ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
Ο ΑΡΓΥΡΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ: ΤΟ ΔΝΤ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ, ΠΩΣ ΔΕΝ ΈΓΙΝΕ ΤΌΤΕ Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΚΑΖΊΝΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΟΤΙΝΑΝΗΔΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΑΡΛΕΤ ΓΙΟΧΑΝΣΟΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ (Reloaded ver5 του 2022)
Ήταν που λέτε κάποτε μια εποχή που όλο το εμπόριο το κανόνιζε κατά το πώς τον συνέφερε ένας Μήδειος κόβοντας χρυσά νομίσματα. Κατά το δοκούν, όπως θα έλεγε σε κανένα χρονογράφημα του αιώνες αργότερα κάποιος Νίκος Τσιφόρος, μέγας παίκτης του λόγου και θεοπαίκτης κάθε δηθενιάς, καπνιστής και βρωμόστομος.. Και είπε κάποια στιγμή ο Πέρσης, που ως γνωστόν ομιλούσε και 5-6 γλώσσες σαν φαρσί, να επεκταθεί και προς τας Ευρώπας, που είχε ακούσει ότι είχαν καλό potential.
Υπήρχε όμως ένα σοβαρό εμπόδιο. Στην Αθήνα, απ' όπου θα έπρεπε να περάσει για να ανοίξει τον Δυτικό δρόμο των Βαλκανίων, είχαν κυριαρχήσει κάτι Δημοκρατικοί μυστήριοι που είχαν διαγράψει τα χρέη των πολιτών τους. Με αποτέλεσμα τα χρυσά τάλαντα που έστελνε για να εξαγοράσει την εξωτερική τους πολιτική μέσω της Σπάρτης, να μην έχουν και πολύ μεγάλη πέραση.
Είχε κάνει και ο παππούς του δυο φορές εκστρατείες για να τους πείσει με το καλό ή με το άγριο αλλά αυτοί τίποτα! Και αφού του κάψανε τον στόλο που έστειλε επί τούτου στην Σαλαμίνα, ο πολυχρονεμένος μας σκέφτηκε πιο πονηρά. Να τους διασπάσει είπε.
Την αφορμή την έδωσε η ανακάλυψη μιας μεγάλης φλέβας αργύρου στο Λαύριο. Αν έκαναν εξόρυξη οι αναρχοάπλυτοι Αθηναίοι υπό κάποιον Περικλή, με το όνομα (πριν ακόμα αυτός ποζάρει για στα χάρτινα εικοσαδραχμα πΣ -προ Σημιτη), θα του έκλειναν κάθε δρόμο επέκτασης προς τας Ευρώπας.
Ευκολάκι να εξαγοράσει τους εναπομείναντες στο κόμμα των Αρίστων, που πάντα είχαν δεσμούς με τους φίλους του, τους Σπαρτιάτες που γούσταραν να κάνουν εξωτερική πολιτική για τον χρυσό του. Αλλά αυτοί οι Περικλικικοί ήταν άλλο πράγμα. Και τότε σκέφτηκε να διασπάσει τους Δημοκρατικούς με μια Οικολογική φράξια, που διαλαλούσε τις θέσεις της στην Αγορά ως Ιδεολογική Τάση της τετραγωνικής ρίζας του 153 συν πλην δύο τρεις περίπου.
«Πού θα ρίχνουμε κύριοι τα κατάλοιπα της εξόρυξης», έλεγε ο ένας ρήτορας τους, που δεν γούσταρε να χάσει με τίποτα το ρητοριλίκι από την μπούκα που θα κάνανε οι ναύτες και τίποτα πελταστές στο κόμμα των Δημοκρατικών. Και τραβα μετά να σταυρώσεις γκομενάκι...
«Έρχεται και η κλιματική αλλαγή, θα ανέβει η θάλασσα έως την Ακρόπολη και θα μας πνίξει» έλεγε ο άλλος, που ο μπαμπάς του του είχε τάξει να του φτιάξει και εφημερίδα τοίχου, να έχει να διαλαλεί όποια παπαριτσα του κατέβει στο κεφάλι.
"Καζίνο να φτιάξουμε στην Ακρόπολη να έρχονται οι Πέρσες να παίζουν τους πεσσούς για να γίνει η ανάπτυξη. Και διαδρόμους για πασαρέλες να φτιάξουμε» επέμεναν οι Αριστοκρατικοί στην Αγορά, που τους είχε τάξει ο Μηδειος χρυσα τάλαντα αν γίνει καμία συνεκμετάλλευση του αργύρου. Μισά δικά του, μισά δικά τους, δίκαια πράματα.
