ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (180)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Κάποιοι ζώσι ου μόνο σαν όρθια πτώματα αλλά σαν πολλές φορές πεθαμένοι.
Άλλο το έχειν κι άλλο το κατέχειν.
Ψάχνουν προστάτη που δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη.
Ωραίο καιρό με χαρακτήρα, σ’ ερωτεύθηκα και σε πήρα.
Ο άνθρωπος ένα μυστήριο, η γυναίκα , καν’ τα δύο.
Πότε ζέστη, πότε κρύο, πότε ¨γεια σου¨, πότε ¨αντίο.¨
Λόγια τετριμμένα, παπαγαλισμένα, ώσπερ άνθη αποξηραμένα.
Κυβέρνησι παγιδευμένη, αντιπολίτευσι κουρασμένη, λαός χαμένοι, δημοκρατία χεσμένη.
Όχι μ’ αυτούς, θεοί, ούτε στον παράδεισο μ’ αυτούς.
Καμιά τιμή δεν απολαύουν οι διάσημοι νεκροί. Ούτε κάν το όνομά των δεν θυμούνται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου