ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
ΤΡΕΙΣ ΗΤΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΗΔΕΊΑ (Ή πώς η ΕΕ από εξαγωγέας αγροτοδιατροφικών κινδυνεύει τώρα να πεινάσει)
Τρεις είναι οι κύριοι παράγοντες που διαμόρφωσαν την σημερινή πραγματικότητα, που δικαιολογεί τον πιο πάνω τίτλο και υπότιτλο:
Το μοντέλο της υπερεντατικής εκμετάλλευσης που έχει επιλέξει να επιδοτεί, απαιτεί χημικά λιπάσματα, που τώρα βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο του ανεξέλεγκτου Πούτιν, άμεσα ή μέσω του ελέγχου της αγοράς ενέργειας. Το 35-40% του κόστους κάθε τροφής που βάζουμε στο στόμα μας είναι κόστος ενέργειας. Περίπου άλλο τόσο είναι και το ποσοστό των αγροεφοδίων, δηλαδή των λιπασμάτων, των φυτοφάρμακα και των ζωοτροφών (που είναι πάλι ενέργεια για την κτηνοτροφία). Η αλόγιστη εξάρτηση της ΕΕ από την εισαγόμενη ενέργεια και τις πρώτες ύλες από την Ρωσία και άλλες πηγές που διαμορφώθηκε στην περίοδο των παλιών αγελάδων της προηγούμενης παγκόσμιοποίησης για να διατηρηθεί το τρέχον μοντέλο των υπερεντατικών εκμεταλλεύσεων, οδήγησαν στην πρώτη ήττα της ΕΕ. Με αυτογκόλ.
Οι τρεις τελευταίες ΚΑΠ στηρίζονται στην στρεμματική βασική επιδότηση των παραγωγών ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥΣ και τι αυτή καταναλώνει σε ενέργεια ή άλλους φυσικούς πόρους. Αυτές αντικατέστησαν μια προηγούμενη ΚΑΠ που επιδοτούσε παραγόμενο προϊόν, και που οδήγησε σε υπερπαραγωγή (και πτώση τιμών).Από εκείνη έμεινε και το "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά" που λένε ακόμα σε μερικά μπλόκα κάθε Φλεβάρη.
Ήττα δεύτερη.
Στο γράφημα φαίνεται ποιός ελέγχει και τις τιμές των τυποποιημένων προϊόντων τροφής στα ράφια των σούπερ μάρκετ.Σύμφωνα με την Oxfam International που το εφτιαξε, οι Mondelez/Kraft, ABF, Coca-Cola, Nestlé, PepsiCo, P&G, Johnson & Johnson, Mars, Danone, General Mills, Kellogg's, και Unilever ελέγχουν, άμεσα ή έμμεσα, σχεδόν το 100% των ετικετών τυποποιημένων διατροφικών προϊόντων που βρίσκουμε σήμερα στα ράφια σε όλο τον πλανήτη!
Μία μόνο από αυτές τις 10 είναι εταιρία με έδρα στην Ευρώπη. Και σχεδόν όλες κατηγορούνται για προώθηση μεταλλαγμένων πρώτων υλών με κλειδωμένους με πατέντες σπόρους/γενετικό υλικό.
Ήττα τρίτη.
Συμπεράσματα:
Η συμβατική διαχείριση των επιδοτήσεων, στην οποία αρκούνται ΟΛΟΙ οι υπουργοί γεωργίας μας τις τελευταίες δεκαετίες, προφανώς και δεν είναι πλέον αρκετή για την αντιμετώπιση της τρέχουσας κρίσης που θα είναι μεγάλης διάρκειας. 
