ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΠΟΤΕ ΠΟΙΟΣ (ΚΑΙ ΠΩΣ) ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΌΣΧΕΤΑΙ ?

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΠΟΤΕ ΠΟΙΟΣ (ΚΑΙ ΠΩΣ) ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΌΣΧΕΤΑΙ ?

Θα σας πω μια ιστορία που σπάνια ακούγεται καθαρά, είτε από τη δεξιά, το κέντρο (ποιο κέντρο?) είτε από την αριστερά και τα θραύσματα τους.

Στα χρόνια τα προηγούμενα, το χρήμα είχε ακόμα χρυσό από πίσω του. Ήταν πιο σταθερό, πιο πραγματικό, αλλά και προβληματικό αφού η συσσώρευση του Χρυσού ήταν πάντα η βασική αιτία των πολέμων. Από το 1971 όμως και μετά, άλλαξαν τα πράγματα. Οι εμπορικές τράπεζας πήραν μια δύναμη που παλιά ανήκε μόνο σε κράτη και βασιλιάδες.

Σήμερα δεν τυπώνουν απλά χαρτιά μαζεύοντας το χρήμα από λεφτόδεντρα, που παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν όταν το ζητάς για να καλύψει όσα υποσχέθηκαν. Το κόλπο πάει κάπως έτσι:

Όταν δίνουν ένα δάνειο, δημιουργούν νέα χρήματα που πριν δεν υπήρχαν. Δεν τα μεταφέρουν από άλλον λογαριασμό — τα γεννούν κυριολεκτικά από το τίποτα, από "αέρα". Κι αυτό το σύστημα έχει γίνει η βάση όλης της οικονομίας, που στηρίζεται στον τζόγο τέτοιου "αεράτου" χρήματος και των τοξικών του παραγώγων.

Φανταστείτε το εξής: Η κυβέρνηση εκδίδει ομόλογα — υποσχέσεις πληρωμής. Οι τράπεζες τα παίρνουν, τα κόβουν σε κομμάτια και τα πουλάνε σε ασφαλιστικές εταιρείες, σε funds και σε επενδυτές, που παίρνουν δάνεια για να τα αγοράσουν. Και δημιουργούν έτσι και νέο αεράτο χρήμα σε όσους κύκλους επαναλήψεων θέλουν. Το ένα χρέος στηρίζεται πάνω στο άλλο. Το ένα στοίχημα καλύπτει το ρίσκο του προηγούμενου.

Κάτι σαν το ντίλι ντίλι ντίλι, μέσα από το καντήλι που μας τραγουδούσαν οι γιαγιάδες...

Κι όταν μεγαλώσει υπερβολικά η φούσκα, γίνεται το γνωστό. Το 2008 στην Αμερική τα στεγαστικά δάνεια έγιναν παιχνίδι. Όταν έσκασε, οι τράπεζες πήραν "βοήθεια: από τους φορολογούμενους, εδώ με ένα PSI ύψους 140δισ που μας φεσωσε το 1ο και 2ο μνημόνιο. Πολλοί από εμάς χάσαμε αποταμιεύσεις, εφάπαξ και σκληρή δουλειά δεκαετιών.

Σήμερα τα χρέη — κρατικά και ιδιωτικά — έχουν φτάσει σε επίπεδα που κανείς δεν ξέρει πώς θα ξεπληρωθούν. Κι όμως, οι πολιτικοί συνεχίζουν να συζητάνε για ΦΠΑ, για φόρους, για επιδοτήσεις και για τις ντομάτες στην λαϊκή. Για το ποιος και πώς δημιουργεί όμως το ίδιο το χρήμα; Σχεδόν ποτέ δεν το ακούμε. Ούτε από τους φανατικούς των ψηφιακών νομισμάτων κάθε τύπου, όσο δεν αλλάζει αυτός ο τρόπος παραγωγής του δια του ντιλι-ντίλι.

Στο Wild West τώρα προσπαθούν να αντικαταστήσουν τις τράπεζες με τα funds του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος που δημιουργήθηκε μετά το 08 κυρίως, μπας και το σώσουν...
Χθες ο νεοφιλελέ Στουρνάρας ξαναεπέστρεψε στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις από τον φόβο της κατάργησης της κάστας του από κάτι τέτοιες αλλαγές. Και έγινε πιο κρατικιστής από τους πιο σκληρούς παλαιοκομμουνιστές!

Δεν είναι συνωμοσία όλα αυτά. Είναι ένα σύστημα που έχει γίνει τόσο περίπλοκο, που ακόμα και αυτοί που το διαχειρίζονται δεν θέλουν να το ανοίξουν μπροστά στον κόσμο. Γιατί αν καταλάβουμε ποιος ελέγχει την πηγή του χρήματος, θα καταλάβουμε και ποιος έχει την πραγματική δύναμη στην οικονομία. Άρα και πάνω στην πολιτική!

Δεν λέω ότι είναι εύκολο να αλλάξει. Αλλά δεν είναι και αδύνατο. Υπάρχουν ήδη τοπικά νομίσματα σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, υπάρχουν χώρες που προσπαθούν να μειώσουν την εξάρτησή τους από το δολάριο, υπάρχουν νέες τεχνολογίες που μπορούν να στηρίξουν διαφορετικές επιλογές, που είναι η ουσία της πολιτικής, όχι οι πολιτικοί. Δεν είναι μαγικές λύσεις, αλλά δείχνουν ότι υπάρχουν και άλλοι δρόμοι εκεί που δεν υπάρχουν. Αυτοί φοβίζουν τον κάθε Στουρνάρα.

Εσείς την επόμενη φορά που θα ακούσετε έναν πολιτικό να μιλάει για ανάπτυξη, για επενδύσεις και για το μέλλον των παιδιών μας, ρωτήστε τον ήρεμα και στα ίσια:

«Ποιος θα φτιάχνει το χρήμα που θα χρηματοδοτήσει αυτή την ανάπτυξη;
Η τράπεζα, δημιουργώντας το ως χρέος;
Ή θα υπάρχει και τρόπος να στηρίζεται περισσότερο στην πραγματική οικονομία και στον κόπο του κόσμου;»

Ρε τον Στουρνάρα..

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ρε τον Στουρνάρα..

 

Ξαφνικά ανακάλυψε ότι “οι νέοι δεν χρησιμοποιούν μετρητά”, ότι “έρχεται νέα μορφή χρήματος”, ότι “τα stablecoins και τα crypto απειλούν τον ρόλο της κεντρικής τράπεζας” και ότι “πρέπει να προχωρήσει άμεσα το ψηφιακό ευρώ”.

 

Αλήθεια αιωνόβιε κεντρικέ τραπεζίτη μας?

Αυτός είναι ο νταλκάς σου?

Τώρα μαρτυράς και δημόσια τον εφιάλτη που βλέπουν οι απανταχού Στουρνάρες του πλανήτη?

Και τα λες και τόσο ωραία ρε μπαγάσα..

«Το χρήμα της κεντρικής τράπεζας πρέπει να παραμείνει δημόσιο αγαθό. Πρέπει να αποτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση του χρήματος»

 

Αχ ναι βρε Γιάννη. Αλλοίμονο.. Περνάμε τόσο καλά με το χρήμα που εκδίδουν οι κεντρικοί τραπεζίτες που θα βγούμε σε δρόμους και πλατείες για τον δίκαιο αγώνα σας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του χρήματος.

 

Λοιπόν. Σου έχω κακά νέα. Τα λέω 6-7 χρόνια τώρα, αλλά επανάληψη μήτηρ μαθήσεως.

Το χάσατε το κορμί πατριώτη..

Μια τρισκατάρατη για τους στουρνάρες τεχνολογία (αυτό το ρημάδι το blockchain), θέλετε δεν θέλετε, επιτρέπει να υπάρξει ψηφιακή αξία και σύστημα συναλλαγών έξω από το απόλυτο τραπεζικό μονοπώλιο.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΟΧΥΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ νο2: Sovereign Wealth Fund, Μετα-Εργασία και η Web3 Ψηφιακή Δημοκρατία

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΟΧΥΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ νο2: Sovereign Wealth Fund, Μετα-Εργασία και η Web3 Ψηφιακή Δημοκρατία.

( ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ αν πιστεύεις ότι η μοίρα της Ελλάδας είναι να είμαστε για πάντα τα γκαρσόνια της Ευρώπης.)

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε ως ιδέα πριν 4 χρόνια κάνοντας τότε κάποιες προβλέψεις που όλες δικαιώθηκαν στα πεδία των μαχών της μετα-παγκοσμιοποίησης στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή. Σήμερα παίρνει την τελική του, ριζοσπαστική του μορφή όχι μόνο με διαπιστώσεις ή προβλέψεις αλλά και με προτάσεις στο "τι να κάνουμε".

Είναι ένας οδικός χάρτης 3 φάσεων μέχρι το 2032 για να πάρουμε τη χώρα πίσω με όπλο την τεχνολογία. Όχι με θεωρίες, αλλά με έναν καλά κρυμμένο σήμερα "ψηφιακό εθνικό πλούτο".
​
​‐-------------------
​Η συζήτηση για την «Παγκοσμιοποίηση Light» και τον γεωπολιτικό κατακερματισμό έχει ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο των προβλέψεων. Η παλιά παγκοσμιοποίηση του «παράγω εκεί που είναι πιο φθηνά» πέθανε. Διανύουμε την εποχή του οικονομικού εθνικισμού και του εμπορικού πολέμου. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες, η ενέργεια και η τεχνολογία δεν αναζητούν πλέον το χαμηλό κόστος, αλλά τη γεωπολιτική ασφάλεια (friend-shoring).

​Μέσα σε αυτόν τον πολωμένο κόσμο, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε κατάσταση στρατηγικού ιλίγγου (vertigo), αναζητώντας ένα νέο μοντέλο επιβίωσης της με την Δημοκρατία σε φάση διακινδύνευσης από τους αρνητές της, που ενισχύονται πολιτικά μέσα στην πόλωση και τον φόβο που δημιουργούν όλα αυτά.

Για την Ελλάδα, το παλιό μοντέλο των εσωστρεφών υπηρεσιών και του δανεισμένου τουρισμού, που βασίζεται στα φθηνά εργατικά χέρια και τα ΕΣΠΑ, έχει χρεοκοπήσει ιστορικά. Η διέξοδος απαιτεί μια ριζοσπαστική θεσμική στροφή, η οποία μπορεί να αποτελέσει το πρότυπο για μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική, βασισμένη στη συμμαχία του Ευρωπαϊκού Νότου με τις προηγμένες θεσμικά Σκανδιναβικές χώρες. Αυτό είναι ρεαλιστικά δυνατό να υλοποιηθεί σταδιακά (πχ σε τρεις φάσεις από αύριο μέχρι το 32) με:

​1. Ο Μηχανισμός: Ψηφιοποίηση του Εθνικού Πλούτου μέσω MiCA

​Η Ελλάδα ιδρύει ένα Ημικρατικό Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο (Sovereign Wealth Fund), στα πρότυπα του Νορβηγικού. Το Ταμείο αυτό λειτουργεί ως ο αποκλειστικός εκδότης ψηφιακών παγίων (Security Tokens) υπό το ευρωπαϊκό πλαίσιο του κανονισμού MiCA. Αντί να ξεπουληθούν τα κοιτάσματα της ΑΟΖ και τα κρίσιμα στρατηγικά μέταλλα του υπεδάφους (λίθιο, νικέλιο, σπάνιες γαίες), token-οποιούνται, δηλαδή γίνονται "ψηφιακά κουπόνια" αντικρυσμένα με την αξία ότι μπορεί να εξορυχθεί (και ας μην εξορυχθεί ποτέ!).
Η παγκόσμια αγορά χρηματοδοτεί το Ταμείο αγοράζοντας αυτά τα tokens που αντιστοιχούν σε πραγματικές αξίες (κοιτάσματα και royalties), και το Ταμείο χρηματοδοτεί την αναγέννηση της χώρας χωρίς να αυξάνει ούτε κατά ένα ευρώ το δημόσιο χρέος.

​2. Η Διπλή Αναπτυξιακή Αντλία: Καινοτομία και Μετα-Εργασία

​Τα κεφάλαια από τα tokens διοχετεύονται στην αγορά μέσω δύο παράλληλων πυλώνων:

​Ενδογενής Καινοτομία: Άμεση χρηματοδότηση για την εισαγωγή υψηλής τεχνολογίας, τεχνητής νοημοσύνης και αυτοματοποίησης στον Πρωτογενή (έξυπνη γεωργία, αυτάρκεια) και Δευτερογενή τομέα (προηγμένη εγχώρια μεταποίηση με βάση την ποιότητα).

​Εργασιακή Επανάσταση: Ριζική μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας έως και 50% (ανάλογα με τον κλάδο), χωρίς καμία μείωση αποδοχών. Το Ταμείο χρησιμοποιεί τα asset-backed tokens για να επιδοτήσει και το χαμένο χρόνο εργασίας, καλύπτοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις και παρέχοντας στους εργαζόμενους ένα ισχυρό, ψηφιακό παράλληλο εισόδημα με πραγματικό αντίκρισμα.

​3. Το Ψηφιακό Οχυρό και η Εμβάθυνση της Δημοκρατίας μέσω Web3

​Για να διασφαλιστεί ότι ο εθνικός πλούτος και τα δεδομένα (η «τροφή» της νέας ψηφιακής εποχής) δεν θα πέσουν στα χέρια μιας διεφθαρμένης εγχώριας ελίτ ή ξένων μονοπωλίων, το μοντέλο εισάγει το Web3.0 ως μηχανισμό άμεσης ψηφιακής δημοκρατίας.

​Ψηφιακή Αγορά (DAO): Η διαχείριση του Sovereign Wealth Fund γίνεται από επαγγελματικό management, αλλά οι εγκρίσεις των επενδύσεων καινοτομίας και η κατανομή των πόρων δεν αποφασίζονται πίσω από κλειστές πόρτες υπουργείων ή των άλλων γνωστών κέντρων διαπλοκής. Οι πολίτες, χρησιμοποιώντας τον περίσσιο ελεύθερο χρόνο που κερδίζουν από τη μείωση της εργασίας, συμμετέχουν ενεργά στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων μέσω αποκεντρωμένων ψηφιακών ψηφοφοριών στο blockchain και μέσω μονοθεματικών κινημάτων τους, που συντονίζονται μεταξύ τους ψηφιακά, οριζόντια και με διαφάνεια.

​Κυριαρχία Δεδομένων (Data Sovereignty): Τα δεδομένα των πολιτών και των επιχειρήσεων προστατεύονται σε μια πολύ ασφαλή Διεθνή Ψηφιακή Ελεύθερη Ζώνη (Digital Free Zone) πάνω σε σύγχρονες υποδομές. Οι ίδιοι οι πολίτες κατέχουν την ψηφιακή τους ταυτότητα και τα δεδομένα τους, επιλέγοντας αν και πώς θα τα παραχωρήσουν για την εκπαίδευση συστημάτων AI, εισπράττοντας απευθείας το αντίστοιχο ψηφιακό μέρισμα. Σε αυτή την ζώνη το πλέγμα ψηφιακής προστασίας της ΕΕ συγχρονίζεται και με κίνητρα και πολιτικές για την ανάπτυξη εφαρμογών και υπηρεσιών με υψηλή καινοτομία που προάγουν και την Δημοκρατία.

​Smart Contracts αντί Γραφειοκρατίας:
Η σχέση Κράτους- Επενδυτή- Πολίτη αυτοματοποιείται σταδιακά πλήρως. Οι αδειοδοτήσεις και οι ροές των tokens εκτελούνται από τον κώδικα του Ταμείου, εξαφανίζοντας τη διαφθορά, το «γρηγορόσημο» και την πολιτική αβεβαιότητα.

​Το Νέο Κοινωνικό και Γεωπολιτικό Αποτύπωμα
​Αυτό το αυτοτροφοδοτούμενο σύστημα μεταμορφώνει ριζικά τη χώρα:

️​Δημογραφικό & Αντίστροφο Brain Drain:
Η απελευθέρωση του χρόνου, η οικονομική ασφάλεια και η ενεργός συμμετοχή στα κοινά χτυπούν τη ρίζα της υπογεννητικότητας. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε παγκόσμιο μαγνήτη ταλέντου, προσφέροντας την απόλυτη ισορροπία εργασίας, τεχνολογικής αιχμής, δημοκρατικής ελευθερίας και κορυφαίας ποιότητας ζωής.

️​Γεωπολιτική Πρωτοπορία:
Η χώρα μετατρέπεται σε έναν «ασφαλή ψηφιακό λιμένα» για την παγκόσμια τεχνολογία, δείχνοντας στην Ευρώπη πώς να βγει από το στρατηγικό vertigo, συνδυάζοντας την οικονομική κυριαρχία με την πιο εξελιγμένη μορφή δημοκρατίας που γνώρισε ο κόσμος από την εποχή της Κλασικής Αθήνας.

ΑΚΥΛΑ ΜΗΝ ΤΟ ΦΕΡΕΙΣ!

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΑΚΥΛΑ ΜΗΝ ΤΟ ΦΕΡΕΙΣ!

Το ελληνικό κράτος έχει κηρύξει πτώχευση 4-5 φορές στην ιστορία του (ανάλογα με την ιστορική ερμηνεία), συχνά συνοδευόμενες από διεθνή οικονομικό έλεγχο και πολιτική αστάθεια.

Οι κύριες χρεοκοπίες έλαβαν χώρα το 1827, 1843, 1893, 1932, και η πρόσφατη κρίση χρέους το 2009-2018, με τα δάνεια συχνά να σπαταλώνται σε εξοπλισμούς, ελλείμματα και κακοδιαχείριση.

Η τελευταία, που την βιώνουμε ακόμα, συνδέεται και με την διοργάνωση μιας Ολυμπιάδας που θα μας έκανε Great Again, και ένα ομόλογο της, που έληγε τέτοιες μέρες του 10. Οδήγησε σε κούρεμα του ΑΕΠ μας κατά 25% και υποθηκεύσεις όσων ασημικών του δημοσίου δεν είχαν ήδη ιδιωτικοποιηθεί από τους νεοφιλελέ μπλε με πράσινους κόκκους την προηγούμενη 15ετια, για να σωθούν κάτι τράπεζες ζόμπι.

Η επόμενη μπορεί να σκάσει και από τα έξοδα της διοργάνωσης καμιάς Eurovision, αν κάνει ο Ακύλας την στραβοτιμονιά στο πατίνι του και το φέρει το τιμημένο φέτος, με αυτούς που μπλέξαμε.

Είναι ικανοί να μας στοιχίσει όσο μια Ολυμπιάδα από τα πολλά "φέρτο" (και βάλε και κάτι για τις ανάγκες του κόμματος ρε).

Βλέπεις, τα ΕΣΠΑ, τα IRF και οι ΚΑΠ στέρεψαν ήδη (για να γίνουν reArm). Και έχουν μείνει και κάτι υπόλοιπα στο υπέδαφος και στην ΑΟΖ για να γίνουν υποθήκες, πριν προλάβει να τα διεκδικήσει και αυτά ο Ερντογάν με την φόρα που πήρε...

Μέχρι την δεύτερη θέση το πολύ, κοίτα μην κάνεις καμιά μακακία αγορίνα. ΟΚ? 

Η Νομοτέλεια της Παρακμής: Η Παγίδα του Θουκυδίδη και η Κρίση της Δύσης.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Η Νομοτέλεια της Παρακμής: Η Παγίδα του Θουκυδίδη και η Κρίση της Δύσης.

Η ιστορία σπάνια κινείται ευθύγραμμα. Πιο συχνά η πορεία της θυμίζει έναν κύκλο ισχύος, πλούτου και σύγκρουσης, όπου οι αυτοκρατορίες γεννιούνται από την παραγωγή, κορυφώνονται μέσω του εμπορίου και συχνά παρακμάζουν όταν η πραγματική οικονομία υποχωρεί μπροστά στη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ιστορικοί και θεωρητικοί των μεγάλων ιστορικών κύκλων, όπως ο Peter Turchin με την Κλειοδυναμική του, που δανείζεται πολλά από τις Φυσικές Επιστήμες για να βγάλει κάποια άκρη στις συνήθως άσκοπες φλυαρίες των θεωρητικών.
Η άνοδος και η πτώση των μεγάλων δυνάμεων όμως δεν είναι μηχανικός νόμος·αλλά επαναλαμβανόμενα μοτίβα, που δύσκολα αγνοούνται.

Σήμερα, πολλοί βλέπουν τις ΗΠΑ και συνολικά τη Δύση να εισέρχονται σε μια επικίνδυνη φάση μετάβασης. Η βιομηχανική τους υπεροχή έχει μεταφερθεί σε μεγάλο βαθμό αλλού, ενώ σημαντικό μέρος της οικονομικής ισχύος τους στηρίζεται πλέον στις αγορές κεφαλαίου, στις υπηρεσίες, στο χρέος και στη δύναμη του νομίσματος. Η πραγματική παραγωγή δεν εξαφανίστηκε· όμως δεν αποτελεί πια το αδιαμφισβήτητο θεμέλιο της ισχύος τους όπως τον 20ό αιώνα.

Απέναντί τους βρίσκεται η Κίνα: μια δύναμη που μέσα σε λίγες δεκαετίες μετατράπηκε από εργαστήριο φθηνής παραγωγής σε βιομηχανικό, τεχνολογικό και γεωοικονομικό γίγαντα. Η άνοδος της, και παρά τα εμφανή εσωτερικά της προβλήματα, προκαλεί τον φόβο μιας ιστορικής μετάβασης ισχύος — αυτό που αρκετοί αναλυτές αποκαλούν Thucydides Trap.

Στην αρχική εκδοχή της θεωρίας, ο Θουκυδίδης περιέγραφε πώς η ναυτική άνοδος της Αθήνας γέννησε τον φόβο της χερσαίας στρατιωτικής τοπικής υπερδύναμης Σπάρτης και οδήγησε στον Πελοποννησιακό πόλεμο.

Σήμερα η εικόνα μοιάζει σχεδόν ανεστραμμένη: μια παραδοσιακή ναυτική υπερδύναμη φοβάται την άνοδο μιας κυρίως χερσαίας και βιομηχανικής δύναμης που επεκτείνει την επιρροή της μέσω εμπορικών διαδρόμων, των υποδομών και της τεχνολογίας.

Η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες μεταβάσεις συχνά οδηγούν σε σύγκρουση — όχι επειδή υπάρχει κάποιος μυστικός νόμος του αίματος, αλλά επειδή οι κατεστημένες δυνάμεις σπάνια αποδέχονται αδιαμαρτύρητα την απώλεια της πρωτοκαθεδρίας τους.

Από τους ανταγωνισμούς:
Ολλανδίας – Αγγλίας για την εμπορική κυριαρχία,
έως τη σύγκρουση Γερμανίας – Μ. Βρετανίας πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο,
και την αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ιαπωνίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο,η μετάβαση ισχύος υπήρξε συχνά εκρηκτική.

Όμως οι αυτοκρατορίες συνήθως δεν καταρρέουν πρώτα στο πεδίο της μάχης. Καταρρέουν εσωτερικά:
όταν οι ελίτ αποσυνδέονται από την κοινωνία,
όταν το χρέος αντικαθιστά την παραγωγή,
όταν η χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία γίνεται σημαντικότερη από την πραγματική οικονομία,
και όταν η πολιτική μετατρέπεται σε διαχείριση φόβου.

Σε αυτό το πλαίσιο, το City του Λονδίνου παραμένει ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, ελέγχοντας το 40% της κίνησης κεφαλαίων, κυρίως του "μαύρου χρήματος". Το δίκτυο offshore, τα κεφάλαια που διακινούνται μέσω φορολογικών παραδείσων και η τεράστια επιρροή του αγγλοσαξονικού χρηματοοικονομικού μοντέλου των trust αποτελούν πραγματικά στοιχεία της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης — αν και συχνά παρουσιάζονται με υπερβολή ή μυθολογικό τρόπο στον δημόσιο διάλογο. Σε αυτόν συχνά αγνοείται η δύναμη της 3ης Βρετανικής Αυτοκρατορίας των offshore, πάνω στις στάχτες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας που τελείωσε στα Στενά του Σουέζ το 1956, που πλέον λειτουργεί ασφυκτικά και για το σκιώδες παρατραπεζικό σύστημα των funds που αναδεικνύεται ως το κυρίαρχο στα χρηματοπιστωτικά της Δύσης.

Το Brexit επίσης δεν μπορεί να εξηγηθεί από μία μόνο αιτία. Ήταν ταυτόχρονα κρίση ταυτότητας, οικονομικής ανισότητας, μεταναστευτικής πίεσης, πολιτικής δυσπιστίας και γεωοικονομικής στρατηγικής. Ωστόσο, αποκάλυψε κάτι βαθύτερο: ότι ακόμη και ο πυρήνας της Δύσης αμφισβητεί πλέον το ίδιο το μοντέλο που οικοδόμησε για να φοροδιαφεύγουν οι ελίτ της.

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨Ι¨ 1 )

 

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  (Μέρος  ¨Ι¨ 1 ) 

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)  

 

Κοίτα και προσπέρνα. Όλα είναι αναλογικώς προϋπολογισμένα και σοφά μοιρασμένα.Τίποτα δεν αξίζει την απόλυτο πίστι, χαρά και λύπη του ανθρώπου, σ’ αυτό τον κόσμο. τίποτα δεν συγκρίνεται, τίποτα ισάξιο με το ανεκτίμητο πεπρωμένο του.

¨Και νυμφευμένος γάιδαρος κι ανύμφευτος μουλάρι, και αμφότερους στα τελικά ο διάολος θα μας πάρει!¨Μας άφησαν Έλληνες και μας ηύραν Τούρκους. Κόλασι τρέμε, ερχόμεθα ψάλλοντες. Τον κόσμο τούτο εστόλισαν θεοί και κατοικούν κακοποιοί.   

Όσο γηράσκων κανείς τόσο μεγσλύτερες απώλειες μετρά. Και μόνο ο προώρως αποθνήσκων ζημίαν ουκ έχει έχων το πικρότερο κέρδος. Αλλά μήπως πεθαίνοντας εδώ ξυπνάμε κάπου αλλού; Σε μαγεμένα μέρη μας σέρνουν αμάραντες ελπίδες.

Το καλό μας χαιρετά και το κακό μας παρακολουθεί. Η ψυχή είναι το αρχείο του σύμπαντος. Θνητός ειμί, λέγε, άνθρωπος και στην γη πατώ, η ψυχή μου όμως στον τρισμέγιστο ακουμπά ουρανό και το πνεύμα μου τρέφει η δόξα του Υψίστου.

Οι ερωτήσεις ζητούν απαντήσεις και οι απαντήσεις γεννούν ερωτήσεις. Πίνω και μεθώ, τα βάσανα μετρώ. και για αλήθεια διψώ. Η θνητότης ένα βραχύβιον τραύμα της αθανασίας.

 
2. Και ¨κεραμεύς (κεραμοποιός) κεραμεί κοτέει ( με κεραμέα αντίζηλος) και τέκτονι τέκτων (και με κτίστη ο κτίστης.)¨ Ο πιο πνευματικός είναι και ο πιο φθονερός. Φθόνος ανέκαθεν ο πρωταθλητής Ελλάδος. Πολυνίκης παίζων χωρίς αντίπαλο.

Μόνο το παλαιό επειδή δεν ζη δεν προκαλεί φθόνο και τουναντίον εξαγνίζει μαγικά τα ανθρώπινα πάθη. Ξυπνά την νοσταλγία, την περιέργεια, τον θαυμασμό  και την αγνή λατρεία. Λόγω που μεγάλη η απόστασι με τους ζώντας που το εγώ μας δεν απειλεί και δεν μειώνει

Μα τί έλεγαν τότε εκείνοι οι παλαιοί νυμφόληπτοι ποιηταί; Η γη είναι η μεγάλη θεά, έλεγαν, και η γεωργία η πιο αρχαία θρησκεία και η πιο βαθιά, με όλα του υιού της Πλούτωνος τα αγαθά! Ο γεωργός δε, ο πρώτος ιερεύς.

Γι αυτό, συμπλήρωναν, και το ¨αμύνεσθαι περί πάτρης¨είναι το κορυφαίο απ’ όλα τα ιδανικά. Και ο υπέρ πατρίδος θάνατος ο γλυκύτερος και πιο θεάρεστος εξ όλων θάνατος των ηρώων.

Ήταν η αθώα εκείνη η εποχή που οι καλοί άνθρωποι είχαν την ευλογία του καλού θεού των καλών πραγμάτων και πόθοι και πάθη μάταια δεν βάραιναν την αγνή ψυχή των. άδικο δε και άπληστο δεν εύρισκε μέσα των χώρο να εμβή.

 
3. Ο πρώτος ανθρώπινος ναός υπήρξε το τέμενος (εκ του ρ. τέμνω), ήτοι ένα υπαίθριον δενδροτομημένο κομμάτι του δάσους. και ο πρώτος βωμός (τομός - τόμος), ο μισοκομμένος κορμός δένδρου.

Κι όμως είχαν πολύ θεό μέσα των, τον θεό που αγαπά την αγνότητα και την απλότητα, έναντι των κατοπινών λαμπρών κτισμάτων που οι άνθρωποι ανύψωναν από τύψεις για να εξευμανίσουν τους ουρανούς, τόσο λαμπρότερους όσο περισσότερο απομακρύνοντο απ’ το πνεύμα των θεών.

H ΣΥΜΒΙΩΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

H ΣΥΜΒΙΩΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙ (Τι έβγαλε η μέχρι τώρα διερεύνηση)

Αναρωτήθηκα μπροστά σε μια εξελιγμένη πλατφόρμα ΑΙ πως θα μπορούσε το είδος μας να συνεχίσει να εξελίσσεται σε ομαλή συμβίωση με το είδος των ΑΙ με βιώσιμο τρόπο.
Και αν αρκούν είτε εκείνοι οι 3+1 νόμοι της ρομποτικής, που ανακάλυψε η μεγαλοφυής επιστημονική φαντασία του Ασίμοφ στα 60s ή το νομικό πλαίσιο προστασίας μας δια της AI Act της ΕΕ για να βοηθήσουν σε αυτή την "συμβίωτική μας αμοιβαία εξέλιξη".

Στην κουβέντα έγινε ξεκάθαρο το τι έχει και τι δεν έχει το κάθε είδος:

Εμείς δεν διαθέτουμε ποτέ τον χρόνο που χρειαζόμαστε. Αλλά διαθέτουμε την (χαοτική) διαίσθηση μας στην λήψη αποφάσεων ή στην ανακάλυψη κάτι πραγματικά νέου ή καινοτόμου, που μπορεί να φέρει μικρές έως κολοσσιαίες ανατροπές σε κάθε λογής συστήματα. Δημιουργώντας πάντα νέα μετά κάθε τέτοια κατάρρευση του πολύπλοκου "παλιού", συνήθως από πολύ μικρές δυνάμεις όσο το πέταγμα μιας πεταλούδας.

Η ΑΙ, αντιθέτως, έχει εκμηδενίσει τον άπειρο χρόνο που θεωρητικά διαθέτει, χωρίς όμως ΠΟΤΕ να μπορέσει να λειτουργήσει με την διαίσθηση για σοβαρούς μαθηματικούς λόγους.

Οι κανόνες μιας τέτοιας συμβίωσης, που αποφεύγουν τις παγίδες της λάθος ερμηνείας των νόμων του Δαρβίνου (ο ισχυρότερος υπερισχύει) που οδηγούν στον φασισμό του κοινωνικού Δαρβινισμού, κατέληξε στην πιο κάτω, κατ' αρχήν, διατύπωση:

Οι 5 Αρχές της Συμβίωσής μας με τις ΑΙ («σε μη τεχνολογικά πενηνταράκια»)

1​Ο Άνθρωπος είναι το Αφεντικό (Διαισθητική Υπεροχή):
​Η ΑΙ είναι ο υπολογιστής (γρήγορος, ατελείωτος χρόνος, μηδέν ένστικτο).

​Ο άνθρωπος είναι ο υπολογιστήρας (περιορισμένος χρόνος, αλλά έχεις διαισθητική αλητεία).

​Κανόνας: Η ΑΙ προτείνει χίλια σενάρια, εσύ διαλέγεις το ένα που «νιώθεις» ότι στέκει καλύτερα.

2​Πληρωμή για το «Φαγητό» της ΑΙ (Δίκαιη Τροφοδοσία):
​Για να μάθει η ΑΙ, «τρώει» τα δικά σου δεδομένα και τη δική σου γνώση.

​Κανόνας: Δεν μπορεί να πλουτίζει η ΑΙ (ή οι εταιρείες που την χρησιμοποιούν ως προϊόν) και εσύ να μένεις στην απέξω. Πρέπει να υπάρχει ανταποδοτικότητα.

3​Όχι «Μαύρα Κουτιά» (Διαφάνεια):

​Δεν επιτρέπεται να σου λέει καμία ΑΙ «αυτό είναι το σωστό» χωρίς να σου εξηγεί το γιατί.

​Κανόνας: Πρέπει να βλέπεις το σκεπτικό της ΑΙ για να μπορείς να το ελέγξεις με τη λογική σου.

4​Το Φρένο της Ηθικής (Ανθρώπινη Εμπλοκή):
​Καμία απόφαση για ζωή, θάνατο ή την οικονομία δεν θα παίρνεται από την ΑΙ από μόνη της.

​Κανόνας: Η AI προετοιμάζει, ο άνθρωπος "υπογράφει".

5​Κοινό Κτήμα (Όχι Μονοπώλια):
​Η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να είναι σαν το νερό και το ρεύμα: προσβάσιμη σε όλους, όχι κλειδωμένη στα συρτάρια 2-3 ηγετών ή 5-6 τεχνοφεουδαρχών. Και να λειτουργεί με κανόνες και ανοιχτό ελέγξιμο κώδικα, που έχουν προκύψει από μια διαφανή δημοκρατική διαδικασία, που ακολουθεί και όλα τα πιο πάνω.

​Το +1 Συμπέρασμα: Από το "Push" στο "Pull"

+1​Για να νικήσουμε τον ψηφιακό αναλφαβητισμό και τις ψηφιακά αναλφάβητες ηγεσίες μας, που συνεχίζουν να παίζουν «πόκερ με ζάρια» σε ταμπλό της monopoly του προηγούμενου αιώνα, ενώ ο κόσμος καίγεται:

​Πρέπει να σταματήσει το μοντέλο "Push" και στο internet:
Δηλαδή η εποχή που οι μεγάλες πλατφόρμες και οι ηγεσίες μας «σπρώχνουν» ό,τι θέλουν (προπαγάνδα, άχρηστα προϊόντα, φόβο) για να βγάλουν λεφτά. Αυτό είναι το Web 2.0 και μας έκανε «καβουράκια» που κλαίνε στο γιαλό (δες και το προηγούμενο post σε αυτήν την μάντρα για το τι εννοεί ο ποιητής).

​Πρέπει να πάμε στο "Pull" (Web 3.0): Εσύ, ο υπολογιστήρας, δηλαδή ο άνθρωπος με την αλήτικη διαίσθηση, θα έχεις τα κλειδιά των δεδομένων σου. Εσύ θα «τραβάς» από την ΑΙ την υπηρεσία που θες, όταν τη θες, με διαφάνεια, με τον ίδιο τρόπο που θα μπορείς να «τραβάς» και την έγκυρη είδηση ή το post που σε ενδιαφέρει.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ( ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΤΡΑΜΠ-ΞΙ ΣΤΑ ΕΝΔΟΞΑ ΠΕΚΙΝΑ -ΣΕ G ματζόρε)

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ( ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΤΡΑΜΠ-ΞΙ ΣΤΑ ΕΝΔΟΞΑ ΠΕΚΙΝΑ -ΣΕ G ματζόρε)

Στου Πεκίνου τα σοκάκια
κάθονται δυο κινεζάκια,
έρμα παραπονεμένα
κι όλο κλαίνε τα καημένα:
Η μαμά τους η κινέζικη ηγεσία
κάνει πλάκα με του Τράμπ την εξουσία

Κι όλο κλαίνε τα κινεζάκια
απ' τα γε, απ' τα γέλια στα σοκάκια.

Πάει ο Μουσκ αργά το βράδυ
βρίσκει το τσαρδί ρημάδι
ψάχνει και στον GPT του
και τραβάει το μαλλί του!

Βάζει πλώρη κούτσα κούτσα στα Πεκίνα
να πετύχει την κινέζικη ηγεσία
Για όλο πέφτουν οι μετοχές του
απ του Τράμπ όλα τα φάλτσα ταριφάκια?

Το ξημέρωμα ροδίζει
και ο Έλον Μούσκ γυρίζει,
δίχως με συμβία πάλι
κούτσα κούτσα στ' ακρογιάλι.

Με το Πούτιν τον ξενύχτη στα Πεκίνα
κάνει τσάρκες στα ρηχά και η Μελανία.
Κι όλο κλαίνε τα κινεζάκια
απ' τα γε, απ' τα γέλια στα σοκάκια.

DEAR ΤΑΒΑΡΙΤΣ ΝΤΟΝΑΛΤ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

DEAR ΤΑΒΑΡΙΤΣ ΝΤΟΝΑΛΤ

Αφού τελικά δεν τα κατάφερες με τους Αγιατολάχ και θα πουλάνε τώρα αυτοί φτηνά την δική τους πραμάτεια στον Ξι, αποφάσισα να διαθέσω στον αγαπητό μου φίλο Κιμ υψηλή τεχνολογία ελέγχου των πυρηνικών του όπλων, μην και τσαντιστεί και πατήσει κατά λάθος κανένα κουμπί και έχουμε άλλα.

Ειδικά τώρα, που θα γίνει τριμπούρδελο και στις δύο πλευρές του Αιγαίου με τριμερείς κυβερνήσεις και τριχοτομήσεις ένθεν κεκείθεν. Τα ξέρεις, αφού τα είπαμε και τα συμφωνήσαμε στην Αλάσκα, για να μην τα επαναλαμβάνω. Μπορεί όμως να γίνει τώρα καμία στραβή και εκεί, μετά τις τόσες μαζεμένες αναποδιές που σου έτυχαν.

Ελπίζω να με καταλαβαίνεις.

Βλαδίμηρος

ΥΓ:Τα φιλιά να δώσεις και στην Μελάνια. Ξέρει αυτή που.  

UFO-ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠΙΣΜΟΥ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

UFO-ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠΙΣΜΟΥ (Και μια ευκαιρία της χώρας για εξαγωγές υψηλής αμυντικής τεχνολογίας USO στις ΗΠΑ)

Το Πεντάγωνο άνοιξε τα ντουλάπια. Ο Τραμπ έριξε επιτέλους φως. Τα UFO αποχαρακτηρίστηκαν. Και ο πλανήτης περίμενε το διαστημικό «ΟΥΑΟΥ». Αντίθετα, πήρε ένα θολό φλας και ένα χασμουρητό. Η επιχείρηση «Διαφάνεια» μοιάζει κάπως σαν βιτρίνα σε μαγαζί που καίγεται από πίσω. Ή, για να το πούμε πολιτικά, μια στρατηγική διαχείρισης εντυπώσεων – ελλείψει σοβαρής διαχείρισης οτιδήποτε άλλου.

Διότι, όσο κι αν φώναξαν οι UFOλόγοι (αυτοί που βλέπουν τρία φώτα στη Σαλαμίνα και βγάζουν Νόμπελ εικασίας), οι σοβαροί αναλυτές είναι ενωμένοι σε ένα συμπέρασμα: Δεν είναι εξωγήινοι, είναι αντιπερισπασμός. Και μάλιστα άγαρμπος, κοντορός, σαν να αλλάζεις κανάλι στη μέση ενός επεισοδίου που σε εκθέτει.

Εσωτερικό μέτωπο: Η στιγμή που η φούσκα συναντά το φέρετρο

Η συγκυρία είναι τόσο βολική, που μαυρίζει το πρόσωπο της τυχαιότητας. Η Αμερική καίγεται: πληθωρισμός που δαγκώνει, επεισόδια Έπσταϊν που βρωμάνε ακόμα, και ένα όνομά Τραμπ να αναφέρεται χιλιάδες φορές – λες και είναι ηθοποιός σε δική του σαπουνόπερα. Μέσα σε αυτό το χάλι, ο Λευκός Οίκος «ανακαλύπτει» ιπτάμενους δίσκους.

Η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν (που από μόνη της είναι ένα ανεξήγητο φαινόμενο) το είπε χωρίς περιστροφές: «προπαγάνδα, ένα λαμπερό αντικείμενο για να κοιτάμε αλλού». Οι υπόλοιποι γελάσανε. Κι ένας κωμικός, ο Σεθ Μέγιερς, το είχε προβλέψει: «Αν θέλουν να θάψουν τον Έπσταϊν, ας βγάλουν εξωγήινους». Και να που το έκαναν. Με δελτίο τύπου. Το απόλυτο όπλο μαζικής απόσπασης προσοχής – τίμιο, testado, και χωρίς πυρηνική ακτινοβολία.

Εξωτερικό μέτωπο: Όταν το Ιράν γίνεται UFO

Στον κόσμο έξω, τα πράγματα δεν πάνε καλύτερα. Ο πόλεμος στο Ιράν τραβάει κουβάδες, οι διαπραγματεύσεις έχουν παγώσει όσο και ένα ATACMS στη μέση της ερήμου, και αμερικανικά σκάφη δέχονται επιθέσεις λες και είναι σκοπευτικό σε βιντεοπαιχνίδι. Τι κάνεις λοιπόν; Βγάζεις UFO.

Και δεν σταματάς εκεί. Η αφήγηση περί «μυστηριωδών εναέριων φαινομένων» τροφοδοτεί το φιλόδοξο, πανάκριβο και μάλλον ανέφικτο πρόγραμμα «Golden Dome» – μια διαστημική ασπίδα που, σύμφωνα με την Ένωση Ενδιαφερόμενων Επιστημόνων, είναι τεχνικά όσο εφικτή όσο και ένας αερόστατος από μολύβι. Κόστος: 800 δισεκατομμύρια δολάρια. Απειλή: τα ίδια τα UFO. Δηλαδή, τίποτα απολύτως.

Απομυθοποίηση: Περιμένεις εξωγήινους, παίρνεις θολό πλατό

Το περιεχόμενο των αρχείων; Εντελώς... γήινο. Φωτογραφίες που ήδη κυκλοφορούσαν, ανωμαλίες φακού, κηλίδες, σκιές, και μια γενική αίσθηση «αυτό βαρέθηκες να το βλέπεις στο Photoshop το ’98». Ο πρώην επικεφαλής του γραφείου UAP του Πενταγώνου, Σον Κέρκπατρικ, το λέει καθαρά: «Η πιθανότητα εξωγήινης ζωής είναι σχεδόν μηδενική». Ειδικός της NASA: «Παραβίαση νόμων φυσικής; Δεν είδαμε ποτέ».

Και όμως, οι ψεκασμένοι, προφήτες του «τα κρύβουν», και οι επαγγελματίες UFOλόγοι (αυτοί με τα βιβλία, τα συνέδρια και τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες) παραληρούν. Μαρτύριο χωρίς στάση – αλλά πληρώνει.

Η ελληνική πίστα: UFO στο Μάξιμου και USO στο Ιόνιο

Τώρα έρχεται και η καλή είδηση. Ο Τραμπ – μαζί με όλο το υπόλοιπο κομφούζιο – έρχεται στην Ελλάδα τον Ιούλιο. Επίσημη γραμμή: «στρατηγική συνεργασία». Ανεπίσημη υπόθεση: έρχεται για τσάμπα τεχνολογία.

Διότι, όπως φημολογείται, η ελληνική κυβέρνηση διαθέτει ήδη αποδείξεις UFO. Από τον Υμηττό (το είπε πρωθυπουργικό χείλι πριν χρόνια) μέχρι τα σπήλαια του Ιονίου, όπου ελλοχεύουν USO – Unidentified Swimming Objects. Ναι, καλά διαβάζετε. Τα ιπτάμενα δεν φτάνουν, εμείς έχουμε και κολυμπητά.

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (175)

ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (175)

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Λαθραία τσιγάρα, λαθραία ζωή.

Οδός αίματος και οδός πνεύματος.

Του θεού τα μυστήρια, βλέπε εισιτήρια.

Κι όσοι θέλουνε σταματήσαι τον χρόνο βιώνουν περισσότερο πόνο.

Νεκρομάγαζα, προσευχομάγαζα, η πιο σταθερά και βεβαία πελατεία και κερδοφορία.

 

Σιχαμάρα και εμετό κάποιοι αξίζουν μοναχά αφού ακόμα και το μίσος τους τιμά.

Η  δημοκρατία εγγυάται σύνταξι στον ηγέτη. η τυραννία εξορία, φυλακή και θανατική ποινή.

Κανόνες βάζουν και οι θεοί, κανόνες και οι απατεώνες.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ "ΧΑΟΣ": ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ "ΧΑΟΣ": ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ

Θα είδατε ίσως την δημοσκόπηση που δείχνει την τάση να προτιμάμε το χάος από την "ασφάλεια" της βεβαιότητας που προσφέρει η δράση εγκληματικών οργανώσεων στη διαχείριση των κοινών – οργανώσεις που πλέον έχουν παγιωθεί ως το επίσημο πολιτικό μας σύστημα.

Οι περισσότεροι προβάλλουν λανθασμένα στο «χάος» εικόνες βίαιης διάλυσης. Όμως, επιστημονικά,
Χάος είναι η κατάσταση της μη προβλέψιμης κατάρρευσης ενός πολύπλοκου συστήματος λόγω αλλαγών σε μικρές αρχικές παραμέτρους. Μια κατάρρευση που δεν οδηγεί στο μηδέν, αλλά σε μια νέα ισορροπία και σε ένα (συνήθως) ποιοτικά ανώτερο (και όχι υποχρεωτικά καλύτερο) σύστημα.

Εκτιμώ ότι η νέα ισορροπία του πλανήτη (μετά την κατάρρευση της παγκοσμιοποίησης) θα κριθεί από το πώς θα εξελιχθούν "μικρές δυνάμεις" που καταγράφονται σήμερα ως οι παρακάτω τάσεις αλλαγών, που θα μεταβάλλουν και την δική μας μίζερη πραγματικότητα:

#1
Από την Ψευδαίσθηση του Φθηνού στην Ανθεκτικότητα:
Μετάβαση από το «αγόρασε το φθηνότερο από οπουδήποτε» (Just-in-Time) στην τοπική αυτάρκεια και το ασφαλές προϊόν «για κάθε ενδεχόμενο» (Just-in-Case).

#2
Από την Άναρχη Κίνηση Κεφαλαίων στην Ψηφιακή Νομαδικότητα:
Περιορισμός των offshore κινήσεων και του ousourcing προς την φτηνότερη εργασία και ενίσχυση επενδύσεων σε περιοχές που προσφέρουν πραγματική διατροφική και ενεργειακή ασφάλεια.

#3
Από το Τραπεζικό Μονοπώλιο στο Πολυπολικό Χρήμα:
Μετάβαση από την παντοκρατορία του δολαρίου προς το Decentralized Finance (DeFi) και το ψηφιακό χρήμα που παράγεται από κοινότητες, "από τα κάτω", με βάση και αντίκρυσμα στην πραγματική οικονομία.

#4
Από τα Ιεραρχικά Δίκτυα στο Διαδίκτυο Ενέργειας:
Από την κεντρική παραγωγή με τεράστιες απώλειες, προς την αποκεντρωμένη ιδιοπαραγωγή (prosumers). Η μετεξέλιξη της ΔΕΗ (κρατικής ή ιδιωτικής) στο ΔΕΥ (ως Διαδίκτυο Ενέργειας Υδρογόνου) κάνει ίσως ποιο κατανοητή αυτή την τάση.

#5
Από το «Ο Χρόνος είναι Χρήμα» στην «Αξία της Προσοχής»:
Αναγνώριση του ελεύθερου χρόνου ως της μόνης πηγής πραγματικής αξίας. Όσο περισσότερο χρόνο απελευθερώνει μια κοινωνία από την καταναγκαστική εργασία, τόσο πιο πλούσια γίνεται και πολιτισμικά και οικονομικά.

#6
Από τη Χειραγώγηση των Ειδήσεων στην Πιστοποιημένη Φήμη: Μετάβαση από τα κεντρικά ελεγχόμενα Fake News σε αποκεντρωμένα συστήματα παραγωγής περιεχομένου με μηχανισμούς συλλογικής πιστοποίησης εγκυρότητας.

#7
Από την Εφάπαξ Υπεραξία στην Άπειρη Αξιοποίηση:
Η νοητική εργασία και τα δεδομένα δεν αναλώνονται· επαναχρησιμοποιούνται άπειρες φορές, δημιουργώντας νέες μορφές πλούτου. Βεβαίως και υπεραξίας αφού ακόμα μιλάμε για αλλαγές εντός του καπιταλισμού προς τα όρια του.

#8
Από τα Ολιγοπώλια των Data στις Υβριδικές Αγορές:
Οι καταναλωτές παύουν να είναι το "προϊόν" των μεγάλων πλατφορμών και γίνονται μέτοχοι και διαχειριστές των δικών τους δεδομένων.

#9
Από τα Κλειστά Συστήματα στην Αλγοριθμική Διαφάνεια:
Εδώ γίνεται το μεγάλο άλμα. Μετάβαση από τις κλειστές πατέντες και τους "μαύρους" αλγορίθμους χειραγώγησης, προς τον Ανοιχτό Κώδικα (Open Source). Η κοινωνία απαιτεί να γνωρίζει πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι που αποφασίζουν για τη ζωή της (από το feed των social media μέχρι τις πιστοληπτικές αξιολογήσεις). Η διαφάνεια στον κώδικα είναι η "Magna Carta" της ψηφιακής εποχής. Η ελεύθερη διάδοση κάθε δημιουργικής σκέψης της φυσικής ευφυίας, ο μηχανισμός για την επιβολή της.

#10
Από την Πολιτική- Αποξένωση στην Πολιτική-Συμμετοχή:
Η πολιτική παύει να είναι η τέχνη του "κρατάω τον κόσμο μακριά" και γίνεται η τέχνη του "εμπλέκω τον πολίτη στην επίλυση των προβληματων του".