ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨7 )
Για να ομιλήσης κάποτε με τους θεούς χρη ελευθερίαν, αλήθειαν και υγείαν ασφαλείς έχειν οδηγούς, Το ελληνικόν φως, είναι τόσο εκτυφλωτικά αληθινό ώστε για τους πολλούς εκ του σύνεγγυς μεν δεν αντέχεται, εκ δε του μακρόθεν απισύρει τον φθόνο και το μίσος.
Γιατί τόσο φθόνος και μίσος; Είναι γιατί έκλεψε όλη την δόξα του κόσμου. Και δεν απέμεινε για τους άλλους λαούς ει μη μια ετεροπροσδιοριστική, η άχαρη και ζοφερή, δόξα είτε της μιμήσεως είτε της κατεδαφίσεως και του γενοκτονικού διωγμού επί παντός ελληνικού κάρφους οφθαλμών.
Μόνο που ο μισών τα ελληνικά θα κάνοι το μεγαλύτερο κακό στον εαυτό του παραμένοντας αβέλτερος, καθυστερημένος και κακός αφού το πάθος του αυτό τον αποκλείει αυτόματα από τον ανώτερό του εαυτό και τον δρόμο που οδηγεί αποδεδειγμένα στην αλήθεια και τον ουρανό.
Και ίσως το δια του φόβου και της βίας κατασκευάζειν θεούς και θρησκείας να μην είναι τόσο δύσκολο, την αλήθειαν όμως αδύνατον. Ο ελληνικός γαρ λόγος είναι μια αλήθεια μυστηριακή που ποτέ δεν τελειώνει. Και προ της οποίας η βαρβαρότη0ς πάντα θα κολώνει.
Του ουρανού ολόγραμμα ο νους του ανθρώπου. Έθνος και πατρίς η ολύμπια γέφυρα που ισόθεα τον άνθρωπο καταξιώνει και απογειώνει. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι της αγάπης του θεού το ακριβότερο δώρο προς τον άνθρωπο, δώρο χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς κανένα δουλείας φόρο και φόβου όρο.
2. Ζωή αναπήρων και βάλε κάνουν οι στερούμενοι εθνικής, πολιτικής και θρησκευτικής παιδείας και αγωγής. Θεϊκά δε, ζώσι και πολιτεύονται όσοι τιμούν και αποκωδικοποιούν τα βακχικά μυστήρια της ελληνικής γλώσσης που καταλύουν τον φόβο του θανάτου.
Ουρανός αστροπληθής και γη πανδέγμων είναι τα χέρια του θεού. Ζωή και θάνατος είναι το ίδιο, ο φόβος είναι το μόνο που τα χωρίζει και τα ξεχωρίζει. Ο φόβος είναι το σκοτεινό καταφύγιο του κακού και μόνο η γνώσις κυνηγά και φωτίζει τα σκότη.
Οι παλαιοί άνθρωποι έζων κατά φύσιν γι αυτό και απλά, ελεύθερα και και ειρηνικά. Είχον αγνό, ανοικτό και γι αυτό ανεξίθρησκο πνεύμα. Εθεώρουν ότι όλαι αι θρησκείαι επίστευαν κατά βάθος τα ίδια περίπου πράγματα και ως προς τον άνθρωπο και ως προς την θεότητα.
Ότι οπως κάθε έθνος έχει την δική του γλώσσα και πολιτιστική παράδοσι το ίδιο συμβαίνει ως προς την θρησκεία. Εξ άλλου οι βαθείς μύσται των ήξεραν ότι όλαι αι αρχαίαι θρησκείαι των εθνών προέρχονται από μια κοινή, χαμένη στα βάθη του προϊστορικού χρόνου, κοινή αστρική καταγωγή και αφετηρία…
Ουδείς λόγος και νόημα λοιπόν να επιβάλουν την θρησκείαν των σε άλλα έθνη, πόσον μάλλον σε κατακτημένους υπ’ αυτών λαούς, αλλά ούτε και να μη υιοθετούν, παράλληλα για ποικιλία, και ξενόφερτες όπως ιδέες και θρησκείες.