ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (37)
ΓΝΩΜΙΚΑ
(Δημοκρίτου.)
Άνθρωποι τον θάνατον φεύγοντες διώκουσι. (Ορισμένοι άνθρωποι προσπαθωντας ν’ αποφύγουν τον θάνατον τον επισπεύδουν)
Λύπην αδέσποτον ψυχής ναρκώσης λογισμώ έκκρουε. (Την αναρχικήν λύπην της ναρκωμένης ψυχής δια του λογισμού πολέμα).
Ο γέρων νέος εγένετο (υπήρξεν), ο δε νέος άδηλον (άγνωστο) ει εις γήρας αφίξεται… (θα φθάσει)
Ισχύς και ευμορφίη νεότητος αγαθά γήραος δε σωφροσύνη άνθος.
Ήν (Εάν) μη πολλών επιθυμέης, τα ολίγα τοι πολλά δόξει (θα σου φανούν.). ,
Ει τις υπερβάλλοι (θα υπερβαίνει) το μέτρον τα επιτερπέστατα (τα πιο ευχάριστα) ατερπέστατα αν γίγνοιτο. (σε πιο δυσάρεστα θα καταλήξουν.)
Πατρός σωφροσύνη μέγιστον τέκνοις παράγγελμα (παρακαταθήκη.)
Ανοήμονες (Οι ανόητοι) βιούσι (έχουν βίον) ου τερπόμενοι βιοτήν (μη απολαμβάνοντες τα του βίου των.)
Κρείσσονες εισίν (Ανώτερες είναι) αι των πεπαιδευμένων ελπίδες ή των αμαθών πλούτος.
Η τέκνοις (για τα τέκνα ) άγαν χρημάτων συναγωγή (υπερβολική χρημάτων συγκέντρωσι) πρόφασις εστί φιλαργυρίης.
ΚΕΙΜΕΝΑ
ΠΛΆΤΩΝΟΣ (Αλκιβιάδης Β΄& 147 α)
Δει άρα και πόλιν και ψυχήν την μέλλουσαν βιώσεσθαι (που θα επιβιώσουν) ταύτης της επιστήμης αντέχεσθαι (αυτήν επιστήμη να κατέχουν), ατεχνώς ώσπερ (εντελώς όπως περίπου) ασθενούντα (για τον ασθενή) ιατρού (την ικανότητα του ιατρού) ή τινος κυβρνήτου (ή του καραβοκύρη) τον ασφαλώς μέλλοντα πλείν (όσον αφορά τον μέλλοντα να διαπλεύσει.) Άνευ γαρ ταύτης, όσω πέραν λαμπρότερον επουρίση (όσο κι αν έχει καθαρό ουρανό και ούριο άνεμο), το της τύχης ή περί χρημάτων κτήσιν ή σώματος ρώμην (τύχη ή κέρδος ή σωματική αντοχή) ή και άλλο τι των τοιούτων (ή ό,τι άλλο εξ αυτών), τοσούτω μείζω αμαρτήματα ( τόσο περισσότερα ατυχήματα) απ’ αυτών αναγκαίον εστί, ως έοικε γίγνεσθαι (απ’ αυτά κατ’ ανάγκην θα προκύψουν).
ο δε την καλουμένην πολυμαθίαν και πολυτεχνίαν κεκτημένος (εφοδιασμένος), ορφανός δεν ών ταύτης της επιστήμης (στερημένος δε αυτής γνώσεως), αγόμενος δε υπό μιας εκάστης των άλλων (οδηγούμενος από κάθε μια εκ των άλλων γνώσεων) , άρ’ ουχί τω όντι δικαίως, πολλώ χειμώνι χρήσεται (άραγε δεν θα αντομετωπίσει δικαίως πολλές φουρτούνες), άτ’ οίμαι άνευ κυβερνήτου διατελών εν πελάγει (χωρίς καπετάνιο όπως νομίζω ευρισκόμενος στο πέλαγος), χρόνον ου μακρόν βίου θέων (διατρέχων λίγες πιθανότηες επιβιώσεως); ώστε συμβαίνειν μοι δοκεί και ενταύθα (ώστε συμβαίνει εδώ) (ώστε συμβαίνει εδώ)το του ποιητού, ό λέγει κατηγορών που τινος (το οποίο λέγει αναφερόμενος κάπου σε κάποιον, ως άρα πολλά μεν ηπίστατο έργα (έγνώριζε πράγματα), κακώς δε φησίν (σημειώνει), ηπίστατο πάντα (τα ήξερε όλα.).
