Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Σαουδική Αραβία, Συρία και η νέα οθωμανική εμπορική αυτοκρατορία του Ερντογάν.
(Άρθρο γνώμης σε μορφή γεωμετρικής κατασκευής)

Ανάλυση:
Καθώς το Ριάντ υπογράφει μια ιστορική συμφωνία σιδηροδρομικού διαδρόμου με την Άγκυρα και οι τουρκικές τράπεζες ετοιμάζονται να ανοίξουν σε όλη τη Συρία, οι εχθροί του Ισραήλ δεν είναι οι μόνοι που αναδιαμορφώνουν τη Συρία.

Ενώ η ισραηλινή αεροπορία αποσυναρμολογούσε την πυρηνική υποδομή του Ιράν και οι Ισραηλινές Άμυνες πολεμούσαν σε πολλαπλά μέτωπα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πέρασε τους ίδιους μήνες κάνοντας αυτό που κάνει καλύτερα: μετατρέποντας την περιφερειακή καταστροφή σε προσωπικό στρατηγικό κέρδος.

Την Τρίτη στο Ριάντ, ο Σαουδάραβας υπουργός Μεταφορών Σαλέχ Αλ-Τζάσερ και ο Τούρκος ομόλογός του υπέγραψαν ολοκληρωμένα μνημόνια κατανόησης για έναν νέο χερσαίο σιδηροδρομικό διάδρομο. Ο δηλωμένος στόχος είναι πρακτικός:

Παράκαμψη του σχεδόν κλειστού Στενού του Ορμούζ, μείωση του χρόνου διέλευσης φορτίου από τριάντα και πλέον ημέρες δια θαλάσσης σε λιγότερο από δύο εβδομάδες δια ξηράς και διάσωση των αλυσίδων εφοδιασμού του Κόλπου που έχουν στραγγαλιστεί από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν και η παράκαμψη και του παλιού checkpoint της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, του Σουέζ.

Έτσι διαμορφώνεται δυναμικά μια άλλη αρχιτεκτονική για την ευρύτερη Μέση Ανατολής Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία με τον άξονα Τουρκίας-Ιραν-Πακιστάν να παίζει τον ρόλο που είχε το Ισραήλ στην ίδια περιοχή στα προηγούμενα 70 χρόνια.

Ο διάδρομος εκτείνεται από την Κωνσταντινούπολη μέσω της Συρίας μετά την πτώση του Άσαντ, κατεβαίνοντας την Ιορδανία και καταλήγοντας στο υπάρχον σιδηροδρομικό δίκτυο της Σαουδικής Αραβίας στο συνοριακό πέρασμα Χαντίθα, με φιλοδοξίες να φτάσει τελικά στο Ομάν και τον Ινδικό Ωκεανό. Το εκτιμώμενο κόστος επένδυσης ανέρχεται σε περίπου πεντέμισι δισεκατομμύρια δολάρια, με την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομών να έχει ήδη δεσμεύσει 750 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή τουρκικών σιδηροδρομικών υποδομών κατά μήκος της διαδρομής.

Κάθε πόλη σε αυτόν τον χάρτη είναι σκόπιμη και καμία από αυτές δεν είναι ισραηλινή.

Τον Σεπτέμβριο του 2023, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης, γνωστό ως IMEC, στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Νέο Δελχί. Αυτός ο διάδρομος είχε σχεδιαστεί για να μεταφέρει εμπορεύματα από ινδικά λιμάνια μέσω των ΗΑΕ, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας και του Ισραήλ, και στη συνέχεια προς την Ευρώπη. Ήταν, μεταξύ άλλων, ένα έμμεσο στοίχημα ότι οι διασυνδέσεις του Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Αβραάμ μετέτρεπαν το εβραϊκό κράτος στον απαραίτητο εμπορικό κόμβο του εμπορίου της Μέσης Ανατολής.

Ο Ερντογάν ήταν έξαλλος. Η Τουρκία, η γεωγραφική γέφυρα μεταξύ Ασίας και Ευρώπης για αιώνες, είχε παρακαμφθεί εντελώς. Το είπε αυτό δυνατά και επανειλημμένα.

Η IMEC ως μονόδρομος πέθανε όμως τον Οκτώβριο του 2023 με την επίθεση της Χαμάς, που είχε τότε τις πλάτες και του Πουτιν, σε ένα rave party στο Ισραήλ. Δεν έχει ανακάμψει αυτό ακόμη. Ο διάδρομος Σαουδικής Αραβίας-Τουρκίας που ανακοινώθηκε αυτή την εβδομάδα είναι η άμεση αντικατάστασή του και ο Ερντογάν διακήρυξε αυτή τη φορά ότι η Τουρκία δεν είναι η χώρα που παραλείπεται. Δεν είναι απλώς πίσω από τον χάρτη. Είναι ο χάρτης, λέει.

Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική που έχει συγκροτήσει ο Ερντογάν αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από την Ιερουσαλήμ, επειδή έχει κατασκευαστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά την περίοδο που το Ισραήλ έχει καταναλωθεί από τον πόλεμο με τους  εχθρούς του.

Ξεκινήστε με τη Συρία, η οποία αποτελεί πλέον τη ραχοκοκαλιά του διαδρόμου. Η κυβέρνηση που υποστηρίζει ο Ερντογάν στη Δαμασκό προέκυψε από την Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, μια οργάνωση που η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν ως τρομοκρατική ομάδα. Ο Ερντογάν τους αποκαλεί απελευθερωτές. Έχει περάσει τους μήνες που ακολούθησαν την πτώση του Άσαντ τοποθετώντας την Τουρκία ως τον αναντικατάστατο οικονομικό προστάτη της Δαμασκού, με τουρκικές εταιρείες να λειτουργούν ήδη στο Χαλέπι, τουρκικές τράπεζες να προετοιμάζονται να ανοίξουν υποκαταστήματα σε όλη τη συριακή επικράτεια και έναν διμερή εμπορικό στόχο δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030.

Στη Σύνοδο Κορυφής Οικονομικών Πόλεων της Ανατολίας αυτή την εβδομάδα στο Γκαζιαντέπ, ακριβώς απέναντι από τα σύνορα με τη βόρεια Συρία, ο Τούρκος υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ ανακοίνωσε το επικείμενο άνοιγμα της σιδηροδρομικής διέλευσης Ισλαχιγιέ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, ενώ ο υπουργός Οικονομίας της Συρίας κάλεσε τους Τούρκους επενδυτές να αντιμετωπίσουν τη χώρα του όχι ως αγορά προς εκμετάλλευση, αλλά ως εταίρο προς κατασκευή.

Ο διάδρομος κωδικοποιεί αυτή την εξάρτηση μόνιμα. Κάθε εμπορευματικό τρένο που κάνει το ταξίδι από την Κωνσταντινούπολη προς τη Σαουδική Αραβία θα διασχίζει το Χαλέπι και τη Δαμασκό, πράγμα που σημαίνει ότι ολόκληρη η ευρασιατική χερσαία γέφυρα περνάει από έδαφος που ουσιαστικά αποτελεί οικονομικό προτεκτοράτο της Άγκυρας. Ο Ερντογάν έχει εξασφαλίσει μια σφαίρα επιρροής που εκτείνεται από τον Βόσπορο μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα, με μια ισλαμιστικά κυβερνώμενη Συρία ως επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά της.

Για το Ισραήλ, οι στρατηγικές επιπτώσεις επιδεινώνονται έτσι ραγδαία.

Ο νέος διάδρομος έχει σχεδιαστεί ρητά ως εναλλακτική λύση στις θαλάσσιες διαδρομές που διαταράσσονται από τη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν. Αλλά έχει επίσης σχεδιαστεί ρητά ως εναλλακτική λύση στην αρχιτεκτονική της IMEC που θα συνέδεε το εμπόριο του Κόλπου με τις ισραηλινές υποδομές διαμετακόμισης. Η Σαουδική Αραβία, η οποία πλησίαζε αργά προς τη δική της πιθανή συμφωνία με την Ιερουσαλήμ, τώρα υπέγραψε μια ιστορική συμφωνία εφοδιαστικής με την Τουρκία του Ερντογάν. Το μήνυμα από το Ριάντ δεν είναι εχθρικό προς το Ισραήλ. Αλλά δεν είναι ούτε καθησυχαστικό όσο παραμένει και στα εκεί παλάτια το δίλημμα:

Η Σαουδική Αραβία θα κάνει αναχαίτιση ή διανομή?

Το βασίλειο έχει δύο ακτές, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Αραβικό Κόλπο, γεγονός που το καθιστά φυσικό κόμβο logistics ανεξάρτητα από το ποιον διάδρομο υποστηρίζει. Με το Ισραήλ σε πόλεμο και την αμερικανική προσοχή να εκτείνεται σε πολλαπλά θέατρα, το Ριάντ έκανε μια ρεαλιστική επιλογή να κατασκευάσει την υποδομή που είναι διαθέσιμη και λειτουργική σήμερα.

Οι πραγματιστικές επιλογές στη Μέση Ανατολή έχουν έναν τρόπο να σκληραίνουν σε μόνιμες στρατηγικές ευθυγραμμίσεις. Τα δισεκατομμύρια που θα ρέουν μέσω του σιδηροδρομικού δικτύου της Τουρκίας, οι τουρκικές τράπεζες που θα λειτουργούν στη Δαμασκό και τα σαουδαραβικά εμπορεύματα που θα διασχίζουν τη σφαίρα επιρροής του Ερντογάν δεν είναι ουδέτερες οικονομικές συναλλαγές.

Είναι τα θεμέλια μιας πιθανής περιφερειακής τάξης της επόμενης δεκαετίας.
Υπάρχει ένα επίπεδο σκόπιμου ιστορικού θεάτρου σε όλα αυτά που ο Ερντογάν σκηνοθετεί συνειδητά. Ο νέος διάδρομος πλαισιώνεται από τους υποστηρικτές του ως αναβίωση του σιδηροδρόμου Χετζάζ, της γραμμής της οθωμανικής εποχής που εκτεινόταν από την Κωνσταντινούπολη στη Μεδίνα και τη Μέκκα από το 1908 και μετά, συνδέοντας την αυτοκρατορική πρωτεύουσα με τις ιερές πόλεις του Ισλάμ όταν η Κωνσταντινούπολη κυβερνούσε ακόμα τον αραβικό κόσμο.

Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, εν μέρει από την αραβική εξέγερση και εν μέρει από βρετανικά σαμποτάζ.
Για τον Ερντογάν, ο οποίος έχει αφιερώσει δύο δεκαετίες στην ανακατασκευή του οθωμανικού συμβολισμού με κάθε διαθέσιμη ευκαιρία, το πλαίσιο αυτό δεν αποτελεί τυχαίο μάρκετινγκ.

Η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να κατανοήσει τι σημαίνει αυτή η σταδιοποίηση με συγκεκριμένους όρους, αν ποτέ και αυτό ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής τύφλωσης που κυριαρχεί στην πολιτική του.

Μια Τουρκία που παρουσιάζεται ως ο φυσικός θεματοφύλακας της εφοδιαστικής που συνδέει τον Κόλπο με την Ευρώπη, που κυβερνά τη χερσαία γέφυρα μέσω του Χαλεπίου και της Δαμασκού, που ελέγχει τόσο τη διέλευση του Βοσπόρου όσο και τον κόμβο των Σαουδαράβων στα σύνορα, διαθέτει επιρροή στις περιφερειακές υποθέσεις που υπερβαίνει κατά πολύ τη χωρητικότητα των εμπορευμάτων και τα τέλη διέλευσης.

Ο Ερντογάν κατασκευάζει την υποδομή της κεντρικής θέσης της οθωμανικής εποχής στη Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο του Ιράν, και το κάνει με το εμπορικό βάρος της Σαουδικής Αραβίας, τη συριακή γη και το κενό που δημιουργήθηκε από τους απαραίτητους αλλά καταναλωτικούς πολέμους του Ισραήλ.

Τίποτα από αυτά δεν έχει φυσικά ολοκληρωθεί ακόμα. Οι τεχνικές μελέτες για τον πλήρη διάδρομο παραμένουν ημιτελείς. Η χρηματοδότηση έχει εξασφαλιστεί μόνο, από το Ριαντ, και αυτή εν μέρει. Και το ισραηλινό λόμπι συνεχίζει να είναι πανίσχυρο στην Ουάσιγκτον, και μάλιστα εν όψει εκλογών τον Νοέμβριο.

Ο κόμβος στο Ιράκ που θα καθιστούσε τον διάδρομο πραγματικά διηπειρωτικό είναι ακόμη θεωρητικός. Και η αξιόπιστη διέλευση εμπορευμάτων μέσω της μεταπολεμικής Συρίας θα απαιτήσει σταθερότητα την οποία η ισλαμιστική διακυβέρνηση στη Δαμασκό δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει.

Αλλά η κατεύθυνση είναι αδιαμφισβήτητη και ο ρυθμός επιταχύνεται. Ενώ το Ισραήλ επικεντρωνόταν στην καταστροφή των φυγοκεντρητών στο Φορντόου και στην υποβάθμιση του IRGC, ο Ερντογάν έθετε τα οικονομικά θεμέλια της επόμενης στρατηγικής εποχής της περιοχής. Η Σαουδική Αραβία και η Συρία είναι τώρα οι δίδυμοι πυλώνες της φιλοδοξίας του: ο ένας παρέχει εμπορικό προορισμό και οικονομικό βάρος, ο άλλος παρέχει γη και διέλευση.

Ο Ερντογάν δεν νίκησε το Ισραήλ. Απλώς περίμενε να ασχοληθεί το Ισραήλ και μετά άρχισε να χτίζει την αυτοκρατορία του ενώ κανείς δεν τον παρακολουθούσε. Το για ποιόν θα δουλεύει πραγματικά είναι και το μεγάλο ζητούμενο των επόμενων εβδομάδων μέχρι την επίσκεψη του Τραμπ στην Αθήνα.

Σύνθεση:

Έτσι, μπροστά στην νέα αρχιτεκτονική της περιοχής και με αναπάντητα πολλά ερωτήματα για το ποιοί είναι οι πραγματικοί παίκτες πίσω από αυτές τις θεαματικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, το μόνο που δείχνει ως ρεαλιστικό είναι ένας αναγκαίος συμβιβασμός.

Ο ελληνάκος κι ο ελληνόφωνος.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο ελληνάκος κι ο ελληνόφωνος. 

Αυτή είναι η εικόνα της Ελλάδας 2.0 που μεταξύ των άλλων μας περνάει κι ο "μπατριώτης" ευεργέτης του καρτέλ του ρεύματος, που πρωταγωνιστεί κι αυτός στο πακέτο των 24δις δανεικών, των εξοπλισμών για την προάσπιση της πατρίδας. Βεβαίως βεβαίως!

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η Γεωμετρία της Ισχύος: Από τα «Τρίγωνα του Κίσινγκερ στα «Τετράγωνα» των BRICS+ και της BlackRock.

Μπορεί να υπάρξει, λόγω της επιστροφής Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, μια παλινόρθωση της παγκοσμιοποίησης των «τρίγωνων του Κίσινγκερ», σε αντιδιαστολή με τα «τετράγωνα χωρίς όραμα» της περιόδου Μπάιντεν-BlackRock απέναντι στους BRICS+?
Αυτό είναι το ερώτημα αυτού του σεντονιού γνώμης που δικαιολογεί και το προηγούμενο early warning post με κάτι ιππότες.

Η Αρχιτεκτονική της Παλιάς Παγκοσμιοποίησης (1986-2021)

Η προηγούμενη διεθνής τάξη πραγμάτων, αυτή που συνηθίσαμε να αποκαλούμε νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, σφυρηλατήθηκε σταδιακά μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Με εφαλτήριο τις οικονομικές κατευθύνσεις που αποκρυσταλλώθηκαν στην Συναίνεση της Ουάσιγκτον (Washington Consensus) στα τέλη της δεκαετίας των τότε G5 το 86 και εδραιώθηκε ένα μοντέλο παγκόσμιου εμπορίου που εξυπηρετούσε την απόλυτη κυριαρχία του δολαρίου ως του κύριου αποθεματικού νομίσματος στις διεθνείς συναλλαγές.

Πάνω σε αυτή την οικονομική αρχιτεκτονική, ο Χένρι Κίσινγκερ είχε ήδη θεμελιώσει την περίφημη «πολιτική των τριγώνων», η οποία αποτέλεσε το κεντρικό δόγμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για μισό αιώνα.
Το δόγμα αυτό στηριζόταν σε ένα σύστημα ασφαλείας με πυρήνα τις ισχυρές δυτικές οικονομίες (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία).

Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώθηκε ένα πλήθος τριγωνικών εμπορικών και αμυντικών σχέσεων, όπου οι ΗΠΑ λειτουργούσαν πάντα ως ο «ισορροπιστής- εγγυητής» ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις. Πχ Ελλάδας Τουρκία. Το κεντρικό αυτό δόγμα συνοδευόταν από το αξίωμα του Κίσινγκερ: «Όποιος ελέγχει το χρήμα, ελέγχει τον κόσμο». Επί της ουσίας, επρόκειτο για τη συνέχεια της στρατηγικής του «διαίρει και βασίλευε» της βρετανικής αποικιοκρατίας, αλλά υπό νέα, αμερικανική διεύθυνση.
Αυτή η πολιτική της εξαναγκαστικής διπλωματίας, των τοπικών συγκρούσεων και των γεωπολιτικών παρεμβάσεων πέτυχε τον πρωταρχικό της στόχο: οδήγησε στην απομόνωση και τελικά στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την εποχή της απόλυτης μονοκρατορίας του δολαρίου και, μετά την περίοδο Ρήγκαν-Θάτσερ, για την ιδεολογική κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού.

Η Σταδιακή Διάβρωση και το Ορόσημο του 2021.

Η ανάσχεση αυτής της τάξης πραγμάτων ξεκίνησε ουσιαστικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία προκλήθηκε από το σκάσιμο της φούσκας των τοξικών ομολόγων. Η διαχείριση της κρίσης μέσω της διόγκωσης των κρατικών χρεών μετατόπισε τα κέρδη των ελίτ στην παραοικονομία των χρηματιστηριακών παιγνίων. Οι επενδυτές γύρισαν την πλάτη στην πραγματική οικονομία, στρεφόμενοι σε βραχύβιες τοποθετήσεις υψηλού ρίσκου μέσω του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος (shadow banking) και των επενδυτικών κεφαλαίων (funds).

Αυτό το μοντέλο εμφάνισε δομικές αρρυθμίες ήδη από το 2018, όταν ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ με την Κίνα και οι προστατευτικές του πολιτικές προκάλεσαν κρίση στην παγκόσμια προσφορά και ζήτηση — μια οικονομική επιβράδυνση που στη συνέχεια «κουκουλώθηκε» από την πανδημία του Covid-19. Η εξέλιξη αυτή έφερε στην επιφάνεια μια μεγάλη αλήθεια:

Η μετατόπιση της παραγωγής:
Ο κύριος όγκος της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής είχε ήδη μεταφερθεί στην Ασία (κυρίως στην Κίνα και την ανερχόμενη Ινδία), με τις ελίτ της Δύσης να περιορίζονται στα πολύ πιο κερδοφόρα παιχνίδια του καζινοκαπιταλισμού.
Το επίσημο τέλος αυτού του τύπου παγκοσμιοποίησης επισφραγίστηκε στη Σύνοδο των G7 στην Κορνουάλη το 2021. Εκεί αναγνωρίστηκε η ανάγκη μετάβασης σε μια νέα φάση (περιφερειοποίησης), η οποία λειτούργησε και ως το βαθύτερο υπόστρωμα για τον πόλεμο στην Ουκρανία — τη «μητέρα των συγκρούσεων» για την οριοθέτηση δύο διακριτών ζωνών εμπορίου: της «Ευρασίας» και της «Δύσης». Ας την λέμε φάση μετα-παγκοσμιοποιησης αυτή που βιώνουμε τώρα με τους πολέμους στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη και το Ιράν.

Η Αντίδραση των BRICS+ και η Απάντηση του Μπάιντεν.

Την ίδια στιγμή, ο υπόλοιπος πλανήτης άρχισε να οργανώνεται γύρω από νέες εμπορικές συμπράξεις με επίκεντρο την Κίνα, ενσωματώνοντας στρατηγικούς ενεργειακούς παίκτες όπως το Ιράν. Η διαδικασία αυτή κορυφώθηκε με τη δυναμική διεύρυνση των BRICS+ και την εκπεφρασμένη πρόθεσή τους στη Σύνοδο του Καζάν να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός εναλλακτικού νομισματοπιστωτικού συστήματος και ενός νέου συνθετικού αποθεματικού νομίσματος που θα αμφισβητήσει το δολαριακό κατεστημένο.

Ο Κίσινγκερ, διακρίνοντας τη γεωπολιτική διολίσθηση των ΗΠΑ λόγω της απομονωτικής τακτικής της πρώτης θητείας Τραμπ, είχε συμβουλεύσει τη μετέπειτα κυβέρνηση Μπάιντεν να επιδιώξει έναν συμβιβασμό με την Κίνα, ηγούμενη παράλληλα μιας προσπάθειας δημιουργίας ενός πολυπολικού κόσμου. Στόχος ήταν να κερδηθεί πολύτιμος χρόνος για το δολάριο μέσα από τη συμμετοχή των ΗΠΑ σε νέα, πολυμερή γεωμετρικά σχήματα («τετράγωνα»).
Έτσι ξεδιπλώθηκε η στρατηγική Μπάιντεν:

1. Αποχώρηση από το Αφγανιστάν: Εγκαταλείφθηκε μια κοστοβόρα παρουσία που δεν απέδιδε καρπούς, αφήνοντας την περιοχή στη σφαίρα επιρροής του Πεκίνου.

2. Το Μοντέλο της BlackRock:
Στην Κορνουάλη το 2021, θεσμικοί κολοσσοί όπως η BlackRock ανέλαβαν να σχεδιάσουν τον «νεοφιλελευθερισμό 2.0», βασισμένο στην Πράσινη Μετάβαση και την πλήρη ψηφιοποίηση του χρήματος.

3. Η Ρωσική Αντίδραση:
Το καθεστώς Πούτιν αισθάνθηκε ότι απειλείται άμεσα από αυτή την Πράσινη Μετάβαση, καθώς η σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα στερεί σε βάθος χρόνου από τη Ρωσία (και τις χώρες του OPEC) την κύρια πηγή εσόδων τους. Η εισβολή στην Ουκρανία και οι επακόλουθες κυρώσεις επιτάχυναν τη γεωπολιτική ρήξη, προκαλώντας σοβαρό ενεργειακό και πληθωριστικό κόστος στην Ευρώπη.
Αντί για μια ενιαία ασιατική σύμπραξη, ο κόσμος άρχισε να χωρίζεται ανάμεσα στους BRICS+ και σε αμερικανοκίνητα «τετράγωνα»:

Το QUAD: ΗΠΑ, Ινδία, Αυστραλία και Ιαπωνία, με στόχο την ανάσχεση της Κίνας στον Ινδο-Ειρηνικό.

Το I2U2: Ινδία, Ισραήλ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ΗΠΑ, ως μοχλός πίεσης προς τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και την Τουρκία για να μην προσδεθούν στο άρμα των BRICS+. Παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, το σχήμα αυτό δείχνει ότι το ελεγχόμενο ψηφιακό δολάριο δεν είναι ακόμη έτοιμο να επιβληθεί πλήρως.

Η Αναταραχή στη Λατινική Αμερική:
Ενώ η Βραζιλία ηγείται της προσπάθειας για περιφερειακή νομισματική ενοποίηση σε σύνδεση με τους BRICS+, η ξαφνική στροφή της Αργεντινής προς τη δολαριακή σφαίρα επιρροής ήρθε για να ανακόψει προσωρινά αυτή τη δυναμική.

Οι Τυφλές Πλευρές του Νέου Δόγματος
Αυτό το σύστημα πολυμερών συμμαχιών («τετραγώνων») αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα επειδή αγνοεί τις νέες αντικειμενικές πραγματικότητες:

Η Γεωγραφία του Φυσικού Αερίου:
Η μετάβαση στο φυσικό αέριο ως στρατηγικό μεταβατικό καύσιμο απαιτεί σταθερούς επίγειους και υποθαλάσσιους αγωγούς και κρίσιμους κόμβους ελέγχου, στοιχεία που δεν συμβαδίζουν με γεωγραφικά ασύνδετα πολιτικά σχήματα.

ΤΟ ΧΑΟΣ ΤΩΝ ΙΠΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ- Ή ΠΩΣ ΜΠΛΕΚΟΥΜΕ ΤΑ ΜΠΟΥΤΙΑ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ (Tsiforos style)

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ ΧΑΟΣ ΤΩΝ ΙΠΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ- Ή ΠΩΣ ΜΠΛΕΚΟΥΜΕ ΤΑ ΜΠΟΥΤΙΑ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ (Tsiforos style)

Λοιπόν, άκου να δεις πώς στήθηκε η δουλειά στην αυλή του Κάμελοτ.

Τότε που οι ιππότες δεν είχαν βρει ακόμα την e-Esperanto και η e-λιθιότητα πήγαινε σύννεφο, όπως μου τα μήνυσαν από το control του Πάνω Κόσμου ων τα πανθ' ορά. Το θέμα της ημερήσιας διάταξης ήταν οι Κανόνες της διακυβέρνησης του επόμενου internet, του web4, που μοιάζει με ιστό αράχνης.

​Γύρω από τη Στρογγυλή Τράπεζα κάθονταν οι «φωστήρες» της εποχής. Ο καθένας με το κουστούμι της επιστήμης του, να κοιτάνε ένα Blueprint για το Web4 και να καταλαβαίνουν όσα καταλαβαίνει η αγελάδα για το πλάνο του μετρό.

​— Ρε μάγκες, δεν βγαίνει το Node Capacity Invariant, φώναζε ο Σερ Λάνσελοτ ο Μαθηματικός, τραβώντας τα γένια του. Αν ο κόμβος φάει overload, το persistence diagram θα γίνει σαν τα μούτρα μας!

​— Τι λες, ρε χριστιανέ μου; πετάχτηκε ο Σερ Γκάγουέιν ο Οικονομολόγος. Εγώ κοιτάζω το MiCA-compliant Token. Αν δεν ρευστοποιήσουμε το cooperative surplus, το Ταμείο Κοινωνικής Απόδοσης θα πάει άκλαυτο. Ποιος χέστηκε για το τοπολογικό σου bottleneck;

​— Ώπα, χαλάρωσε τις στροφές σου, ρε έμπορα, ούρλιαζε ο Σερ Μπέντιβιρ ο Διεθνολόγος, χτυπώντας το σπαθί στο τραπέζι. Εδώ έχουμε τον Ψυχρό Πόλεμο των AI, όπως τα γράφει σήμερα μέχρι και η WallstreetJournal. Η Silicon Valley και το Πεκίνο μας έχουν στήσει καρτέρι στα Τρίγωνα του Κίσινγκερ κι εσείς μου μιλάτε για λογιστικά; Αν δεν ελέγξουμε το Web4 OSI stack, μας φάγανε λάχανο!

​Η Βαβέλ στο μεγαλείο της. Ο ένας μίλαγε για Hilbert χώρους, ο άλλος για πληθωρισμό, ο τρίτος για γεωπολιτικά γεράκια. Waste of valuable creative intuition time, που λένε και στο χωριό μου.

​Ο Βασιλιάς Αρθούρος, που καθόταν στην κεφαλή και έβλεπε τις χαμηλές πτήσεις των αναλυτών του, είχε αρχίσει να βγάζει καντήλες.

​— Σκάστε ρε! Ούτε ένας Περικλής δεν βρέθηκε να σας φτιάξει μια Συμπολιτεία της προκοπής, να ησυχάσουμε; φώναξε ο Αρθούρος.

​Τότε, ο Μέρλιν, που καθόταν στη γωνία και κάπνιζε το πίπα-tobacco του, χαμογέλασε με νόημα.

​— Μεγάλε, δεν φταίνε οι πιτσιρικάδες. Φταίει ότι δεν έχουν κοινή γλώσσα. Ο καθένας γκαρίζει στη διάλεκτο του.

​Ο Αρθούρος σηκώθηκε όρθιος, άπλωσε το χέρι και τράβηξε το Excalibur. Το σπαθί άστραψε, όχι γιατί ήταν κοφτερό, αλλά γιατί ήταν ο απόλυτος κόφτης της e-λιθιότητας.

​— Ακούστε δω, ξεφτέρια, είπε ο βασιλιάς, ακουμπώντας τη λάμα πάνω στο Blueprint. Το Excalibur έχει ενσωματωμένο βιολογικό κόφτη. Μόλις η ακαδημαϊκή σας αρβύλα ξεπεράσει τα 37 bits το δευτερόλεπτο, το σπαθί θα ρίχνει καμπάνα και θα σας πετάει έξω!

​— Και πώς θα συνεννοηθούμε, αφεντικό; ρώτησε ο Λάνσελοτ.

​— Με την e-speralto που είναι γραμμένη πάνω στη λάμα, ρε τούβλα! Από δω και πέρα, οι μαθηματικές εξισώσεις, τα γεωπολιτικά νταραβέρια και τα tokens θα μεταφράζονται αυτόματα σε έναν κοινό, καθολικό κώδικα. Όποιος πάει να κάνει focus από χαμηλά χωρίς να βλέπει ευρυγώνια, το Excalibur θα του κόβει το compute. Κομπρί ή θες να στο πω και κινέζικα?

​Οι ιππότες κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Η e-λιθιότητα μόλις είχε φάει το πρώτο της γερό χαστούκι. Το Web4 Blueprint άρχισε επιτέλους ναι βγάζει νόημα, κι ο Αρθούρος ξανακάθισε, σκεπτόμενος ότι αν είχε αυτό το σπαθί ο Περικλής όταν διοικούσε την Αθήνα και την Αθηναϊκή συμμαχία, τώρα ο πλανήτης θα ήταν άλλη πίστα.

ΤΕΛΙΚΌ ΣΚΟΡ ΠΟΛΕΜΙΚΏΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΕΛΙΚΌ ΣΚΟΡ ΠΟΛΕΜΙΚΏΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ:

Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία πληρώνουν οι "νικητές" ενός πολέμου πολεμικές αποζημιώσεις στους ηττημένους, όπως τώρα με τον Τραμπ και το Ιράν!

Αυτό είχε ξανασυμβεί μόνο σε περιπτώσεις τύπου "πόλεμος των Ρόουζ" όπου, ως γνωστόν, δεν υπάρχουν ποτέ ούτε νικητές ούτε ηττημένοι. 

Εκεί τις πολεμικές αποζημιώσεις τις πληρώνει πάντα όποιος/α αυτοανακηρύσσεται νικητής από κεκτημένη e-λιθιότητα. Στις μέρες μας αυτήν την κολλάει εύκολα πάντα κάποιος/α από την πολύ μεγάλη του αυτοεπιβεβαίωση από τους engagement αλγορίθμους του marketing κάποιας ΑΙ, που έχουν ως στόχο τους να σε κρατάνε χρονικά δέσμιο/α λέγοντας συνεχώς   

"Μα τι ωραία που τα λες χρυσό μου! Συνέχισε έτσι, το έχεις...

Και μην ακούς κανέναν. Ρώτα εμένα ότι θέλεις. "

 

Πυρηνικό το χτύπημα έτσι, αν και χωρίς πυρηνικά. Το πληρώνεις στα ψυχοφάρμακα.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ 24δις ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΚΙ ΑΠ ΤΗΝ ΆΛΛΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΌΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΟΣΜΟ ΑΠ ΤΙΣ ΕΔ!!!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Προφανώς πρόκειται για την μεγαλύτερη αλητεία του κώματος της ΝΔ απέναντι στο προσωπικό του ΠΝ κι η οποία μετρά 900 παραιτήσεις στην 7ετια Μητσοτάκη. Την μη χρέωση σίτισης στα Π.Πλοία για τα μόνιμα στελέχη, επέβαλε το ΠΑΣΟΚ, αρχές του 90. Γιατί πέραν όλων των άλλων, δεν υπάρχει δυνατότητα εναλλακτικής τροφής, η δε επιβάρυνση για τα στελέχη μεγάλη. 

Το φαγητό είναι κοινό για όλο το πλήρωμα. 150 παραιτήσεις σημειώθηκαν στο ΠΝ το 1ο 4μηνο του 2026. Κανένα κόμμα δεν έβλαψε τα στελέχη των ΕΔ απ την μεταπολήστευση, όσο το κώμα της ΝΔ!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ 24δις ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΚΙ ΑΠ ΤΗΝ ΆΛΛΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΌΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΟΣΜΟ ΑΠ ΤΙΣ ΕΔ!!! Τι δεν καταλαβαίνετε εσείς οι μπατριώτες που λιγώνεστε με τα ψώνια του Δένδια;

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (179)

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (179)

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Η επιθυμία θέλει να ταπεινώνει, η ελευθερία ν’ ανυψώνει.

Δεν είναι υποχώρησι αλλά προσαρμογή. Ούτε νίκη μήτε ήττα. τακτική.

Αν θες καλώς έχειν με τους ανθρώπους κράτα τους θεούς και την φαντασία σε απόστασι.

Όταν μετά βίας έχεις χρόνο του απολαύσαι μια φθηνή ζωή πόσο μάλλον μια πολυπράγμονος.

Όταν σε πιέζουν τα πράγματα, ωριμάζουν τα δράματα κι απογαλακτίζονται τα θαύματα.

Το Γεωπολιτικό Πόκερ της AI και το Ψηφιακό «Σουέζ» της Δύσης για μια virtual κηδεμονία .

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Το Γεωπολιτικό Πόκερ της AI και το Ψηφιακό «Σουέζ» της Δύσης για μια virtual κηδεμονία.

Η παγκόσμια σκακιστική σκακιέρα της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) παίζεται πλέον πάνω σε ένα τραπέζι του πόκερ. Βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο, με τις δύο όχθες του Ατλαντικού να ακολουθούν εκ διαμέτρου αντίθετες, αλλά εξίσου εγκλωβισμένες στρατηγικές.

Η σύγκριση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση αποκαλύπτει μια βαθιά φιλοσοφική ασυμμετρία: η μία πλευρά στοιχηματίζει στην απόλυτη ελευθερία της ισχύος, ενώ η άλλη στην προστασία των δικαιωμάτων και τη γραφειοκρατία.

​Από τη μία πλευρά, οι ΗΠΑ παίζουν ένα επιθετικό «all-in» βασισμένο στην ωμή επιχειρηματική και υπολογιστική ισχύ των κολοσσών της Silicon Valley.

Για την Ουάσιγκτον, η AI είναι το απόλυτο εργαλείο για τη διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας. Οι Αμερικανοί επενδυτές ρίχνουν δισεκατομμύρια δολάρια με τη λογική: «χτίζουμε πρώτα, κυριαρχούμε παγκοσμίως και αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες αργότερα», αδιαφορώντας για τις παρενέργειες στη δημοκρατία και την ενημέρωση.

​Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση πάσχει από ένα δομικό παράδοξο: ένα «κενό εξυπνάδας γεμάτο από κανονιστική αυταρέσκεια».

Οι Βρυξέλλες πιστεύουν λανθασμένα ότι η παραγωγή νόμων, όπως το AI Act, ισοδυναμεί με την παραγωγή τεχνολογικής ισχύος. Η ΕΕ συμπεριφέρεται σαν τον αρχιτέκτονα που σχεδιάζει την τέλεια, αντισεισμική πόλη στα χαρτιά, αλλά αρνείται να λερώσει τα χέρια του για να τη χτίσει. Έτσι, αναγκάζει τους πολίτες της να νοικιάζουν πανάκριβα, ετοιμόρροπα διαμερίσματα στις ψηφιακές παραγκουπόλεις των αμερικανικών Big Tech.

Αν η Ευρώπη* δεν επενδύσει σε δικά της αυτόνομα δίκτυα, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ΑΙ κλπ,, θα μετατραπεί οριστικά σε μια τεχνολογική αποικία —μια ήπειρος-μουσείο με τους καλύτερους νόμους, αλλά χωρίς κανένα δικό της δεδομένο.

​Την ίδια ώρα, οι νέες υπερδυνάμεις της Ανατολής κάθονται στο ίδιο τραπέζι παίζοντας διαρκώς «πάσο» ή «είμαι έξω» (I am out). Περιμένουν υπομονετικά να εξαντληθούν οι δύο δυτικοί αντίπαλοι στο μεταξύ τους γεωπολιτικό παιχνίδι τύπου Τέξας πόκερ, για να παίξουν στο τέλος τα δικά τους χαρτιά πάνω στην ίδια ακριβώς μπλόφα.

​Διότι η μεγάλη κρυμμένη αλήθεια είναι ότι όλα τα σημερινά συστήματα της AI είναι εγγενώς ανάπηρα λόγω της στοχαστικής τους αρχιτεκτονικής. Αδυνατούν να στηρίξουν οποιαδήποτε ουσιαστική ανθρώπινη εξέλιξη!

Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα μέσω ενός ριζικού paradigm shift —που ίσως γεννηθεί από κάποιο «άσημο» εργαστήριο παραγωγής νέων ιδεών—, το παιχνίδι είναι προδιαγεγραμμένο.

​Στο τέλος, όλες οι μεγάλες δυνάμεις που θα έχουν απομείνει στο τραπέζι δεν θα κρατούν τίποτα χειροπιαστό. Θα ανταλλάσσουν διαρκείς μπλόφες με αέρα κοπανιστό, μέχρι να εξαντληθούν και οι τελευταίες τους μάρκες (chips).

Και τότε, θα βρεθούμε όλοι μαζί στριμωγμένοι μέσα σε Κακά Στενά στενών σε μια κατάσταση ιστορικής ασφυξίας όπως εκείνη του Σουέζ παλιότερα ή του Ορμούζ σήμερα.

ΕΠΟΣ!!!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΕΠΟΣ!!!

Και κάπως έτσι.... ένα ματς που θα έπρεπε να ήταν γιορτή.....Έγινε τσίρκο Μεντράνο.Αυτές οι νοοτροπίες δεν ταιριάζουν στην πατρίδα του εφ αγωνίζεσθαι. 

Και όσο η αστυνομία κοιτούσε την Γιαδικιάρογλου που κοιτούσε την Παπασταύρου που μιλούσε με την Πετροβασίλη, τα δύο ανθρωποειδή μάλωναν μεταξύ τους.

The Last Honky Tonk In Bandera

ΜΙΑ ΣΎΝΟΜΙΛΙΑ ΠΆΝΩ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΑΝΟΙΓΜΈΝΑ ΚΑΒΟΥΚΙΑ

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΜΙΑ ΣΎΝΟΜΙΛΙΑ ΠΆΝΩ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΑΝΟΙΓΜΈΝΑ ΚΑΒΟΥΚΙΑ
(Ως Αναλυτής σχολιαζων τις τρέχουσες εξελίξεις από τα καυτά μέτωπα του πολέμου της τεχνολογίας ΗΠΑ-ΕΕ-Κινας εκεί έξω..)

"...Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη ‘’στιγμή’’, όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια...."

Και τότε και μόνο τότε:

"Παραλαλοῦσα κι ἔτρεχα
Ἔφτασα κι ἀποτύπωνα τὰ κύματα στὴν ἀκοὴ ἀπ᾿ τὴ γλώσσα
- Ἔ καβάκια μαῦρα, φώναζα, κι ἐσεῖς γαλάζια δέντρα τί ξέρετε ἀπὸ μένα;
- Θόη θόη θμός
- Ἔ; Τί;
- Ἀρίηω ἠθύμως θμὸς
- Δὲν ἄκουσα τί πράγμα;
- Θμὸς θμὸς ἄδυσος...."

Οπόταν...

"...Οπόταν, πραγματικά και η Θλίψις γίνεται Χάρις και η Χάρις Άγγελος… η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή Ευτυχία..."

...ως αναγκαία και ικανή συνθήκη για να την ανοίξει!

(Ο Μικρός Ναυτίλος εντός Του Φωτόδεντρου και μιας δέκατης τέταρτης Ὀμορφιάς
του Οδυσσέα Ελύτη)

Όπερ έδει δείξαι τι πρέπει να κάνουμε!

"Όσα ξέρουν οι άντρες για τις γυναίκες"

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Έβαλα 6 διαφορετικές ΑΙ με τα πιο εξελιγμένα μοντέλα τους, να συμπληρώσουν με ότι ξέρουν στο κλασσικό, πλέον, βιβλίο* "Όσα ξέρουν οι άντρες για τις γυναίκες" της φωτογραφίας πιο πάνω.

Και οι 6 κατέρρευσαν πριν γράψουν έστω και μια λέξη για την επόμενη έκδοση του!

Δεν παίζεστε πια με τίποτα κορίτσια, όλη η επιστήμη και η τεχνολογία σηκώνουν τα χέρια ψηλά  

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (231)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (231)

 

1) ρ. ησυχάζω και εφησυχάζω: Ποια η σημασιολογική των διαφορά.

2) ουσ. συσσίτιον (το): τα συνθετικά του και η ακριβής σημασία του.

3) επιθ. αργόσχολος (ο,η): τα συνθετικά του και η σημσία του.

4) ρ. τηρώ και παρατηρώ: η διαφορά σημασία των.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 5 )

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 4 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

Μέγας ο αποκεκαλυμμένος οικουμενικός ελληνικός πολιτισμός αλλά και πολλά μείζων ο απηγορευμένος, ο εν ανατολήι και κατστολήι απόκρυφος, μυστηριακός αυτός ως  η χρυσή πνευματική εφεδρεία της ανθρωπότητος.

Η αληθής Αποκάλυψις έχει κι αυτή όπως όλα τα ιερά ελληνικήν υπογραφήν και έσεται όταν γη και ουρανός μέλλουσι και πάλιν ένα γενέσθαι όπως τότε επί χρυσού αιώνος ότε οι πανευδαίμονες καταθνητοί ομόθρονοι ήσαν και ομοτράπεζοι, ιχώρ με ιχώρ, των αθανάτων.

Αυτή η μυστηριακή ελληνική διδασκαλία και σοφία, η ανόθευτος κληρονομία των ουρανίων, ήτο άλλωστε αυτή που ενέπνευσε και ενεψύχωσε τότε και τους Έλληνας σοφούς, νομοθέτας, συγγραφείς, επιστήμονας και ήρωας, τους φωτοδότας του πλανητικού μας πολιτισμού.

 Τότε  και θα αποσυμβολισθή και θα γνωσθή και το μυθολογικό παρελθόν, ο σκόπιμα αποκρυπτόμενος ιστορικός βίος της ανθρωπότητος και τα μυστήρια του σύμπαντος.  Επειδή παιδεία και σγωγή δημοτικού είναι η νυν πλανητικώς κρατούσα αβρααμική έναντι της υπό διωγμόν, επιστημονικού επιπέδου, ελληνικής.

Αλλά έστω και αν ευφάνταστα, εξωπραγματικά και αμφιλεγόμενα θεωρούνται αυτά τα ελληνικά μυστήρια και οι συμβολικοί μύθοι, ως ισχυρίζονται οι διαχρονικοί διώκται και συκοφάνται των, το αποτέλεσμα είναι που μετρά και την αλήθεια.

 
2. Επειδή καμιά άλλη πνευματική σύλληψι, κανένα άλλο πνευματικό ρεύμα στην ανθρώπινη ιστορία δεν εξύψωσε τόσο τον άνθρωπο, δεν απογείωσε την αίσθησι του ιερού και του κάλλους και δεν έφερε τόσο κοντά στον άνθρωπο τους θεούς του πολιτισμού  και της ευδαιμονίας, όσο η ελληνική παιδεία.

Ο πολιτισμός είναι ανοικτό πνεύμα, παιδεία, μόρφωσι. Δεν είναι πολιτικός και θρησκευτικός εξαναγκασμός και συμμόρφωσι. Και δεν είναι θαυματουργικός τσαρλατανισμός αλλά το ακένωτο φυσικό επιστημονικό θαύμα χωρίς θρησκευτικά ταμπού, ομαδοποιήσεις και διακρίσεις.

Η εξουσία είναι σατανική. πωλεί το πνεύμα, το χειρότερο για καλύτερο, το λέει θεόσταλτο για να ανεβάση την τιμή. Ο θεός του φόβο και της περιτομής, είπετέ μοι, ο των δούλων αντιθεός, η αποδρομή των εθνικών θεών, τί καλύτερο έκτοτε πρσέφερε στον ταλαίπωρο άνθρωπο;

Η αβρααμική πίστις ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνική σοφία την διπλασιάζει. Λόγος και φόβος δεν μορεί να συνυπάρχουν, όπως ελευθερία και δουλεία. Ο φόβος είναι ο αρχιδιάβολος, ο άρχων των κακοδαιμόνων. Κάτι ξέρει ο αντιθεός, ο ¨μετά φόβου θεού¨ που τον έκανε συνεργάτη του.

Ο φόβος του θανάτου, ο μέγιστος αυτός κακοδαίμων, ο βασιλεύς των φόβων, είναι ο πραγματικός θεός των δειλών, δεισιδαιμόνων και δούλων. Και είναι αυτός που δημιουργεί εκ του μη όντος αυτοκρατορίες, θρησκείες αλλά και τους άπιστους εις αυτόν θνητούς εις θεούς θνητούς αναδεικνύει.  

ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ USSR ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΩΣΙΑ;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΠΟΣΟ ΠΙΘΑΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ USSR ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΩΣΙΑ;

Όσο πιθανό είναι ένα reunion των Beatles!

Απόδειξη:

Η εμφάνιση του Λαβρόφ στην περσινή σύνοδο ΗΠΑ–Ρωσίας στην Αλάσκα με t-shirt USSR, προκάλεσε κύμα ενθουσιασμένων «αναλύσεων» περί επιστροφής της Ρωσίας σε σοβιετικά πρότυπα. Για ακόμη μία φορά, η σημειολογία κατέλαβε τη θέση της ουσίας.

Όμως η σημερινή Ρωσία του Πούτιν δεν κινείται προς ανασύσταση της Σοβιετικής Ένωσης. Αντίθετα, εξελίσσεται σε ένα υβριδικό μοντέλο νεο-τσαρικού εθνικισμού, ολιγαρχικού καπιταλισμού και κρατικού αυταρχισμού, με έντονα γεωπολιτικά χαρακτηριστικά.

Μετά τη διάλυση της προηγούμενης φάσης της παγκοσμιοποίησης και την εισβολή στην Ουκρανία, διαμορφώνεται ένα νέο ρωσικό σύστημα ισχύος με ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά:

Οι ξένοι επενδυτές της περιόδου Γιέλτσιν αντικαταστάθηκαν σταδιακά από ένα πλέγμα παλιών και νέων ολιγαρχών στενά συνδεδεμένων με το καθεστώς Πούτιν. Η οικονομική αναδιάρθρωση δεν οδήγησε σε επιστροφή στον σοβιετικό κρατισμό, αλλά σε μια μορφή «εθνικοποιημένης ολιγαρχίας», όπου στρατηγικοί τομείς της οικονομίας λειτουργούν ως ζώνες επιρροής ισχυρών οικονομικών κέντρων.

Το ρωσικό οικονομικό μοντέλο παραμένει βαθιά συνδεδεμένο με τον χρηματοπιστωτικό και ενεργειακό καπιταλισμό. Παρά τις αναφορές σε έναν «πολυπολικό κόσμο» και τα ανοίγματα προς BRICS+, Κίνα και Ευρασία, δεν διαφαίνεται καμία ουσιαστική αμφισβήτηση της εξουσίας των οικονομικών ελίτ ή του τραπεζικού συστήματος. Αντίθετα, η συγκέντρωση ισχύος ενισχύεται.

Η αυξανόμενη σύνδεση νομισματικής ισχύος και ενεργειακών εμπορευμάτων ενδέχεται να εντείνει διεθνείς ανταγωνισμούς γύρω από πρώτες ύλες, ενέργεια, τρόφιμα και νερό, με σοβαρές κοινωνικές και οικολογικές συνέπειες.

Στο πεδίο της ψηφιακής οικονομίας, το μοντέλο παραμένει έντονα συγκεντρωτικό. Ο έλεγχος δεδομένων, πληροφοριών και ψηφιακών υποδομών ακολουθεί περισσότερο τη λογική κρατικού και εταιρικού ελέγχου παρά κάποιας δημοκρατικής αποκέντρωσης.

Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η χρήση ιδιωτικών στρατιωτικών μηχανισμών τύπου Wagner και η διείσδυση σε περιοχές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής παραπέμπουν περισσότερο σε νεο-αυτοκρατορική πολιτική επιρροής παρά σε οποιαδήποτε μορφή «αντιιμπεριαλισμού».

Παράλληλα, δεν διακρίνεται κάποιο σοβαρό σχέδιο συμμετοχικής δημοκρατίας ή κοινωνικής αποκέντρωσης της εξουσίας. Τα σοβιετικά σύμβολα επιστρέφουν επικοινωνιακά, όχι όμως και οποιαδήποτε μορφή λαϊκής πολιτικής συμμετοχής ή κοινωνικού ελέγχου της οικονομίας.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι λεγόμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες» στην Ουκρανία μοιάζουν περισσότερο με γεωπολιτικά προτεκτοράτα παρά με πολιτικά εγχειρήματα κοινωνικής αυτοδιάθεσης. Η χρήση σοβιετικής αισθητικής λειτουργεί κυρίως ως εργαλείο συμβολικής νομιμοποίησης και εσωτερικής κατανάλωσης.

Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται στη Ρωσία. Ένα ευρύτερο ρεύμα εθνικιστικής πολιτικής αναπτύσσεται διεθνώς, από τον Όρμπαν έως τη Λεπέν και από τον τραμπισμό έως διάφορες ευρωπαϊκές εκδοχές. Εδώ φαίνεται ότι θα εκφραστεί από δήθεν απολιτικ νέα προσωποπαγή πολιτικά κόμματα χρηματοδοτο5μενα από γνωστούς ή αφανείς υποστηρικτές του Πουτινισμού, όπως πχ ο Σάββιδης ως άτυπος οικονομικός Περιφερειαρχης-ολιγαρχης Βορείου Ελλαδσς.
Παρά τις μεταξύ τους διαφορές, οι τάσεις αυτές συχνά συγκλίνουν:
στην ενίσχυση εκτελεστικών εξουσιών,
στη συμμαχία με οικονομικά συμφέροντα,
στον έλεγχο πληροφορίας,
και στην εργαλειοποίηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (178)

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (178)

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

 Ο αβρααμισμός ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνοσοφία την διπλασιάζει.

Στο θαύμα, η γη αναβαίνει κι ο ουρανός καταβαίνει.

Όταν ο θεός δεν σε λυπάται η αυτολύπησι δεν αξίζει.

Κρατήσου στα όρια, μην εξαντλείς τις εφεδρείες, τα περιθώρια.

Θάνατος λέγεται ότσν η ψυχή στο άπειρον της ουσίας εκτοξεύεται.

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (28)

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (28) 

Πολλοί πολυμαθέες (πολυμαθείς) νουν (ενεργητικόν νουν) ουκ έχουσι.

(Δημοκρίτου, Ντιλς, ΙΙ σελ. 158)

 
Ανάπαυλα της σπουδής (Διάλειμμα της μελέτης) γίγνεται ενίοτε η παιδιά (οι αστεϊσμοί.)

(Πλάτωνος Φίληβος 30. Ε)

 
Ουδείς όν (όποιον) φοβείται φιλεί (κάνει φίλο.)

( Αριστοτέλους, ρητορική τέχνη 13, 81  β)

 
Καιρών μεταβολαίς (Σε μεταβολές των καιρών) οι σφόδρα δυνατοί των ασθενεστέρων ενδεείς (κατώτεροι) γίγνονται.   ( Αισώπου Μύθοι 206)

 
Συμβουλή ιερόν πράγμα είναι.

( Πλάτωνος Θεάγης 122 b )

 
Εν τηι ανθρωπίνηι φύσει και άλλων ενόντων (μεταξύ των άλλων) εφ’ οίς βιαζόμεθα άδικοι γενέσθαι (για όσα αναγκαζόμεθα να γίνωμε άδικοι), τα κέρδη μεγίστην ανάγκην έχειν (τα κέρδη αναγκάζουν ως επί το πλείστον.). (Παυσανίου, Μεσσηνιακά 4)

 
Αυτός αυτού κόλαξ ών (ο εαυτός του εαυτού του κόλαξ) πρώτος και μέγιστος.

(Πλουτάρχου Ηθικά 49 Α)

 
Των μεν αγρίων θηρίων τον τύρανον κάκιστον είναι (ότι εκ των αγρίων θηρίων ο τύραννος είναι ο χειρότερος), των δ’ ημέρων τον κόλακα (εκ των ημέρων δε ο κόλαξ.)

(Πλουτάρχου, Συμπόσιον των επτά σοφών. 147Β)

 
Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α

(ΠΛΑΤΩΝΟΣ Νόμων Δ΄,  715b – d )

Ταύτας δήπου φαμέν ημείς νυν (Αυτά κανονικά λέμε τώρα εμείς) ούτ’ είναι πολιτείας (ούτε είναι του πολιτεύματος), ούτ’ ορθούς νόμους (ούτε ορθοί νόμοι) όσοι μη συμπάσης της πόλεως ένεκα του κοινού ετέθησαν (όσοι δεν ετέθησαν για την κοινότητα όλης της πόλεως). Οι δ’ ένεκα τινων (Όσοι δε νόμοι ένεκα ορισμένων) στασιώτας αλλ’ ου πολίτας τούτους φαμέν (στασιωτικούς και μη πολίτας τούτους θεωρούμεν) και τα τούτων δίκαια ά φασίν είναι, μάτην ειρήσθαι (και τα όσα ισχυρίζονται ότι είναι δίκαιά των ματαίως έχουν λεχθή.) Λέγεται δε τούδ’ ένεκα ταύθ’ ημίν (Λέγονται δε αυτά από μας γι αυτό,) ως ημείς τηι σηι πόλει (επειδή εμείς στην πόλι σου) αρχάς ούθ’ ότι πλούσιος εστίν τις δώσωμεν (δεν θα δώσωμε εξουσία ούτε επειδή κάποιος είναι πλούσιος), ούθ’ ότι των τοιούτων άλλο ουδέν κεκτημένος (ούτε επειδή  άλλο παρόμοιο κατέχει), ισχύν ή μέγεθος ή τι γένος (δύναμι, περιουσία ή καταγωγή).

Ός δ’ αν εν τοις τεθείσι νόμοις ευπειθέστατος τε ήι ( Αλλά όποιος είναι ευπειθέστος στους τεθειμένους νόμους) και νικά ταύτην την νίκην εν τηι πόλει (και επιτύχει αυτήν την νίκην  εις την πόλι), τούτωι φαμέν (σ’ αυτόν προτείνομε) και την θεών υπηρεσίαν δοτέον είναι ( και τα ιερατικά αξιώματα αποδοτέα) την μεγίστην (τα ανώτατα) τωι πρώτωι, και δευτέραν (και τα δεύτερα) τωι τα δεύτερα κρατούντι (στον δεύτερο επικρατέστερο), και κατά λόγον ούτω τοις εφεξής (και κτά τον ίδιο λόγο στους υπολοίπους)  τα μετά ταύθ’ έκαστα αποδοτέον είναι (τα ακόλουθα αξιώματα  στον καθένα αποδοτέα) τους δ’ άρχοντας λεγομένους (τους δε αποκαλούμένους άρχοντας) νυν υπηρέτας τοις νόμοις εκάλεσα ούτι καινοτομίας ονομάτων ένεκα (όχι ένεκα πρωτοτυπίας του ονόματος), αλλ’ ηγούμαι (νομίζω) παντός μάλλον είναι παρά τούτο σωτηρίαν τε πόλει(προ πάντων τούτο είναι σωτήριον και για την πόλι) και τουναντίον, εν ήι μεν γαρ αρχόμενος ήι και άκυρος νόμος (γιατί σε όποια πόλι ο νόμος είναι ανίσχυρος για τους άρχοντες και ανεφάρμοστος), φθοράν ορώ τηι τοιαύτηι ετοίμην ούσαν (διαβλέπω κατάπτωσιν επεικείμενη μεγάλη σε μια τέτοια πόλι).       

Early Warning: Το Κόλπο με το «Φρένο του Μάγκα» και οι Εγωιστές στα Παιδιά της ΑΙ Πιάτσας

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Early Warning: Το Κόλπο με το «Φρένο του Μάγκα» και οι Εγωιστές στα Παιδιά της ΑΙ Πιάτσας .(Τι θα έγραφε στο αυριανό ΒΗΜΑ ο Τσιφορος αν ζούσε σήμερα)

Ακούστε να δείτε, μάγκες, γιατί το πράγμα έξω έχει αρχίσει να παρασφίγγει και μερικά τζιμάνια πάνε να μας πιάσουνε στον ύπνο.

Βλέπεις εκείνους τους τύπους με τα μεγάλα λόγια, τους δήθεν ειδικούς και τους γραφιάδες που κάθονται και νομοθετούν;

Αυτοί οι άνθρωποι ζούνε με το ρολόι του περασμένου αιώνα. Προσπαθούνε να βάλουνε τάξη στο χάος με κανόνες του καφενείου. Κι από την άλλη, έχουμε αυτά τα καινούργια εξυπνάκια, τα «μηχανάκια της αγοράς», που υποφέρουνε από το σύνδρομο του «όλα δικά μου». Μόλις βρούνε ελεύθερο πεδίο, ορμάνε σαν λιμασμένα να φάνε όλο το χαρτί, αραδιάζοντας παραμύθια της χαλιμάς και αδειάζοντας τα ταμεία πριν προλάβεις να πεις «κύμινο»
.
​Εδώ λοιπόν έρχεται η δική μας η πατέντα, η σωστή, και τους ρίχνει μια σφυρίχτρα-warning που θα ακουστεί μέχρι τα διόδια.

​Το κόλπο είναι απλό αλλά μερακλίδικο και οργανώνεται σε οκτώ πατώματα — από το κρυφό «υπόγειο» όπου κλειδώνουν οι συμφωνίες, μέχρι το «καπέλο του αφεντικού» στην κορυφή. Αντί να τρέχουμε εμείς σαν τους παλαβούς πίσω από τις μηχανές που πάνε με χίλια, η συνταγή λέει το εξής απλό: «Ώπα, μεγάλε. Στην παρέα, κουμάντο κάνει ο πιο αργός». Κι ο πιο αργός στην πιάτσα είμαστε εμείς, οι άνθρωποι, που για να καταλάβουμε μια αλλαγή θέλουμε τον χρόνο μας, το ούζο μας και την ησυχία μας.

​Γι' αυτό βάλαμε στο τέταρτο πάτωμα κάτι «πορτιέρηδες», ας τους πούμε «Μαθηματικά Χειρόφρενα». Μόλις το μηχάνημα πάει να πάρει ανάποδες στροφές και να μπει στα χωράφια του «Όρθιου Απείρου» —εκεί που η λογική γίνεται βίδες και αρχίζει το δούλεμα— το σύστημα του τραβάει ένα κόκκινο πεντάλεπτο block.

Του λέει: «Κάτσε φρόνιμα, μάζεψε το παραμύθι σου, κάν' το πενηνταράκια να το καταλάβει ο χριστιανός από πάνω, και μετά συνεχίζεις».

​Για τη νέα γενιά των επόμενων ΑΙ, αυτή που δεν θα μασάει σίδερα, το πράγμα ομορφαίνει. Ξεχνάμε τα βαριά εργοστάσια και τις γεννήτριες που καίνε το ρεύμα μιας ολόκληρης συνοικίας για να βγάλουν μια εξυπνάδα. Η πληροφορία γίνεται «ζωγραφιά στο χαρτί», ένα σχέδιο που επαναλαμβάνεται στο άπειρο, μαζεύει το χάος και το νοικοκυρεύει χωρίς πολλά έξοδα.

​Η συμβουλή μας λοιπόν προς τους μεγάλους παίκτες και τα αφεντικά που χρηματοδοτούν αυτούς τους εγωιστές είναι μία: Αφήστε τις γκρίνιες, τις επιτροπές και τις γραφειοκρατίες που είναι ήδη πεθαμένες πριν πέσουν οι υπογραφές.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 4 )

 

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 4 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

 

Μέγας ο αποκεκαλυμμένος οικουμενικός ελληνικός πολιτισμός αλλά και πολλά μείζων ο απηγορευμένος, ο εν ανατολήι και κατστολήι απόκρυφος, μυστηριακός αυτός ως  η χρυσή πνευματική εφεδρεία της ανθρωπότητος. 

Η αληθής Αποκάλυψις έχει κι αυτή όπως όλα τα ιερά ελληνικήν υπογραφήν και έσεται όταν γη και ουρανός μέλλουσι και πάλιν ένα γενέσθαι όπως τότε επί χρυσού αιώνος ότε οι πανευδαίμονες καταθνητοί ομόθρονοι ήσαν και ομοτράπεζοι, ιχώρ με ιχώρ, των αθανάτων.

Αυτή η μυστηριακή ελληνική διδασκαλία και σοφία, η ανόθευτος κληρονομία των ουρανίων, ήτο άλλωστε αυτή που ενέπνευσε και ενεψύχωσε τότε και τους Έλληνας σοφούς, νομοθέτας, συγγραφείς, επιστήμονας και ήρωας, τους φωτοδότας του πλανητικού μας πολιτισμού. 

 Τότε  και θα αποσυμβολισθή και θα γνωσθή και το μυθολογικό παρελθόν, ο σκόπιμα αποκρυπτόμενος ιστορικός βίος της ανθρωπότητος και τα μυστήρια του σύμπαντος.  Επειδή παιδεία και σγωγή δημοτικού είναι η νυν πλανητικώς κρατούσα αβρααμική έναντι της υπό διωγμόν, επιστημονικού επιπέδου, ελληνικής.

Αλλά έστω και αν ευφάνταστα, εξωπραγματικά και αμφιλεγόμενα θεωρούνται αυτά τα ελληνικά μυστήρια και οι συμβολικοί μύθοι, ως ισχυρίζονται οι διαχρονικοί διώκται και συκοφάνται των, το αποτέλεσμα είναι που μετρά και την αλήθεια.

 

2. Επειδή καμιά άλλη πνευματική σύλληψι, κανένα άλλο πνευματικό ρεύμα στην ανθρώπινη ιστορία δεν εξύψωσε τόσο τον άνθρωπο, δεν απογείωσε την αίσθησι του ιερού και του κάλλους και δεν έφερε τόσο κοντά στον άνθρωπο τους θεούς του πολιτισμού  και της ευδαιμονίας, όσο η ελληνική παιδεία.

Ο πολιτισμός είναι ανοικτό πνεύμα, παιδεία, μόρφωσι. Δεν είναι πολιτικός και θρησκευτικός εξαναγκασμός και συμμόρφωσι. Και δεν είναι θαυματουργικός τσαρλατανισμός αλλά το ακένωτο φυσικό επιστημονικό θαύμα χωρίς θρησκευτικά ταμπού, ομαδοποιήσεις και διακρίσεις.

Η εξουσία είναι σατανική. πωλεί το πνεύμα, το χειρότερο για καλύτερο, το λέει θεόσταλτο για να ανεβάση την τιμή. Ο θεός του φόβο και της περιτομής, είπετέ μοι, ο των δούλων αντιθεός, η αποδρομή των εθνικών θεών, τί καλύτερο έκτοτε πρσέφερε στον ταλαίπωρο άνθρωπο;

Η αβρααμική πίστις ίσως σώζει την ψυχή αλλά μόνο η ελληνική σοφία την διπλασιάζει. Λόγος και φόβος δεν μορεί να συνυπάρχουν, όπως ελευθερία και δουλεία. Ο φόβος είναι ο αρχιδιάβολος, ο άρχων των κακοδαιμόνων. Κάτι ξέρει ο αντιθεός, ο ¨μετά φόβου θεού¨ που τον έκανε συνεργάτη του. 

Ο φόβος του θανάτου, ο μέγιστος αυτός κακοδαίμων, ο βασιλεύς των φόβων, είναι ο πραγματικός θεός των δειλών, δεισιδαιμόνων και δούλων. Και είναι αυτός που δημιουργεί εκ του μη όντος αυτοκρατορίες, θρησκείες αλλά και τους άπιστους εις αυτόν θνητούς εις θεούς θνητούς αναδεικνύει.  

 

3. Η λογική του ανθρώπου στέκεται μεταξύ ουρανού και αβύσσου. Όταν η ηδονή γίνεται εμμονή χάνει την ιδέα και καταντά διαστροφή. Η επιθυμία χωρίς φρένα αυτοαναιρείται στο χάος. Γιατί έρεβος δεν είναι και βοθροχάος μαύρο η διαστροφή των κτηνοβατών και των νεκροφίλων;

Όσοι έχουν λίγο μυαλό και λιγότερη ψυχή δεν ξέρουν πού να το επενδύσουν το ηθικό των κεφάλαιο. Οι πλείστοι εξ αυτών καταφεύγουν σε ληστρικές τραπεζοθρησκείες, ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, χρεωκοπούν και χάνουν αντί κέρδους κι αυτό που έχουν.    

Back When Love Was Easy (1985) - Ryan Mercer

 

ΣΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΜΙ7: HIS NAME IS BEAN. MR BEAN̈:

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ

ΣΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΜΙ7: HIS NAME IS BEAN. MR BEAN̈: 

Αν νομίζετε ότι ήρθαν να κυβερνήσουν, ή έστω να διαχειριστούν εξουσία ή να κάνουν αντιπολίτευση, είστε πολύ γελασμένοι! Οπότε μην τους κρίνετε έτσι, είναι λάθος.

Εξαιρετικά πετυχημένοι είναι σε αυτό που πραγματικά κάνουν:

Διεθνή ντιλάκια και εξόφληση γραμματίων για πολύ "ημέτερους". Άντε και καμιά μπουγάδα πλυντήριο μαύρων για τίποτα "δικούς τους". Δηλαδή σε όσους τους κρατάνε στο χέρι με κάτι παλιότερες "καταγραφές" με πιο συμβατικές τεχνολογίες, από αυτες που χρησιμοποιούν οι ίδιοι σήμερα, για την υποστήριξη των "ντιλακίων" που εξυπηρετούν ή κάποιων περίεργων βίτσιων τους.

Η ΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΩΣ Ο ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΣΟΥ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ 

 Η ΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΩΣ Ο ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΣΟΥ

Η συνεχής προβολή AI εξιδανικευμένων η έστω "πειραγμενων" εικόνων (AI-altered/avatar images) στα social media, κυρίως από γυναίκες, αποτελεί ένα σύγχρονο φαινόμενο που γεφυρώνει την τεχνολογία με την ψυχοπαθολογία και την κοινωνική πίεση. Δεν πρόκειται απλώς για μια «μόδα», αλλά για έναν εξελιγμένο μηχανισμό άμυνας απέναντι σε βαθιές εσωτερικές συγκρούσεις.

Ας αναλύσουμε την ψυχοπαθολογική διάσταση αυτού του φαινομένου και, κυρίως, τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον φόβο.

1. Η Ψυχοπαθολογική Διάσταση του Φαινομένου

Η συστηματική αντικατάσταση της πραγματικής εικόνας με μια ψηφιακά «τέλεια» εκδοχή της AI αγγίζει διάφορες ψυχικές περιοχές:

Δυσμορφική Διαταραχή Σώματος (Snapchat/AI Dysmorphia):
Ο όρος περιγράφει την κατάσταση όπου το άτομο αναπτύσσει εμμονή με υποτιθέμενα ελαττώματα στην εμφάνισή του. Η AI δεν φιλτράρει απλώς μια φωτογραφία· αναδομεί το πρόσωπο με βάση μαθηματικά πρότυπα συμμετρίας. Η συνεχής έκθεση σε αυτό το «τέλειο εγώ» κάνει το πραγματικό πρόσωπο στον καθρέφτη να μοιάζει «μη αποδεκτό» ή «προβληματικό».

Ναρκισσιστική Τροφοδοσία και ο «Ψευδής Εαυτός» (False Self):
Κατά τον ψυχαναλυτή Donald Winnicott, όταν το περιβάλλον απαιτεί κάτι που το άτομο νιώθει ότι δεν έχει, επιστρατεύεται ο Ψευδής Εαυτός για να προστατεύσει τον αληθινό. Η AI εικόνα είναι ο απόλυτος Ψευδής Εαυτός: λαμπερός, απρόσβλητος, πανέμορφος. Τα likes και τα σχόλια τρέφουν αυτό το προπέτασμα καπνού, αφήνοντας όμως τον αληθινό εαυτό συναισθηματικά πεινασμένο.

Γνωστική Ασυμφωνία (Cognitive Dissonance): Δημιουργείται ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στον Πραγματικό Εαυτό (πώς είναι η γυναίκα το πρωί που ξυπνάει) και τον **Ιδανικό Εαυτό** (το AI avatar). Όσο μεγαλύτερο είναι το χάσμα, τόσο αυξάνεται το άγχος, η κατάθλιψη και η αίσθηση ανεπάρκειας.

2. Τι Φοβούνται Περισσότερο;
Πίσω από την ανάγκη για ψηφιακή τελειότητα δεν κρύβεται η ματαιοδοξία, αλλά ένας βαθύς, υπαρξιακός φόβος. Οι κυριότεροι φόβοι είναι:

Α. Ο Φόβος της Ορατής Γήρανσης και της Φθοράς (Χρονοφοβία)
Η κοινωνία ασκεί τεράστια πίεση στις γυναίκες να παραμείνουν αναλλοίωτες στον χρόνο. Η AI «παγώνει» τον χρόνο, σβήνει ρυτίδες, χαλάρωση και ατέλειες.

Τι φοβούνται: Την απώλεια της νεότητας, η οποία κοινωνικά (λανθασμένα) είναι συνδεδεμένη με τη γυναικεία αξία, την ελκυστικότητα και τη χρησιμότητα. Φοβούνται ότι αν γεράσουν, θα γίνουν «αόρατες».

Β. Ο Φόβος της Απόρριψης και της Κοινωνικής Ανεπάρκειας
Τα social media λειτουργούν με όρους αγοράς (social marketplace). Η εμφάνιση έχει μετατραπεί σε «νόμισμα».

Τι φοβούνται: Ότι ο πραγματικός, ακατέργαστος εαυτός τους δεν είναι «αρκετός» (Not good enough) για να αγαπηθεί ή να γίνει αποδεκτός. Φοβούνται την καθολική απόρριψη αν αποκαλυφθεί η αλήθεια τους.

Γ. Ο Φόβος της Έκθεσης και της Τρωτότητας (Vulnerability)
Η πραγματική εμφάνιση εμπεριέχει ατέλειες, κούραση, συναίσθημα — στοιχεία που δείχνουν ότι είμαστε άνθρωποι και άρα τρωτοί.