Ποια Στενά και ποιά διόδια stupids?

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ποια Στενά και ποιά διόδια stupids?

H χθεσινή ανακοίνωση για ένα νέο κοίτασμα αερίου 9.670 τετραγωνικών χιλιομέτρων (περίπου όσο όλα τα κοιτάσματα των ΗΠΑ ή τα μισά των Καταρ-Ιραν στον Κόλπο!) εντός της Αιγυπτιακής ΑΟΖ, ανήκει στη ίδια γεωλογική λεκάνη με αυτήν που "ψάχνει" γιαβάς γιαβας η Shevron νότια της Κρήτης.  

Αρκεί, από μόνο του, για να καλύψει όλες της ενεργειακές ανάγκες της Δυτικής Ευρώπης για 20 χρόνια, στέλνοντας την ληστροσυμμαχία Τραμπ-Πούτιν στα αζήτητα, μαζί με όλα τα ληστρικά πιόνια τους (και τα λοιπά ζαβά) σε όλο τον πλανήτη. 

Όχι, η ιδέα να βάλουμε διόδια σε δραχμές στο Ρίο-Αντίριο ή στο Περαμα-Παλούκια δεν είναι καλή, αφού αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, ας πει κάποιος με τρόπο στον Παναή. Μόνο στον Ισθμό της Κορίνθου μπορούμε.. 

Ο Τραμπ κέρδισε μόνο 2 εβδομάδες!!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο Τραμπ κέρδισε μόνο 2 εβδομάδες για να αδειάσει ο Κόλπος από το 10% του παγκόσμιου στόλου που εγκλωβίστηκε εκεί, πριν επανέλθει για να καταλάβει 2-3 στρατηγικά νησιά στην είσοδο των Στενών του Ορμουζ και για να ολοκληρώσει την καταστροφή των βασικών υποδομών των αγωγών αερίου (αντλιοστάσια κλπ) στον Βορρά, που συνεχίζουν να τροφοδοτούν την Κίνα.

 

Μέχρι τότε, είναι ισχυρό το ενδεχόμενο να στρέψει τελικά την πολεμική του μηχανή, που συγκέντρωσε στην περιοχή, για την κατάληψη της Υεμένης, όπου προβλέπεται η εγκατάσταση 2.000.000 Γαζέων  (το σωστό και όχι Παλαιστίνιοι) . Επήλυδες δηλαδή. αλλοδαποι-ξενοφερτοι είναι στην περιοχή, για την υλοποίηση του εκεί real estate project του.

 

Η Υεμένη είναι εκτός της χθεσινής συμφωνίας "κατάπαυσης του πυρός" με το Ιράν, (ισχύει ακόμα η εκεχειρία που συμφώνησε με τις ΗΠΑ το 24 να μην επιτίθενται σε αμερικανικούς στόχους) ενώ το Ισραήλ μπορεί να συνεχίζει να επιχειρεί στον Νότιο Λίβανο, για να τον εκκαθαρίσει από την Χεζμπολάχ, λόγω της σε ισχύ συμφωνίας του με την Λιβανική κυβέρνηση από τον Νοέμβριο του 24!

 

Μέχρι τότε δεν έχει τίποτα ουσιαστικό στα χέρια του για να διαπραγματευτεί με τον Ξι στην συνάντησή τους στο Πεκίνο τον επόμενο μήνα.  

ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ ΤΩΝ ΒRICS+ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΜΠΙΚΑ TRICKS+ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ ΚΑΙ ΓΙΑΤΊ ΓΊΝΟΝΤΑΙ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ ΤΩΝ ΒRICS+ ΜΕ ΤΑ ΤΡΑΜΠΙΚΑ TRICKS+ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ ΚΑΙ ΓΙΑΤΊ ΓΊΝΟΝΤΑΙ 

Οι συντηρητικές μεταρρυθμίσεις των Ρεμπουμπλικάνων και του Τραμπ, πέραν των άλλων, καθαρίζονται από ένα πλέγμα πολιτικών αρμοδιότητας του εκεί Υπουργείου Δικαιοσύνης και, που για το θέμα αυτής της ανάρτησης, σχετίζονται με την 1η Προσθήκη (1st Ammendment) του Ομοσπονδιακού Συντάγματος των ΗΠΑ (Περί Ελευθερίας του Λόγου). Πολιτικές που τώρα προσπαθεί να επιβάλει μέσω του bullying των δασμών σε όσο μέρος του πλανήτη μπορεί ακόμα. Αυτές οι πολιτικές περιλαμβάνουν:

Τον περιορισμό των αρμοδιοτήτων και πόρων Ομοσπονδιακών Αρχών, όπως πχ το FBI, DEA κλπ με μεταφορά τους στους τοπικούς σερίφηδες και τις Πολιτειακές διωκτικές αρχές. (Η χαρά των καρτέλ ναρκωτικών και των κάθε λογής μαφιών trafficking, παράνομων όπλων κλπ είναι ήδη απερίγραπτη!).

Ενίσχυση, λέει, της Ελευθερίας του Λόγου με ένα Free Speach Act που υπέγραψε ήδη ο Τράμπ ως πρώτο του νομοσχέδιο το 25. Αυτό περιλαμβάνει νομοθετικές ρυθμίσεις που "θα απαγορεύουν κάθε λογοκρισία στα social media με εμπλοκή Ομοσπονδιακών Αρχών.

Ωραίο ακούγεται, έτσι? Κάτσε όμως να δεις τι φάκα είχε πιο κάτω από αυτό το "τυράκι".

Από όλα τα προκλητικά που είπε ο αντιπρόεδρος του Τραμπ JD Vance, στέλεχος και χρηματοδότης της ναζιστικής σέκτας New Reaction (NRx) των υπερπλουσίων τεχνοφεουδαρχών του SiliconValley, αξία πραγματική έχει μόνο η πίεση προς τους Ευρωπαίους να εγκαταλείψουν το νομοθετικό πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων των χρηστών του διαδικτύου για να κάνουν αντίστοιχα και την Ευρώπη ένα ψηφιακό χώρο του τύπου "μπάτε σκύλοι αλέστε..."

Σε πλήρη αντίθεση με το ολοκληρωμένο Κανονιστικό Πλαίσιο που ισχύει στην ΕΕ (Κανονισμός MICA για τα ψηφιακά πάγια, Data και Service Acts για τις εταιρείες του διαδικτύου, ΑΙ Act για τις τεχνολογίες Artificial Intelligence, GDBR για τα προσωπικά δεδομένα κλπ), στην Άγρια Δύση των ΗΠΑ, κάθε περιορισμός (δι αυτών) της ασυδοσίας των Bigtech του Διαδικτύου με Κανονιστικό Ρυθμίσεις θεωρείται κάτι σαν ....ακραίος κομμουνισμός. Ο λόγος:

Οι σοβαροί περιορισμοί που μπαίνουν στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη συστημάτων ΑΙ, από τους αλγορίθμους της οποίας αναμένουν οι ακροδεξιοί νεοφιλελέ τύπου Musk να καθορίζουν/ κυριαρχούν στις αγορές ως η νέα "αόρατη χείρα" ρύθμισης τους. Την αντικατάσταση δηλαδή του φαντασιακού μηχανισμού που στήριζε την προηγούμενη παγκοσμιοποίηση, που κατέρρευσε. Αλλά και των απαρχαιωμένων συστημάτων λήψης αποφάσεων σε εξωτερικά κέντρα τύπου στοές Ροδόσταυρων ή μαζώξεις εφοπλιστών, εκδοτών και λοιπών χορηγών αρχηγικών κομμάτων, παλαιών και νέων, που όλα αυτά δείχνουν να τα αγνοούν.

Αυτό το κανονιστικό τείχος προστασίας της ΕΕ λειτουργεί περισσότερο αποτρεπτικά σε τέτοιες επιδιώξεις από το "τείχος Ψηφιακής προστασίας" που έχει σηκώσει το Πεκίνο στην διείσδυση δυτικών μηχανών και bots συλλογής προσωπικών ή άλλων δεδομένων από το 2016, αφήνοντάς όμως εντός των τειχών να κάνουν το ίδιο τα κινεζικά αντίστοιχα.

Όλο αυτό το σκηνικό σύγκρουσης μεταφέρεται ήδη προς το γεωπολιτικό επίπεδό με παρεμβάσεις, όπως η τελευταία του Vance, που ουσιαστικά προσπαθούν να αναβιώσουν ένα remake του αφηγήματος περί "Πολέμου των Πολιτισμών" του Harrington, επί του οποίου δικαιολογήθηκαν οι αμερικανικές επεμβάσεις σε όλον τον πλανήτη την εποχή 1990-2021 της παγκόσμιας μονοκρατορίας τους.

Τα απόνερα από την διαχείριση της νέας αμερικανικής ήττας στην Ουκρανία και στα Στενά του Ορμούζ, που θα έχουν τις ίδιες συνέπειες με το αντίστοιχο φιάσκο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στο Σουεζ το 56, απαιτούν τώρα ένα κάποιο νέο αφήγημα για να συνεχιστεί η πολιτική επεμβάσεων του Λευκού Οίκου με μία νέα εκδοχή της Σύγκρουσης των Πολιτισμών. Τώρα αυτών νοούμενων ως ψηφιακών.

Και έτσι αποκρύπτεται έντεχνα στο που οδηγούν αυτές οι δηθενιές περί δημοκρατίας και αξιών:

Στην χαρά του κάθε πλυντηριάκια, που έτσι βρίσκει χώρο έκφρασης και δημιουργίας Τόσο από τον Musk, που ταλαιπωρείται στην ΕΕ με πρόστιμα επειδή το παρακάνει με την παράνομη υπερσυγκέντρωση προσωπικών δεδομένων μέσω του Χ, αλλά και του Donald Trump jr, πρωτότοκου του ημι-πλανητάρχη και διαχειριστή των εταιρειών του μπαμπά, που παραβιάζει ήδη τους κανονισμούς MICA της ΕΕ για τα ψηφιακά πάγια/ "κρυπτονομίσματά". Αυτά λειτουργούν όπως εκείνες οι Δήμητρες του Βαρουφάκη, που επίσης θα ήταν η χαρά του κάθε εγχώριου πλυντηριάκια, αν είχαν θεσμοθετηθεί ήδη.

ΓΙΑΤΙ ΣΙΓΑΣΑΝ ΟΙ ΧΟΥΘΙ;;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΓΙΑΤΙ ΣΙΓΑΣΑΝ ΟΙ ΧΟΥΘΙ;;

Τα δεδομένα:

Εκτός από τα Στενά του Ορμούζ που έχουν γίνει ο γεωπολιτικός- γεωοικονομικός διακόπτης ρύθμισης των τιμών των υδρογονανθράκων (δηλαδή των εσόδων των ΗΠΑ και τις Ρωσίας κυρίως), ένας δεύτερος υπάρχει στην δυτική πλευρά της Αραβικής χερσονήσου, στα Στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπαπ όπου διέρχεται το 15% της ενέργειας που κινεί σήμερα την Ευρώπη. Ο χειριστής του διακόπτη εκεί είναι οι Χουθι, το φιλοϊρανικό καθεστώς που ελέγχει την Υεμένη, που συνεχίζει να μαστίζεται από έναν εμφύλιο πόλεμο διαρκείας Βόρειας (φιλοϊρανικης) και Νότιας (φιλοαραβικής) που ξεκίνησε το 2014 επί των καταλοίπων της Βρετανικής αποικιοκρατίας στην περιοχή.

Δεύτερος παράγοντας, μικρότερης σημασίας, είναι και η δράση πειρατών- τοπικών φύλαρχων από τις ακτές της Σομαλίας και της Ερυθραίας, με τα έσοδα της πειρατείας τους να χρηματοδοτούν τις αντίστοιχες εμφύλιες συρράξεις που μαστίζουν όλο το Κέρας της Δυτικής Αφρικής.

Στα βρώμικα παιχνίδια που παίζονται και εκεί, εμπλέκονται τόσο η Τουρκία και η Ρωσία, που συντηρούν τα καθεστώτα στην Σομαλία και το Σουδάν, όσο και τα ΗΑΕ με το Ισραήλ (με την υποστήριξη της Ινδίας τελευταία), δημιουργώντας ένα καθεστώς ντόμινο που επηρεάζει και όλη την Υποσαχάρια και Βόρεια Αφρική μέχρι τον Ατλαντικό (το νεο-αποικιακό παιχνίδι της Τουρκίας και το κουβάρι των συγκρούσεων που επηρεάζουν την Αίγυπτο, αναλύθηκαν έγκαιρα ήδη από εδώ όπως στα *, ** και ***).

Η στάση "ουδετερότητας" στον τρέχοντα πόλεμο που κρατούν (μέχρι στιγμής) οι Χούθι και τα φιλοϊρανικά καθεστώτα του Ιράκ και του Πακιστάν (που είναι ήδη σε πόλεμο με το μουσουλμανικό Αφγανιστάν), έχει να κάνει με δύο νέους παράγοντες, που δεν υπήρχαν στην προηγούμενη πίστα των συγκρούσεων Ιραν+αντιπρόσωποι με τις ΗΠΑ-Ισραηλ πέρσι το καλοκαίρι:

Η επαναλειτουργία των αγωγών πετρελαίου και αερίου της Σαουδικής Αραβίας, που παρακάμπτουν τα ανατολικά και δυτικά Στενά της Αραβικής χερσονήσου (δες στον χάρτη πιο κάτω), ακυρώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες διακοπών των ενεργειακών ροών προς την Ευρώπη κυρίως.

Η αναγνώριση από το Ισραήλ της Σαμαλάνδης τον περασμένο Οκτώβριο, ενός νέου κρατιδίου πρώην αποικία των Άγγλων, που αποσχίστηκε από την πρώην αποικία των Ιταλών Σομαλία με χρηματοδότηση από τα ΗΑΕ.
Από εκεί ελέγχεται και η δράση των Χούθι αλλά και οι μεταναστευτικές ροές Αράβων μέσω των σκλαβοπάζαρων προσφύγων της Αφρικής προς την Ευρώπη.

Το νεο-αποικιακό αυτό σκηνικό- μπλεγμένο κουβάρι δυστυχώς δεν κόβεται με τις ουτοπικές "Πράσινες Μεταβάσεις" της ΕΕ για δύο κυρίως λόγους:

Τα ορυκτά που απαιτούν αυτές οι τεχνολογίες (που δεν μπορούν να διακόψουν ακόμα την εξάρτηση τους από κάποιο καύσιμο για να σταθεροποιούνται τα ηλεκτρικά δίκτυα) προέρχονται από την Αφρική ή την Κίνα.

Το διεθνές εμπόριο Ευρώπης-Ασίας εξαρτάται από τις αλυσίδες logistics που περνούν από το Σουέζ.

Η προσπάθεια της Κίνας και Ρωσίας να το παρακάμψουν με χερσαίες οδούς ή μέσω των νέων θαλάσσιων του Αρκτικού παγωμένου Ωκεανού, μεταφέρει απλώς τις γεωπολιτικές σύγκρουσης οριοθέτησης των ζωνών και των διαδρομών του τρέχοντα νομισματικού πολέμου βορειότερα, για το 8% των εμπορευμάτων και πρώτων υλών, που δεν κινούνται με πλοία.

Ο ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ ΡΟΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ ΩΣ ΟΡΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΊΟΥ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ ΡΟΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ ΩΣ ΟΡΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΊΟΥ 

Δεν χρειάζεται να έχεις βγάλει καμία Ανώτερα Σχολή Πολέμου για να "μαντέψεις" την επόμενη κίνηση του Τραμπ. Ο κοινός νους λέει:

 

Μια συγκέντρωση αμερικανικών μονάδων κρούσης για να καταλάβουν το εξαγωγικό hub του Ιράν, δεν έχει απολύτως κανένα νόημα αφού:

 

Το νησί Χαργκ βρίσκεται στο βάθος του Κόλπου, θέτοντας σε θανάσιμο κίνδυνο κάθε αποβατική αρμάδα που θα πρέπει να κινηθεί για να το καταλάβει. Κάθε επιχείρηση εκεί θα είναι αντιπερισπασμός για την κατάληψη νησιών από τα 7 που ελέγχει το Ιράν στην είσοδο του Κόλπου 

 

Δεν έχει κανένα στρατηγικό ενδιαφέρον για την Ουάσινγκτον η απαγόρευση των εξαγωγών ιρανικής ενέργειας αν καταλάβει αυτό το hub, αλλά ο έλεγχος της ροής ΟΛΗΣ της ενέργειας του Κόλπου, κυρίως προς τις διψασμένες αγορές της Ασίας. 

 

Τα νησιά των Στενών θα λειτουργούν ως "διακόπτης" της ροής της ενέργειας, διαμορφώνοντας έτσι τις παγκόσμιες τιμές. Άρα και το ποσοστό της εξαγωγής του πληθωρισμού των δολαρίων στις οικονομίες του πλανήτη, αφού τα περίφημα "διόδια" διέλευσης των τάνκερ θα εξαρτηθούν από το ποιος ελέγχει την είσοδο'-έξοδο τους και με το ποιό νόμισμα αγοράστηκαν τα φορτία. Το Ιράν δήλωσε ότι θέλει να κάνει κάτι αντίστοιχο δίνοντας Hormuz-pass για το κινεζικό γουάν, μια λάθος κίνηση που θα την πληρώσει ακριβά αν δεν καταφέρει να κρατήσει αυτά τα νησάκια.

 

Η μόνη δίκαιη λύση είναι να τεθούν τα Στενά του Ορμούζ και τα 7 νησιά τους (που ούτως ή άλλως η κυριαρχία τους αμφισβητείται μετά την παράνομη κατάληψη τους από το Ιράν το 1971) υπό τον έλεγχο διεθνούς δύναμης των Ηνωμένων Εθνών με επαρκή αντιβαλιστικά και ναρκαλιευτικά μέσα για την διασφάλισης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.

 

Και μετά ο κάθε κατεργάρης, είτε λέγεται Τραμπ είτε Πουτιν ή κάποιος αντιπρόσωπος τους, στον πάγκο του, μέχρι να βρεθεί άλλος τρόπος παραγωγής και διάθεσης του χρήματος, σπάζοντας κατ αρχάς τον κύκλο δημόσιο χρέος των ΗΠΑ-τιμη πετροδολαριου, που ισχύει μετά το κόλπο του Νίξον το 71 ως κάτι το φυσιολογικό.

H ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ, ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ BLACKROCK

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

H ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ, ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ BLACKROCK
(Ή τι κινεί στην πραγματικότητα τις αποφάσεις επί των πεδίων)

Η στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ και οι κίνδυνοι μπλοκαρίσματος των virtual pipes με τάνκερ από το Ιράν, είναι παλιά ιστορία.

Οι χώρες του Κόλπου, από την δεκαετία του 80, ανέπτυξαν πολλούς εναλλακτικούς δρόμους διοχέτευσης της ενέργειας από υδρογονάνθρακες προς τις διψασμένες αγορές της Ευρώπης και της Ασίας, όπως αποτυπώνονται στον πιο κάτω χάρτη. Με πιο πρόσφατη την κατασκευή ενός αγωγού αερίου (φυσικού αερίου τώρα, υδρογόνου κατά το 2050), ως μέρος του ενεργειακού δρόμου Ινδίας-ΕΕ που περιμένει να ολοκληρωθεί με ακόμα τα 180km που συνεχίζουν να απειλούνται από τους τοποτηρητές του Πουτιν και του Ιράν στην περιοχή της Παλαιστίνης.

Η συστηματική καταστροφή των αντίστοιχων υποδομών του Ιράν προς τα βόρεια και ανατολικά, που ήταν ο στρατηγικός στόχος των ακροδεξιών στην Ουάσιγκτον και το ΤελΑβιβ με τις γνωστές πράξεις εθνοκάθαρσης και τους πρόσφατους βομβαρδισμούς τους, συνδέεται και με τον ρόλο που παίζει η γνωστή Blackrock, η ναυαρχίδα του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος των ΗΠΑ, σε όλες τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή για τον έλεγχο των δικτύων friendlyshore των νομισματικών ζωνών που διαμορφώνονται τώρα, μετά την την σταδιακή κατάρρευση της παγκοσμιοποιησης στο διάστημα 2008-21.

Μετά την απεμπλοκή της Blackrock από τις αντίστοιχες ενεργειακές της επενδύσεις στην Ρωσία το 23, η προσοχή της στράφηκε προς τις υποδομές αγωγών μεταφοράς ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας, εξαγοράζοντας έναντι 11,5δισ το 49% από τα δικαιώματα επί αυτών των δικτύων της Σαουδαραβικής ARAMCO.

Αφού αμφιταλαντεύτηκε το 24 ανάμεσα στις ανεδαφικές και ανεπαρκείς (σε βάθος 20ετιας) ενεργειακές στρατηγικές και του Μπαιντεν και του Τραμπ, στράφηκε τελικά υπέρ του δεύτερου. Με την διατήρηση του ρόλου του διαχειριστή σε αυτά τα δίκτυα, έναντι της επιβολής των δικών της προδιαγραφών στην ψηφιακή νομισματική μεταρρύθμιση των ΗΠΑ, που αποφασίστηκε από τον Τραμπ αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ημιπλανητάρχη στον Λευκό Οίκο για δεύτερη φορά.

Έτσι, και μέχρι το 2027 που ολοκληρώνεται η πρώτη φάση απεξάρτησης των ΗΠΑ από το σύστημα δημόσια χρέη- πετροδολαριο δια κάποιων stablecoins, οι εξελίξεις όλων την θερμών συγκρούσεων επί των πεδίων γίνονται μόνο για να κερδηθεί χρόνος.

Μετά, ο νεοφιλελευθερισμός νο2 που λανσάρεται στην Δύση με ένα ψηφιακό δολάριο αντικρυσμένο μόνο με την χρηματιστηριακή αξία μετοχών εταιρειών από το χαρτοφυλάκιο της Blackrock, δεν θα στηρίζεται τόσο πολύ ούτε στην ενέργεια απο αυτά τα δίκτυα, αλλά στην αξία των εταιριών που έχουν εγγράψει στα πάγια τους επενδύσεις σε υποδομές και πηγές στρατηγικών commodities, όπως το νερό, κάποια μέταλλα και στα data centers .

Μέχρι τότε, ο Πουτιν θα έχει και αυτός τον χρόνο που χρειάζεται για να ολοκληρώσει τις υποδομές μεταφοράς ενέργειας προς την Ασία, που θέλει να συνεχίζει να κινείται επί των γνωστών συνταγών του νεοφιλελευθερισμού νο1 για τον έλεγχο του "οικονομικού Νότου" στον αγώνα δρόμου με την Δύση, επί μιας αποικιοκρατίας νο2 στην Αφρική και την Νότιο Αμερική.

Με την ΕΕ και το ευρώ στο καναβάτσο, λόγω των αντίστοιχων εμμονικών παλαιάς κοπής συνταγών των νεοφιλελέ νάνων ηγετών της και των ακροδεξιών πεμπτοφαλαγγιτών των Πουτιν και Τραμπ, που τις στηρίζουν, μένει ελεύθερο το πεδίο και στα δύο μέρη να "κάνουν παιχνίδι" χωρίς ουσιαστικό γεωπολιτικό αντίπαλο.

ΠΟΥ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΟΥ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΙΡΑΝ
(Ανάλυση επί του πεδίου)

Μια προσεκτική ανάλυση των αεροπορικών επιδρομών του Ιουνίου και του Μαρτίου από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ στο Ιράν δείχνει:

Την συστηματική καταστροφή των υποδομών επεξεργασίας και μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν (στον χάρτη) προς τα Βόρεια και Ανατολικά. Η αποκατάσταση αυτών των αγωγών και λοιπών υποδομών θα είναι και πολύχρονη και πολύ μεγάλου κόστους, διακόπτοντας έτσι για πολύ καιρό τον εφοδιασμό της Κίνας με ιρανικούς υδρογονάνθρακες, που προμηθεύεται βάσει της 20ετους συμφωνίας Πεκίνου-Τεχεράνης που ισχύει από το 2020. (Έγκαιρη πρόβλεψη όσων ήδη έγιναν, στο *)

Η επιλογή του Τραμπ να μην καταστρέψει και τις πετρελαϊκές υποδομές στο νησί Χαργκ ήταν μονόδρομος, αφού αυτό θα σηματοδοτούσε την εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου πάνω από τα 200$ την επόμενη Δευτέρα.

Έτσι οι επιχειρησιακοί στόχοι της Ουάσινγκτον περιορίζονται στον έλεγχο της ροής ενέργειας μέσω των virtual pipes των τανκερς στα Στενά του Ορμούζ, με επιλεκτικό έλεγχο των διελεύσεων από εκεί.

Στα στενά του Ορμούζ δεσπόζουν 8 επίπεδα νησιά-αβύθιστα αεροπλανοφόρα, τα δύο ακατοίκητα. 7 από αυτά έχουν περάσει από την δεκαετία του 70 στην κυριαρχία του Ιράν, με τα ΗΑΕ να συνεχίζουν να τα διεκδικούν φραστικά.

Η κατάληψη τους από την ταξιαρχία πεζοναυτών-ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ, που έχει σταλθεί στην περιοχή, θα είναι (στην θεωρία) σχετικά εύκολη με μια αεροαποβατική- αποβατική επιχείρηση, για να δοθεί η κυριαρχία τους στα ΗΑΕ. Και για να εγκατασταθούν μετά σε αυτά συστήματα επιτήρησης και άρνησης περιοχής σε πυραυλικά συστήματα ή drones του Ιράν, που μπορούν να εκτοξευθούν πλέον μόνο από την ενδοχώρα, μετά την καταστροφή των ναυστάθμων, του στόλου και των αεροπορικών υποδομών του Ιράν.

Όλοι οι επιτελείς των εμπλεκομένων αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά, όπως και τα αναμενόμενα κόστη σε ανθρώπινες ζωές εκατέρωθεν.
Απομένει η εφαρμογή των σχεδίων τους επί του πεδίου, με μονόδρομη επιλογή πλέον των στρατηγών της Τεχεράνης να καταστρέψουν και τις αντίστοιχες πετρελαϊκές και άλλες πολιτικές υποδομές των Αραβικών χωρών του Κόλπου ως αντίποινα (για εσωτερική κατανάλωση στήριξης του καθεστώτος), στρέφοντας τες έτσι τελεσίδικα προς την "Δύση".

Οι μεγάλοι κερδισμένοι από τέτοια σχέδια θα είναι ο Πούτιν, που μένει μόνος προμηθευτής των αγορών ενέργειας της Ασίας, και ο θείος Σαμ που ελπίζει να παίξει τον ίδιο ρόλο στις υπόλοιπες αγορές του πλανήτη, μπας και σωθεί έτσι το δολάριο του και η ισχύς του στην ζώνη που οριοθετείται έτσι.

Όλα τα υπόλοιπα είναι σκέτη φλυαρία για να κρυφτεί πίσω της ο παγκόσμιος νομισματικός πόλεμος, που βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2021, και οι παράνομες πράξεις των λαμογιων ένθεν κακείθεν που τον διεξάγουν καταργώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου.

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΧΤΥΠΉΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΧΤΥΠΉΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΜΠ ΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ

Τα δεδομένα:

O αγωγός φυσικού αερίου Ιράν-Τουρκμενιστάν εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου του 2010, συνδέοντας τη Ρωσία, το Ιράν και την Κίνα μέσω της Κεντρικής Ασίας.
Ο αγωγός Dauletabad- Sarakhs- Khangiran συνδέει από το 10 τη βόρεια περιοχή της Κασπίας του Ιράν με το τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου του Τουρκμενιστάν. Από τότε, 'ολο και περισσότερο το Ιράν στρέφεται προς την Κίνα και τη Ρωσία όχι μόνο ως αγοραστές του φυσικού αερίου του αλλά και ως κατασκευαστές αγωγών. Μετά τις κυρώσεις του Τραμπ στο Ιράν, δήθεν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, η Τεχεράνη απάντησε με μια 25ετη συμφωνία εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Κινα μέσω αυτού του αγωγού.

Έτσι, η Μόσχα και το Πεκίνο εισέβαλλαν στην τεράστια δεξαμενή ενέργειας της Κεντρικής Ασίας. Αντίθετα, η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν ολοκλήρωσαν το στάδιο της συζήτησης σε όσα αφορούν την κατασκευή αγωγών προς τη Δύση από αυτήν την περιοχή, το Ιράκ ή από τις χώρες του Κόλπου.

Ο αγωγός Τουρκμενιστάν-Ιράν, μήκους 182 χιλιομέτρων, ξεκινησε «σεμνά» με την άντληση 8 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm) φυσικού αερίου Τουρκμενιστάν, αλλά καλύπτει ήδη τις ενεργειακές απαιτήσεις της περιοχής της Κασπίας και της εσωτερικής αγοράς του Ιράν. Ωστόσο, η ετήσια χωρητικότητά του είναι 20 bcm, γεγονός που επιτρέπει στο Ιράν να εξάγει το δικό του φυσικό αέριο προς τα ανατολικά, ως την μοναδική διέξοδο δημιουργίας εσόδων για την οικονομία του, που υποφέρει από τις κυρώσεις του 18.

Ο αγωγός επεκτάθηκε μέσω του Τουρκμενιστάν μέχρι τη βόρεια όχθη της Κασπίας Θάλασσας και από εκεί συνδέεται με έναν υπό περάτωση αγωγό φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί αδιαλληπτα με φτηνή ενέργεια την Κίνα, ανεξάρτητα από την έκβαση του νομισματικού πολέμου ή τις κυρώσεις της Δύσης μέσω του ελέγχου που ασκεί μέσα το διατραπεζικο σύστημα SWIFT.

Η Ρωσία, το Ιράν και το Τουρκμενιστάν κατέχουν αντίστοιχα τα μεγαλύτερα, τα δεύτερα και τα τέταρτα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο και η Κίνα χρειάζεται πολλή ενέργεια και είναι διατεθειμένη να επενδύσει πολλά για να την αποκτήσει.

Ταυτόχρονα, η Μόσχα ήθελε να παραμείνει ο κύριος, αν όχι ο μοναδικός, προμηθευτής φυσικού αερίου μέσω αγωγών της Ευρώπης, σαμποτάροντας δια αντιπροσώπων καθε άλλη εναλλακτική πηγη. Όπως το αέριο της Αν. Μεσογείου ή της Λιβύης, τον αγωγό EastMed κλπ. Επομένως, ο κινεζικός ανταγωνισμός στην Κεντρική Ασία και την περιοχή της Κασπίας δεν είναι ο μοναδικός σημαντικός ερεθιστικός παράγοντας. Η Μόσχα στην πραγματικότητα είναι ήδη καλά εδραιωμένη στην περιοχή με τις δικές της εγκαταστάσεις και έχει αναπτύξει τους δικούς της δεσμούς με τις χώρες της περιοχής, που της επιτρέπουν τώρα να υλοποιήσει και το έργο δημιουργίας του αντι-δολλαριου των BRICS, η τιμή του οποίου θα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την χρηματιστηριακη τιμή του φυσικού αερίου. Έτσι, ήδη καμία μορφή ενέργειας δεν ρέει από την περιοχή προς την Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, η Μόσχα είχε προσέφερε μεχρι το 22 στο Τουρκμενιστάν καλύτερη τιμή από την Κίνα για το φυσικό αέριο της. Ετσι η Ρωσία βασίζονταν στο αέριο του Τουρκμενιστάν για τις εγχώριες ανάγκες της και εξηγαγε το δικό της αέριο στην Ευρώπη σε υψηλότερη τιμή. Φτηνότερα στην Γερμανία απ ότι στις άλλες χώρες της ΕΕ, για να μπορεί να μας κουνάει η Μέρκελ το δάχτυλο, κάνοντας παιχνίδια εξωτερικής πολιτικής με τον Ερντογάν και με τα εδώ μνημόνια.

Η συνολική κατάσταση περιπλέχτηκε πολύ από την επιθυμία της Τουρκίας να γίνει κόμβος για τη ροή ενέργειας προς την Ευρώπη. Για το λόγο αυτό, η τουρκική κυβέρνηση υποβάθμισε τον υπάρχοντα αγωγό μήκους 2.577 χιλιομέτρων που συνδέει την Ταμπρίζ στο βορειοδυτικό Ιράν με την Άγκυρα, ανατινάζοντας το 19 ένα τμήμα του, κατηγορώντας το ΡΚΚ! Ακόμα τον φτιάχνουν...

Αυτό το περίπλοκο πρότυπο σχέσεων άρχισε νσ σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής των ΗΠΑ έναντι του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της Κασπίας, αλλά και της εποχής της εξαγωγής του δικού της πληθωρισμού σε όλο τον πλανήτη μέσω του πετροδολαρίου. Αλλά με τον εμφύλιο στην Συρία, κατέρρευσαν και όλα τα δυτικά σχέδια για παράκαμψη τη Ρωσίας μέσω αγωγών από τον Κόλπο μέσω της Συρίας, που θα, κρατούσαν ταυτόχρονα και την Κίνα έξω και το Ιράν απομονωμένο.

Η Ρωσία προχώρησε μετά σε ενίσχυση των δεσμών της με το Αζερμπαϊτζάν, υπονομεύοντας περαιτέρω τις δυτικές προσπάθειες να δεσμεύσει το Μπακού ως προμηθευτή του αγωγού Nabucco, και "πουλώντας" (κυριολεκτικά) τους Αρμένιους, για να ανοίξει ο δρόμος και της Κασπίας για τον Ενεργειακό δρόμο Βορά-Νότου από το Ιράν μέχρι την Αγία Πετρούπολη.

Έχοντας επίγνωση ότι έχει λιγότερα χαρτιά να παίξει, η Γερμανία πίεζε για το ρωσικό South Stream και το North Stream, που θα προμηθεύουν με ρωσικο αέριο στη βόρεια και νότια Ευρώπη υπο τον απόλυτο έλεγχο της. Ανατινάχτηκε αμέσως ο NordStream2 μετά την έναρξη του Ουκρανικού από δυτικούς, οδηγώντας την Γερμανία στην σημερινή της ύφεση και στην βίαιη αποβιομηχάνιση της. Ο θείος Σαμ επωφελήθηκε διπλά αφού πούλησε ακριβά το δικό του αέριο σε μορφή LNG και προσέλκυσε σημαντικές ευρωπαϊκές βαριές βιομηχανίες να εγκατασταθούν υπό την ασφαλή ενεργειακή σκέπη του.

Λόγω της συμφωνίας φυσικού αερίου που υπέγραψε με το Ιράν, η Ρωσία μπορεί να ελπίζει σε βελτίωση της διαπραγματευτικής της θέσης και με την Κίνα και την Τουρκία καθώς και σε πρόσθετα ικανοποιητικά έσοδα, εφόσον καταφέρει να αυξήσει τις πωλήσεις της σε αποδεκτές τιμές. Εκτός από το Ιράν, ενδέχεται να στοχεύει τρεις ακόμη πιθανές αγορές: του Ομάν, του Πακιστάν και της Ινδίας.

Το Ομάν έχει πλεονάζουσα ικανότητα υγροποίησης αερίου και οι Ιρανοί θα ήθελαν αυτό να το εκμεταλλευτούν για να μπουν σοβαρά και στην αγορά του LNG. Αλλά για να το κάνουν αυτό, πρέπει να έχουν αρκετό φυσικό αέριο στην αρχή, ένα ζήτημα που μπορεί να λύσει η συμφωνία της με τη Ρωσία με το Ιράν. Θα πρέπει επίσης να βρουν τη χρηματοδότηση που απαιτείται για την απαιτούμενη σύνδεση φυσικού αερίου και να πείσουν τους Ομάνους να διακινδυνεύσουν να αναστατώσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όσο για το Πακιστάν, θα αρκεί η συνεργασία του Ιράν με τη Ρωσία για να πείσει το Ισλαμαμπάντ να ξεπεράσει τον φόβο του για τις αμερικανικές κυρώσεις και να εισάγει ιρανικό φυσικό αέριο – ή να ανταλλάξει ρωσικό φυσικό αέριο; Είναι όμως αδύνατο να είσαι σίγουρος το τι θα γίνει εκεί.

Η επιλογή που αφορά την Ινδία, μια χώρα με την οποία η Ρωσία έχει πολύ στενή και μακροχρόνια σχέση έγινε έτσι κρίσιμη. Το Νέο Δελχί μπορεί να ενδιαφέρεται για την εισαγωγή ιρανικού ή ρωσικού φυσικού αερίου, υπό την προϋπόθεση όμως ότι αυτό δεν θα έρχεται μέσω του Πακιστάν, πράγμα αδύνατο!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΟΙ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΑΜΙΛΙΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΆΤΙ ΤΣΑΡΚΕΣ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ (reloaded, με νεα updates)

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΟΙ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΑΜΙΛΙΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΆΤΙ ΤΣΑΡΚΕΣ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ (reloaded, με νεα updates)

Θα θυμάστε, ελπίζω, εκείνα τα 10 ονόματα ημετέρων και την περιουσία τους, όπως τις κατέγραψε το Forbes. Όλοι αυτοί εμφανίζουν τώρα έντονα σημάδια νευρικής κρίσης, ως αποτέλεσμα του πολύ μεγάλου ανακατέματος της παγκόσμιας τράπουλας ανάμεσα στους "Πουτινικούς" και τους "Τραμπικούς" και από τις καραμπόλες που ταράζουν τα ύδατα και στα δικά μας πέριξ.
Ξανασημείωνε ποιους/ες αφορά, και γιατί:

Μαρία Αγγελικούση με περιουσία 7,6 δισ. δολάρια.
Bασικός χορηγός του ΚυΜ, κάνει τα λεφτά της από τα φορτία LNG που κουβαλάει- εδώ λόγω των καθυστερήσεων εξόρυξης υδρογονανθράκων και των παλινωδιών στην εξωτερική και ενεργειακή πολιτική του σημερινού γκουβέρνου. Το bet της είναι "όλα στο μαύρο", με τον ΚυΜ να κάνει ότι κάνει ως business as usual.

Ευάγγελος Μαρινάκης, με περιουσία 4,9 δισ. δολάρια. Διακρίνεται στο άθλημα μεταφοράς λαθραίων υγρών καυσίμων από το Ιράν (το super tanker του Αχιλλέας συνεχίζει να κρατείται στις ΗΠΑ από το 21, παρά τις υποσχέσεις του ΚυΜ ότι θα μεσολαβούσε επί Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο για να του το γυρίσουν). Λίαν προσφάτως άλλαξε πολιτικό στρατόπεδο στηρίζοντας πλέον φανερά τον Ανδρουλάκη (και τα συγγενή θραύσματα του ΣΥΡΙΖΑ -που τώρα θα λέγονται ΓΥΡΙΣΑ), στην ποδοσφαιρική ναυμαχία του με τον Αλαφούζο. Που διακρίνεται κυρίως στο άθλημα λαθρεμπορίας Ρωσικού πετρελαίου αντίστοιχα, σε συνεργασία με κάτι άλλους που διακρίνονται και στο άθλημα ξεπλύματος μαύρων via Μάλτα, μέσω της πρώην Attica Bank. Το bet όλων αυτών ποντάρει στην συνέχεια των κυρώσεων προς το Ιράν, την Ινδία και την Ρωσία αφού "είναι πολλά τα λεφτά Άρη" από τότε που τελειώσαμε με το κάρβουνο.

Άννα Αγγελικούση, με περιουσία 2,5 δισ. δολάρια. Της ίδιας οικογένειας και πολιτικής συνομοταξίας με την πρώτη.

Κωνσταντίνος Μαρτίνος, με περιουσία 2,2 δισ. δολάρια, φιλοδοξεί να ξεπλύνει τα μαύρα του σε real estate projects. Όπως σε εκείνο με το δεύτερο Καζίνο, στο Μαρούσι, που θα το φτιάξει μαζί με τον Λασκαρίδη (αυτόν που δήλωσε ότι χέζει πρωθυπουργούς) και τον μπαμπά Κόκκαλη. Project που αργεί χαρακτηριστικά λόγω της Σαμαρικής πτέρυγας στο κυβερνών κόμμα, που τα έχει ποντάρει όλα σε ένα Καζίνο στο Ελληνικό, τρέχοντας τώρα πριν χτίσει κανένα δικό του ο Τραμπ στην Γάζα-Ριβιέρα και μείνουν οι εδώ με τις μάρκες στο χέρι.

Μαριάννα Λάτση, με περιουσία 2,1 δισ. δολάρια. Συνεχίζει, μέσω των αφορολόγητων family offices/funds της, να ενισχύει τα deals των προκατόχων της στο Ελληνικό, που στήθηκαν από τον Σαμαρά και την φράξια του ΛΑ.ΟΣ στην ΝΔ παλαιότερα. Και εδώ η αιχμή είναι ένα Καζίνο, ανταγωνιστικό του προηγούμενου, με το ίδιο πλάνο και αγωνίες. Κατά τα άλλα, καλό κορίτσι (όπως λέμε "καλά κρασιά"), όσο συνεχίζει να στηρίζει την φράξια του ΛΑ.ΟΣ. στην κυβέρνηση ΚυΜ.

Ανδρέας Μαρτίνος, με περιουσία 1,8 δισ. δολάρια, στο ίδιο party με τον ως άνω συνονόματο αδελφό του.

Αθανάσιος Μαρτίνος, με περιουσία 1,8 δισ. δολάρια, ομοίως με τον προλαλίσαντα και με τον άλλον, που έχει χεσμένο και τον ΚυΜ.

Ευάγγελος Μυτιληναίος, με περιουσία 1,3 δισ. δολάρια. Ο μόνος Έλληνας μη εφοπλιστής στην λίστα Forbes, κάνει λεφτά από τις δουλειές που άνοιξαν σε όλα τα Βαλκάνια τα busineses της "Πράσινης" Ανάπτυξης. Μέχρι πρότινος, και λόγω της ατζέντας Τραμπ, αμφιταλαντεύονταν (δια του εκδοτικού χώρου που ελέγχει άμεσα ή έμμεσα) ανάμεσά στον Τσίπρα και τον ΚυΜ. Πριν λίγους μήνες πήρε όμως ξεκάθαρη θέση υπέρ του δεύτερου, προλαμβάνοντας έτσι την εξομολόγηση της Μέρκελ στον Παπαχελά για τον Αλέξη, που έκανε τους πρώην Μενουμευρωπαίηδες να φρικάρουν. Κινείται σήμερα υπό το σλόγκαν "το ReArm χρειάζεται μέταλλα", αυτά που θέλει να πουλήσει στην γαλλογερμανική κοινοπραξία KNDS μέσω ενός εργοστασίου αρμάτων στον Βόλο (project Φιλοκτήτης λέγεται), ευελπιστώντας για την επιτυχία του στην στήριξη της Καραμανλικής πτέρυγας, υπό τον Δένδια, και από έναν βιοκλιματικό στέγαστρο που δώρισε στο Ελληνικό Πεντάγωνο. Οι συμφωνίες Τραμπ-Πουτιν και Τραμπ-ΕΕ για τους δασμούς τον αφήνουν όμως ξεκρέμαστο, αφού όλο το ReArm κατευθύνθηκε ήδη για εισαγωγές σιδηρικών μόνο από τους Αμερικάνους οπλάδες. Ποντάρει στο στέγαστρο.

Διαμαντής Διαμαντίδης, με περιουσία 1 δισ. δολάρια. Κλασσικός εφοπλιστής, που αποφάσισε να μπει και με μια μονάδα που θα κατασκευάσει στο Κιλκίς στην διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων. Ανήκει στο ίδιο club πολιτικών συμφερόντων με αυτά της Mytilineos Group.

Εκεί που γίνεται ο κακός χαμός είναι στα θραύσματα των κληρονόμων του ομίλου Βαρδινογιάννη ως διαφορετικές ιδεολογικές φράξιες με περιουσίες που, αθροιζόμενες, θα έπρεπε να τους τοποθετεί ψηλά στην πιο πάνω λίστα. Όμως τα διαφορετικά ντιλάκια των επιγόνων, (άλλοι με το Κατάρ και την Τουρκία, άλλοι με την Σ. Αραβία και άλλοι με τα μπλε υδρογόνα με τους μεν ή τους δε), έχουν δημιουργήσει ένα (σιωπηλό από τα ΜΜΕ που ελέγχουν) ενδοοικογενειακό πόλεμο. Αυτός εντάθηκε πέρσι, όταν ένας εκ των κληρονόμων πούλησε κρυφά από τους άλλους 59 τάνκερ του Ομίλου και τα έκανε lease-back εξαφανίζοντας τα cash! H εν λόγω αστάθεια μεταφέρθηκε και στο πολιτικό τους προσωπικό με μετακινήσεις ναυάρχων (πχ Αποστολακης) από θραύσμα σε θραύσμα και σε άλλες σχετικές καραμπόλες που πυροδοτούν come backs (μέχρι και ο Καμμένος αναστήθηκε τώρα ως ... συνομιλητής του Τραμπ, αναγκάζοντας και τον ναύαρχο Αποστολάκη να σκέφτεται να κάνει τώρα το νούμερο του στο ΠΑΣΟΚ). Αιγαίο Πέλαγος κατάσταση εν γένει...

Δικαίως δεν εμφανίζονται στην λίστα του Forbes μικρότεροι μπακαλιάροι- εφοπλιστές της πολιτικής μας σκηνής τύπου Ρέστης, Κούστας, Μελισσανίδης, Κοπελούζος, Σαββίδης κλπ, αφού αυτοί κυρίως κινούν τα νήματα (δια χορηγιών τους) σε μικρότερα κόμματα ή είναι μπροστινοί σε ντιλς των πιο πανω 10. Χορηγοί οι περισσότεροι από αυτή την ομοταξια εφοπλιστών κυρίως του ακροδεξιού χώρου των δήθεν αντισυστημικών, που ασχολούνται και με δουλειές της "πιο νύχτας". Αυτές που δεν τις καταγράφει το radar του Forbes.

Όλοι οι πιο πάνω, μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον με δασμούς, deals τρισ ενέργειας ανάμεσα στον Τραμπ και τον Πουτιν, με δασμούς τώρα και στα καράβια τους που δεν θα φέρουν την αστερρόεσα, με τα θραύσματα των αλυσίδων logistics που δημιουργεί ο Τραμπ επί της μετα-παγκοσμιοποίησης, αλλά και με τις συμφωνίες των τέκνων του Αβραάμ στην Μέση Ανατολή για κάτι χερσαίους δρόμους μεταφοράς ενέργειας, έχουν χάσει εν γένει τη μπάλα!

ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΏΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΊΝΕΙ ΤΗΝ ΤΎΧΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚυΜ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΧΕΡΣΑΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΏΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΊΝΕΙ ΤΗΝ ΤΎΧΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚυΜ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC) υπήρξε ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια γεωοικονομικής διασύνδεσης του 21ου αιώνα. Όταν ανακοινώθηκε στη Σύνοδο των G20 στο Νέο Δελχί τον Σεπτέμβριο του 2023, παρουσία του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, το όραμα ήταν σαφές: η ομαλοποίηση των αραβοϊσραηλινών σχέσεων θα μπορούσε να μετατραπεί σε μοχλό οικονομικής ενοποίησης και σταθερότητας εντός του πλαισίου της μετα-παγκοσμιοποίησης και του ανταγωνισμού με τους χερσαίους νέους "δρόμος του μεταξιού" OBRI της Κίνας (και συμπληρωματικά και τους Βορρά-Νότου Ιραν-Ρωσιας).

Η σύγκρουση της κυβέρνησης του Ισραήλ με την Χαμάς, έστειλαν αυτό το έργο στις ρωσικές καλένδες, αφήνοντας τις σχετικές επενδύσεις της Blackrock σε κάτι αγωγούς της Σαουδικής Αραβίας "στο χέρι" της. Και την Ινδία αμήχανη προς τα που θα κινηθεί τελικά.

Πρόσφατα προστέθηκε και ένας νέος παράγοντας: ο “Trump Route for International Peace and Prosperity (TRIPP)”, ένας εναλλακτικός διάδρομος που εγκαινιάστηκε το 2024 και που θα συνδέει ενεργειακά το Αζερμπαϊτζάν την Αρμενία και την Τουρκία, με αποκλειστικά δικαιώματα ανάπτυξης υπό αμερικανική εποπτεία. Το έργο αυτό, που φιλοδοξεί να στρέψει τα ενεργειακά αποθέματα του Καζακστάν και της Κασπίας προς την δύση, τοποθετεί την Τουρκία ως άμεσο αντίπαλο του IMEC. Και δυνητικά υπονομεύει τη συμμετοχή του Ισραήλ ως σοβαρού κόμβου της περιοχής για την διόδευση αερίου από τις χώρες του κόλπου. Και μάλιστα την ώρα που το Ισραήλ φαίνεται πολύ απασχολημένο με την εσωστρέφεια που γεννάει η πολιτική του Νετανιάχου, που "δεν υπάρχει" χωρίς την αντίστοιχη αντίπαλη της Χαμας.

Μέσα σε αυτό το ευρύτερο γεωοικονομικό πλαίσιο, που έχει πάντα ως στόχο τον έλεγχο της ενεργειακής επάρκειας της ΕΕ από την Ουάσιγκτον, έχουμε όμως και άλλες εξελίξεις:

Η Κύπρος, που φαίνεται ότι είναι πολύ πιο σοβαρό κράτος από το δικό μας, συμφώνησε χτες με τον Λίβανο στην οριοθέτηση των μεταξύ τους ΑΟΖ, που ακυρώνει τα σχέδια της Γαλάζιας Πατρίδας στα δυτικά και νότια της, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τον εφοδιασμό της ΕΕ και με το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σέρνεται μετά από 6 χρόνια παλινωδιών στην εξωτερική της πολιτική, ως ουραγός πάλι, σε μια 5μερη διάσκεψη (υπό τον Τραμπ) Ελλάδας, Κύπρου Τουρκίας, Αιγύπτου και Λιβύης για αντίστοιχες οριοθετήσεις των μεταξυ τους ΑΟΖ. Και πάντα σε σχέση με το "κουβάρι" των σχεδίων των χερσαίων αγωγών στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή η διάσκεψη φαίνεται ότι γίνεται με πρωτοβουλία της Άγκυρας, που προσπαθεί να καλύψει τώρα ότι μπορεί στην περιοχή, υπό την πίεση που ασκείται με την αναγνώριση ανεξαρτήτου Κουρδικού κράτους στα νότια της και από μια δίκη στο Μανχάταν κάποιας Halkbank, με υπόδικους μέλη της οικογένειας Ερντογάν και τον ίδιο. Με τον ΚυΜ αντίστοιχα να απειλείται με άμεση διακοπή χρηματοδότησης από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, λόγω των δικών του σκανδάλων.

Την τελική "γραμμή" για όσα μας αφορούν πιο άμεσα, θα την ξέρουμε μετά τις ανακοινώσεις που θα κάνει ο Αμερικανός υφυπουργός ενέργειας στο ενεργειακό διακυβερνητικό συνέδριο 21 κρατών PTEC στις 6/11 στην Αθήνα, παρουσία και της νέας μας πρεσβευτή-τοποτηρητή των συμφερόντων της οικογένειας Τραμπ στην περιοχή.