ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΤΣΙΚΝΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΟΒΟΛΩΝ, ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Tsiforos style)

  

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΤΣΙΚΝΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΟΒΟΛΩΝ, ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Tsiforos style)

Τα σφάγια και η τσίκνα τους-σπουδή προς τους εκάστοτε θεούς υπηρεσίας, είναι μια παλιά υπόθεση για το ανθρώπινο είδος. 

 

Ελλείψει Artificial Intelligence και επαρκούς κρεατοπαραγωγής, η κατανάλωση κρέατος (απαραίτητο για να αναπτυχθεί ο εγκέφαλος και η φυσική μας ευφυΐα), περιοριζόταν τότες σε ομαδικές τελετές σφαγής και ψησίματος αμνοεριφίων σε δημόσιους χώρους σε 2-3 περιστάσεις κάθε χρόνο. Τον υπόλοιπο, φάε φακές και ρεβυθια, άντε και καμιά όρνιθα που και που αν ήσουν τυχερός ή αν ήθελες να ρίξεις κανένα γκομενάκι. Διότι, ως γνωστόν, τα πάντα περνάνε από το στομάχι και μην ακούς τι λένε περί του αντιθέτου κάτι άσχετοι ψυχολόγοι και λοιποί ιερείς-θεράποντες των επί μέρους κατακερματισμένων επιστημών ανά ειδικότητα.

 

Πάνω σε αυτή μας την ανάγκη, δεν άργησαν να ξεπηδήσουν και οι πονηρούληδες που αναλάμβαναν, λέει, για να μεσολαβήσουν για να φτάσει η τσίκνα από τις θυσίες τσουπ, και χωρίς να μπερδευτεί με τις άλλες, στον εκάστοτε Θεό ως φόρο υποτέλειας, πάντα μαζί με κάποιο αίτημα-ρουσφέτι του θύτη για να την βγάλει καθαρή. Με το αζημίωτο πάντα. Ένα καλό κομμάτι από το σφάγια πήγαινε πάντα για τις ανάγκες του κλήρου-διερμηνέα και τροχονόμου της ικεσίας προς τα θεία.

 

Επί αυτής της φάμπρικας, που αναβιώνει με μεγαλοπρέπεια σε αυτόν τον τόπο και κάθε τέτοια μέρα σαν την σημερινή, βοήθειά μας, έκαναν καριέρα και αναπτύχθηκαν πολλοί και πολλά επαγγέλματα. Από τον Πεισθέταιρο στις Όρνιθες του Αριστοφάνη (δες σχετικά στο *) μέχρι τον Στουρνάρα του σύγχρονου Τραπεζιστάν, που εκδίδει χρήμα με την ένδειξη του τύπου "In God we trust", λίγα όμως έχουν αλλάξει επί της ουσίας.

 

Όπως πχ τα πρώτα νομίσματα στην αρχαία Αθήνα, οι οβολοί. Αυτά ήταν κάτι μακρόστενες μεταλλικές μυτερές βέργες, όπως αυτές σούβλες στην φώτο ένα πράγμα και κάνε το εικόνα. Τέτοιοι οβολοί τους έμεναν αφού έτρωγαν τα κοψίδια-οβελίες σε επίσημα τσιμπούσια από τα ιερά σφάγια, αφού η σύγχρονη Τσικνοπέμπτη ή Κυριακή του Πάσχα είναι το κατάλοιπο, κάποιου Διονυσιακού άλλου μυστηρίου.

 

Μια μέρα, κάποιος ευφυής Αθηναίος σκέφτηκε να χρησιμοποιήσουν τους οβολούς μετά την χρήση τους στο ψήσιμο ως μέσα συναλλαγών στην αγορά, ανταλλάσσοντας τους με ίσης αξίας προϊόντα ή υπηρεσίες με τα αρχικά σουβλάκια. Χωρίς να μεσολαβεί κάποια Τράπεζα, είπε ο μπαγάσας. Η ιδέα έπιασε όταν έγινε αποδεκτή ως φέρουσα αξία κύρους, παρ' όλο που δεν απεικονίζονταν πουθενά η εικόνα ενός βασιλιά ή θεού για να πιστοποιεί με ένα "να μα την Παναγία, τόσο αξίζει και μην το ψάχνεις. Γιατί;; Γιατί το λέω εγώ". 

 

Ακριβώς σε αυτή την λεπτομέρεια, στην έλλειψη κάποιου κεντρικού διαμορφωτή κύρους στην παραγωγή του νομίσματος, μπήκαν και τα σπέρματα της Αθηναϊκής Δημοκρατία που άρχισε να ευδοκιμεί εκεί μερικά χρόνια αργότερα. Ως εφαρμογή ενός συστήματος κατανεμημένου κύρους ανάμεσα σε ισότιμους κόμβους λήψης αποφάσεων επί του αν αξίζει ή όχι το σουβλάκι και πόσο. Κρίσιμης σημασίας η όλη διαδικασία για να συνεννοηθούμε, και έχουσα ουδεμία σχέση με μίαν αόρατη χείρα που τα ρυθμίζει, λέει, αυτά. Ορατότατα ήταν και τα σουβλάκια και ο τρόπος που παράγονται για να αξίζουν.

 

Σήμερα αυτό είναι γνωστό στην πιάτσα της πληροφορικής ως σύστημα blockchain. Ξέρετε, αυτός ο κώδικας λογισμικού με τον οποίο φτιάχνουν κάτι αθεόφοβοι εκείνα τα συστήματα που τείνουν να αντικαταστήσουν σήμερα και το παραδοσιακό "in God we trust" που γράφουν πάνω τους τα ντόλαρς με κανένα "Ιn Code we trust", βάζοντας σε μπελάδες πλέον τον εκάστοτε Πρόεδρο.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΤΣΙΚΝΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΟΒΟΛΩΝ, ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Tsiforos style)

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΤΣΙΚΝΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΟΒΟΛΩΝ, ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (Tsiforos style)

Τα σφάγια και η τσίκνα τους-σπουδή προς τους εκάστοτε θεούς υπηρεσίας, είναι μια παλιά υπόθεση για το ανθρώπινο είδος. 

 

Ελλείψει Artificial Intelligence και επαρκούς κρεατοπαραγωγής, η κατανάλωση κρέατος (απαραίτητο για να αναπτυχθεί ο εγκέφαλος και η φυσική μας ευφυΐα), περιοριζόταν τότες σε ομαδικές τελετές σφαγής και ψησίματος αμνοεριφίων σε δημόσιους χώρους σε 2-3 περιστάσεις κάθε χρόνο. Τον υπόλοιπο, φάε φακές και ρεβυθια, άντε και καμιά όρνιθα που και που αν ήσουν τυχερός ή αν ήθελες να ρίξεις κανένα γκομενάκι. Διότι, ως γνωστόν, τα πάντα περνάνε από το στομάχι και μην ακούς τι λένε περί του αντιθέτου κάτι άσχετοι ψυχολόγοι και λοιποί ιερείς-θεράποντες των επί μέρους κατακερματισμένων επιστημών ανά ειδικότητα.

 

Πάνω σε αυτή μας την ανάγκη, δεν άργησαν να ξεπηδήσουν και οι πονηρούληδες που αναλάμβαναν, λέει, για να μεσολαβήσουν για να φτάσει η τσίκνα από τις θυσίες τσουπ, και χωρίς να μπερδευτεί με τις άλλες, στον εκάστοτε Θεό ως φόρο υποτέλειας, πάντα μαζί με κάποιο αίτημα-ρουσφέτι του θύτη για να την βγάλει καθαρή. Με το αζημίωτο πάντα. Ένα καλό κομμάτι από το σφάγια πήγαινε πάντα για τις ανάγκες του κλήρου-διερμηνέα και τροχονόμου της ικεσίας προς τα θεία.

 

Επί αυτής της φάμπρικας, που αναβιώνει με μεγαλοπρέπεια σε αυτόν τον τόπο και κάθε τέτοια μέρα σαν την σημερινή, βοήθειά μας, έκαναν καριέρα και αναπτύχθηκαν πολλοί και πολλά επαγγέλματα. Από τον Πεισθέταιρο στις Όρνιθες του Αριστοφάνη (δες σχετικά στο *) μέχρι τον Στουρνάρα του σύγχρονου Τραπεζιστάν, που εκδίδει χρήμα με την ένδειξη του τύπου "In God we trust", λίγα όμως έχουν αλλάξει επί της ουσίας.

 

Όπως πχ τα πρώτα νομίσματα στην αρχαία Αθήνα, οι οβολοί. Αυτά ήταν κάτι μακρόστενες μεταλλικές μυτερές βέργες, όπως αυτές σούβλες στην φώτο ένα πράγμα και κάνε το εικόνα. Τέτοιοι οβολοί τους έμεναν αφού έτρωγαν τα κοψίδια-οβελίες σε επίσημα τσιμπούσια από τα ιερά σφάγια, αφού η σύγχρονη Τσικνοπέμπτη ή Κυριακή του Πάσχα είναι το κατάλοιπο, κάποιου Διονυσιακού άλλου μυστηρίου.

Η ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΜΕ ΤΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ, ΚΑΤΙ ΑΡΧΑΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΜΕ ΤΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ,  ΚΑΤΙ ΑΡΧΑΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Ιστορικό σημείωμα- χρονογράφημα Tsiforos style)

Ήταν μία εποχή που στην Αθήνα δεν υπήρχε μία!

Όχι γιατί τους τα έτρωγε η ενεργειακή κρίση και η κρίση των logistics, από την μια ο Μπάιντεν και τα λαμόγια του γκουβερνου, από την άλλη ο Πούτιν, όπως τώρα καλή ώρα,, αλλά επειδή δεν είχαν καν νομίσματα! Όλες οι συναλλαγές στο μιλητό εγένεντο και βάρδα μόνο μην πάθαινες κανένα Αλτσχάϊμερ και ξεχνούσες που τα έβαλες εκείνα τα χάπια, τα θαυματουργά τα μπλε, για να τον πηδήξεις εκείνον τον κερατά που σου πήρε χθες ένα καφάσι σύκα για να τα κάνει η κυρά του γλυκό για να στα επιστρέψει δύο βάζα, για να έχεις για να βγάλεις τον χειμώνα. 

 

Τέτοια ήτο η κατάσταση και κάνε το τώρα δικό σου το πως να πεις, χωρίς καν χρήμα, το "δεν υπάρχει μία"! Μπας και γλυτώσεις έτσι την γκρίνια του τύπου "εμείς γιατί βρε ανεπρόκοπε δεν έχουμε πισίνα θερμαινόμενη και τζακούζι, όπως η κυρία Δεινομάχη απέναντι, του λαδέμπορα του Κλεινία, που δεν ξεχνάει τίποτα ". Αυτό ήτο το δράμα που συνέβαινε τότε με την κυρία Συκεμπόρου.

 

Άντε τώρα να της εξηγείς της συμβίας του ότι ο Κλεινίας κρατούσε μπακαλοτέφτερο με δύο δούλους εναλλάξ και ότι πλήρωνε και άλλους δύο ραβδοφορους φουσκωτούς. Κάτι σαν αρχαίες εισπρακτικές εταιρίες αυτοί, αλλά χωρίς τηλέφωνο, για να υπενθυμίζει στους πελάτες του τα συμφωνηθέντα και καταγραφέντα στα κατάστιχα. Τράβα εσύ να πληρώσεις έξι δούλους πουλώντας σύκα. Γίνεται;; Δεν γίνεται.

 

Και έτσι έμενε η κυρά Συκεμπόρου χωρίς τζακούζι και ο ο συκέμπορας με την γκρίνια της αφού, το να έχεις κανείς τότε Αιγυπτιακά ντινάρ, το ντόλαρ που κινούσε το διεθνές εμπόριο της τότε εποχής και με το οποίο μπορούσες να παραγγείλεις τζακούζι από το τότε e-bay, ήταν πολύ δύσκολο πράγμα. Σκληρό νόμισμα το ντινάρ, δεμένο γερά ανά τους αιώνες με την ευλογία των Φαραώ με ένα στατήρα στάρι η ισοτιμία του. Ούτε πληθωρισμοί ούτε νοθείες ούτε τίποτα το άτιμο, μεγάλη επιτυχία και κακώς το καταργήσαμε για να κάνουμε χατήρι στους Ρωμαίους, πριν τα κάνουν μπάχαλο με το δικό τους και διαλυθούν ατάκτως κάνοντας split στα δύο.

Μάλλον θέλουν το "αόρατο χέρι" της αγοράς να τους βάλει καμμιά κλεψύδρα για να έρθουν στα ίσα τους.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Α όλο κι όλα μην είστε αχάριστοι και φωνάζετε για την ακρίβεια. Υπάρχουν και χειρότερα . Σκεφτείτε μόνο ότι στην Μύκονο πληρώνουν 25 ευρώ το σουβλάκι.

Φώντας : Με 25 euro αγοράζω μισή προβατίνα και τρώω καμία βδομάδα .50 να το πάνε μη σου πω 100 πιο καλά.

Λυκ : Για  αυτό σου λέω μια προσευχή για τους δυστυχείς της Μυκόνου.

ΠΕΡI ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΕΡΊ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗΣ

(Και η σχέση της με τα σουβλάκια)

 

Ως γνωστόν, τα πρώτα (κρυπτό) νομίσματα στην αρχαία Αθήνα, οι οβολοί, ήταν μακρόστενες μεταλλικές μυτερές βέργες, όπως αυτές στην φώτο ένα πράγμα, κάτι σαν καλαμάκια από σουβλάκια. Πιθανότατα έχουν σχέση με αυτους που τους έμεναν όταν αγόραζαν κοψίδια σε επίσημα τσιμπούσια μετά τα ιερά σφάγια κάποιου Διονυσιακού μυστηρίου και τα καθάριζα μετά με μπυρονια στα παγκάκια της αρχαίας Αθηνας. Επέζησε η συνήθεια του σουβλακιου μετά μπύρας σε δημόσιο χώρο την διαρκή ξινιλα της εκκλησίας και κάποιων λοιμωξιολογων, ταμένων σε παραθρησκευτικες οργανώσεις, που δεν γουστάρουν τέτοια πράγματα.

 

Πως προέκυψε η μετάλλαξη:

 

Μια μέρα, κάποιος ευφυής Αθηναίος σκέφτηκε να τους χρησιμοποιήσουν τους οβολούς μετά από το τσιμπούσι ως μέσο συναλλαγών στην αγορά ανταλλάσσοντας τους με ίσης αξίας προϊόντα ή υπηρεσίες με τα αρχικά σουβλάκια. Τσουπ, να σου το πρώτο κρυπτονόμισμα στην παγκόσμιο ιστορία. Ο οβολός. (Τον ξαναέφτιαξε πάλι ο Νίκος Μπογονικολός το 09, πολύ πριν από την εμφάνιση του bitcoin. Δεν τον κατάλαβε κανένας και μπήκαμε τότες στα μνημονια...)