ΟΙ ΠΛΑΝΟΔΙΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ. (172)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Ο θεός συγχωρεί τους πάντες αλλά δεν καλοπιάνει κανένα.
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός κι ό,τι ψάλλει δεν είναι θεός.
Η Ανατολή ανέκαθεν κανονικά θρησκεία και σκλαβιά.
Αλλά και Δύσις, σήμερον, μπινέδες και ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ
Εξουσία και μάσα, η κοσμική με γραβάτα και η θρησκευτική με ράσα.
Ό,τι να είποι, και το πιο τρελό, η εξουσία, νόμος συν τω χρόνω και θρησκεία.
Η επιτυχία λαχείο αλλά η θλίψις σχολείο.
Κάλλος μετά ματαιοδοξίας σε δρόμους πλατείς βαδίζει απωλείας.
Άλλοι χαράσσουν εθνικές κόκκινες γραμμές κι άλλοι σνιφάρουν λευκές.
Ένα ψέμα δεν το νικά η αλήθεια μόνο αλλά και το μεγαλύτερό του ψέμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου