ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΗΠΑ ΚΑΙ ΙΡΑΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ δηλαδή ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Ο Τραμπ Κηρύσσει Ολικό Αποκλεισμό: Στο Αμερικανικό Ναυτικό Δίνεται Εντολή να Αναχαιτίσει Όλη την Κίνηση στο Ορμούζ.

Και φτάσαμε εδώ: αφού απέτυχε να αναγκάσει το Ιράν να επαναλειτουργήσει το Στενό του Ορμούζ, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διέταξε ολικό αποκλεισμό της θαλάσσιας οδού, που επεκτείνεται ακόμη και σε ιρανικά δεξαμενόπλοια.

Αν εφαρμοστεί πλήρως, το σχέδιο κινδυνεύει να ρίξει την ενεργειακή υποδομή των Κρατών του Κόλπου πίσω στην «Λίθινη Εποχή». Η αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ είναι πλέον επίσημη, καθώς ο Τραμπ έχει διατάξει το Αμερικανικό Ναυτικό να «ξεκινήσει τη διαδικασία αποκλεισμού οποιουδήποτε και όλων των πλοίων που προσπαθούν να εισέλθουν, ή να φύγουν, το Στενό του Ορμούζ.».

Στην πράξη, η εφαρμογή αυτής της αμερικανικής στρατηγικής θα επιδεινώσει μόνο την τρέχουσα παγκόσμια  ενεργειακή κρίση καθώς το Ιράν θα ανταποκριθεί με τον ίδιο τρόπο, κλιμακώνοντας επιθέσεις κατά της υποδομής των κρατών του Κόλπου. 

Ο ενεργειακός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν φαίνεται να εντείνεται τις επόμενες εβδομάδες, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω έναν κόσμο που ήδη ταλανίζεται από την ενεργειακή κρίση.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο Όμηρος έθεσε πρώτος τις βάσεις και της Γεωστρατηγικής.Στην σκληρή εποχή μας λοιπόν όλα τα κράτη χωρίζονται στους δύο Ομηρικούς ήρωες, στον ορμητικό Αχιλλέα και στον τολμηρό Οδυσσέα. Έτσι λοιπόν εντοπίζουμε τις αιώνιες τάσεις.Έχουμε μιλήσει πολλές φορές από αυτό το ιστολόγιο ΕΔΩ για Αχίλλειες Δυνάμεις και Οδύσσειες Δυνάμεις. Ότι ουδέποτε Οδύσσειες ναυτικές δυνάμεις (ΗΠΑ/Δύση) θα νικήσουν Αχίλλειες χερσαίες δυνάμεις (Κίνα/Ρωσία/Ιράν) αν δεν έχουν για σύμμαχο τους Αχίλλειες δυνάμεις που η συνορεύουν, η είναι αρκετά κοντά με την αντιμαχόμενη Αχίλλεια δύναμη.  Σε γενικές γραμμές η Ασία, η Κεντρική Ευρώπη και η Αφρική ανήκουν στην παλάμη του Αχιλλέως, ενώ η Αμερικάνικη ήπειρος, η παραθαλάσσια Ευρώπη, και η Αυστραλία ανήκουν στην χείρα του Οδυσσέως.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε αναφορικά ότι η πρώτη αποβίβαση πεζοναυτών έγινε στο λιμάνι της Κολχίδος, κατά την Αργοναυτική εκστρατεία, η πρώτη μεγάλη καταδρομική επιχείρηση έλαβε χώρα στην Ιλιάδα με τον περίφημο Δούρειο Ίππο, ενώ ο πρώτος ελιγμός μάχης έγινε στην μάχη του Μαραθώνα.

Ουδέποτε στην ιστορία Οδύσσεια (ΗΠΑ)ναυτική δύναμη έχει νικήσει Αχίλλειο χερσαία δύναμη σε κατά μέτωπο μάχη, σε στεριά, αέρα, η θάλασσα. Εκτός αν ο πολυμήχανος Οδυσσέας χρησιμοποιήσει την τέχνη του Αχιλλέα, δηλαδή να κάψει τα πλοία του, να βγει στην στεριά και να πολεμήσει.

Ακόμα και αν αυτό συμβεί, σπάνια παραδείγματα νίκης Οδύσσειων δυνάμεων υπάρχουν. Αναφορικά μια ανάλογη ενέργεια έχει πετύχει μόνο ο περίφημος Αγαθοκλής, τύραννος των Συρακούσιων, κατά την μάχη του εναντίων των Καρχηδονίων, όταν αυτοί πολιορκούσαν της Συρακούσες και την Ημέρα στην Σικελία, αυτός επιτέθηκε στην Καρχηδόνα, έστω και αν οι δυνάμεις της Καρχηδόνας ήταν κατά κανόνα Οδύσσειες ναυτικές.

Σε περίπτωση σύγκρουσης μιας Αχίλλειας με μιας Οδύσσειας δύναμης, σε χερσαίο έδαφος, και ενώ η Οδύσσεια δύναμη βρίσκεται σε υποχώρηση, ο καλύτερος τρόπος διαφυγής είναι το ποτάμι, η θάλασσα. Αν αυτά τα δύο δεν υπάρχουν τότε η σφαγή θα είναι μεγαλύτερη για τις Οδύσσειες δυνάμεις.  

Σε περίπτωση σύγκρουσης μιας Αχίλλειας με μιας Οδύσσειας δύναμης, σε χερσαίο έδαφος, και ενώ η Οδύσσεια δύναμη βρίσκεται σε υποχώρηση, ο καλύτερος τρόπος διαφυγής είναι το ποτάμι, η θάλασσα. Αν αυτά τα δύο δεν υπάρχουν τότε η σφαγή θα είναι μεγαλύτερη για τις Οδύσσειες δυνάμεις. 

Ο Αχιλλέας αποτελεί την ψυχή, την ορμή, την σωφροσύνη, την έμμονη ιδέα, ενώ ο Οδυσσέας την ύλη, την τόλμη, τον παραλογισμό που προέρχεται από την αλαζονεία, την εναλλαγή σκέψεων και ιδεών μιας και είναι πολυμήχανος. Πολλές φορές η τόλμη θέλει αφροσύνη και παραλογισμό, θέλει ανθρώπους που δεν υπολογίζουν αν θα πεθάνουν η όχι. Εξάλλου το να ανοιχτείς στις άγνωστες θάλασσες είναι κάτι αφρόνως παράτολμο.

Ουδέποτε χερσαία Αχίλλεια δύναμη πρέπει να επιτεθεί σε ναυτική Οδύσσεια, αν δεν έχει εξασφαλίσει πρώτα τα μετόπισθεν Αχίλλεια νώτα της. Ανέκαθεν μια σύγκρουση μεταξύ Αχίλλειων δυνάμεων είναι σφοδρότατη, αλλά και σύντομη σε χρονικά όρια. Από την άλλη μια σύγκρουση μιας Οδύσσειας δύναμης με μια Αχίλλεια, εάν δεν υπάρχει αποφασιστικό χτύπημα στην στεριά, τότε μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια. Το ίδιο και μεταξύ δύο Οδύσσειων δυνάμεων, όπου συνήθως κερδίζει η διπλωματία.

Πάντα η Αχίλλειο δύναμη πρέπει να φοβάται την εκ των όπισθεν προδοσία, για αυτό πρέπει να έχει στενούς οικονομικούς δεσμούς με γειτονικές χώρες, τουλάχιστον με τις κύριες όμορες Αχίλλειες.  

Πάντα μια Αχίλλειο δύναμη είναι Εξωστρεφής, δηλαδή εξωτερικεύει τα εσωτερικά της προβλήματα. Η πύρρεια νίκη του Αχιλλέα επί του Έκτορα, έγινε έξω από τα τείχη της Τροίας, μετά αυτή την Αχίλλειο νίκη, το τέλος του Ομηρικού ήρωα ήταν απλά θέμα χρόνου.

Αυτό όμως σηματοδοτεί και άλλες καταστάσεις, όπως δηλαδή ότι, όταν μια Αχίλλεια δύναμη (Ιράν) έχει έσω προβλήματα, οικονομίας, ανεργίας, η θρησκευτικής αναστάτωσης κ.λ.π. τότε αυτομάτως εξωτερικεύει τα εσωτερικά προβλήματα και μεταφέρει προβλήματα, επί το πλείστων στρατιωτικού περιβάλλοντος, στις γειτονικές χώρες. Οποιαδήποτε χώρα που γειτονεύει με Αχίλλεια (Ιραν) δύναμη θα πρέπει να προσέχει και να διατηρεί έστω και με οικονομικές θυσίες την καλή συμβίωση με τον Αχίλλειο γείτονα, αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε θα πρέπει διακριτικά να ετοιμάζεται για πόλεμο.

Oυδέποτε θα νικήσει Αχίλλεια χερσαία δύναμη (Ιράν) αν οι αντίπαλες ναυτικές Οδύσσειες δυνάμεις (ΗΠΑ), έχουν για σύμμαχο τους Αχίλλειες δυνάμεις που η συνορεύουν, η είναι αρκετά κοντά με την αντιμαχόμενη Αχίλλεια δύναμη.

 Για αυτό θα ήταν πρέπων για κάθε Αχίλλεια δύναμη, να μη ρίχνει τις γειτονικές όμορες Αχίλλειες δυνάμεις εξ’ ανάγκης στο αντίπαλο στρατόπεδο των Οδύσσειων δυνάμεων, διότι έτσι δίνουν λαβή σε έναν τέλειο συνδυασμό Αχίλλειων και Οδύσσειων δυνάμεων εναντίον τους. 

Ουδέποτε Αχίλλειες ηπειρωτικές δυνάμεις θα μπορέσουν να νικήσουν άλλες Αχίλλειες, η Οδύσσειες δυνάμεις, αν ανοίξουν σε πλάτος και σε εύρος το πεδίο στρατιωτικών επιχειρήσεων τους. Όσο ποιο μεγάλο είναι το μέτωπο επιχειρήσεων, έστω και είναι κοντά στην έδρα της Αχίλλειας δύναμης, τόσο επώδυνη και καταστρεπτική θα είναι η ήττα. Οι Αχίλλειες δυνάμεις στο σύνολο τους πρέπει παραμένουν πάντα κλειστές όσο αφορά το εύρος τους.  

Ένα παράδειγμα είναι η φόρμα του στρατού του Αλέξανδρου Γ΄, εναντίον του Δαρείου. Δύο Αχίλλειες δυνάμεις συγκρούονταν στα πεδία μαχών της Ασίας, του Αλέξανδρου ήταν πάντα κλειστές και γεροδεμένες μεταξύ τους, χωρίς να σπάνε τις γραμμές άμυνας τους, μόνο το ιππικό των Εταίρων με τα Οδύσσεια χαρακτηριστικά μπορούσε να «παίζει» ανεξαρτήτως από την υπόλοιπη μάζα του Μακεδονικού στρατού. Από την άλλη ο στρατός του Δαρείου ογκώδεις όπως ήταν, με μεγάλο εύρος, χαλαρές, και ανοικτές πτέρυγες, πράγμα ανεπίτρεπτο για Αχίλλειο δύναμη, χωρίς κανένα Οδύσσειο στοιχείο στις δυνάμεις του Περσικού στρατού. Το αποτέλεσμα και η έκβαση των μαχών είναι σε όλους μας γνωστά. 

Η μεγάλη μάζα, πολυπληθείς στρατεύματος, είναι χαρακτηριστικό των Αχίλλειων δυνάμεων.Εάν όμως αχρηστευθεί το ταχύτερο όπλο αυτής της Αχίλλειας δύναμης τότε έχει χαθεί η μισή ισχύς του Αχιλλέως. Ένας Αχίλλειος αντίπαλος με Οδύσσεια χαρακτηριστικά είναι πολύ επικίνδυνος στο πεδίο της μάχης. Ο Μιλτιάδης στην μάχη του Μαραθώνος αχρήστευσε το ταχύτερο και ποιο ισχυρό όπλο των Περσών, το ιππικό χωρίς καν αυτό να μπορεί να λάβει μέρος στην μάχη, διαλέγοντας τη πιο ωφέλιμη για τους Αθηναίους περιοχή για πεδίο έναρξης της μάχης, μιας και η Οδύσσεια δύναμη των Αθηναίων δεν είχε ιππικό.  

Ενώ απεναντίας οι Οδύσσειες δυνάμεις δεν χρησιμοποιούν ποτέ μεγάλες στρατιωτικές μάζες στις επιχειρήσεις τους, εάν αυτό γίνετε πρέπει να έχουν μόνο τύχη για να επιτύχουν τον αντικειμενικό σκοπό τους και αυτό γιατί η μεγάλη μάζα, τους αποκόπτει πολλά από τα Οδύσσεια χαρακτηριστικά τους.

Μια σύγκρουση μεταξύ δύο Αχίλλειων δυνάμεων θα είναι αποτρόπαια και φοβερή. Συνήθως σε αυτές της συγκρούσεις δεν υπάρχουν αιχμάλωτοι. Δεν θα υπάρξει οίκτος ούτε έλεος. Η διπλωματία, η έσω τέχνη, είναι ανύπαρκτη, διότι η επιρροή του Αχιλλέα είναι η έξω τέχνη του πολέμου. Για τις Αχίλλειες δυνάμεις είναι ντροπή να πάρουν μια νίκη στο πεδίο της διπλωματίας, αλλά στο πεδίο της τιμής.

Παράδειγμα για μια τέτοια συμπεριφορά αποτελεί στον Β΄ Παγκόσμιο πατριωτικό πόλεμο το λεγόμενο ανατολικό μέτωπο, όπου δύο Αχίλλειες δυνάμεις η Γερμανία και η Σ. Ένωση συγκρούονταν άγρια στην Γερμανική επίθεση, της Επιχείρησης «Μπαρμπαρόσα». Ανάλογο παράδειγμα είναι και αυτό το Ιρανό – Ιρακινού πολέμου, όπου δύο Αχίλλειες δυνάμεις είχαν μια μακροχρόνια ανηλεή σύγκρουση στην Μέση Ανατολή. 

Άρα οι διαβουλεύσεις μεταξύ δύο Αχίλλειων δυνάμεων για υπογραφή ειρήνης θα είναι:
α)Ανύπαρκτες.
β)Ατέρμονες.
γ)Και όποτε λάβουν χρόνο και τέλος ουδέποτε εφαρμόσιμες.

Εκτός και εάν εμφανιστεί το αίσθημα του φόβου, από μια τρίτη δύναμη, που θέλει να ηγεμονεύσει στην περιοχή. Οπότε ο φόβος φυλάει τα έρημα. 

Όποτε δύο Οδύσσειες ναυτικές δυνάμεις συγκρουστούν δεν θα μπορέσει η μια να νικήσει ολοκληρωτικά την άλλη, έστω και αν πολεμούν χρόνια ολόκληρα. Η νίκη η της μιας δυνάμεως, η της άλλης δεν υπάρξει στο πεδίο της μάχης, αλλά στον διπλωματικό τομέα, στον Δούρειο Ίππο, η στον έλεγχο της οικονομίας του αντιπάλου, δηλαδή κατά πόσο η μια από την άλλη Οδύσσεια δύναμη, γνωρίζει να χειρίζεται την έσω τέχνη.

Ουδέποτε Οδύσσειες ναυτικές δυνάμεις θα νικήσουν Αχίλλειες χερσαίες δυνάμεις όταν αυτές είναι μακριά από την έδρα τους και δεν έχουν σίγουρα και φίλια λιμάνια, κοντά στο χώρο έκβασης της μάχης. Όσο ποιο μακριά και αφιλόξενα τα νερά, τόσο και ποιο οικτρή η ήττα για κάθε οδύσσεια δύναμη.