ΒΛΑΚΩΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ-ΠΕΟΚΛΗΣ.
Έγραφα 2 ώρες στα αρχαία έναν μεγάλο βλακωνικό διάλογο, αλλά δυστυχώς μου σβήστηκε χωρίς να το αποθηκεύσω. Δεν πειράζει, τον ξανάγραψα, όρεξη έχω κι έμπνευση. Τώρα που το σκέφτομαι, πιο καλά που έγιναν έτσι τα πράγματα, για να τον γράψω πιο προσεγμένα. Πίστευα ότι σε κανα τρίωρο να τον είχα ολοκληρώσει, πλάκα κάνω, σε μία ωρίτσα τον είχα έτοιμο έτοιμο. Δεν θα αντιγράψω ούτε μια φράση από αρχαίο κείμενο, όπως και με το προηγούμενο το οποίο δεν πρόλαβα να αποθηκεύσω. Ο βλακωνικός διάλογος δεν είναι ειρωνικός προς τον Πλάτωνα, που έχω διαβάσει όλο του το έργο και πάρα πολλά από όλους τους νεοπλατωνικούς. Επίσης είπα να το κάνω και λίγο πιο χιουμοριστικό, μάλλον σατυρικό, χωρίς να χάνει το νόημα του.
Ο παρών διάλογος διαδραμματίζεται στην περιοχή της αρχαίας Πεονίας, μέσα στο Όρχεον Μέλαθρον, μια πόλη-κράτος ενός παράλληλου φανταστικού σύμπαντος της κλασικής αρχαίας Ελλάδας, μίας πόλης παρωδίας του αρχαιοελληνικού κόσμου, δίχως να παραχαράσσεται η ιστορία, αλλά φτιάχνοντας μια ιστορία φαντασίας. Έχει ξεσπάσει ο μεγάλος λοιμός της φαγούρας όπου όλοι ξύνονται συνεχώς, αν και όλοι τους κάνουν μπάνιο καθημερινά στα νερά του ποταμού Καπώτα. Πολλοί κάνουν όλη μέρα θυσίες στα αγάλματα των αρχαίων Παλαιών πεοκέφαλων θεών τους έξω απ' το ιερό του διπλού όρχεως.
