ΟΤΑΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ,ΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ (Άλλη μια προσπάθεια ερμηνείας του "τι παίζει εκεί έξω" και οδηγεί, μετά την παταγώδη αποτυχία της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, στην άμεση αποβολή της )
Η Διακυβέρνηση Μητσοτάκη αρχικά στηρίχθηκε σε τρεις βασικές παραδοχές/υποθέσεις:
Ότι θα συνεχιστεί για 4 ακόμα χρόνια και χωρίς ανατροπές στρατηγικής η διακυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ. Λόγω της προηγούμενης παραδοχής, οι πολιτικές Μέρκελ στην ευρύτερη γειτονιά μας θα συνεχίζονταν το ίδιο όπως και την προηγούμενη δεκαετία. Αρα νάτη και ή λαμπρή ευκαιρία να υλοποιηθούν οι πολιτικές Σημίτη στα Ελληνοτουρκικά (και να κλείσουν γρήγορα τα αντίστοιχα deals με τους χορηγούς που εποφθαλμιούν τα φιλέτα των "συνεκμεταλλεύσεων"). H Κύπρος συνεχίζει να κείται μακράν, ως γνωστόν.... Βάσει αυτής της πολιτικής υποστήριξης από "τα κεντρικά" του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού, θα μπορούσε μετά να υλοποιηθεί με σχετική άνεση το αντίστοιχο νεοφιλελε σχέδιο στην οικονομία, αυτό που σκιαγραφείται δια του "σχεδίου Πισσαριδη", και η άνετη εξυπηρέτηση όλων των χορηγών και των ελίτ που στήριξαν, κάθε τρόπο, την αναρρίχηση της στην κυβέρνηση το 19.Φυσικά κανείς δεν είχε προβλέψει τότε , την επίδραση ενός κορονοϊου στην ανατροπή των παραδοχών σε αυτά το γενικό στρατηγικό σχέδιο.
Ο Τραμπ έχασε μάλλον εξ αιτίας της αλλοπρόσαλλης διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης, ενώ η αντίστοιχη της ΕΕ υπό την Μερκελ έβγαλε όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σε περιδίνηση και έχει ανατρέψει στην πράξη όλα τα βασικά επιχειρήματα του νεοφιλελε δόγματος. Αυτά που κατέρρευσαν και με την βουλα των G7 στην κολοσσιαίας σημασίας νέα "συνεννόηση" στην Κορνουάλη το 21, που έθεσε τέλος μιας αντίστοιχης του 86 στην Ουάσιγκτον. Δηλαδή εκείνη που πορευτήκαμε μέχρι τώρα δια του νεοφιλελευθερισμού ver1.0
