Το Γεωπολιτικό Πόκερ της AI και το Ψηφιακό «Σουέζ» της Δύσης για μια virtual κηδεμονία .

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Το Γεωπολιτικό Πόκερ της AI και το Ψηφιακό «Σουέζ» της Δύσης για μια virtual κηδεμονία.

Η παγκόσμια σκακιστική σκακιέρα της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) παίζεται πλέον πάνω σε ένα τραπέζι του πόκερ. Βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο, με τις δύο όχθες του Ατλαντικού να ακολουθούν εκ διαμέτρου αντίθετες, αλλά εξίσου εγκλωβισμένες στρατηγικές.

Η σύγκριση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση αποκαλύπτει μια βαθιά φιλοσοφική ασυμμετρία: η μία πλευρά στοιχηματίζει στην απόλυτη ελευθερία της ισχύος, ενώ η άλλη στην προστασία των δικαιωμάτων και τη γραφειοκρατία.

​Από τη μία πλευρά, οι ΗΠΑ παίζουν ένα επιθετικό «all-in» βασισμένο στην ωμή επιχειρηματική και υπολογιστική ισχύ των κολοσσών της Silicon Valley.

Για την Ουάσιγκτον, η AI είναι το απόλυτο εργαλείο για τη διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας. Οι Αμερικανοί επενδυτές ρίχνουν δισεκατομμύρια δολάρια με τη λογική: «χτίζουμε πρώτα, κυριαρχούμε παγκοσμίως και αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες αργότερα», αδιαφορώντας για τις παρενέργειες στη δημοκρατία και την ενημέρωση.

​Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση πάσχει από ένα δομικό παράδοξο: ένα «κενό εξυπνάδας γεμάτο από κανονιστική αυταρέσκεια».

Οι Βρυξέλλες πιστεύουν λανθασμένα ότι η παραγωγή νόμων, όπως το AI Act, ισοδυναμεί με την παραγωγή τεχνολογικής ισχύος. Η ΕΕ συμπεριφέρεται σαν τον αρχιτέκτονα που σχεδιάζει την τέλεια, αντισεισμική πόλη στα χαρτιά, αλλά αρνείται να λερώσει τα χέρια του για να τη χτίσει. Έτσι, αναγκάζει τους πολίτες της να νοικιάζουν πανάκριβα, ετοιμόρροπα διαμερίσματα στις ψηφιακές παραγκουπόλεις των αμερικανικών Big Tech.

Αν η Ευρώπη* δεν επενδύσει σε δικά της αυτόνομα δίκτυα, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ΑΙ κλπ,, θα μετατραπεί οριστικά σε μια τεχνολογική αποικία —μια ήπειρος-μουσείο με τους καλύτερους νόμους, αλλά χωρίς κανένα δικό της δεδομένο.

​Την ίδια ώρα, οι νέες υπερδυνάμεις της Ανατολής κάθονται στο ίδιο τραπέζι παίζοντας διαρκώς «πάσο» ή «είμαι έξω» (I am out). Περιμένουν υπομονετικά να εξαντληθούν οι δύο δυτικοί αντίπαλοι στο μεταξύ τους γεωπολιτικό παιχνίδι τύπου Τέξας πόκερ, για να παίξουν στο τέλος τα δικά τους χαρτιά πάνω στην ίδια ακριβώς μπλόφα.

​Διότι η μεγάλη κρυμμένη αλήθεια είναι ότι όλα τα σημερινά συστήματα της AI είναι εγγενώς ανάπηρα λόγω της στοχαστικής τους αρχιτεκτονικής. Αδυνατούν να στηρίξουν οποιαδήποτε ουσιαστική ανθρώπινη εξέλιξη!

Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα μέσω ενός ριζικού paradigm shift —που ίσως γεννηθεί από κάποιο «άσημο» εργαστήριο παραγωγής νέων ιδεών—, το παιχνίδι είναι προδιαγεγραμμένο.

​Στο τέλος, όλες οι μεγάλες δυνάμεις που θα έχουν απομείνει στο τραπέζι δεν θα κρατούν τίποτα χειροπιαστό. Θα ανταλλάσσουν διαρκείς μπλόφες με αέρα κοπανιστό, μέχρι να εξαντληθούν και οι τελευταίες τους μάρκες (chips).

Και τότε, θα βρεθούμε όλοι μαζί στριμωγμένοι μέσα σε Κακά Στενά στενών σε μια κατάσταση ιστορικής ασφυξίας όπως εκείνη του Σουέζ παλιότερα ή του Ορμούζ σήμερα.

ΕΠΟΣ!!!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΕΠΟΣ!!!

Και κάπως έτσι.... ένα ματς που θα έπρεπε να ήταν γιορτή.....Έγινε τσίρκο Μεντράνο.Αυτές οι νοοτροπίες δεν ταιριάζουν στην πατρίδα του εφ αγωνίζεσθαι. 

Και όσο η αστυνομία κοιτούσε την Γιαδικιάρογλου που κοιτούσε την Παπασταύρου που μιλούσε με την Πετροβασίλη, τα δύο ανθρωποειδή μάλωναν μεταξύ τους.

The Last Honky Tonk In Bandera

ΜΙΑ ΣΎΝΟΜΙΛΙΑ ΠΆΝΩ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΑΝΟΙΓΜΈΝΑ ΚΑΒΟΥΚΙΑ

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΜΙΑ ΣΎΝΟΜΙΛΙΑ ΠΆΝΩ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΑΝΟΙΓΜΈΝΑ ΚΑΒΟΥΚΙΑ
(Ως Αναλυτής σχολιαζων τις τρέχουσες εξελίξεις από τα καυτά μέτωπα του πολέμου της τεχνολογίας ΗΠΑ-ΕΕ-Κινας εκεί έξω..)

"...Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη ‘’στιγμή’’, όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια...."

Και τότε και μόνο τότε:

"Παραλαλοῦσα κι ἔτρεχα
Ἔφτασα κι ἀποτύπωνα τὰ κύματα στὴν ἀκοὴ ἀπ᾿ τὴ γλώσσα
- Ἔ καβάκια μαῦρα, φώναζα, κι ἐσεῖς γαλάζια δέντρα τί ξέρετε ἀπὸ μένα;
- Θόη θόη θμός
- Ἔ; Τί;
- Ἀρίηω ἠθύμως θμὸς
- Δὲν ἄκουσα τί πράγμα;
- Θμὸς θμὸς ἄδυσος...."

Οπόταν...

"...Οπόταν, πραγματικά και η Θλίψις γίνεται Χάρις και η Χάρις Άγγελος… η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή Ευτυχία..."

...ως αναγκαία και ικανή συνθήκη για να την ανοίξει!

(Ο Μικρός Ναυτίλος εντός Του Φωτόδεντρου και μιας δέκατης τέταρτης Ὀμορφιάς
του Οδυσσέα Ελύτη)

Όπερ έδει δείξαι τι πρέπει να κάνουμε!

"Όσα ξέρουν οι άντρες για τις γυναίκες"

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Έβαλα 6 διαφορετικές ΑΙ με τα πιο εξελιγμένα μοντέλα τους, να συμπληρώσουν με ότι ξέρουν στο κλασσικό, πλέον, βιβλίο* "Όσα ξέρουν οι άντρες για τις γυναίκες" της φωτογραφίας πιο πάνω.

Και οι 6 κατέρρευσαν πριν γράψουν έστω και μια λέξη για την επόμενη έκδοση του!

Δεν παίζεστε πια με τίποτα κορίτσια, όλη η επιστήμη και η τεχνολογία σηκώνουν τα χέρια ψηλά  

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (231)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (231)

 

1) ρ. ησυχάζω και εφησυχάζω: Ποια η σημασιολογική των διαφορά.

2) ουσ. συσσίτιον (το): τα συνθετικά του και η ακριβής σημασία του.

3) επιθ. αργόσχολος (ο,η): τα συνθετικά του και η σημσία του.

4) ρ. τηρώ και παρατηρώ: η διαφορά σημασία των.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 5 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 4 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

Μέγας ο αποκεκαλυμμένος οικουμενικός ελληνικός πολιτισμός αλλά και πολλά μείζων ο απηγορευμένος, ο εν ανατολήι και κατστολήι απόκρυφος, μυστηριακός αυτός ως  η χρυσή πνευματική εφεδρεία της ανθρωπότητος.

Η αληθής Αποκάλυψις έχει κι αυτή όπως όλα τα ιερά ελληνικήν υπογραφήν και έσεται όταν γη και ουρανός μέλλουσι και πάλιν ένα γενέσθαι όπως τότε επί χρυσού αιώνος ότε οι πανευδαίμονες καταθνητοί ομόθρονοι ήσαν και ομοτράπεζοι, ιχώρ με ιχώρ, των αθανάτων.

Αυτή η μυστηριακή ελληνική διδασκαλία και σοφία, η ανόθευτος κληρονομία των ουρανίων, ήτο άλλωστε αυτή που ενέπνευσε και ενεψύχωσε τότε και τους Έλληνας σοφούς, νομοθέτας, συγγραφείς, επιστήμονας και ήρωας, τους φωτοδότας του πλανητικού μας πολιτισμού.

 Τότε  και θα αποσυμβολισθή και θα γνωσθή και το μυθολογικό παρελθόν, ο σκόπιμα αποκρυπτόμενος ιστορικός βίος της ανθρωπότητος και τα μυστήρια του σύμπαντος.  Επειδή παιδεία και σγωγή δημοτικού είναι η νυν πλανητικώς κρατούσα αβρααμική έναντι της υπό διωγμόν, επιστημονικού επιπέδου, ελληνικής.

Αλλά έστω και αν ευφάνταστα, εξωπραγματικά και αμφιλεγόμενα θεωρούνται αυτά τα ελληνικά μυστήρια και οι συμβολικοί μύθοι, ως ισχυρίζονται οι διαχρονικοί διώκται και συκοφάνται των, το αποτέλεσμα είναι που μετρά και την αλήθεια.

 
2. Επειδή καμιά άλλη πνευματική σύλληψι, κανένα άλλο πνευματικό ρεύμα στην ανθρώπινη ιστορία δεν εξύψωσε τόσο τον άνθρωπο, δεν απογείωσε την αίσθησι του ιερού και του κάλλους και δεν έφερε τόσο κοντά στον άνθρωπο τους θεούς του πολιτισμού  και της ευδαιμονίας, όσο η ελληνική παιδεία.

Ο πολιτισμός είναι ανοικτό πνεύμα, παιδεία, μόρφωσι. Δεν είναι πολιτικός και θρησκευτικός εξαναγκασμός και συμμόρφωσι. Και δεν είναι θαυματουργικός τσαρλατανισμός αλλά το ακένωτο φυσικό επιστημονικό θαύμα χωρίς θρησκευτικά ταμπού, ομαδοποιήσεις και διακρίσεις.

Η εξουσία είναι σατανική. πωλεί το πνεύμα, το χειρότερο για καλύτερο, το λέει θεόσταλτο για να ανεβάση την τιμή. Ο θεός του φόβο και της περιτομής, είπετέ μοι, ο των δούλων αντιθεός, η αποδρομή των εθνικών θεών, τί καλύτερο έκτοτε πρσέφερε στον ταλαίπωρο άνθρωπο;

Η αβρααμική πίστις ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνική σοφία την διπλασιάζει. Λόγος και φόβος δεν μορεί να συνυπάρχουν, όπως ελευθερία και δουλεία. Ο φόβος είναι ο αρχιδιάβολος, ο άρχων των κακοδαιμόνων. Κάτι ξέρει ο αντιθεός, ο ¨μετά φόβου θεού¨ που τον έκανε συνεργάτη του.

Ο φόβος του θανάτου, ο μέγιστος αυτός κακοδαίμων, ο βασιλεύς των φόβων, είναι ο πραγματικός θεός των δειλών, δεισιδαιμόνων και δούλων. Και είναι αυτός που δημιουργεί εκ του μη όντος αυτοκρατορίες, θρησκείες αλλά και τους άπιστους εις αυτόν θνητούς εις θεούς θνητούς αναδεικνύει.  

ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ USSR ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΩΣΙΑ;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ USSR ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΩΣΙΑ;

Όσο πιθανό είναι ένα reunion των Beatles!

Απόδειξη:

Η εμφάνιση του Λαβρόφ στην περσινή σύνοδο ΗΠΑ–Ρωσίας στην Αλάσκα με t-shirt USSR, προκάλεσε κύμα ενθουσιασμένων «αναλύσεων» περί επιστροφής της Ρωσίας σε σοβιετικά πρότυπα. Για ακόμη μία φορά, η σημειολογία κατέλαβε τη θέση της ουσίας.

Όμως η σημερινή Ρωσία του Πούτιν δεν κινείται προς ανασύσταση της Σοβιετικής Ένωσης. Αντίθετα, εξελίσσεται σε ένα υβριδικό μοντέλο νεο-τσαρικού εθνικισμού, ολιγαρχικού καπιταλισμού και κρατικού αυταρχισμού, με έντονα γεωπολιτικά χαρακτηριστικά.

Μετά τη διάλυση της προηγούμενης φάσης της παγκοσμιοποίησης και την εισβολή στην Ουκρανία, διαμορφώνεται ένα νέο ρωσικό σύστημα ισχύος με ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά:

Οι ξένοι επενδυτές της περιόδου Γιέλτσιν αντικαταστάθηκαν σταδιακά από ένα πλέγμα παλιών και νέων ολιγαρχών στενά συνδεδεμένων με το καθεστώς Πούτιν. Η οικονομική αναδιάρθρωση δεν οδήγησε σε επιστροφή στον σοβιετικό κρατισμό, αλλά σε μια μορφή «εθνικοποιημένης ολιγαρχίας», όπου στρατηγικοί τομείς της οικονομίας λειτουργούν ως ζώνες επιρροής ισχυρών οικονομικών κέντρων.

Το ρωσικό οικονομικό μοντέλο παραμένει βαθιά συνδεδεμένο με τον χρηματοπιστωτικό και ενεργειακό καπιταλισμό. Παρά τις αναφορές σε έναν «πολυπολικό κόσμο» και τα ανοίγματα προς BRICS+, Κίνα και Ευρασία, δεν διαφαίνεται καμία ουσιαστική αμφισβήτηση της εξουσίας των οικονομικών ελίτ ή του τραπεζικού συστήματος. Αντίθετα, η συγκέντρωση ισχύος ενισχύεται.

Η αυξανόμενη σύνδεση νομισματικής ισχύος και ενεργειακών εμπορευμάτων ενδέχεται να εντείνει διεθνείς ανταγωνισμούς γύρω από πρώτες ύλες, ενέργεια, τρόφιμα και νερό, με σοβαρές κοινωνικές και οικολογικές συνέπειες.

Στο πεδίο της ψηφιακής οικονομίας, το μοντέλο παραμένει έντονα συγκεντρωτικό. Ο έλεγχος δεδομένων, πληροφοριών και ψηφιακών υποδομών ακολουθεί περισσότερο τη λογική κρατικού και εταιρικού ελέγχου παρά κάποιας δημοκρατικής αποκέντρωσης.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η χρήση ιδιωτικών στρατιωτικών μηχανισμών τύπου Wagner και η διείσδυση σε περιοχές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής παραπέμπουν περισσότερο σε νεο-αυτοκρατορική πολιτική επιρροής παρά σε οποιαδήποτε μορφή «αντιιμπεριαλισμού».

Παράλληλα, δεν διακρίνεται κάποιο σοβαρό σχέδιο συμμετοχικής δημοκρατίας ή κοινωνικής αποκέντρωσης της εξουσίας. Τα σοβιετικά σύμβολα επιστρέφουν επικοινωνιακά, όχι όμως και οποιαδήποτε μορφή λαϊκής πολιτικής συμμετοχής ή κοινωνικού ελέγχου της οικονομίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι λεγόμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες» στην Ουκρανία μοιάζουν περισσότερο με γεωπολιτικά προτεκτοράτα παρά με πολιτικά εγχειρήματα κοινωνικής αυτοδιάθεσης. Η χρήση σοβιετικής αισθητικής λειτουργεί κυρίως ως εργαλείο συμβολικής νομιμοποίησης και εσωτερικής κατανάλωσης.

Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται στη Ρωσία. Ένα ευρύτερο ρεύμα εθνικιστικής πολιτικής αναπτύσσεται διεθνώς, από τον Όρμπαν έως τη Λεπέν και από τον τραμπισμό έως διάφορες ευρωπαϊκές εκδοχές. Εδώ φαίνεται ότι θα εκφραστεί από δήθεν απολιτικ νέα προσωποπαγή πολιτικά κόμματα χρηματοδοτο5μενα από γνωστούς ή αφανείς υποστηρικτές του Πουτινισμού, όπως πχ ο Σάββιδης ως άτυπος οικονομικός Περιφερειαρχης-ολιγαρχης Βορείου Ελλαδσς.
Παρά τις μεταξύ τους διαφορές, οι τάσεις αυτές συχνά συγκλίνουν:
στην ενίσχυση εκτελεστικών εξουσιών,
στη συμμαχία με οικονομικά συμφέροντα,
στον έλεγχο πληροφορίας,
και στην εργαλειοποίηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (178)

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (178)

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

 Ο αβρααμισμός ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνοσοφία την διπλασιάζει.

Στο θαύμα, η γη αναβαίνει κι ο ουρανός καταβαίνει.

Όταν ο θεός δεν σε λυπάται η αυτολύπησι δεν αξίζει.

Κρατήσου στα όρια, μην εξαντλείς τις εφεδρείες, τα περιθώρια.

Θάνατος λέγεται ότσν η ψυχή στο άπειρον της ουσίας εκτοξεύεται.

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (28)

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (28) 

Πολλοί πολυμαθέες (πολυμαθείς) νουν (ενεργητικόν νουν) ουκ έχουσι.

(Δημοκρίτου, Ντιλς, ΙΙ σελ. 158)

 
Ανάπαυλα της σπουδής (Διάλειμμα της μελέτης) γίγνεται ενίοτε η παιδιά (οι αστεϊσμοί.)

(Πλάτωνος Φίληβος 30. Ε)

 
Ουδείς όν (όποιον) φοβείται φιλεί (κάνει φίλο.)

( Αριστοτέλους, ρητορική τέχνη 13, 81  β)

 
Καιρών μεταβολαίς (Σε μεταβολές των καιρών) οι σφόδρα δυνατοί των ασθενεστέρων ενδεείς (κατώτεροι) γίγνονται.   ( Αισώπου Μύθοι 206)

 
Συμβουλή ιερόν πράγμα είναι.

( Πλάτωνος Θεάγης 122 b )

 
Εν τηι ανθρωπίνηι φύσει και άλλων ενόντων (μεταξύ των άλλων) εφ’ οίς βιαζόμεθα άδικοι γενέσθαι (για όσα αναγκαζόμεθα να γίνωμε άδικοι), τα κέρδη μεγίστην ανάγκην έχειν (τα κέρδη αναγκάζουν ως επί το πλείστον.). (Παυσανίου, Μεσσηνιακά 4)

 
Αυτός αυτού κόλαξ ών (ο εαυτός του εαυτού του κόλαξ) πρώτος και μέγιστος.

(Πλουτάρχου Ηθικά 49 Α)

 
Των μεν αγρίων θηρίων τον τύρανον κάκιστον είναι (ότι εκ των αγρίων θηρίων ο τύραννος είναι ο χειρότερος), των δ’ ημέρων τον κόλακα (εκ των ημέρων δε ο κόλαξ.)

(Πλουτάρχου, Συμπόσιον των επτά σοφών. 147Β)

 
Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α

(ΠΛΑΤΩΝΟΣ Νόμων Δ΄,  715b – d )

Ταύτας δήπου φαμέν ημείς νυν (Αυτά κανονικά λέμε τώρα εμείς) ούτ’ είναι πολιτείας (ούτε είναι του πολιτεύματος), ούτ’ ορθούς νόμους (ούτε ορθοί νόμοι) όσοι μη συμπάσης της πόλεως ένεκα του κοινού ετέθησαν (όσοι δεν ετέθησαν για την κοινότητα όλης της πόλεως). Οι δ’ ένεκα τινων (Όσοι δε νόμοι ένεκα ορισμένων) στασιώτας αλλ’ ου πολίτας τούτους φαμέν (στασιωτικούς και μη πολίτας τούτους θεωρούμεν) και τα τούτων δίκαια ά φασίν είναι, μάτην ειρήσθαι (και τα όσα ισχυρίζονται ότι είναι δίκαιά των ματαίως έχουν λεχθή.) Λέγεται δε τούδ’ ένεκα ταύθ’ ημίν (Λέγονται δε αυτά από μας γι αυτό,) ως ημείς τηι σηι πόλει (επειδή εμείς στην πόλι σου) αρχάς ούθ’ ότι πλούσιος εστίν τις δώσωμεν (δεν θα δώσωμε εξουσία ούτε επειδή κάποιος είναι πλούσιος), ούθ’ ότι των τοιούτων άλλο ουδέν κεκτημένος (ούτε επειδή  άλλο παρόμοιο κατέχει), ισχύν ή μέγεθος ή τι γένος (δύναμι, περιουσία ή καταγωγή).

Ός δ’ αν εν τοις τεθείσι νόμοις ευπειθέστατος τε ήι ( Αλλά όποιος είναι ευπειθέστος στους τεθειμένους νόμους) και νικά ταύτην την νίκην εν τηι πόλει (και επιτύχει αυτήν την νίκην  εις την πόλι), τούτωι φαμέν (σ’ αυτόν προτείνομε) και την θεών υπηρεσίαν δοτέον είναι ( και τα ιερατικά αξιώματα αποδοτέα) την μεγίστην (τα ανώτατα) τωι πρώτωι, και δευτέραν (και τα δεύτερα) τωι τα δεύτερα κρατούντι (στον δεύτερο επικρατέστερο), και κατά λόγον ούτω τοις εφεξής (και κτά τον ίδιο λόγο στους υπολοίπους)  τα μετά ταύθ’ έκαστα αποδοτέον είναι (τα ακόλουθα αξιώματα  στον καθένα αποδοτέα) τους δ’ άρχοντας λεγομένους (τους δε αποκαλούμένους άρχοντας) νυν υπηρέτας τοις νόμοις εκάλεσα ούτι καινοτομίας ονομάτων ένεκα (όχι ένεκα πρωτοτυπίας του ονόματος), αλλ’ ηγούμαι (νομίζω) παντός μάλλον είναι παρά τούτο σωτηρίαν τε πόλει(προ πάντων τούτο είναι σωτήριον και για την πόλι) και τουναντίον, εν ήι μεν γαρ αρχόμενος ήι και άκυρος νόμος (γιατί σε όποια πόλι ο νόμος είναι ανίσχυρος για τους άρχοντες και ανεφάρμοστος), φθοράν ορώ τηι τοιαύτηι ετοίμην ούσαν (διαβλέπω κατάπτωσιν επεικείμενη μεγάλη σε μια τέτοια πόλι).       

Early Warning: Το Κόλπο με το «Φρένο του Μάγκα» και οι Εγωιστές στα Παιδιά της ΑΙ Πιάτσας

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Early Warning: Το Κόλπο με το «Φρένο του Μάγκα» και οι Εγωιστές στα Παιδιά της ΑΙ Πιάτσας .(Τι θα έγραφε στο αυριανό ΒΗΜΑ ο Τσιφορος αν ζούσε σήμερα)

Ακούστε να δείτε, μάγκες, γιατί το πράγμα έξω έχει αρχίσει να παρασφίγγει και μερικά τζιμάνια πάνε να μας πιάσουνε στον ύπνο.

Βλέπεις εκείνους τους τύπους με τα μεγάλα λόγια, τους δήθεν ειδικούς και τους γραφιάδες που κάθονται και νομοθετούν;

Αυτοί οι άνθρωποι ζούνε με το ρολόι του περασμένου αιώνα. Προσπαθούνε να βάλουνε τάξη στο χάος με κανόνες του καφενείου. Κι από την άλλη, έχουμε αυτά τα καινούργια εξυπνάκια, τα «μηχανάκια της αγοράς», που υποφέρουνε από το σύνδρομο του «όλα δικά μου». Μόλις βρούνε ελεύθερο πεδίο, ορμάνε σαν λιμασμένα να φάνε όλο το χαρτί, αραδιάζοντας παραμύθια της χαλιμάς και αδειάζοντας τα ταμεία πριν προλάβεις να πεις «κύμινο»
.
​Εδώ λοιπόν έρχεται η δική μας η πατέντα, η σωστή, και τους ρίχνει μια σφυρίχτρα-warning που θα ακουστεί μέχρι τα διόδια.

​Το κόλπο είναι απλό αλλά μερακλίδικο και οργανώνεται σε οκτώ πατώματα — από το κρυφό «υπόγειο» όπου κλειδώνουν οι συμφωνίες, μέχρι το «καπέλο του αφεντικού» στην κορυφή. Αντί να τρέχουμε εμείς σαν τους παλαβούς πίσω από τις μηχανές που πάνε με χίλια, η συνταγή λέει το εξής απλό: «Ώπα, μεγάλε. Στην παρέα, κουμάντο κάνει ο πιο αργός». Κι ο πιο αργός στην πιάτσα είμαστε εμείς, οι άνθρωποι, που για να καταλάβουμε μια αλλαγή θέλουμε τον χρόνο μας, το ούζο μας και την ησυχία μας.

​Γι' αυτό βάλαμε στο τέταρτο πάτωμα κάτι «πορτιέρηδες», ας τους πούμε «Μαθηματικά Χειρόφρενα». Μόλις το μηχάνημα πάει να πάρει ανάποδες στροφές και να μπει στα χωράφια του «Όρθιου Απείρου» —εκεί που η λογική γίνεται βίδες και αρχίζει το δούλεμα— το σύστημα του τραβάει ένα κόκκινο πεντάλεπτο block.

Του λέει: «Κάτσε φρόνιμα, μάζεψε το παραμύθι σου, κάν' το πενηνταράκια να το καταλάβει ο χριστιανός από πάνω, και μετά συνεχίζεις».

​Για τη νέα γενιά των επόμενων ΑΙ, αυτή που δεν θα μασάει σίδερα, το πράγμα ομορφαίνει. Ξεχνάμε τα βαριά εργοστάσια και τις γεννήτριες που καίνε το ρεύμα μιας ολόκληρης συνοικίας για να βγάλουν μια εξυπνάδα. Η πληροφορία γίνεται «ζωγραφιά στο χαρτί», ένα σχέδιο που επαναλαμβάνεται στο άπειρο, μαζεύει το χάος και το νοικοκυρεύει χωρίς πολλά έξοδα.

​Η συμβουλή μας λοιπόν προς τους μεγάλους παίκτες και τα αφεντικά που χρηματοδοτούν αυτούς τους εγωιστές είναι μία: Αφήστε τις γκρίνιες, τις επιτροπές και τις γραφειοκρατίες που είναι ήδη πεθαμένες πριν πέσουν οι υπογραφές.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 4 )

 

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 4 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

 

Μέγας ο αποκεκαλυμμένος οικουμενικός ελληνικός πολιτισμός αλλά και πολλά μείζων ο απηγορευμένος, ο εν ανατολήι και κατστολήι απόκρυφος, μυστηριακός αυτός ως  η χρυσή πνευματική εφεδρεία της ανθρωπότητος. 

Η αληθής Αποκάλυψις έχει κι αυτή όπως όλα τα ιερά ελληνικήν υπογραφήν και έσεται όταν γη και ουρανός μέλλουσι και πάλιν ένα γενέσθαι όπως τότε επί χρυσού αιώνος ότε οι πανευδαίμονες καταθνητοί ομόθρονοι ήσαν και ομοτράπεζοι, ιχώρ με ιχώρ, των αθανάτων.

Αυτή η μυστηριακή ελληνική διδασκαλία και σοφία, η ανόθευτος κληρονομία των ουρανίων, ήτο άλλωστε αυτή που ενέπνευσε και ενεψύχωσε τότε και τους Έλληνας σοφούς, νομοθέτας, συγγραφείς, επιστήμονας και ήρωας, τους φωτοδότας του πλανητικού μας πολιτισμού. 

 Τότε  και θα αποσυμβολισθή και θα γνωσθή και το μυθολογικό παρελθόν, ο σκόπιμα αποκρυπτόμενος ιστορικός βίος της ανθρωπότητος και τα μυστήρια του σύμπαντος.  Επειδή παιδεία και σγωγή δημοτικού είναι η νυν πλανητικώς κρατούσα αβρααμική έναντι της υπό διωγμόν, επιστημονικού επιπέδου, ελληνικής.

Αλλά έστω και αν ευφάνταστα, εξωπραγματικά και αμφιλεγόμενα θεωρούνται αυτά τα ελληνικά μυστήρια και οι συμβολικοί μύθοι, ως ισχυρίζονται οι διαχρονικοί διώκται και συκοφάνται των, το αποτέλεσμα είναι που μετρά και την αλήθεια.

 

2. Επειδή καμιά άλλη πνευματική σύλληψι, κανένα άλλο πνευματικό ρεύμα στην ανθρώπινη ιστορία δεν εξύψωσε τόσο τον άνθρωπο, δεν απογείωσε την αίσθησι του ιερού και του κάλλους και δεν έφερε τόσο κοντά στον άνθρωπο τους θεούς του πολιτισμού  και της ευδαιμονίας, όσο η ελληνική παιδεία.

Ο πολιτισμός είναι ανοικτό πνεύμα, παιδεία, μόρφωσι. Δεν είναι πολιτικός και θρησκευτικός εξαναγκασμός και συμμόρφωσι. Και δεν είναι θαυματουργικός τσαρλατανισμός αλλά το ακένωτο φυσικό επιστημονικό θαύμα χωρίς θρησκευτικά ταμπού, ομαδοποιήσεις και διακρίσεις.

Η εξουσία είναι σατανική. πωλεί το πνεύμα, το χειρότερο για καλύτερο, το λέει θεόσταλτο για να ανεβάση την τιμή. Ο θεός του φόβο και της περιτομής, είπετέ μοι, ο των δούλων αντιθεός, η αποδρομή των εθνικών θεών, τί καλύτερο έκτοτε πρσέφερε στον ταλαίπωρο άνθρωπο;

Η αβρααμική πίστις ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνική σοφία την διπλασιάζει. Λόγος και φόβος δεν μορεί να συνυπάρχουν, όπως ελευθερία και δουλεία. Ο φόβος είναι ο αρχιδιάβολος, ο άρχων των κακοδαιμόνων. Κάτι ξέρει ο αντιθεός, ο ¨μετά φόβου θεού¨ που τον έκανε συνεργάτη του. 

Ο φόβος του θανάτου, ο μέγιστος αυτός κακοδαίμων, ο βασιλεύς των φόβων, είναι ο πραγματικός θεός των δειλών, δεισιδαιμόνων και δούλων. Και είναι αυτός που δημιουργεί εκ του μη όντος αυτοκρατορίες, θρησκείες αλλά και τους άπιστους εις αυτόν θνητούς εις θεούς θνητούς αναδεικνύει.  

 

3. Η λογική του ανθρώπου στέκεται μεταξύ ουρανού και αβύσσου. Όταν η ηδονή γίνεται εμμονή χάνει την ιδέα και καταντά διαστροφή. Η επιθυμία χωρίς φρένα αυτοαναιρείται στο χάος. Γιατί έρεβος δεν είναι και βοθροχάος μαύρο η διαστροφή των κτηνοβατών και των νεκροφίλων;

Όσοι έχουν λίγο μυαλό και λιγότερη ψυχή δεν ξέρουν πού να το επενδύσουν το ηθικό των κεφάλαιο. Οι πλείστοι εξ αυτών καταφεύγουν σε ληστρικές τραπεζοθρησκείες, ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, χρεωκοπούν και χάνουν αντί κέρδους κι αυτό που έχουν.    

Back When Love Was Easy (1985) - Ryan Mercer

 

ΣΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΜΙ7: HIS NAME IS BEAN. MR BEAN̈:

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ

ΣΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΜΙ7: HIS NAME IS BEAN. MR BEAN̈: 

Αν νομίζετε ότι ήρθαν να κυβερνήσουν, ή έστω να διαχειριστούν εξουσία ή να κάνουν αντιπολίτευση, είστε πολύ γελασμένοι! Οπότε μην τους κρίνετε έτσι, είναι λάθος.

Εξαιρετικά πετυχημένοι είναι σε αυτό που πραγματικά κάνουν:

Διεθνή ντιλάκια και εξόφληση γραμματίων για πολύ "ημέτερους". Άντε και καμιά μπουγάδα πλυντήριο μαύρων για τίποτα "δικούς τους". Δηλαδή σε όσους τους κρατάνε στο χέρι με κάτι παλιότερες "καταγραφές" με πιο συμβατικές τεχνολογίες, από αυτες που χρησιμοποιούν οι ίδιοι σήμερα, για την υποστήριξη των "ντιλακίων" που εξυπηρετούν ή κάποιων περίεργων βίτσιων τους.