ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (33)
Γ Ν Ω Μ Ι Κ Α
Δειλήι δη και ανελευθέρωι φύσει (επειδή σε δειλή και δουλική φύσι) φιλοσοφίας αληθινής, ως έοικεν (καταφανώς), ουκ αν μετείη (δεν γίνεται). (ΠΛΑΤΩΝΟΣ Πολιτεία 486 Β)
Ψευδέσιν (με ψεύτικες) ηδοναίς τα πολλά οι πονηροί χαίρουσιν, οι δ’ αγαθοί των ανθρώπων αληθέσιν. (με αληθινές) ( ΠΛΑΤΩΝΟΣ Φίληβος 40 C ).
Τοσούτου άξιος (Τόσο άξιος) έκαστος εστίν (κανείς είναι), όσου άξια εστί ταύτα, περί ά (για τα οποία)εσπούδακεν. (ΜΑΡΚΟΥ ΑΥΡΗΛΙΟΥ Τα εις εαυτόν Ζ, 3)
Ερωτηθείς (ο Αντισθένης) τι αυτώ περιγέγονεν εκ φιλοσοφίας (τι τού προσέφερε η φιλοσοφία), έφη, ¨ το δύνασθαι εαυτώ ομιλείν (το να δύναται να έχει τον εαυτό του συνομιλητή) .¨ (ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ Βίοι φιλοσόφων . VI,6)
Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α
ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ ΙΣΩΣ Ο ΜΕΓΑΛΎΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
(Ξενοφώντος Αγησίλαος Α΄& 6).
Όσα γε μην εν τη βασιλεία διεπράξατο νύν ήδη διηγήσομαι. υπό γαρ των έργων και τους τρόπους αυτού (διότι από τα έργα του και οι τρόποι του)κάλλιστα νομίζω καταδήλους έσεσθαι (ξεκάθαροι θα είναι). Αγησίλαος τοίνυν έτι μεν νέος ών έτυχε της βασιλείας (ανέλαβε το βασιλικό αξίωμα). Άρτι δε όντος αυτού εν τηι αρχήι (Με το που ήλθε αυτός στην εξουσία) εξηγγέλθη βασιλεύς ο Περσών αθροίζων (συγκεντρώνων) και ναυτικόν και πεζόν πολύ στράτευμα ως επί τους Έλληνας(για επίθεσι στους Έλληνες.) Βουλευομένων δε περί τούτων (Στη σύσκεψι δε επ’ αυτού)Λακεδαιμονίων και των συμμάχων, Αγησίλαος υπέστη (υπεσχέθη), εάν δώσιν αυτώι τριάκοντα μεν Σπαρτιατών, δισχιλίους δε νεοδαμώδεις (είλωτες πολιτογραφημένους), εις εξακισχιλίους δε το σύνταγμα (το σύνολον) των συμμάχων, διαβήσεσεσθαι (να περάση) εις την Ασίαν και πειράσασθαι (να προσπαθήσει) ειρήνην ποιήσαι (να κάμει), ή, αν πολεμείν βούληται (θέλει) ο βάρβαρος, ασχολίαν αυτώ παρέξειν στρατεύειν (παρενόχλησι να τού προξενήσει να εκστρατεύει) επί τους Έλληνας.
Ευθύς μεν ουν πολλοί πάνυ ηγάσθησαν αυτό τούτο το επιθυμήσαι (πολλοί παρακινήθηκαν πολύ το ίδιο αυτό να επιθυμήσουν) , επειδή (ο Πέρσης) πρόσθεν (προτού ) επί την Ελλάδα διέβη, αντιδιαβήναι επ’ αυτόν (να αντιδιαβούν εναντίον του), το τε αιρείσθαι επιόντα μάλλον (και να επιλέξουν μάλλον εκεί επιτιθέμενον να συγκρουσθούν) ή υπομένοντα μάχεσθαι αυτώ (ή αμυνόμενον να μαχονται μ’ αυτόν) , και τω τακείνου δαπανώντα βούλεσθαι μάλλον (και να προτιμούν εκείνου τα εδάφη να καταστρέφουν) ή τα των Ελλήνων πολεμείν (παρά να πολεμούν σε ελληνικό έδαφος), κάλλιστον δε πάντων εκρίνετο το μη περί της Ελλάδος, αλλά περί της Ασίας τον αγώνα καθιστάναι (τον πόλεμο να διεξάγουν.) .
* * *
(Ξενοφώντος Αγησίλαος Χ L & 14-16)
Αγησίλαος έμοιγε δοκεί (νομίζω εγώ ) και τόδε μόνος ανθρώπων επιδείξαι (και τούτο μόνος του ως άνθρωπος επέδειξε) , ότι η μεν του σώματος ισχύς γηράσκει, η δε της ψυχής ρώμη (ακμή) των αγαθών ανδρών αγήρατος εστίν. Εκείνος γουν ουκ απείπε (δεν αρνήθηκε) μεγάλην και καλήν εφιέμενος (αφήνοντας) δοξαν, ει και μη το σώμα φέρειν ηδύνατο (αν και το σώμα δεν είχε την δύναμι) την της ψυχής αυτού ρώμην. Τοιγαρούν ποίας νεότητος ου κρείττον (ουχί ανώτερον) το εκείνου γήρας εφάνη; Τις (Ποιος) μεν γαρ τοις εχθροίς ακμάζων (στην ακμή της νεότητός του) ούτω φοβερός ήν (τόσο φοβερός ήταν), ως (όπως) Αγσίλαος το μήκιστον του αιώνος έχων(έχοντας την πιο μεγάλη ηλικία) ; Τις δ’ εκποδών γενομένου (Τίνος με την απουσία του) μάλλον ήσθησαν οι πολέμιοι (το καταχάρηκαν περισσότερο οι εχθροί) ή Αγησιλάου καίπερ γηραιού τελευτήσαντος (παρά του γηραιού Αγησιλάουαν όταν πέθανε;)
Τις δε συμμάχοις θάρσος (ενθάρρυνσι) παρέσχεν, όσον Αγησίλαος , καίπερ ήδη προς τω στόματο του βίου ών (αν και διατελών εις τας εκβολάς του βίου του); Τίνα δε νέον (Ποιον νέον άνθρωπο) οι φίλοι πλέον επόθησαν ή Αγησίλαον γηραιόν αποθανόντα; Ούτω δε τελέως (άκρως) ο ανήρ τη πατρίδι ωφέλιμος ών (όντας) διεγένετο (υπήρξε), ως τετελευτηκώς ήδη (επειδή νεκρός ήδη) έτι μεγαλείως ωφελών την πόλιν (εις το έπακρον ωφελώντας την πόλι) εις την αϊδιον οίκησιν κατηγάγετο (εις την αιωνίαν κατοικίαν ετάφη), μνημεία μεν της εαυτού αρετής ανά πάσαν την γην κτησάμενος (αφού απέκτησε), της δε βασιλικής ταφής εν τη πατρίδι τυχών (αφού έτυχε;)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου