ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Όλα αυτά είναι απότοκα της Συμφωνίας της Μαδρίτης. Δηλαδή στην ουσία η Τουρκία απαιτεί από την Ελλάδα να αφοπλίσει σχεδόν το 1/3 της επικράτειας της…ζητώντας έτσι την μερική κατάργηση του ελληνικού ανεξάρτητου κράτους…πρόκειται για ασύλληπτο επεκτατισμό. Οι εξωφρενικές απαιτήσεις της Άγκυρας δεν προέκυψαν ξαφνικά. Χτίστηκαν μεθοδικά κυρίως πάνω σε δικές μας αδιανόητες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Τρανταχτό παράδειγμα, σχετικό και με τη νέα επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ, είναι η Συμφωνία της Μαδρίτης. Για την Συμφωνία της Μαδρίτης τα λέγαμε ΕΔΩ. ...»Σεβασμό στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους»…Από πότε η Τουρκία απέκτησε ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο, όπου θα πρέπει να τα σεβόμαστε; ;;Μα από τις 8 Ιουλίου 1997! Ως προέκταση των γεγονότων στα Ίμια της 31 Ιανουαρίου 1996. Από τον Ιούλιο του 1997, και την Συνθήκη της Μαδρίτης, μέχρι των ημερών μας η Τουρκία έχει αναγνωρισμένα και υπογεγραμμένα από την τότε "Ελληνική" κυβέρνηση και αποδεκτά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης (πλην Κ.Κ.Ε.) ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο.
Για πρώτη φορά είχε ακουστεί εδώ και αρκετούς μήνες από μη επίσημα τουρκικά χείλη: Μας είχαν πει τότε ότι εάν η Ελλάδα δεν αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει, οπότε Αθήνα και Άγκυρα πρέπει να διαπραγματευθούν για την κυριαρχία αυτών των νησιών!
Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ
ΠΗΓΗ: SLpress
Από τότε είχα επισημάνει πως εκείνη η ανεπίσημη δήλωση –όπως συνηθίζουν οι Τούρκοι– ήταν ο προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λωζάννης.

