ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (171)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Τα γεγονότα τρέχουν κι όσοι μπορούν αντέχουν.
Αδύνατον το σε δυο δρόμους ταυτοχρόνως βαδίζειν.
Όλο αριστερά και ένας ο θεός, η μεσαιωνική οδός.
Άνθρωποι κενοί στην αγορά ανταλλάσσουν λόγια νεκρά.
Η καλύτερη βουλή είναι μες στην φυλακή.
Θυμάσαι που πηγσίναμε, παιδιά, κυνηγητό στα δάση;
παρθένος ήταν τότε, μέσα κι έξω μας, η πλάσι.
Λευτεριά, αντίστασι, θεοί και ομορφιά
Δεν είχαν τότε οργάνωσι κι αφεντικά.
Καλή ανάστασι με μπόλικη επανάστασι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου