι έρευνες συνεχίζονται.
Από την ΦΙΛΑΝΔΙΑΤο εκπαιδευτικό τους σύστημα, έτσι όπως είναι, επιπλωμένο.
Ίσως έτσι καταφέρουμε να αποφύγουμε την δική μας Φιλανδοποίηση ως εξάρτημα της Οθωμανίας, εκεί δηλαδή που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια από το 20 η ανερμάτιστη πολιτική του ΚυΜ, που έχει μόνο ένα στόχο: να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μερικών τοπικών νεο-κοτζαμπάσηδων και εκείνων των κυκλων της διαφθοράς που έλεγε ο Καραϊβάζ πριν τον βγάλουν από την μέση.
Από τα ΗΑΕ, την ΑΦΡΙΚΗ ή την ΣΟΥΗΔΙΑΑπό εκεί το κοπιάρισμα κάποιων ιδεών επί των νέων ψηφιακών τους νομισμάτων, ως παράλληλων ή εναλλακτικών του κλασικού ευρώ, δηναριου κλπ (για την Αφρική που πρωτοπορεί (!) σε αυτά, δες στο **
Αντικρισμένα εδώ 2-3 τέτοια κρατικά ή συνεργατικά νομίσματα με δείκτες της πραγματικής οικονομίας, (πχ με τον χρόνο εργασίας που δημιουργείται από την πρώτη μεταρρύθμιση πιο πάνω ή με την αξία ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ εξορύξεων υδρογονανθράκων), αλλά χωρίς απολύτως καμία εμπλοκη καμίας τράπεζας ή παρατράπεζας στην έκδοση ή στην κυκλοφορία τους, για να είναι ΔΥΝΑΤΉ Η ΕΝΔΟΓΕΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ των προηγούμενων τριών μεταρρυθμίσεων, πέραν και πάνω από όσα επιβάλλουν τα κορονοϊοπακέτα περί "Πράσινης" ανάπτυξης και τα ReArm μετά μνημονίων.
