Ο ΑΡΓΥΡΟΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ, ΤΟ CASA DE PAPEL ΚΑΙ ΤΑ CASE DI VAVEL
(Ή πώς μπορεί να χρηματοδοτηθεί και ενδογενώς η ανάπτυξη εντός του ευρώ , μειώνοντας δραστικά τον χρόνο εργασίας χωρίς μειώσεις αποδοχών)
Ο γνωστός "Χρυσός αιώνας" του Περικλή δεν ήταν καθόλου χρυσός. Στην ανακάλυψη μιας σημαντικής φλέβας ασημιού στα μεταλλεία του Λαυρίου στηρίχτηκε, γεγονός που επέτρεψε μέσα σε λίγα χρόνια να επεκταθεί το μοντέλο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας ως πρότυπο στις περισσότερες περιοχές της τότε παγκόσμιας πρωτοπορίας στην παραγωγή ιδεών και εμπορίου.
Το αντίπαλο μοντέλο της Σπάρτης που ακόμα στηρίζονταν στην παράδοση της διοίκησης των γερόντων και στην εκμετάλλευση της ενέργειας των δούλων, έδειχνε να ωχριά ζηλότυπα. Εκεί το εμπόριο κινούσε ο χρυσός των Περσών, που έτσι προσπαθούσε να εξαγοράσει την υποστήριξη της συντηρητικής Σπάρτης ως χωροφύλακα της απειλητικής Αθήνας, που κυριάρχησε ως ναυτική δύναμη στο εμπόριο της Μεσογείου.
Αυτά δεν τα γράφει έτσι, με τόσο απλότητα η ιστορία, αλλά τα ξέρετε.
( Νταξ, όχι όλοι, αφού μια μερίδα εγγενώς υπανάπτυκτων στον εγκέφαλο διάλεξε να προβάλει πάλι το Σπαρτιατικό πρότυπο ως δήθεν πατριωτικό όραμα, τρομάρα τους).
Εκείνο που ίσως δεν ξέρετε είναι ότι ελάχιστο ασημί από το Λαύριο χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ασημένιων ταλάντων. Η επιτυχία του Αθηναϊκού μοντέλου στηρίχτηκε πάνω σε δυο άξονες;
Στην δυνατότητα παραγωγής υψηλής ποιότητας νέας γνώσης και πολιτισμού, στοιχείο που προήλθε από την απελευθέρωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού της Αττικής από τις συνθήκες ημιδουλείας των συσσωρευμένων χρεών που διέγραψε ο Σόλωνας ένα αιώνα πριν με την Σεισάχθεια. Βρέθηκε έτσι ο χρόνος για να παράγουν οι Αθηναίοι πολιτισμό και επιστήμη μέσα από την ενασχόληση τους με τα κοινά. Από την πίστη των συμμάχων των Αθηναίων ότι τα σιδερένια ή τα χάλκινα αθηναϊκά νομίσματα των οβολών και των δραχμών με το σήμα της κουκουβάγιας, σύμβολο της σοφίας της Αθηνάς, ότι πράγματι εκπροσωπούσαν κάποιο αντίκρισμα από το ασήμι της Αθήνας. Λίγο τους ένοιαζε που δεν είχε εξαχθεί ακόμα. Εκεί ήταν, φυλαγμένο καλά σε ένα θησαυροφυλάκιο στα έγκατα της γης. Έτσι η Αθηναϊκή δραχμή κυριάρχησε ως αποθετικό νόμισμα στο εμπόριο της τότε Δύσης, πολύ πιο αποτελεσματικά από τα περσικά χρυσά νομίσματα.
