ΟΞΩ ΛΑΜΟΓΙΑ!!!

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ρε φίλε… κάτσε λίγο να το πάρουμε από την αρχή γιατί εδώ δεν μιλάμε για υπόθεση, μιλάμε για έργο. Κανονικό έργο. Με σενάριο, σκηνοθεσία και καστ. Και το χειρότερο; Παίζεται κάθε μέρα και σου λένε ότι είναι ντοκιμαντέρ.

Έχουμε, λέει, υποκλοπές. Όχι τίποτα ψιλά. Κανονικά πράγματα. Predator, τηλέφωνα, παρακολουθήσεις, ό,τι θες. Έχουμε και καταδίκες. Όχι αστεία. 126 χρονάκια έτσι για να υπάρχει μια τάξη. Να πεις “εντάξει, κάτι έγινε”.

Και εκεί που λες “ωραία, τώρα θα μάθουμε ποιος έκανε τι”, σου λένε: τέλος. Τέλος η υπόθεση. Κλείσαμε.

Δηλαδή έχουμε ματς με γκολ, έχουμε διαιτητή, έχουμε VAR, και στο 60’ σφυράει λήξη γιατί… έτσι.

Και πάμε παρακάτω.

Πώς γινόταν το κόλπο; Με προπληρωμένες κάρτες. Δηλαδή, να το πούμε απλά για να καταλαβαινόμαστε:
το μεγαλύτερο σκάνδαλο υποκλοπών στη χώρα περνάει μέσα από κάρτες που παίρνεις από περίπτερο.

Όχι από μυστικές υπηρεσίες. Όχι από υπόγεια. Από περίπτερο.

Και ποιος τις χρησιμοποιούσε;

Εδώ γελάμε.

Δεν ξέρουμε.

Και πώς φορτίστηκαν;

Με PIN.

Και ποιος έβαζε το PIN;

Εδώ σταματάς. Κοιτάς το ταβάνι. Παίρνεις μια ανάσα.

Κάποιος.

Ποιος κάποιος; Κάποιος.
-επιμένεις λίγο- και σου δείχνουν έναν κρεοπώλη με ικανότητες μέντιουμ που μπόρεσε και μάντεψε και το pin που δεν ήξερε.

Δηλαδή, για να το πούμε ελληνικά:
έχεις ένα σύστημα που παρακολουθεί υπουργούς, δημοσιογράφους και όποιον περνάει απέξω, και από πίσω υπάρχει ένας τύπος που βάζει PIN σε προπληρωμένη κάρτα, (αφού το μάντεψε πρώτα), αλλά όταν τον ρωτάς γιατί το έκανες, η απάντηση οδηγεί σε 126 χρόνια φυλακή, τέσσερεις ιδιώτες που παρακολουθούσαν μέχρι και τις μανικιουρίστες συζύγων υπουργών.Οι ιδιώτες... Όχι το Μαξίμου προς Θεού.

Και αυτό, φίλε μου, δεν είναι σενάριο. Είναι η επίσημη εικόνα.

Και έρχεται η άλλη η πιο ωραία εικονίτσα.
Αυτός ο μετά βεβαιότητας έντιμος, άδολος. αδέκαστος εισαγγελέας Τζαβέλας και λέει : άντε ρε χαμένοι δικαστούληδες που θα μου πείτε εμένα νέα στοιχεία και ξανά μανά δικογραφίες “Δεν υπάρχουν νέα στοιχεία”.

Δηλαδή, συγγνώμη κιόλας, αλλά εδώ έχουμε στοιχεία που δεν στέκονται όρθια και το πρόβλημα είναι ότι… δεν είναι αρκετά καινούρια;

Και το πιο εκνευριστικό βρε αδερφέ; Όλοι σοβαροί.

Σοβαροί. Αυτός ο Μαρινάκης σε λίγο θα ανακηρυχθεί λόρδος με την ψυχραιμία και το ύφος "έλα μωρέ και τι έγινε" που το έχει εξασκήσει περισσότερο κι από τον Φλωρίδη.

Καμία ντροπή. Καμία αμηχανία. Τίποτα.

Και κάθεσαι εσύ και λες:
ρε φίλε, εγώ είμαι τρελός ή με δουλεύουν;

Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνεις.

Είναι ότι καταλαβαίνεις πολύ καλά.

Απλά περιμένουν και τελικά σε πείθουν να κάνεις ότι δεν κατάλαβες.

Και για να τελειώνουμε με τον παραλογισμό...
Δεν είναι το Predator το θέμα.

Για μια ακόμα φορά το θέμα είναι οι ανώτεροι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί και η ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ χειραγώγηση τους από το Μαξίμου.
Για μια ακόμα φορά το θέμα είναι ότι ο μέσος πολίτης θα προσπεράσει το γεγονός και την απροκάλυπτη συγκάλυψη, θα κοιτάξει το πορτοφόλι του, θα δει κάτι τσίγκινα και θα τρέξει πάλι στην καθημερινή του αγωνία να κάνει τα τσίγκινα φαγητό στην κατσαρόλα.

Κυνηγάμε την ουρά μας καλά μου παλληκάρια και καλές μου νεράιδες.