ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (28)

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (28) 

Πολλοί πολυμαθέες (πολυμαθείς) νουν (ενεργητικόν νουν) ουκ έχουσι.

(Δημοκρίτου, Ντιλς, ΙΙ σελ. 158)

 
Ανάπαυλα της σπουδής (Διάλειμμα της μελέτης) γίγνεται ενίοτε η παιδιά (οι αστεϊσμοί.)

(Πλάτωνος Φίληβος 30. Ε)

 
Ουδείς όν (όποιον) φοβείται φιλεί (κάνει φίλο.)

( Αριστοτέλους, ρητορική τέχνη 13, 81  β)

 
Καιρών μεταβολαίς (Σε μεταβολές των καιρών) οι σφόδρα δυνατοί των ασθενεστέρων ενδεείς (κατώτεροι) γίγνονται.   ( Αισώπου Μύθοι 206)

 
Συμβουλή ιερόν πράγμα είναι.

( Πλάτωνος Θεάγης 122 b )

 
Εν τηι ανθρωπίνηι φύσει και άλλων ενόντων (μεταξύ των άλλων) εφ’ οίς βιαζόμεθα άδικοι γενέσθαι (για όσα αναγκαζόμεθα να γίνωμε άδικοι), τα κέρδη μεγίστην ανάγκην έχειν (τα κέρδη αναγκάζουν ως επί το πλείστον.). (Παυσανίου, Μεσσηνιακά 4)

 
Αυτός αυτού κόλαξ ών (ο εαυτός του εαυτού του κόλαξ) πρώτος και μέγιστος.

(Πλουτάρχου Ηθικά 49 Α)

 
Των μεν αγρίων θηρίων τον τύρανον κάκιστον είναι (ότι εκ των αγρίων θηρίων ο τύραννος είναι ο χειρότερος), των δ’ ημέρων τον κόλακα (εκ των ημέρων δε ο κόλαξ.)

(Πλουτάρχου, Συμπόσιον των επτά σοφών. 147Β)

 
Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α

(ΠΛΑΤΩΝΟΣ Νόμων Δ΄,  715b – d )

Ταύτας δήπου φαμέν ημείς νυν (Αυτά κανονικά λέμε τώρα εμείς) ούτ’ είναι πολιτείας (ούτε είναι του πολιτεύματος), ούτ’ ορθούς νόμους (ούτε ορθοί νόμοι) όσοι μη συμπάσης της πόλεως ένεκα του κοινού ετέθησαν (όσοι δεν ετέθησαν για την κοινότητα όλης της πόλεως). Οι δ’ ένεκα τινων (Όσοι δε νόμοι ένεκα ορισμένων) στασιώτας αλλ’ ου πολίτας τούτους φαμέν (στασιωτικούς και μη πολίτας τούτους θεωρούμεν) και τα τούτων δίκαια ά φασίν είναι, μάτην ειρήσθαι (και τα όσα ισχυρίζονται ότι είναι δίκαιά των ματαίως έχουν λεχθή.) Λέγεται δε τούδ’ ένεκα ταύθ’ ημίν (Λέγονται δε αυτά από μας γι αυτό,) ως ημείς τηι σηι πόλει (επειδή εμείς στην πόλι σου) αρχάς ούθ’ ότι πλούσιος εστίν τις δώσωμεν (δεν θα δώσωμε εξουσία ούτε επειδή κάποιος είναι πλούσιος), ούθ’ ότι των τοιούτων άλλο ουδέν κεκτημένος (ούτε επειδή  άλλο παρόμοιο κατέχει), ισχύν ή μέγεθος ή τι γένος (δύναμι, περιουσία ή καταγωγή).

Ός δ’ αν εν τοις τεθείσι νόμοις ευπειθέστατος τε ήι ( Αλλά όποιος είναι ευπειθέστος στους τεθειμένους νόμους) και νικά ταύτην την νίκην εν τηι πόλει (και επιτύχει αυτήν την νίκην  εις την πόλι), τούτωι φαμέν (σ’ αυτόν προτείνομε) και την θεών υπηρεσίαν δοτέον είναι ( και τα ιερατικά αξιώματα αποδοτέα) την μεγίστην (τα ανώτατα) τωι πρώτωι, και δευτέραν (και τα δεύτερα) τωι τα δεύτερα κρατούντι (στον δεύτερο επικρατέστερο), και κατά λόγον ούτω τοις εφεξής (και κτά τον ίδιο λόγο στους υπολοίπους)  τα μετά ταύθ’ έκαστα αποδοτέον είναι (τα ακόλουθα αξιώματα  στον καθένα αποδοτέα) τους δ’ άρχοντας λεγομένους (τους δε αποκαλούμένους άρχοντας) νυν υπηρέτας τοις νόμοις εκάλεσα ούτι καινοτομίας ονομάτων ένεκα (όχι ένεκα πρωτοτυπίας του ονόματος), αλλ’ ηγούμαι (νομίζω) παντός μάλλον είναι παρά τούτο σωτηρίαν τε πόλει(προ πάντων τούτο είναι σωτήριον και για την πόλι) και τουναντίον, εν ήι μεν γαρ αρχόμενος ήι και άκυρος νόμος (γιατί σε όποια πόλι ο νόμος είναι ανίσχυρος για τους άρχοντες και ανεφάρμοστος), φθοράν ορώ τηι τοιαύτηι ετοίμην ούσαν (διαβλέπω κατάπτωσιν επεικείμενη μεγάλη σε μια τέτοια πόλι).       

    

(Θουκυδίδου Η΄& 66)

Ήν δε τούτο ευπρεπές προς τους πλείους (ήταν δε τούτο αποδεκτό για την πλειονότητα), επεί έξειν γε την πόλιν οίπερ και μεθίστασαν έμελλον (επειδή επρόκειτο να κατέχουν την πόλι οι ίδιοι περίπου που έκαναν την πολιτική μεταβολή). δήμος μέντοι έτι και βουλή η από του κυάμου ξυνελέγετο (η δια του οστρακισμού συνήρχετο). εβούλευον δε ουδέν (όμως τίποτα δεν διεβουλεύοντο) ό,τι μη τοις ξυνεστώσι δοκείη (που να μην ενεκρίνετο από το καθεστώς) αλλά και οι λέγοντες (ομιλούντες) εκ τούτων ήσαν (εκ των ολιγαρχικών ήσαν) και τα ρηθησόμενα αυτοίς προύσκεπτο (και τα εκφωνηθησόμενα από αυτούς είχαν προαποφασισθή).

,,,,, αντέλεγε τε ουδείς έτι των άλλων, δεδιώς και ορών πολύ το ξυνεστηκός (φοβούμενος και υπολογίζων πολύ την πολιτική κατάστασι). ει δε τις και αντείπει (αν δε κάποιος θα αντέλεγε), ευθύς εκ τρόπου τινος επιτηδείου ετεθνήκει (πάραυτα μ’ένα τρόπο μυστήριο έχανε την ζωή του), και των δρασάντων ούτε ζήτησις (των δε δραστών ούτε  αναζήτησις) ούτ’ ει υποπτεύοιντο  δικαίωσις εγίγνετο, (ούτε αν υποπτεύοντο κάποιον υπήρχε αποτέλεσμα) αλλ’ ησυχίαν είχεν ο δήμος (αλλά ο δήμος ήτο άπρακτος) και κατάπληξιν τοιαύτην (και τόσο ήταν καταπτοημένπς) ώστε κέρδος ο μη πάσχων τι βίαιον, ει και σιγώη, ενόμιζεν (ώστε κέρδος αν δεν υφίστατο κανείς κάτι βίαιο, αν και εσιώπα, ενόμιζεν) και το ξυνεστηκός πολύ πλέον ηγούμενοι είναι (και το καθεστώς νομίζοντες πολύ ισχυρότερον) ή όσον ετύγχανεν όν (από όσο πραγματικά ήτο) ησσώντο ταις γνώμαις (είχαν χαμηλό ηθικό),

και εξευρείν αδύνατοι όντες δια το μέγεθος της πόλεως (και αδύνατοι όντες λόγω του μεγέθουε της πόλεως να διαπιστώσουν την ισχύ του καθεστώτος)  και δια την αλλήλων αγνωσίαν ουκ είχον. ( αλλά και δια την έλλειψι γνωριμίας μεταξύ των δεν εδύναντο). Κατά δε ταυτό τούτο (Για τον ίδιο λόγο) και προσολοφύρασθαι τινί αγανακτήσαντα (και δια τον αγανακτισμένο να εκδηλωθή σε κάποιον ), ώστε αμύνεσθαι επιβουλεύσαντα (ώστε ν’ αντιμετωπίσει τον επίβουλό του), αδύνατον ήν (ήτο.)

 Ή γαρ αγνώτα αν εύρεν ώι ερεί ή γνώριμον άπιστον. (αφού ή άγνωστον να εύρισκε κάποιον να μιλήσει ή γνώριμον, καμιά εμπιστοσύνη.) αλλήλοις γαρ άπαντες υπόπτως προσήσαν οι του δήμου (διότι μεταξύ των οι δημοκρατικοί ήσαν καχύποπτοι), ως μετέχοντα τινα των γιγνομένων (για κάποιον μήπως ήταν με το νέο ολιγαρχικό καθεστώς). Ενήσαν γαρ και ούς ουκ αν ποτέ τις ώετο ες ολιγαρχίαν τραπέσθαι (Επειδή συνεργάζοντο με τους ολιγαρχικούς και κάποιοι τους οποίους κανείς δεν θα εφαντάζετο ότι είχαν συνταχθή με το ολιγαρχικόν καθεστώς.) .