Η αδικία και ο πόνος λοιπόν που συσσωρεύονται στον υλικό μας κόσμο σε συγκεκριμένες ενεργειακές ιεραρχικές διακλαδώσεις, κινεί ενίοτε βουνά και τεκτονικές πλάκες, με εντολή του ενεργειακού μας κόσμου.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

O τρομερός σεισμός της Κέρκυρας, 20.2.1743, μεγέθους τουλάχιστον 7.1, κατέστρεψε διάφορα μέρη του νησιού, με πολλά θύματα, και ακόμη της δυτικής Ελλάδας, της Αλβανίας και της Ιταλίας. Το επίκεντρο βρισκόταν μεταξύ Κέρκυρας και Οτράντο (Ιταλία).

Γιατί τον θυμήθηκα; Γιατί συχνά, και με αρκετή επιπολαιότητα, πολλοί θεωρούν ότι οι περιοχές που δεν έχουν συχνούς μεγάλους σεισμούς δεν απειλούνται και είναι προστατευμένες. Μεγάλη πλάνη. Ο σεισμός του 1743 αποτελεί ένα μόνο από τα πολλά παραδείγματα στη χώρα μας.

Η εικόνα δείχνει το επίκεντρο (κόκκινο αστέρι) και τις εντάσεις (επίπεδο βλαβών) του σεισμού (από μελέτη των Ιταλών Nutti και συνεργατών, 2017, περιοδικό Natural Hazards

Αυτά όμως είναι ψηλά γράμματα για τους Κερκυραίους τρομπαδουρους φωνακλάδες. 

Όντως στην Κέρκυρα δεν γίνονται μεγάλοι σεισμοί, αλλά παραδίπλα στην θάλασσα ναι. Ένα κύμα στα δυτικά παράλια και φεύγουν όλες οι καλύβες, μια "γήινη κλωτσιά"  και φεύγει όλη παλιά πόλη (όλη μαζί ξεκολλάει ένας βράχος),  ή μια γήινη ρωγμή που κόβει στην μέση ένα βουνό ή ένα νησί. Γίνονται αυτά. 

30C στην Σικελία αυτές τις μέρες, θα βράζει το ηφαίστειο, ενώ μια αφόρητη ζέστη στην Κέρκυρα που είχε σήμερα είναι άσχημο προμήνυμα. Το καλό θα είναι η ρωγμή να συνεχίσει προς Ιταλία να χτυπήσει Βατικανό, και μετά να μας πει η συνέχεια της P2 στα μέρη της Κέρκυρας στο λιμάνι πόσα απίδια πιάνει ο σάκος σε μια στοά.

Ο τελευταίος ασπασμός είναι η μετενσάρκωση. Δεν είμαστε το υλικό σώμα μας που παραμένει αιώνια στην ζωή. Αυτό ας το γνωρίζουν κάποια λαμόγια. Αλλά είμαστε μια ιεραρχική διακλάδωση συνείδησης που διαιωνίζει τον εαυτό της σε ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο στον υλικό μας κόσμο. Η ιεραρχική αυτή διακλάδωση, συνδεδεμένη μόνο στον ενεργειακό μας κόσμο δηλαδή μη-τοπικα, εμφανίζεται σαν σκιά στον υλικό μας κόσμο (την ζωή όπως την ξέρουμε).

Σε κάθε στιγμή τα πάντα μέσα στον υλικό μας κόσμο, συνδέονται αόρατα με μια μη τοπική σφαίρα που καθορίζουν τα πάντα μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Δεν υπάρχουν δηλαδή κρυμμένες ιδιότητες μέσα στο τρισδιάστατο σύμπαν μας, που να καθορίζουν την μορφή του. Οι κρυφές ιδιότητες, δεν πρέπει δηλαδή να τις ψάξει κανείς στις στοές και στις κρυφές λέσχες, αλλά σε ένα μη τοπικό χώρο σε μια άλλη διάσταση καθαρής ενέργειας. 

Η αδικία και ο πόνος λοιπόν που συσσωρεύονται στον υλικό μας κόσμο σε συγκεκριμένες ενεργειακές ιεραρχικές διακλαδώσεις (τους πιστούς δηλαδή ταξιδευτές στο χρόνο για την διατήρηση του συστήματος ), κινεί ενίοτε βουνά και τεκτονικές πλάκες, με εντολή του ενεργειακού μας κόσμου. Κάποτε τον είπαμε από μηχανής θεό. Μπορεί να είναι απλώς και η συνέχεια της ενεργειακής ιεραρχικής διακλάδωσης. Η μάνα των όλων μας.

Η Κέρκυρα επίσης βρίσκεται μπροστά σε μια “δομική" κατάρρευση. Όχι απαραίτητα σεισμό. Αλλά μια τιμωρία γιατί δεν είδε τίποτα. Έχουν χεσμένες και τις στοές σας, εκεί στον ενεργειακό κόσμο. Έχουν κατουρημενους τους καρδινάλιους, τους παπάδες, και όλους τους ιερείς της Ανατολής. Έχουν χεσμένους και τους τραπεζίτες. Όχι γιατί πονάει το ΚΚΕ, το έχουν χεσμένο και αυτό όμως τον Βαρδινογιάννη, τον Λάτση και όλους τους εφοπλιστές. Τους έχουν όλους χεσμένους για την απληστία που επέτρεψαν αψηφώντας κάθε νομό και αξία.

Κάπου εκεί όταν το παρακάνεις, επεμβαίνουν αυτοί που ξεχάσαμε. Το παρελθόν και το αγέννητο μέλλον. Επεμβαίνουν οι νεκροί μας και οι αγέννητοι μας. Επεμβαίνουν οι θεοί της δικαιοσύνης και οι νεκροί αποκτούν πάλι δύναμη. Ενώ τα όνειρα των αγέννητων, ενώνονται και αυτά με νεκρούς και το παρελθόν.

Υ.Γ Ένα από τα σημεία των εσχάτων ημερών είναι οι σεισμοί μεγάλοι κατά τόπους εκτός όλων των άλλων θεομηνιών που ήδη βιώνουμε!