ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΊ ΤΗΝ ΠΤΏΣΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΙ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΝΕΩΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΊ ΤΗΝ ΠΤΏΣΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΙ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΝΕΩΝ (Και κάτι καλά κρυμμένες πραγματικότητες στο τι γίνεται τώρα εκεί έξω, περί το Νταβός)

Οι περισσότερες ρηχές και ανιστόρητες "επαγγελματικές" αναλύσεις δημοσιολογούντων ή δημοσιογράφων τύπου juke box των απανταχού διαπλεκόμενων ΜΜΕ, δεν θα μπουν ποτέ στον κόπο να αναζητήσουν μια πειστική απάντηση στο θέμα του τίτλου αυτής της ανάρτησης. Πλέον γι αυτό είμαι σίγουρος.

 

Το αφήγημα τους ολοκληρώθηκε με το μήνυμα ήττας της Αμερικής στο Αφγανιστάν. Από τότε εναλασσονται (και θα συνεχίσουν) μηνύματά του τύπου "ο σοσιαλιστής Μπάιντεν τα θαλάσσωσε" με το "τι καλά που που ήταν τότε επί Τραμπ".(του οποίου την συμφωνία αποχώρησης από το Αφγανιστάν υλοποίησε ο νέος πρόεδρος αλλά σσσστ, ας το αυτό, τζιζ). 

 

Το επόμενο θέμα στην εγκεκριμένη "σκαλιέρα" ειδήσεων πριν 3 χρόνια είχε θέμα τοίχους και φράχτες, λαθραίους λέει ανθρώπους και οτιδήποτε άλλο μπορεί να συγκαλύψει το τι πραγματικά παίζει τώρα εκεί έξω για να καλλιεργείται ο απανταχού Τραμπισμός ως τελευταία ελπίδα των νεοφιλελέ. Αυτών που είδαν τελευταία ότι πίστευαν να καταρρέει πολύ γρήγορα μέσα σε ένα κύμα αντιφάσεων και παρακμής, που πολύ σωστά τα αναλύει ο καθηγητής Κώστας Μελάς (δες  στο *). Σπάνια όμως τίθεται το ερώτημα "Γιατί;;" και ακόμα πιο σπάνια δίνονται σε αυτό απαντήσεις με κάποια πρακτική αξία επί του "τι να κάνουμε", που να μην ταυτίζονται με τις μεταφυσικές τοποθετήσεις τύπου Κουτσούμπα Δηλαδή σαν αυτές που όλα τα ανάγουν για να λυθούν σε κάποια "Δεύτερη Παρουσία".

 

Η αλήθεια είναι ότι η προηγούμενη στρατιωτική ήττα των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, έκλεισε ένα κύκλο που ξεκίνησε το 45 στο Μπρεντον Γουντς, καθιστώντας όλα τα νομίσματα εξαρτημένα από το δολάριο. Που αυτό όμως θα έπρεπε να παραμείνει κάπως συνδεδεμένο με τον χρυσό, τον κανόνα που ίσχυε μέχρι τότε στην παραγωγή νέου χρήματος.

 

Στις 15 Αυγούστου του 71, ακριβώς 50 χρόνια πρίν από την πτώση της Καμπούλ, ο Νιξον αποσύνδεσε το δολάριο από αυτή του την δέσμευση, για να αντιμετωπίσει τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που άφησε ο πόλεμος του Βιετνάμ. Ακολούθησε η συστηματική παραγωγή αεράτου χρήματος "κατα το δοκούν" και η εξαγωγή των οικονομικών προβλημάτων των ΗΠΑ σε όλο τον πλανήτη μέσω του πετρελαίου. Αλλά και μια σειρά πετρελαϊκές κρίσεις, με πρώτη το 74. Αυτή που εμάς μας "τελείωσε" ως βιομηχανικό κράτος τελεσίδικα. Το οποίο πετρέλαιο όμως, τελικά και μέσω σειράς περιφερειακών πολέμων στις χώρες παραγωγής του, κυρίαρχη.

ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ 24. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΜΑΝΤΑΡΑ. ΜΗΠΩΣ ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΜΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΌΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΜΑΣ;; ΛΕΕΙ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ 24. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΜΑΝΤΑΡΑ. ΜΗΠΩΣ ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΜΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ  ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΌΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΜΑΣ;; ΛΕΕΙ

Όπως ήταν αναμενόμενο, η τεχνολογική και οργανωτική καθυστέρηση του Θείου Σαμ σε κρίσιμες τεχνολογίες της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης (5G, Blockchain, AI, κλπ) θα οδηγούσε την νέα διακυβέρνηση υπό τον Μπάιντεν να κάνει damage control της 4ετους αποτυχημένης διακυβέρνησης Τράμπ. 

 

Σε αυτήν, οι μυωπικοί βιομηχανικοί απομονωτισμοί που προσπάθησε να επιβάλει σε συνδυασμό και με το που αφέθηκε το νεοφιλελε δόγμα να κυριαρχεί ανεξέλεγκτα ως καζινοκαπιταλισμός πάνω από την πραγματική οικονομία και την πολιτική, "τελείωσαν" ή έστω άρχισαν να απειλούν σοβαρά την κυριαρχία του δολαρίου ως του μοναδικού παγκόσμιου νομίσματος! Δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολο να το αντιληφθεί αυτό κάποιος που παρακολούθησε κάπως σοβαρά και χωρίς παρωπίδες τι είχε προηγηθεί στις αντίστοιχες συνοδούς από το 18 στην ίδια σύνοδο που διοργανώνει κάθε χρόνο κάποιο World Economic Forum. Δηλαδή η "μετωπική οργάνωση" κάποιας Blackrock, διαχειριστή σήμερα funds που ξεπερνούν τα 15.000δισ$.

 

Φέτος ο κύριος προβληματισμός των συμμετεχόντων ΔΕΝ είναι αν είμαστε σε μια φάση μετα-παγκοσμιοποίησης (οι "ρεαλιστές") ή σε έναν επανα-ορισμό της προηγούμενης (όσοι ακόμα πετάνε στα σύννεφα), όπως συζητούσαν πέρσι. Κατάλαβαν πλέον ότι ο κόσμος "τους" διασπάστηκε, οπότε αναζητούν τώρα νέες μεθόδους συνεννόησης των θραύσματων που δημιουργήθηκαν.

 

Σε κάθε όμως περίπτωση και φέτος όλοι παραδέχονται ότι στα προηγούμενα forum τα έκαναν μαντάρα! Έτσι, εντός ενός καθαρά "αμυντικού" παιγνίου για τις ΗΠΑ, αυτές (το Βαθύ τους κράτος των παρατραπεζων) δεν διστάζουν να γίνουν πάλι πολύ επιθετική δύναμη και ριψοκίνδυνη διακινδυνεύοντας και μια παγκόσμιου επιπέδου οικονομική κατάρρευση. 

ΤΟ "ΙΩΒΗΛΑΊΟ" ΤΗΣ ΕΥΡΑΣΙΑΣ vs ΤΟ "Global reset" ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ, ΤΟ ΝΤΕΜΟΝΤΕ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡIΤΟΣ ΔΡOΜΟΣ ΑΝΤ 'ΑΥΤΏΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ "ΙΩΒΗΛΑΊΟ" ΤΗΣ ΕΥΡΑΣΙΑΣ vs ΤΟ "Global reset" ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΣ, ΤΟ ΝΤΕΜΟΝΤΕ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΊΤΟΣ ΔΡΌΜΟΣ ΑΝΤ 'ΑΥΤΏΝ (Η γιατί δεν θα πας διακοπές και φέτος)

 

Στην αρχαία Μεσοποταμία ονομαζόταν "Ιωβηλαίο" όχι τα γενέθλια μίας βασίλισσας αλλά όταν τα χρέη με τόκους είχαν αυξηθεί τόσο πολύ για να αποπληρωθούν, που η πλάκα που τα κατέγραφε, έπρεπε να εξαφανιστεί. Τα χρέη έτσι συγχωρέθηκαν, οι φυλακές των οφειλετών άνοιξαν και οι δουλοπάροικοι επέστρεψαν να δουλέψουν τα χωράφια τους. Αυτό μπορούσε να γίνει επειδή ο βασιλιάς ήταν ο εκπρόσωπος των θεών που λέγεται ότι κατείχαν τη γη, και επομένως ήταν ο πιστωτής στον οποίο οφείλονταν τα χρέη. 

 

Η ίδια πολιτική υποστηρίχθηκε στο Βιβλίο του Λευιτικού , αν και δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό εφαρμόστηκε αυτό το βιβλικό Ιωβηλαίο. Στην αρχαία Αθήνα κάτι αντίστοιχο, επί του Σόλωνα, ονομάστηκε Σεισάχθεια.

 

Σεισάχθεια στην Δύση;; Forget it!

 

Αυτό το είδος γενικής διαγραφής χρέους δεν μπορεί να γίνει σήμερα, επειδή οι περισσότεροι από τους πιστωτές είναι ταυτόχρονα και ιδιώτες δανειστές. Οι τράπεζες, οι ιδιοκτήτες και οι επενδυτές των συνταξιοδοτικών ταμείων θα χρεοκοπούσαν εάν απλώς εξαφανίζονταν τα συμβατικά τους δικαιώματα αποπληρωμής των συσωρευμενων χρεών, που ήδη ξεπερνούν σε όλο τον πλανήτη το 300% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Αυτό ισχύει επειδή όλο το χρήμα που έχει παραχθεί από το 72 και μετά, στηρίζεται σε μια πυραμίδα δανείων επί των αρχικών δανείων. Οπότε μία γενικευμένη "Σεισάχθεια" βρίσκεται, προς το παρόν, εκτός των επιλογών των ελίτ, μιας και αυτό θα έπρεπε να οδηγήσει σε βίαιη εξαφάνιση ΟΛΟΥ του χρήματος (συνολικά κυκλοφορεί σήμερα κανονικό ή τοξικό όσα 22 παγκόσμια ΑΕΠ!!!). 

 

Αυτό αντιτίθεται στα συμφέροντα μιας δυο εκατοντάδας οικογενειών και σε ένα πλέγμα εμπορικών και κεντρικών Τραπεζών, που είναι οι πραγματικοί επικυρίαρχοι του πλανήτη και κερδίζουν σήμερα κυρίως από την διόγκωση αυτής της πυραμίδας χρέους. Η Δύση είναι εγκλωβισμένη στην επιτυχία που της έδωσε το colpo grosso του Νίξον το 71, όταν αποδεσμεύτηκε η έκδοση χρήματος από κάτι χειροπιαστό, τον χρυσό, και αντικαταστάθηκε από αέρα κοπανιστό, τα δάνεια. 

ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ 23: ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΜΑΝΤΑΡΑ. ΜΗΠΩΣ ΑΛΛΑΖΑΜΕ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ;; ΛΕΕΙ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ 23: ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΜΑΝΤΑΡΑ. ΜΗΠΩΣ ΑΛΛΑΖΑΜΕ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ;; ΛΕΕΙ

Όπως ήταν αναμενόμενο, η τεχνολογική και οργανωτική καθυστέρηση του Θείου Σαμ σε κρίσιμες τεχνολογίες της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης (5G, Blockchain, AI, κλπ) θα οδηγούσε την νέα διακυβέρνηση υπό τον Μπάιντεν να κάνει damage control της 4ετους διακυβέρνησης Τράμπ. 

 

Σε αυτήν, οι μυωπικοί βιομηχανικοί απομονωτισμοί σε συνδυασμό και με το που αφέθηκε το νεοφιλελε δόγμα να κυριαρχεί ανεξέλεγκτα ως καζινοκαπιταλισμός πάνω από την πραγματική οικονομία και την πολιτική, "τελείωσαν" ή έστω άρχισαν να απειλούν σοβαρά την κυριαρχία του δολαρίου ως του μοναδικού παγκόσμιου νομίσματος! Δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολο να το αντιληφθεί αυτό κάποιος που παρακολούθησε κάπως σοβαρά και χωρίς παρωπίδες τι είχε προηγηθεί στις αντίστοιχες συνοδούς από το 18 στην ίδια σύνοδο που διοργανώνει κάθε χρόνο κάποιο World Economic Forum. Δηλαδή η μετωπική οργάνωση κάποιας Blackrock, διαχειριστή σήμερα funds που ξεπερνούν τα 10.000δισ$.

 

Φέτος ο κύριος προβληματισμός των συμμετεχόντων είναι αν είμαστε σε μια φάση μετα-παγκοσμιοποίησης (οι "ρεαλιστές") ή σε έναν επανα-ορισμό της προηγούμενης (όσοι ακόμα πετάνε στα σύννεφα). 

 

Σε κάθε όμως περίπτωση όλοι παραδέχονται ότι στα προηγούμενα forum τα έκαναν μαντάρα! Έτσι, εντός ενός καθαρά "αμυντικού" παιγνίου για τις ΗΠΑ, αυτές (το Βαθύ τους κράτος) δεν διστάζουν να γίνουν πάλι πολύ επιθετική δύναμη και ριψοκίνδυνη διακινδυνεύοντας και μια παγκόσμιου επιπέδου οικονομική κατάρρευση. 

ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΕΤΕΙΝΗ ΜΑΖΩΞΗ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΕΤΕΙΝΗ ΜΑΖΩΞΗ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ

Για χρόνια, το World Economic Forum που οργανώνει τις ετήσιες συνοδους των επιχειρηματικών ελιτ με τις πολιτικές ηγεσίες στο Νταβος, τις παρουσίασε ως η επιτομή μιας ιδέας: ότι αν οι ηγέτες του κόσμου συγκεντρωθούν για να μιλήσουν, θα άρχιζαν να λύνουν τα προβλήματα των κοινωνιών τους.

 

H αλήθεια είναι ότι τα αποτελέσματα των προηγούμενων συνόδων επηρέασαν αποφασιστικά τις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται μετά στις συνόδους των G7, με πιο χαρακτηριστική την περσινή στην Κορνουάλη, που έθεσε και το επίσημο τέλος της νεοφιλελέ περιόδου της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης, αυτής που ξεκίνησε το 89 με την "Συνεννόηση της Ουάσινγκτον".

 

Φέτος έλειπαν δύο σημαντικοί ηγέτες και οι αντιπροσωπείες τους. Και όμως το WEF ξόδεψε φέτος πολύ χρόνο μιλώντας για τη Ρωσία και την Κίνα. Έτσι αβίαστα συνάγεται αυτό που φαινόταν να ενσαρκώνει μια "νέα ιδέα": αυτή ενός διασπασμένου κόσμου, παρά μιας συνεκτικής παγκοσμιοποίησης.

 

Σε πάνελ μετά από πάνελ, οι ομιλητές αναρωτιόντουσαν εάν η παγκοσμιοποίηση αλλάζει ή ακόμη και οπισθοδρομε ή έχει τελειώσει οριστικά. Διάφοροι παράγοντες -ο πόλεμος της Ουκρανίας, οι κρίσεις στις αλυσίδες εφοδιασμού, με έμφαση τον επισιτισμό, η θέση της Κίνας προς τα μέσα παραγωγής που διαθέτει, ο Covid, οι ενεργειακοί κίνδυνοι- δημιουργούν νέα μπλοκ συνεργασίας, στα οποία τα έθνη κοιτάζουν πρώτα σε "ιδεολογικά συμβατά έθνη" για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες. 

(Δεν διευκρινίστηκε καθόλου πάντως που εντοπίζονται αυτές οι "ιδεολογικές διαφορές", αφού και η Κίνα και οι Ρωσία ακολουθούν σήμερα, ως καλοί μαθητές, τις διδαχές του νεοφιλελευθερισμού που κυριάρχησε στην προηγούμενη 30ετια).