Οι SPICE 250 είναι βόμβες ανεμοπορίας με εμβέλεια μέχρι 100 χλμ.

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Οι SPICE 250 είναι βόμβες ανεμοπορίας με εμβέλεια μέχρι 100 χλμ.Η εκρηκτική κεφαλή τους είναι μικρότερη από αυτή των Exocet και των JSOW C1,αλλά μεγαλύτερη των SDB.Φέρονται 8 ή 16 από ένα μαχητικό σε τετραπλά racks.Έχουν ειδική mode προσβολής ναυτικών στόχων.

Επομένως μπορούν να μετατρέψουν τις 5 μοίρες των ελληνικών F-16 bl72 σε μοίρες ναυτικής κρούσης αξιοποιώντας την δυνατότητα εναντίον στόχων επιφανείας που έχει το ραντάρ APG-83 (τέτοια δυνατότητα έχει και το ραντάρ RBE2 στα Rafale). Οι SPICE 250 φαίνεται ότι δεν περιλαμβάνονται στην ελληνική παραγγελία SPICE.

Απ' ότι φαίνεται έχουμε μια απ' τις πιο σύγχρονες αεροπορίες, αλλά ταυτόχρονα είναι και άοπλη.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ακόμα αγνοείται η σύμβαση για rampage και spice. Οι Τούρκοι μόλις κατασκεύασαν τους δικούς τους. Απ' ότι φαίνεται έχουμε μια απ' τις πιο σύγχρονες αεροπορίες, αλλά ταυτόχρονα είναι και άοπλη*. Τα F16 κάνουν μόνο για εικονικές αερομαχίες. 

Σε πραγματικά σενάρια δεν θα μπορούν ούτε κατά διάνοια να αντιμετωπίσουν τους τούρκικους  AIM 120D και δυστυχώς τα Rafale είναι λίγα για να μπορέσουν από μόνα τους να βγάλουν το φίδι απ' την τρύπα.

Προμήθειες SPICE 1000/2000 και Rampage για παράκαμψη της άρνησης των ΗΠΑ για όπλα αέρος – εδάφους

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Σύμφωνα με το άρθρο επιζητούμε την απόκτηση ισραηλινών όπλων γιατί τα αντίστοιχα αμερικανικά αέρος-εδάφους δεν αποδεσμεύονται. Όταν φιλοτιμηθούν να μας στείλουν την LoA των F-35 αυτή μάλλον δεν θα περιλαμβάνει σοβαρά όπλα. Θα ρίχνουμε αόρατες jdam το 2035. Όπως καταλάβατε...έχουμε μαχητικά ΔΙΧΩΣ ΟΠΛΑ.!! Καταλάβατε λοιπόν γιατί έχουμε φάει τόσο πόλεμο και από πού προέρχονται οι εντολές;; Την πραγματικότητα όμως κάνει δεν την νικάει. Και για όσους περιμένουν LoA. Παίδες μην περιμένετε δεν θα έρθει. Εκτός εάν μέχρι τέλους του χρόνου, πλέον και με την βούλα θα έχει αποκοπεί οριστικά η αοζ μας απ' την Κύπρο και έχουμε πάει στα 8νμ μαζί με περιορισμένη αοζ σε νησιά που είναι κοντά στην Τουρκία. Μόνο έτσι και θα επιχειρήσουν να το περάσουν σαν επιτυχία, αλλά θα είναι η τελευταία τους φορά πάνω σε έδρανα.

Από Σάββας Δ. Βλάσσης

Στα πινακοποιημένα στοιχεία που δόθηκαν από τον ΥΕΘΑ Νίκο Δένδια στις 11 Αυγούστου, για τον προγραμματισμό εξοπλιστικών προγραμμάτων και δαπανών, διευκρινιζόταν το στάδιο στο οποίο βρίσκονται δύο σημαντικά προγράμματα για την Πολεμική Αεροπορία. Συγκεκριμένα, αυτά της προμήθειας προηγμένων όπλων αέρος – εδάφους από το Ισραήλ.

Τα δύο προγράμματα, είχαν καταρτιστεί από το 2020 στον κατάλογο της Πολεμικής Αεροπορίας με εκτίμηση αναθέσεως μετά το 2021 και αναφερόμενο συνολικό προϋπολογισμό 200 εκατ. €. Πράγματι, στις 14 Οκτωβρίου 2021 ο ΥΕΘΑ Ν. Παναγιωτόπουλος ενημέρωσε τα μέλη της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων & Συμβάσεων της Βουλής για αριθμό προγραμμάτων, μεταξύ των οποίων και των:

Τα όπλα SPICE της RAFAEL και το Rampage – ELBIT αλλάζουν το τοπίο στην Ανατολική Μεσόγειο εντελώς

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Αν έχεις αρκετά φτηνά "female" UAV που πετάνε σχετικά σε κάποιο ύψος αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των χαμηλών πτήσεων (αν έχεις αρκετά). Θα πει κάποιος για παρεμβολές, άλλα στην θάλασσα πόσους παρεμβολείς να έχεις;; Επίσης νομίζω άρχισε να λύνεται το πρόβλημα των πολ/πλων freq στα UA.

Stand-off πύραυλοι Rampage και κατευθυνόμενες βόμβες SPICE – Πραγματική ισχύς αποτροπής για την Πολεμική Αεροπορία και την ελληνική άμυνα. Πρόκειται για τη σημαντικότερη εξέλιξη των τελευταίων 20 ετών στο χώρο των επιχειρήσεων αέρος – εδάφους. Χωρίς καμία υπερβολή. Η απόφαση για την απόκτηση συλλογών κατευθυνόμενων βομβών της οικογένειας SPICE της ισραηλινής RAFAEL, μαζί με πυραύλους μεγάλης ακτίνας Rampage της -επίσης ισραηλινής – Elbit Systems, αλλάζει υπό ευρεία έννοια τα δεδομένα στις ισορροπίες δυνάμεων σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο. Παρακάτω εξηγούμε το γιατί…

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη

Ξεκινάμε με λίγη ιστορία για να δώσουμε μια συνοπτική μεν αλλά επαρκή εικόνα του πώς εξελίχθηκαν οι δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας μεταπολεμικά, στις αποστολές αέρος – εδάφους. Η εισαγωγή των πρώτων αεριωθούμενων μαχητικών σε υπηρεσία στην Ελλάδα, στις τάξεις της τότε ΕΒΑ (1952), δεν έφερε επί της ουσίας κάποια σημαντική διαφοροποίηση στις τακτικές αέρος – εδάφους εναντίον τακτικών στόχων, σε σχέση με αυτές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.