ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (33)
Γ Ν Ω Μ Ι Κ Α
Δειλήι δη και ανελευθέρωι φύσει (επειδή σε δειλή και δουλική φύσι) φιλοσοφίας αληθινής, ως έοικεν (καταφανώς), ουκ αν μετείη (δεν γίνεται). (ΠΛΑΤΩΝΟΣ Πολιτεία 486 Β)
Ψευδέσιν (με ψεύτικες) ηδοναίς τα πολλά οι πονηροί χαίρουσιν, οι δ’ αγαθοί των ανθρώπων αληθέσιν. (με αληθινές) ( ΠΛΑΤΩΝΟΣ Φίληβος 40 C ).
Τοσούτου άξιος (Τόσο άξιος) έκαστος εστίν (κανείς είναι), όσου άξια εστί ταύτα, περί ά (για τα οποία)εσπούδακεν. (ΜΑΡΚΟΥ ΑΥΡΗΛΙΟΥ Τα εις εαυτόν Ζ, 3)
Ερωτηθείς (ο Αντισθένης) τι αυτώ περιγέγονεν εκ φιλοσοφίας (τι τού προσέφερε η φιλοσοφία), έφη, ¨ το δύνασθαι εαυτώ ομιλείν (το να δύναται να έχει τον εαυτό του συνομιλητή) .¨ (ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ Βίοι φιλοσόφων . VI,6)
Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α
ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ ΙΣΩΣ Ο ΜΕΓΑΛΎΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
(Ξενοφώντος Αγησίλαος Α΄& 6).
Όσα γε μην εν τη βασιλεία διεπράξατο νύν ήδη διηγήσομαι. υπό γαρ των έργων και τους τρόπους αυτού (διότι από τα έργα του και οι τρόποι του)κάλλιστα νομίζω καταδήλους έσεσθαι (ξεκάθαροι θα είναι). Αγησίλαος τοίνυν έτι μεν νέος ών έτυχε της βασιλείας (ανέλαβε το βασιλικό αξίωμα). Άρτι δε όντος αυτού εν τηι αρχήι (Με το που ήλθε αυτός στην εξουσία) εξηγγέλθη βασιλεύς ο Περσών αθροίζων (συγκεντρώνων) και ναυτικόν και πεζόν πολύ στράτευμα ως επί τους Έλληνας(για επίθεσι στους Έλληνες.) Βουλευομένων δε περί τούτων (Στη σύσκεψι δε επ’ αυτού)Λακεδαιμονίων και των συμμάχων, Αγησίλαος υπέστη (υπεσχέθη), εάν δώσιν αυτώι τριάκοντα μεν Σπαρτιατών, δισχιλίους δε νεοδαμώδεις (είλωτες πολιτογραφημένους), εις εξακισχιλίους δε το σύνταγμα (το σύνολον) των συμμάχων, διαβήσεσεσθαι (να περάση) εις την Ασίαν και πειράσασθαι (να προσπαθήσει) ειρήνην ποιήσαι (να κάμει), ή, αν πολεμείν βούληται (θέλει) ο βάρβαρος, ασχολίαν αυτώ παρέξειν στρατεύειν (παρενόχλησι να τού προξενήσει να εκστρατεύει) επί τους Έλληνας.
Ευθύς μεν ουν πολλοί πάνυ ηγάσθησαν αυτό τούτο το επιθυμήσαι (πολλοί παρακινήθηκαν πολύ το ίδιο αυτό να επιθυμήσουν) , επειδή (ο Πέρσης) πρόσθεν (προτού ) επί την Ελλάδα διέβη, αντιδιαβήναι επ’ αυτόν (να αντιδιαβούν εναντίον του), το τε αιρείσθαι επιόντα μάλλον (και να επιλέξουν μάλλον εκεί επιτιθέμενον να συγκρουσθούν) ή υπομένοντα μάχεσθαι αυτώ (ή αμυνόμενον να μαχονται μ’ αυτόν) , και τω τακείνου δαπανώντα βούλεσθαι μάλλον (και να προτιμούν εκείνου τα εδάφη να καταστρέφουν) ή τα των Ελλήνων πολεμείν (παρά να πολεμούν σε ελληνικό έδαφος), κάλλιστον δε πάντων εκρίνετο το μη περί της Ελλάδος, αλλά περί της Ασίας τον αγώνα καθιστάναι (τον πόλεμο να διεξάγουν.) .

























