ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΚΟΣ... ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΌΡΙΖΟ ΜΕΤΑ ΜΙΑ ΓΙΑΛΤΑ2
Υπάρχει
μια δημοφιλής αναπόδεικτη υπόθεση ότι ο πόλεμος, ή ακόμα και οι
αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, τονώνουν την οικονομία ενός κράτους.
Είναι
αλήθεια ότι όταν ένα κράτος πηγαίνει σε πόλεμο, η αύξηση των κρατικών
επενδύσεων σε βιομηχανίες που σχετίζονται με τον πόλεμο μπορεί να
οδηγήσει σε κάποια βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη. Ωστόσο, αυτά τα κέρδη
είναι βραχύβια, επηρεάζουν μόνο ορισμένες, συνήθως απομονωμένες,
βιομηχανίες («βιομηχανία συγκρούσεων», «κερδοσκόποι πολέμου») με
ελάχιστες θετικές επιπτώσεις στην υπόλοιπη οικονομία. Σε αυτή την φάση ωφελούνται περισσότερο κάποια Lockheed και μια Palantir κυρίως, και οι
δύο "μαγαζιά" υπό τον έλεγχο της πανταχού παρούσας Blackrock.
Μια
μελέτη έξι μεγάλων πολέμων των ΗΠΑ (Β 'Παγκόσμιος Πόλεμος, Πόλεμος της
Κορέας, Πόλεμος του Βιετνάμ, Ψυχρός Πόλεμος και πόλεμοι στο Αφγανιστάν
και το Ιράκ) διαπιστώνει ότι το κόστος του πολέμου επηρεάζει αρνητικά
την εθνική οικονομία των άμεσα εμπλεκόμενων κρατών, στους φόρους, στο
χρέος τους, τις θέσεις εργασίας, τις επενδύσεις και τον πληθωρισμό.
Τα βασικά ευρήματα δείχνουν ότι στους περισσότερους μέχρι τώρα πολέμους
το δημόσιο χρέος, ο πληθωρισμός και οι φορολογικοί συντελεστές
αυξάνονται, η κατανάλωση και οι επενδύσεις μειώνονται και οι
στρατιωτικές δαπάνες εκτοπίζουν τις πιο παραγωγικές κρατικές επενδύσεις
σε βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, την εκπαίδευση, τις υποδομές και το
κοινωνικό κράτος, επηρεάζοντας σοβαρά τους μακροπρόθεσμους ρυθμούς
οικονομικής ανάπτυξης.
Ενώ οι
στρατιωτικές δαπάνες μπορεί να προσφέρουν κάποιο βραχυπρόθεσμο
οικονομικό όφελος, μετά την έναρξη των μαχών και ειδικά μετά το τέλος
τους, οι ακούσιες συνέπειες των στρατιωτικών δαπανών στην οικονομία
είναι πάντα πολύ σοβαρές και πολυάριθμες. Αυτά τα ευρήματα (η τυπική
επιστημονική τους τεκμηρίωση στο ) συνοψίζονται στα εξής:
Σε
μια περίοδο 20 ετών, μια αύξηση 1% επί του ΑΕΠ στις στρατιωτικές
δαπάνες μειώνει την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας κατά 9% σωρρευτικά.
Οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες είναι ιδιαίτερα επιζήμιες για την οικονομική ανάπτυξη των πλουσιότερων χωρών.
Η
μορφή των σύγχρονων πολεμικών συγκρούσεων, όπως καταγράφτηκαν στα πεδία
της Ουκρανίας, της Αρμενίας-Αρτζμπαϊζαν, στο Ιράν και περί την
Παλαιστίνη, δημιουργούν όμως και νέα δεδομένα. Αυτά που δείχνουν ότι τα
αναμενόμενα αποτελέσματά τους μπορεί να είναι και πολύ χειρότερα από την
αναμενομενη ύφεση από την αύξηση των 3 μονάδων στο ΑΕΠ λόγω των rearm,
ως προς τις επιπτώσεις τους στις οικονομίες στο εγγύς μέλλον.
Η
αναμενόμενη συσσωρευμένη ύφεση 27% του ΑΕΠ της ΕΕ μέχρι το 2045, και
ανεξάρτητα από το αν ευοδωθούν ή όχι οι σχεδιασμοί του ιερατείου της για
μια "θερμή συγκρουσούλα" με την Ρωσία μέχρι το 2030 (μπας και σωθεί
έτσι πάλι το τραπεζικό σύστημα), οδηγούν την ΕΕ, μετά και τις ΗΠΑ, στα
"βράχια του Καστελόριζου" με μια επικού μεγέθους χρεοκοπία όλων των
χωρών της.![]()
Έχοντας
ήδη χάσει τον στόχο για "μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια"
των ιδρυτών της, λόγω της τελεσίδικης επέκτασής της Ασίας που σήμερα
φτάνει μέχρι και τα σύνορα της Λευκορωσίας με την Πολωνία, έχουμε μέχρι
τώρα την διχοτόμηση της Ουκρανιας και την Φιλανδοποίηση του δυτικού της
τμήματος ...στις ΗΠΑ. Αλλά και την αναζωπύρωση μιας αποικιοκρατίας νο2
στον Οικονομικό Νότο για τον έλεγχο των πρώτων υλών του από τις ΗΠΑ,
Ρωσία, Κίνα (με υπεργολάβο την Τουρκία), που αναμένεται να μεταφραστούν
σε όρους Ευρωπαϊκού ΑΕΠ με ακόμα χειρότερα αναμενόμενα αποτελέσματά
λόγω:
Της
εισαγωγής χαμηλού κόστους ρομποτικών οπλικών συστημάτων (drones κλπ),
που απαιτούν πολύ περισσότερα και πάρα πολύ ακριβότερα οπλικά συστήματα
για να αντιμετωπιστούν.
Την
αναγκαστική χρήση της Artificial Intelligence στα μεν και τα δε οπλικά
συστήματα, που απαιτεί τεράστια data centers και υπερυπολογιστές τύπου
ΔΑΙΔΑΛΟΣ και αντίστοιχα πολλά data centers. Αυτά, εκτός από τις
επιπτώσεις που έχουν στην ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας και νερού, κάνεις
δεν εγγυάται ότι τελικά, ως υποδομές, δεν θα στραφούν για την μεγαλύτερη
υποβάθμιση της δημοκρατίας δια της χειραγώγησης των πολιτών για "να
αποσβεστούν" με αυτή την dual-use μέθοδο οι σχετικές πολεμικές
επενδύσεις σε αυτά.
Της
μεταφοράς της κυρίας σύγκρουσης στον κυβερνοχώρο, το διάστημα και στα
υποθαλάσσια καλώδια, για την καταστροφή ή υποβάθμιση των υπολογιστικών
και τηλεπικοινωνιακών υποδομών του αντιπάλου. που έχουν καταστροφικές
επιπτώσεις στην οικονομία. Μια ημέρα χωρίς internet σε μια αναπτυγμένη
χώρα, δημιουργεί οικονομικές καταστροφές μεγαλύτερες από όσα χρεώνονται
στην κλιματική κρίση για έναν ολόκληρο χρόνο!
Έτσι,
η προσπάθειά μετατροπής της οικονομίας της ΕΕ σε πολεμική, σύμφωνα με
το στρατηγικό πλάνο ReArm της τρέχουσας διοίκησης του ιερατείου των
Βρυξελλών, με επενδύσεις 800δισ στον μη παραγωγικό τομέα της άμυνας της,
και η ιδιωτικοποίηση των πολέμων με την εμπλοκή και των hudge funds
στην χρηματοδότηση τους μέσω του προγράμματος SAFE, δεν προϊδεάζει
κάποιο ρόδινο μέλλον. Και η ΕΕ θα ακολουθήσει την ίδια καμπύλη
ανάπτυξης-ύφεσης της Ρωσίας και των ΗΠΑ, όπως αποτυπώθηκε ως "κέρδος"
στον αδικαιολόγητα μακρόσυρτο πόλεμο της Ουκρανίας.















