ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. Μέρος Ή΄(17)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.  Μέρος Ή΄(17)

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων) 

Ναρκοθετημένο πεδίο προώρισται για τον ανθρώπινο βίο.  Αραιό στην αρχή, πυκνότερο συν τωι χρόνωι.  Αναπόδραστον. Όταν εκραγώμεν θα έχει σημάνει η τελευταία μοίρα.

Κρύβει όμως μια μεγάλη υπόσχεσι αυτή η θνητή ζωή κι ένα αιώνιο μεγαλείο για όσους έχουν όραμα ψυχής και της φιλοσοφίας ιερό πτυχίο.

Φρίκη και αλληλοφαγία, βάσανα και παντού πόλεμος. Αλλά όταν δεν έχεις άλλη επιλογή και προκειμένης μιας ατέλειωτης φρίκης μιας ζωής σκλαβιάς ατιμασμένης, προτιμότερο μια φρίκη σύντομη που θάβεται στην θεάρεστη αγκαλιά της αυτοθυσίας.

Η ιδεολογία είναι η έκπτωσις της ιδέας, η ιδεοληψία ο θρησκευτικός ενταφιασμός της. Πνεύμα, σοφία, θεός είναι απόλυτοι ιδέαι. Δεν κατηγοριοποιούνται. Άγιος ο θεός, άγιο πνεύμα, αγία σοφία, είναι όρος αδόκιμος, εάν μη πνευματική ύβρις και ασέβεια.

Η θεότης φιλεί το αγαθόν και απεχθάνεται το πονηρόν. Εχθαίρει τας εκ του πονηρού δημαγωγικού σκοπού γλοιώδεις κολακείας της ωργανωμένης θρησκείας, άσυλον ανίερον θρησκοληψίας τε και δεισιδαιμονίας.

 
2. Τόσοι προδόται, εισοδισταί, ξένα σώματα, αλλά και σπάνιοι διογενείς Έλληνες ήρωες σ’ αυτόν τόπο. Υψώνουν ελληνική φωνή ν’ ακούσωσι οι απέραντοι ουρανοί και όσοι μάκαρες θεοί δεν έχουν το ανθρώπινο γένος σιχαθή ακόμα. Φυτώριον δαιμόνιον γαρ και σχολή θεών η ιερά ημών γη.

Κάτι σαν τους Εβραίους και αριστερούς που ενώ κυβερνούν τον κόσμο και νέμονται τον πλούτο της γης, την ίδια στιγμή κόπτονται και διαμαρτύρονται κατ’ επάγγελμα σαν καταδιωκόμενοι, κλαίνε οι χήρες  που λένε, κλαίνε και οι παντρεμένες.

Και κάτι σαν τους ελεεινούς ζητιάνους που πιάνουν  σερνάμενοι την ημέρα τα σκαλιά των ναών και τις λεωφόρους ενώ το βράδυ κοιμούνται και πεθαίνουν πάνω σε στρώματα γεμάτα εκατομμύρια.

Αλλά δεν έχουν, γι αυτό, βάθος, μεγαλείο και όραμα ψυχής παρά μόνο έλκος και ξεραϊλα. Γι αυτό μαζεύουν, θησαυρίζουν σαν τα μυρμήγκια. Τί τα θέλεις, δεν τα χαίρονται όσο θα ήθελαν. Η χαρά τους που τα στερούν από τους άλλους που τα λιμπίζονται σκυλοειδώς. Ανασφαλείς και έντρομοι πάντα. Καταραμένοι.

Επειδή ο Μαμμωνάς, ο μοναδικός θεός των, είναι θεός άπληστος και ανικανοποίητος όπως αυτοί. Θεός βρικόλακας.

 
3. Προκρούστεια η εξουσία που μας τρομοκρατεί. Κονταίνει και σβήνει τους αντιπάλους της και την αλήθεια κατά βούλησιν και αγιοποιεί τους υπαλλήλους της και εγκληματίας ακόμα. Φτιάνει ακόμα και θεούς κι γιούς θεών. Έχει την πατέντα.

Μα εγώ ούτε περιτομή έκανα, ούτε τέκνο του Αβραάμ νιώθω, έλεγε, και στον παράδεισο των δούλων δεν έχω μέλλον. Αυτή η αβρααμοκουλτούρα είναι στο σκοτεινό της βάθος αποκρουστική, κρόνια, σατανιστική.

Ελπίς μου ακριβή αυτό. Έστω και ένας Έλλην να ερμηνεύει τα αρχαία Ελληνικά γράμματα ο πυρσός θα μένει πάντοτε αναμμένος. Το άγγιγμα μιας ανώτερης αγνής χαράς θα δίνει στην ψυχή μας αστρική λάμψι, ανέλπιστο ύψος και αθάνατη προοπτική.

Το υλικόν είναι η στερεά τροφή. Το πνευματικόν το ποτό. Αλληλένδετα. Και η ψυχή του ανθρώπου αχαρτογράφητος παρθένος ουρανός. Ηθικολογία ψόφια και καθόλου λόγος για ελευθερία και χρήμα ο λόγος σου, ω Σεβασμιότατε; Θεός κούφιος για τα κορόιδα και πλούτος άσ’ τον σ’ εμάς τους αμαρτωλούς, παιδί μου.

Ο πλούτος, κακά τα ψέματα, δεν παύει είναι η κατά το ανθρωπίνως δυνατό κρείττων άμυνα απέναντι εις την αστάθειαν και τας προσβολάς της τύχης, εις ένα κόσμον άστατον και απρόβλεπτον.  Ο παράδεισος δεν είναι έξω απ’ αυτόν. Αρκεί να μη φέρνει προβλήματα πλείονα απ’ απ’ όσα λύνει.

 
4. Τρέχουν να σώσουν την ψυχήν των αυτοί που δεν την προσέχουν γιατί αν προσείχον, δεν θα έτρεχον πανικόβλητοι εκεί έξω.  

Αλλά η σωτηρία της ψυχής είναι θέμα, υπόθεσις πολιτική και όχι θρησκευτική. Πολιτική που στοχεύει αλήθεια, ελευθερία, ισονομία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία. Η πολιτικοποιημένη, οργανωμένη θρησκεία είναι η μεταφυσική της δουλοτυραννίας.

Οι σοφοί ιδιοκατοικούν εις το πνεύμα, τον ναό του θεού. Οι φαύλοι και πονηροί το απεμπολούν, το ανταλλάσσουν για χρήμα και αξιώματα εξουσίας. ¨Χρύσεα αντί χαλκέων.¨   Οι ανόητοι τέλος πληρώνουν γι αυτό θρησκευτικό πνευματικό ενοίκιο.

Το υλικό συμφέρον δεν συγχωρεί την πνευματική πολυτέλεια. Η εξουσία σε θέλει πρόβατο ή λυκάνθρωπο. Ελευθερία δε, σημαίνει μαχόμενος άνθρωπος. Και εν κατακλείδι εσύ τελικά επιλέγεις. Εσύ ο υπεύθυνος. Θεός αναίτιος.

Έψαλα ένα βραδυνό ύμνο και αφιέρωσα μια ταπεινή θερμή προσευχή εις τον θεό της ιατρικής επιστήμης και τους θεράποντες ιερείς του Ασκληπιού.