Η ΛΙΖΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ (ή η Ελίζαμπεθιάδα σε ήχο πλάγιο, Τσιφορικό)
Ήταν που λέτε μία εποχή που ο Ελληνικός κινηματογράφος έβλεπε πολύ μακράν. Τότε που η Φίνος πουλούσε τα βασικά παραμύθια που μας μεγάλωσαν μέσα από την παραμύθα του σταρ σύστεμ, που έκανε τότε τα πρώτα του βήματα στην Ελλάδα με την Βουγιουκλάκη σε ρόλο Σταχτοπούτας, το κοριτσάκι με τα σπίρτα και τα λοιπά συνναφη για να έχει το πόπολο τροφή για ονείρατα με πρίγκηπες και βασιλοπούλες που ευτύχησαν φιλώντας τον μπάκακα. Και έτσι ξεχνούσαν οι πολλοί για λίγες ώρες την λόρδα τους, που έπαιζε σε σι μινόρε αναμένοντας το επόμενο έμβασμα από την Γερμανία για να βγει ο μήνας και να πληρωθούν τα βερεσεδια στον κυρ Στέφανο.
Μην μου πεις ότι τα ξέχασες όλα αυτά επειδή ελιγδώθη λίγο το αντεράκι σου με τα δανεικά που μας φέσωσε το μπλοκάκι του Σημίτη εν όψη κάτι μνημονίων, αυτών που ανέμεναν στην γωνία για να μας πάρουν κάτι κοιτάσματα αερίου από εδώ πιο κάτω, για να τα κάνουν Πράσινη Ανάπτυξη, μόλις τους κλείσει τις στρόφιγγες εκείνος ο μοβόρος ο Πούτιν. Γιατί είμαι έτοιμος τότε να μπήξω τις φωνές. ΟΚ;;
