ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ,ΤΗΝ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ;;
(Μια ματιά στην γεωπολιτική δυναμική της αρχιτεκτονικής της νέας
μετα-παγκοσμιοποίησης, η "Μέση Γη" και άλλες διευθετήσεις πριν την
τελική αναμέτρηση στον νομισματικό πόλεμο)
Οι
περισσότεροι περιμένουν τώρα την μεταφορά των γεωπολιτικών εντάσεων
στην Κίτρινη Θάλασσα μετά το show Τραμπ για την Γάζα και την επικείμενη
οποία κατάληξη της Ουκρανικής κρίσης, (που, με επισπευδουσα τις ΗΠΑ το
22), ουσιαστικά έστειλε την Ρωσία στην γεωπολιτική σύνδεση των
συμφερόντων της με της Κίνας.
Αυτό
έλεγε το "προφανές" που δεν λαμβάνει υπόψη ΟΛΕΣ τις παραμέτρους του
γεωπολιτικού ντόμινο που μετασχηματίζει γρήγορα τον νέο κόσμο μ.Ν. (μετα
νεοφιλελευθερισμόύ ver1.0). Δηλαδή μετά την κατάρρευση της προηγούμενης
παγκοσμιοποίησης το 2021 (και με την βούλα των G7 στην σύνοδο τους στην
Κορνουάλη, ενόψει ενός "Πράσινου" νεοφιλελευθερισμόύ ver2.0).
Ένας
Τραμπ και η δεξιά κουστωδία του-σε ρόλο μάγου Gundalf, κλήθηκε να
σώσει ότι σώζεται στις ΗΠΑ κατά την δύση της καριέρας της ως ο
παγκόσμιος χωροφύλαξ των συμφερόντων των ελίτ της Δύσης από τις
ανερχόμενες αντίπαλες στην Ανατολή. Και ως μαθητευόμενος μάγος που
είναι, σκέφτηκε να καλέσει στην παρέα του τον Πούτιν, μπας και αυτός
εγκαταλείψει την συμμαχία του με την Κίνα, αυτή που του διασφαλίζει τα
προς το ζειν της Ρωσικής Οικονομίας από τις πωλήσεις των υδρογονανθράκων
της, πυροδοτώντας έναν πόλεμο δασμών που πυροβολεί το πόδι του θείου
Σαμ.
Αυτή η "διευθέτηση"-διόρθωση της προηγούμενης στρατηγικής, που απέτυχε, έχει τον ίδιο στόχο:
Τον έλεγχο της "Μέσης Γης".
Όχι
αυτής του Τόλκιν, αλλά μιας τεράστιας ζώνης πολυπληθών κρατών που
βρίσκονται ανατολικά των Ευφράτη-Τιγρη, το ανατολικό σύνορο του
"Πράσινου Καπιταλισμού" όπου κυριαρχεί ακόμα το δολάριο. Φτάνει μέχρι
τα ανατολικά σύνορα της Ινδίας, εκεί όπου ξεκινάει η ζώνη της μη ισχύος,
πλέον, του πράσινου χαρτονομίσματος.
Καθόλου
τυχαία λοιπόν η σειρά του ντόμινο των γεωπολιτικών εξελίξεων που
πυροδοτήθηκαν από τις πολύνεκρες φοιτητικές διαδηλώσεις στο Μπαγκλαντές,
που οδήγησαν στην πτώση της φιλοκινεζικης κυβέρνησης της χώρας και σε
μεγάλη αστάθεια όλη την γύρω περιοχή (Νεπάλ, Μυανμαρ, Ινδία, Πακιστάν
και Ιράν) και την δια αντιπροσώπων σύγκρουση Ισραηλ-Ιραν, που
πυροδοτήθηκε με μία σφαγή αμάχων σε ένα rave party στο Ισραήλ και
ολοκληρώθηκε με την αλλαγή καθεστώτος στην Συρία και την εγκαθίδρυση
ενός "κράτους μη κράτους" στην Γάζα υπό την κυριαρχία ενός ΔΣ
εκπροσώπων τού σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος των funds.
Επισπεύδων
μέχρι την τώρα σε αυτές τις "διευθετήσεις" ήταν ο Πούτιν. Αυτός, όπως
τώρα και ο Τραμπ, έχει ως στόχο την πρόσδεση στο άρμα τους της Ινδίας,
στρατηγικού αντιπάλου δέους της Κίνας.
Στόχος
του "παιγνίου": Ο έλεγχος της Αφρικής και δευτερευόντως και της Ν.
Αμερικής, που είναι οι χώροι επέκτασης της οικονομικής διείσδυσης της Κίνας επί του "Δρόμου του Μεταξιού" αλλά και οι βασικοί τροφοδότης όλου
του πλανήτη σε κρίσιμα μέταλλα.
Υπάρχει και προϊστορία όμως για όλα αυτά.
Από
την μία οι ισχυροί ιστορικοί δεσμοί της Ινδίας με την τότε Σοβιετική
Ένωση, από την εποχή του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Διατηρείται μέχρι
σήμερα με την Ινδία τον καλύτερο πελάτη των ρωσικών οπλικών συστημάτων
για να μπορεί να διατηρεί τις ισορροπίες με το εξοπλισμένο από τις ΗΠΑ
επίσης πυρηνικό Πακιστάν.
Από την
άλλη το κενό που αφήνει η εγκατάλειψη/ήττα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν
(αποφασίστηκε από τον Trump, υλοποιήθηκε από τον Biden) με αναπάντητο το
ερώτημα που αφορά ένα δίκτυο μεταφοράς φυσικού αερίου που διαπερνά όλο
το Αφγανιστάν και με τους αγωγούς Ιραν-Αγια Πετρούπολη μέσω του
Καύκασου. Το αέριο, σε αντίθεση με το πετρέλαιο, το στρατηγικό καύσιμο
του τέλους του προηγούμενου αιώνα, προϋποθέτει το ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΝΕΧΕΣ
για τον έλεγχο της ροής του.
Αυτός
ο αγωγός μέσω του Αφγανιστάν θα μεταφέρει τελικά ρωσικό αέριο προς την
Ινδία ή Ιρανικό αέριο προς την Κίνα με ακριβώς την αντίθετη ροή;;
Γνωστά
όμως όλα αυτά στα think tanks και τα λόμπι της Ουάσινγκτον, που με
μεγάλο ρεαλισμό (!) αποφάσισαν από το 18 την εγκατάλειψη του Αφγανιστάν
(και όλης της Κεντρικής Ασίας) στον έλεγχο της Μέκκας του Κόκκινου
Καπιταλισμού. Για να περιοριστούν στο τέλος οι ΗΠΑ
στα σύνορα της Ζώνης του "Πράσινου Καπιταλισμού", που ξεκινάει από την
Δυτική όχθη των Ευφράτη και Τίγρη, φτάνει στις Δυτικές ακτές της Τουρκίας στο Αιγαίο και κάπου θα οριοθετείται και στην Αφρική για τον
έλεγχο των πρώτων υλών της.
Η
έκβαση στο κατά που θα γύρει τελικά η Ινδία καθορίστηκε όμως από την
αντίδραση της τυχοδιωκτικής πολιτικής του Πουτιν στο Παλαιστινιακό (via
Χαμάς, Ιράν και Ερντογάν), που θέλει να διατηρήσει μόνο τα κεκτημένα
κέρδη από την ενεργειακή αγορά όσο το δυνατόν περισσότερο.





