ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΣΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ "ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΧΡΕΗ"

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΣΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ "ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΧΡΕΗ"  (Και ποιο θερμό επεισόδιο στήνεται ΠΡΙΝ τις 27/10)

Το καταγεγραμμένο ιστορικό εκτέλεσης (κυριολεκτικά) αυτής της πορείας έχει ως εξής:

Κατ' αρχάς έβαλαν θεούς και δαίμονες, μαζί με κάτι χορηγούς, για να πάρει αυτοδυναμία η ΝΔ το 19. Προηγήθηκε η τροχειοδεικτική βολή του ΣΗΜΙΤΗ- ΕΛΙΑΝΕΠ με γραμμή "συνεκμετάλλευση" με την Τουρκία, αφού έχωσαν και κάτι Βαλντέν φουνταριστούς στην τότε αξιωματική για να κάνουν αισθητικό-control μαζί με τον Μπίστη. Μην γίνει και καμιά στραβή από εκεί και ξυπνήσουν, θεός φυλάξει.

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων εκτέλεσης όσων είχαν συμφωνηθεί με τον πρόεδρο της Turkish Petrolium Koc το 2018, ο Μητσοτάκης ακολούθησαν τα εξής:

29 Ιουλίου 2019: επισκέπτεται τη Λευκωσία και πληροφορείται, για πρώτη φορά, από τον υπουργό Εξωτερικών (νυν Πρόεδρο), Νίκο Χριστοδουλίδη, ότι η Τουρκία προσεταιρίζεται την ηγεσία της Τρίπολης, με σκοπό την υπογραφή μνημονίου υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ο επίσης παρών, Δένδιας σημειώνει ότι ήδη προβαίνει σε παραστάσεις προς το Παρίσι και τη Ρώμη. Ο Μητσοτάκης, που δεν είχε ενημερωθεί σχετικά από την τότε διπλωματική του σύμβουλο και νυν υφυπουργό Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, τονίζει στους παριστάμενους ότι θα αναλάβει προσωπικές πρωτοβουλίες στο εξωτερικό. Ο Χριστοδουλίδης, χωρίς να αποκαλύψει την προειδοποίησή του προς τον Πρωθυπουργό, περιγράφει τα επερχόμενα με τη Λιβύη και σε δηλώσεις του, στο ΡΙΚ, τις επόμενες ημέρες.

22 Αυγούστου 2019: ο Μητσοτάκης συνομιλεί με τον πρόεδρο Εμ. Μακρόν, στο Παρίσι, αλλά η “πρωτοβουλία” (για την οποία έκανε λόγο στη Λευκωσία) εξαντλείται σε μια λακωνική αναφορά. Αν και ο Μακρόν, που διέθετε εξαιρετική πληροφόρηση (λόγω της πολλαπλούς σημασίας της Λιβύης για τα γαλλικά συμφέροντα στις χώρες του Σαχελ), εμφανίστηκε πρόθυμος για συντονισμό Αθήνας-Παρισιού, ο Μητσοτάκης δεν αξιοποιεί το γόνιμο κλίμα.

23 Αυγούστου 2019: το Μέγαρο Μαξίμου λαμβάνει πληροφορίες ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας των ΗΠΑ επικρίνει τις κινήσεις της Τουρκίας στη Λιβύη, αλλά δεν προβαίνει σε κάποια κίνηση αξιοποίησης ούτε αυτής της διπλωματικής ευκαιρίας.

29 Αυγούστου 2019: ο Πρωθυπουργός επισκέπτεται το Βερολίνο, χωρίς να αναφέρει τίποτα περί Λιβύης ούτε στην καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ κατά τις συνομιλίες των δύο αντιπροσωπειών, ούτε στις δημόσιες δηλώσεις του.

2 Σεπτεμβρίου 2019: νέες πληροφορίες, από την αμερικανική πλευρά, επιβεβαιώνουν ότι “κάτι συζητείται” μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν επιδιώκει να μάθει κάτι περισσότερο ή να ζητήσει παρέμβαση των ΗΠΑ προς αποτροπή των χειρότερων.

26 Σεπτεμβρίου 2019: ξεχνώντας και πάλι τα περί “διεθνών πρωτοβουλιών”, ο Μητσοτάκης δεν εγείρει το ζήτημα του προετοιμαζόμενου τουρκολιβυκού μνημονίου στον γ.γ. του ΟΗΕ, Αντ. Γκουτέρες, κατά τη συνάντησή τους στη Νέα Υόρκη.

5 Οκτωβρίου 2019: οι λέξεις “Λιβύη” και “μνημόνιο” δεν διατυπώνονται από τον Πρωθυπουργό προς τον -επισκεπτόμενο την Αθήνα- υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μ. Πομπέο, αν και ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών, Φ. Ρίκερ, και ο πρεσβευτής, Τζ. Πάιατ, δίνουν επανειλημμένες “πάσες” στην ελληνική πλευρά, ρωτώντας για τη στάση της έναντι του τουρκικού ενεργειακού σχεδιασμού στη Μεσόγειο. Ίσως πρόκειται για τη μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία παρέμβασης των ΗΠΑ.

5 Νοεμβρίου 2019: κατά την τριμερή συνάντηση και με τον Κύπριο ομόλογό τους στην Αθήνα, οι υπουργοί Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, και της Αιγύπτου, στρατηγός Μοχάμεντ Ζάκι, συζητούν εκτενώς τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες για το Τουρκολυβικό μνημόνιο. Κοινό συμπέρασμα είναι ότι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών Τουρκίας-Λιβύης αποτελεί ζήτημα λίγων ημερών, ενώ ο στρατηγός Ζάκι επισημαίνει την -τότε- χρησιμότητα του στρατηγού Χαφτάρ.

16-17 Νοεμβρίου 2019: αν και δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο θα υπογραφεί ανά πάσα στιγμή, ο Πρωθυπουργός δεν αναλαμβάνει μια ύστατη “διεθνή πρωτοβουλία” την οποία -ο ίδιος- είχε κρίνει απαραίτητη από τα τέλη Ιουλίου. Αντίθετα, αναχωρεί για ιδιωτική επίσκεψη, μετά θεαμάτων (αγώνας Στ. Τσιτσιπά- Ρ. Φέντερερ στο πλαίσιο του ATP Tour), στο Λονδίνο. Δεν μεταβάλλει το πρόγραμμά του ούτε τις επόμενες ημέρες, προτιμώντας -αντί της διπλωματικής δράσης- να συμμετάσχει στην παρουσίαση του (κατά τ’ άλλα, άριστου) Εθνικού Σχεδίου κατά του Καπνίσματος, να απαντήσει σε κοινοβουλευτικές επίκαιρες ερωτήσεις των Αλ. Τσίπρα και Φ. Γεννηματά και να μιλήσει για μια δωρεά σκαφών στο Λιμενικό Σώμα. Άγνωστο πώς και γιατί έκρινε ότι όλα αυτά ήταν πιο σημαντικά.

Στην συνέχεια:

Αποδέχτηκε αδιαμαρτύρητα τις δοκιμαστικές εξορύξεις της Τουρκιας στην ΑΟΖ της Κύπρου. "Δεν έχει εκεί τίποτα, λάσπη τρυπάνε", λέει ο Δένδιας αποδεχόμενος την δημιουργία τετελεσμένων.

Αποδέχεται ο Μητσοτάκης εξίσου αδιαμαρτύρητα την εκπροσώπηση του από την Μερκελ στην Διεθνή Σύνοδο για το Λιβυκό (Τουρκία, Κατάρ κλπ παρόντες). Η θεία ξέρει!

Υπογράφει μετά συμφωνία με την Ιταλία άρον άρον, για να περιορίσει την ισχύ του Τουρκολυβικού σύμφωνου, εισάγοντας την μερική επήρεια νησιών στην διαμόρφωση και της ΑΟΖ.

Υπογράφει συμφωνία με την Αίγυπτο για μισή χωροθέτηση της μεταξύ μας ΑΟΖ, με μερική επήρεια σε αυτή της Κρήτης, νησιών των Δωδεκανήσων και μηδενική για το Καστελόριζο. Πάλι για το Τουρκολιβυκο σύμφωνο η φούρια. Δωράκι στην Αίγυπτο το 17,5% έξτρα ενός κοιτάσματος. Ηρόδοτος λέει. Τρέχα γύρευε ποιος είναι αυτός ο ανιστόρητος, δεν το έλεγε στην συμφωνία που έδωσαν στον Δενδια να την διαβάσει στο αεροπλάνο που τον πήγαινε για υπογραφή της στο Κάιρο.

Αφήνει μετά το καλοκαίρι του 20 Oruc Reis να γκριζάρει όλη την περιοχή που άφησε ακάλυπτη η συμφωνία με την Αίγυπτο. Ο Ερντογάν, επί την ευκαιρία, βάζει όλα τα θέματα που θέλει (Συνθήκη Λωζανης, αποστρατικοποίηση νησιών, ΑΟΖ Αιγαίου) στο τραπέζι. Καμία αντίδραση, μόνο δηλώσεις ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν επιθυμεί κυρώσεις της Τουρκίας από την ΕΕ. Αργότερα, να δαγκώνουν, λέει.

Ολοκληρώνεται η κατ'αρχας συναλλαγή ΗΠΑ-Ρωσιας για τον Nordstream2 έναντι της απελευθέρωσης των εμποδίων του Πούτιν (μέσω Μερκελ και Ερντογαν) για τον εφοδιασμό της ΕΕ με το αέριο του αγωγού ΗΑΕ-Ισραηλ μέσω του EastMed, εφ όσον δεν εμπλακεί πάλι η Τουρκία μέσω Λιβύη ή Χαμας. Ας καθυστερήσει κι άλλο, πρέπει να ξεπουλήσει και ο Πουτιν και ο Μπάιντεν το αέριο τους πανάκριβα, είναι μεγάλος ο πληθωρισμός που πρέπει να κρυφτεί στα πετροδολάρια.

Δήλωση του Δένδια στην Σ. Αραβία, στην γραμμή Σημίτη με απεμπόληση των δικαιωμάτων εξόρυξης ελληνικού φυσικού αερίου και Νότια της Κρήτης. Συνολικό ετήσιο κόστος στο ΑΕΠ γύρω στα 30δισ σε τιμές 2019.

Οι ΗΠΑ με non paper το 20 αποσύρουν το ενδιαφέρον και την υποστήριξη τους στην κατασκευή του EastMed μέχρι νεωτέρας, ενώ παράλληλα ευλογούν αγωγούς αερίου απο το Β.Ιρακ και τα ΗΑΕ μέχρι τις ακτές του Ισραήλ. Στρατιωτική κατάληψη από τις ΗΠΑ του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και ολοκλήρωση των εργασιών αυτός να μπορεί να γίνει μια από τις μεγαλύτερες πύλες εισαγωγών LNG στην ΕΕ.

Ακολουθούν αγορές εξοπλισμών 10δισ, που θα είναι διαθέσιμοι after dinner έναντι του ρόλου του βοηθού του βοηθού του σερίφη στην Μεσόγειο, μόλις συνειδητοποιήσει και ο Μπάιντεν ότι η Τουρκία θα... κάνει τον Κινέζο.

Συμφωνία για όλα αυτά στις μυστικές διαπραγματεύσεις στο Βερολίνο τον Αύγουστο του 20, κάνοντας διακοσμητικές τις οποίες "διερευνητικές". Στόχος η συνεκμετάλλευση επί του σχεδίου Σημίτη-Μερκελ και με ανοιχτά όλα τα θέματα που έχει θέσει η Τουρκία και με όλα τα προηγούμενα ως δεδομένα, αρκεί να ξαναελέγξει την κυβέρνηση στην Γερμανία.

Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω : διπλωματική ήττα στις 25/3/21 στην σύνοδο κορυφής της ΕΕ με τις κυρώσεις κατά τις Τουρκίας, αυτές που θα "δάγκωναν", στις καλένδες.

Ακολουθεί η αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, η καταστολή μιας εξέγερσης στο Καζακστάν με εμπλοκή ενίσχυσης του Κρεμλίνου στην ζώνη του μη δολαρίου που δημιουργείται στην Ασία. Η ενεργειακή κρίση ανεβάζει level σε πρωτοφανή επίπεδα.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Ακτογραμμή, δηλαδή ΑΟΖ, έχουν και τα νησιά κατά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Οπότε ας αφήσουν τα σάπια και τις άναρθρες κραυγές οι από εκεί (και την αφωνία τα απ'εδω γιουσουφάκια τους περί τον Μητσοτάκη) για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης του 1923, αφού έτσι νεκραναστένεται νομικά η πολύ χειρότερη για την Τουρκία Συνθήκη των Σερβών, που οδηγεί στον κατακερματισμό της, και όχι στην επέκταση της μέχρι τον 25ο Μεσημβρινό που κόβει και το Αιγαίο, την Θράκη και την Κρήτη στα δύο.

ΟΚ κα Μπακογιάννενα μου? 

ΜΙΑ "ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ" BEHIND THE SCENES

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Μην περιμένεις να σώσει τον καζινοκαπιταλισμό ένας που χρεοκόπησε 4 φορές τα καζίνο του, αλαλαζόντας τώρα και το "Ιράν και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο, δώστε μου την Γροιλανδία ρεεεε" ζωσμένος με εκρηκτικά ενώπιον της επιτροπής που τον ψάχνει για κάποιον Επστάιν, νταβατζή πολυτελείας ανηλίκων στο επάγγελμα.

Είναι σαν να περιμένεις να μας βγάλουν από τα χρέη δύο κόμματα, που κατάφεραν να χρωστούν αμφότερα ομού 1δισ ευρώ, για να τα ξεπληρώνουν, μήνα με τον μήνα με "μαύρα" οι εφοπλιστές χορηγοί τους, που το μόνο που τους νοιάζει είναι να μην αρχίσουν να βγαίνουν και κάτι δικά μας αέρια, εδώ πιο κάτω, και χάσουνε τίποτα φορτία από το Κατάρ και το Τέξας. 

Ποια Στενά και ποιά διόδια stupids?

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ποια Στενά και ποιά διόδια stupids?

H χθεσινή ανακοίνωση για ένα νέο κοίτασμα αερίου 9.670 τετραγωνικών χιλιομέτρων (περίπου όσο όλα τα κοιτάσματα των ΗΠΑ ή τα μισά των Καταρ-Ιραν στον Κόλπο!) εντός της Αιγυπτιακής ΑΟΖ, ανήκει στη ίδια γεωλογική λεκάνη με αυτήν που "ψάχνει" γιαβάς γιαβας η Shevron νότια της Κρήτης.  

Αρκεί, από μόνο του, για να καλύψει όλες της ενεργειακές ανάγκες της Δυτικής Ευρώπης για 20 χρόνια, στέλνοντας την ληστροσυμμαχία Τραμπ-Πούτιν στα αζήτητα, μαζί με όλα τα ληστρικά πιόνια τους (και τα λοιπά ζαβά) σε όλο τον πλανήτη. 

Όχι, η ιδέα να βάλουμε διόδια σε δραχμές στο Ρίο-Αντίριο ή στο Περαμα-Παλούκια δεν είναι καλή, αφού αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, ας πει κάποιος με τρόπο στον Παναή. Μόνο στον Ισθμό της Κορίνθου μπορούμε.. 

ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ:

 

Η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτόν τον διαρκή αθέατο πόλεμο, που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι πολυ σοβαρότερος κίνδυνος απ' ότι η κατάρριψη 2 επιθετικών ιρανικών πυραύλων εναντίον μη στρατιωτικών στόχων μιας χώρας που δεν της έχει κηρύξει πόλεμο.

 

Τα καλώδια οπτικών ινών σύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου αδειάζουν όλα τα επιχειρήματα και της Τουρκίας και της κυβέρνησης των υποτακτικών της εδώ, για τα αντίστοιχα της ενεργειακής σύνδεσης Ευρώπης-Μέσης Ανατολής- Ασίας .

 

Όντας καταδικασμένοι να ζούμε στην λάθος πλευρά της Γεωγραφίας, οφείλουμε να επιβιώσουμε από τις συνέπειες όλων των επιχειρημάτων των ανόητων, που αυτοτοποθετούνται σε κάποια δήθεν Σωστή Πλευρά της Ιστορίας ή των Θρησκευτικών ένθεν κακείθεν. Ή όσων δεν καταλαβαίνουν την φύση όλων των πολέμων στην εποχή της μεταπαγκοσμιοποίησης.

ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΏΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΊΝΕΙ ΤΗΝ ΤΎΧΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚυΜ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΏΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΊΝΕΙ ΤΗΝ ΤΎΧΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚυΜ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC) υπήρξε ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια γεωοικονομικής διασύνδεσης του 21ου αιώνα. Όταν ανακοινώθηκε στη Σύνοδο των G20 στο Νέο Δελχί τον Σεπτέμβριο του 2023, παρουσία του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, το όραμα ήταν σαφές: η ομαλοποίηση των αραβοϊσραηλινών σχέσεων θα μπορούσε να μετατραπεί σε μοχλό οικονομικής ενοποίησης και σταθερότητας εντός του πλαισίου της μετα-παγκοσμιοποίησης και του ανταγωνισμού με τους χερσαίους νέους "δρόμος του μεταξιού" OBRI της Κίνας (και συμπληρωματικά και τους Βορρά-Νότου Ιραν-Ρωσιας).

Η σύγκρουση της κυβέρνησης του Ισραήλ με την Χαμάς, έστειλαν αυτό το έργο στις ρωσικές καλένδες, αφήνοντας τις σχετικές επενδύσεις της Blackrock σε κάτι αγωγούς της Σαουδικής Αραβίας "στο χέρι" της. Και την Ινδία αμήχανη προς τα που θα κινηθεί τελικά.

Πρόσφατα προστέθηκε και ένας νέος παράγοντας: ο “Trump Route for International Peace and Prosperity (TRIPP)”, ένας εναλλακτικός διάδρομος που εγκαινιάστηκε το 2024 και που θα συνδέει ενεργειακά το Αζερμπαϊτζάν την Αρμενία και την Τουρκία, με αποκλειστικά δικαιώματα ανάπτυξης υπό αμερικανική εποπτεία. Το έργο αυτό, που φιλοδοξεί να στρέψει τα ενεργειακά αποθέματα του Καζακστάν και της Κασπίας προς την δύση, τοποθετεί την Τουρκία ως άμεσο αντίπαλο του IMEC. Και δυνητικά υπονομεύει τη συμμετοχή του Ισραήλ ως σοβαρού κόμβου της περιοχής για την διόδευση αερίου από τις χώρες του κόλπου. Και μάλιστα την ώρα που το Ισραήλ φαίνεται πολύ απασχολημένο με την εσωστρέφεια που γεννάει η πολιτική του Νετανιάχου, που "δεν υπάρχει" χωρίς την αντίστοιχη αντίπαλη της Χαμας.

Μέσα σε αυτό το ευρύτερο γεωοικονομικό πλαίσιο, που έχει πάντα ως στόχο τον έλεγχο της ενεργειακής επάρκειας της ΕΕ από την Ουάσιγκτον, έχουμε όμως και άλλες εξελίξεις:

Η Κύπρος, που φαίνεται ότι είναι πολύ πιο σοβαρό κράτος από το δικό μας, συμφώνησε χτες με τον Λίβανο στην οριοθέτηση των μεταξύ τους ΑΟΖ, που ακυρώνει τα σχέδια της Γαλάζιας Πατρίδας στα δυτικά και νότια της, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τον εφοδιασμό της ΕΕ και με το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σέρνεται μετά από 6 χρόνια παλινωδιών στην εξωτερική της πολιτική, ως ουραγός πάλι, σε μια 5μερη διάσκεψη (υπό τον Τραμπ) Ελλάδας, Κύπρου Τουρκίας, Αιγύπτου και Λιβύης για αντίστοιχες οριοθετήσεις των μεταξυ τους ΑΟΖ. Και πάντα σε σχέση με το "κουβάρι" των σχεδίων των χερσαίων αγωγών στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή η διάσκεψη φαίνεται ότι γίνεται με πρωτοβουλία της Άγκυρας, που προσπαθεί να καλύψει τώρα ότι μπορεί στην περιοχή, υπό την πίεση που ασκείται με την αναγνώριση ανεξαρτήτου Κουρδικού κράτους στα νότια της και από μια δίκη στο Μανχάταν κάποιας Halkbank, με υπόδικους μέλη της οικογένειας Ερντογάν και τον ίδιο. Με τον ΚυΜ αντίστοιχα να απειλείται με άμεση διακοπή χρηματοδότησης από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, λόγω των δικών του σκανδάλων.

Την τελική "γραμμή" για όσα μας αφορούν πιο άμεσα, θα την ξέρουμε μετά τις ανακοινώσεις που θα κάνει ο Αμερικανός υφυπουργός ενέργειας στο ενεργειακό διακυβερνητικό συνέδριο 21 κρατών PTEC στις 6/11 στην Αθήνα, παρουσία και της νέας μας πρεσβευτή-τοποτηρητή των συμφερόντων της οικογένειας Τραμπ στην περιοχή.

Η φιλοΠαλαιστινιακη πολιτική του Ερντογάν εξαντλείται και τελειώνει αν ισχύσει η Συνθήκη UNCLOS από όλες τις όμορες χώρες της περιοχής!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Στην σημερινή Σύνοδο των χορηγών του σχεδίου Τραμπ στον Όρμο του Σείχη (Σαρμ Ελ Σέιχ) της Αιγύπτου για την Γάζα, κλήθηκαν από τον Τραμπ να συμμετάσχουν και οι Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης. 

Να δεις που μόνο ο δεύτερος θα βάλει το θέμα του σεβασμού των Διεθνών Συνθηκών, πχ την UNCLOS, από όποια προσωρινή διοίκηση της Γάζας αναλάβει να υλοποιήσει το σχέδιο Τραμπ. Και από το Ισραήλ, που δεν έχει υπογράψει την UNCLOS.  

Με τον "δικώνε" μας να διαφωνεί δημόσια γιατί αυτό χαλάει κάτι ντιλάκια του με τον Σουλτάνο, που εξυπηρετούν κάτι δικά τους πλυντήρια, εκατέρωθεν. 

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΣΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ "ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΧΡΕΗ"

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΣΙΑ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ "ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΧΡΕΗ"

 

Το καταγεγραμμένο ιστορικό εκτέλεσης (κυριολεκτικά) αυτής της πορείας έχει ως εξής:

Κατ' αρχάς βάζουν θεοί και δαίμονες, μαζί με χορηγούς, για να πάρει αυτοδυναμία η ΝΔ το 19. Προηγήθηκε η τροχειοδεικτική βολή του ΣΗΜΙΤΗ- ΕΛΙΑΝΕΠ με γραμμή "συνεκμετάλλευση" με την Τουρκία, αφού έχωσαν και κάτι Βαλντέν φουνταριστούς στην τότε αξιωματική να κάνουν αισθητικό-control μαζί με τον Μπίστη, μην γίνει και καμιά στραβή από εκεί και ξυπνήσουν, θεός φυλάξει.

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων εκτέλεσης όσων είχαν συμφωνηθεί με τον πρόεδρο της Turkish Petrolium Koc το 2018, ο Μητσοτάκης:

29 Ιουλίου 2019: επισκέπτεται τη Λευκωσία και πληροφορείται, για πρώτη φορά, από τον υπουργό Εξωτερικών (νυν Πρόεδρο), Νίκο Χριστοδουλίδη, ότι η Τουρκία προσεταιρίζεται την ηγεσία της Τρίπολης, με σκοπό την υπογραφή μνημονίου υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ο επίσης παρών, Δένδιας σημειώνει ότι ήδη προβαίνει σε παραστάσεις προς το Παρίσι και τη Ρώμη. Ο Μητσοτάκης, που δεν είχε ενημερωθεί σχετικά από την τότε διπλωματική του σύμβουλο και νυν υφυπουργό Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, τονίζει στους παριστάμενους ότι θα αναλάβει προσωπικές πρωτοβουλίες στο εξωτερικό. Ο Χριστοδουλίδης, χωρίς να αποκαλύψει την προειδοποίησή του προς τον Πρωθυπουργό, περιγράφει τα επερχόμενα με τη Λιβύη και σε δηλώσεις του, στο ΡΙΚ, τις επόμενες ημέρες.

22 Αυγούστου 2019: ο Μητσοτάκης συνομιλεί με τον πρόεδρο Εμ. Μακρόν, στο Παρίσι, αλλά η “πρωτοβουλία” (για την οποία έκανε λόγο στη Λευκωσία) εξαντλείται σε μια λακωνική αναφορά. Αν και ο Μακρόν, που διέθετε εξαιρετική πληροφόρηση (λόγω της πολλαπλούς σημασίας της Λιβύης για τα γαλλικά συμφέροντα στις χώρες του Σαχελ), εμφανίστηκε πρόθυμος για συντονισμό Αθήνας-Παρισιού, ο Μητσοτάκης δεν αξιοποιεί το γόνιμο κλίμα.

23 Αυγούστου 2019: το Μέγαρο Μαξίμου λαμβάνει πληροφορίες ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας των ΗΠΑ επικρίνει τις κινήσεις της Τουρκίας στη Λιβύη, αλλά δεν προβαίνει σε κάποια κίνηση αξιοποίησης ούτε αυτής της διπλωματικής ευκαιρίας.

29 Αυγούστου 2019: ο Πρωθυπουργός επισκέπτεται το Βερολίνο, χωρίς να αναφέρει τίποτα περί Λιβύης ούτε στην καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ κατά τις συνομιλίες των δύο αντιπροσωπειών, ούτε στις δημόσιες δηλώσεις του.

2 Σεπτεμβρίου 2019: νέες πληροφορίες, από την αμερικανική πλευρά, επιβεβαιώνουν ότι “κάτι συζητείται” μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν επιδιώκει να μάθει κάτι περισσότερο ή να ζητήσει παρέμβαση των ΗΠΑ προς αποτροπή των χειρότερων.

26 Σεπτεμβρίου 2019: ξεχνώντας και πάλι τα περί “διεθνών πρωτοβουλιών”, ο Μητσοτάκης δεν εγείρει το ζήτημα του προετοιμαζόμενου τουρκολιβυκού μνημονίου στον γ.γ. του ΟΗΕ, Αντ. Γκουτέρες, κατά τη συνάντησή τους στη Νέα Υόρκη.

5 Οκτωβρίου 2019: οι λέξεις “Λιβύη” και “μνημόνιο” δεν διατυπώνονται από τον Πρωθυπουργό προς τον -επισκεπτόμενο την Αθήνα- υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μ. Πομπέο, αν και ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών, Φ. Ρίκερ, και ο πρεσβευτής, Τζ. Πάιατ, δίνουν επανειλημμένες “πάσες” στην ελληνική πλευρά, ρωτώντας για τη στάση της έναντι του τουρκικού ενεργειακού σχεδιασμού στη Μεσόγειο. Ίσως πρόκειται για τη μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία παρέμβασης των ΗΠΑ.

5 Νοεμβρίου 2019: κατά την τριμερή συνάντηση και με τον Κύπριο ομόλογό τους στην Αθήνα, οι υπουργοί Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, και της Αιγύπτου, στρατηγός Μοχάμεντ Ζάκι, συζητούν εκτενώς τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες για το Τουρκολυβικό μνημόνιο. Κοινό συμπέρασμα είναι ότι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών Τουρκίας-Λιβύης αποτελεί ζήτημα λίγων ημερών, ενώ ο στρατηγός Ζάκι επισημαίνει την -τότε- χρησιμότητα του στρατηγού Χαφτάρ.

16-17 Νοεμβρίου 2019: αν και δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο θα υπογραφεί ανά πάσα στιγμή, ο Πρωθυπουργός δεν αναλαμβάνει μια ύστατη “διεθνή πρωτοβουλία” την οποία -ο ίδιος- είχε κρίνει απαραίτητη από τα τέλη Ιουλίου. Αντίθετα, αναχωρεί για ιδιωτική επίσκεψη, μετά θεαμάτων (αγώνας Στ. Τσιτσιπά- Ρ. Φέντερερ στο πλαίσιο του ATP Tour), στο Λονδίνο. Δεν μεταβάλλει το πρόγραμμά του ούτε τις επόμενες ημέρες, προτιμώντας -αντί της διπλωματικής δράσης- να συμμετάσχει στην παρουσίαση του (κατά τ’ άλλα, άριστου) Εθνικού Σχεδίου κατά του Καπνίσματος, να απαντήσει σε κοινοβουλευτικές επίκαιρες ερωτήσεις των Αλ. Τσίπρα και Φ. Γεννηματά και να μιλήσει για μια δωρεά σκαφών στο Λιμενικό Σώμα. Άγνωστο πώς και γιατί έκρινε ότι όλα αυτά ήταν πιο σημαντικά.

Στην συνέχεια:

Υποδείχτηκε αδιαμαρτύρητα τις δοκιμαστικές εξορύξεις της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου. "Δεν έχει εκεί τίποτα, λάσπη τρυπάνε", λέει ο Δένδιας αποδεχόμενος την δημιουργία τετελεσμένων.

Αποδέχεται ο Μητσοτάκης εξίσου αδιαμαρτύρητα την εκπροσώπηση του από την Μερκελ στην Διεθνή Σύνοδο για το Λιβυκό (Τουρκία, Κατάρ κλπ παρόντες). Η θεία ξέρει!

Υπογράφει μετά συμφωνία με την Ιταλία άρον άρον, για να περιορίσει την ισχύ του Τουρκολυβικού σύμφωνου, εισάγοντας την μερική επήρεια νησιών στην διαμόρφωση και της ΑΟΖ.

Υπογράφει συμφωνία με την Αίγυπτο για μισή χωροθέτηση της μεταξύ μας ΑΟΖ, με μερική επήρεια σε αυτή της Κρήτης, νησιών των Δωδεκανήσων και μηδενική για το Καστελόριζο. Πάλι για το Τουρκολιβυκο σύμφωνο η φούρια. Δωράκι στην Αίγυπτο το 17,5% έξτρα ενός κοιτάσματος. Ηρόδοτος λέει. Τρέχα γύρευε ποιος είναι αυτός ο ανιστόρητος, δεν το έλεγε στην συμφωνία που έδωσαν στον Δενδια να την διαβάσει στο αεροπλάνο που τον πήγαινε για υπογραφή της στο Κάιρο.

Αφήνει μετά το καλοκαίρι του 20 Oruc Reis να γκριζάρει όλη την περιοχή που άφησε ακάλυπτη η συμφωνία με την Αίγυπτο. Ο Ερντογάν, επί την ευκαιρία, βάζει όλα τα θέματα που θέλει (Συνθήκη Λωζανης, αποστρατικοποίηση νησιών, ΑΟΖ Αιγαίου) στο τραπέζι. Καμία αντίδραση, μόνο δηλώσεις ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν επιθυμεί κυρώσεις της Τουρκίας από την ΕΕ. Αργότερα, να δαγκώνουν, λέει.

Ολοκληρώνεται η κατ'αρχας συναλλαγή ΗΠΑ-Ρωσιας για τον Nordstream2 έναντι της απελευθέρωσης των εμποδίων του Πούτιν (μέσω Μερκελ και Ερντογαν) για τον εφοδιασμό της ΕΕ με το αέριο του αγωγού ΗΑΕ-Ισραηλ μέσω του EastMed, εφ όσον δεν εμπλακεί πάλι η Τουρκία μέσω Λιβύη ή Χαμας. Ας καθυστερήσει κι άλλο, πρέπει να ξεπουλήσει και ο Πουτιν και ο Μπάιντεν το αέριο τους πανάκριβα, είναι μεγάλος ο πληθωρισμός που πρέπει να κρυφτεί στα πετροδολάρια.

Δήλωση του Δένδια στην Σ. Αραβία, στην γραμμή Σημίτη με απεμπόληση των δικαιωμάτων εξόρυξης ελληνικού φυσικού αερίου και Νότια της Κρήτης. Συνολικό ετήσιο κόστος στο ΑΕΠ γύρω στα 30δισ σε τιμές 2019.

Οι ΗΠΑ με non paper το 20 αποσύρουν το ενδιαφέρον και την υποστήριξη τους στην κατασκευή του EastMed μέχρι νεωτέρας, ενώ παράλληλα ευλογούν αγωγούς αερίου απο το Β.Ιρακ και τα ΗΑΕ μέχρι τις ακτές του Ισραήλ. Στρατιωτική κατάληψη από τις ΗΠΑ του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και ολοκλήρωση των εργασιών αυτός να μπορεί να γίνει μια από τις μεγαλύτερες πύλες εισαγωγών LNG στην ΕΕ.

Ακολουθούν αγορές εξοπλισμών 10δισ, που θα είναι διαθέσιμοι after dinner έναντι του ρόλου του βοηθού του βοηθού του σερίφη στην Μεσογειο, μόλις συνειδητοποιήσει και ο Μπάιντεν ότι η Τουρκία θα... κάνει τον Κινέζο.

Συμφωνία για όλα αυτά στις μυστικές διαπραγματεύσεις στο Βερολίνο τον Αύγουστο του 20, κάνοντας διακοσμητικές τις οποίες "διερευνητικές". Στόχος η συνεκμετάλλευση επί του σχεδίου Σημίτη-Μερκελ και με ανοιχτά όλα τα θέματα που έχει θέσει η Τουρκία και με όλα τα προηγούμενα ως δεδομένα, αρκεί να ξαναελέγξει την κυβέρνηση στην Γερμανία.