ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 14)
(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)
Ω, αυτοί πτωχοί τωι πνεύματι! Αν ήξεραν εν τηι πτωχεία των πόσο εν δυνάμει νοσηρό φανατισμό υποκρύπτει η αγαθοσύνη και η ταπεινοσύνη των, πόσο ζημιά προκαλούν στην αλήθεια και τον πολιτισμό, αυτοί μεν ασυνείδητα οι δε προαγωγοί των εσκεμμένα, συνειδητά!..
Ένα φτωχό δαιμόνιο βασιλεύει μέσα τους, ένα πνευματικό εμφύτευμα, ένας πνευματικός κόφτης αυτολογοκρισίας. Είναι αυτό που δαιμονοποιεί και απορρίπτει ασυζητητί κάθε λόγο υψηλών πτήσεων, το ιερό πάθος για μάθησι και γνώσι που καταξιώνει ό,τι ανώτερο και θείο έχει μέσα του ο άνθρωπος.
Μια θεατρική σκηνή ο κόσμος, ένα ολόγραμμα της ιδέας. Προκλήσεως μεταξύ και μυστηρίου μας εκπαιδεύουν οι ουρανοί. Όλα έχουν παιχθή και ειπωθή, χαθή και ξαναβρεθή στα κενοτάφια της μνήμης.
Πολιτικοί και ρασοφόροι οι πιο ένδοξοι θεατρίνοι. Κορυφαίοι αυλοκόλακες πανεπιστημιακοί, ιστορικοί και και δημοσιογράφοι. Μεθά ο ίλιγγος της παρακμής, ο σπαραγμός της αιματοχυσίας, ο κρημνώδης κατήφορος και του εκφυλισμού.
Όσο πιο ψηλά τόσο πιο επιρρεπής στην οίησι και τα πάθη η ανθρωπίνη φύσις. Φευγαλέα η δημοφιλία, επισφαλής η ματαιοδοξία. σε αφήνουν πιο γυμνό και ευάλωτο απ’ ό,τι σε παρέλαβαν. Η απώλεια της ηθικής και μεταφυσικής πυξίδος αφήνει στην ψυχή τραύμα μη αναπληρώσιμο, μη ιάσιμο.
2. Τραγικό να νιώθεις θεός μεν, εν ομηρία δε, περικυκλωμένος από τόση αβεβαιότητα και ψευδαίσθησι. Η γη είναι γεμάτη παγίδες για την ανθρώπινη αρετή αλλά ο ουρανός κρύβει τις μεγαλύτερες. Θέλει πιο μεγάλους ηθικοπνευματικούς άθλους για να πατήσης ακίνδυνα στο ύψος του.
Η θνητή ζωή της είναι ένα μυστικό ολόγραμμα, η επιτομή της αιωνιότητος. Η ανθρώπινη φύσις εμπεριέχει και το θνητό και το αιώνιο. Η ζωή οιονεί εν σωματικώι τάφωι. Ο λόγος μια γέφυρα που γεφυρώνει εν δόξηι γη και ουρανό.
Ομορφιά, ευλογία είσαι κι εσύ μαζύ και κατάρα. Ο Νάρκισσος που οδηγεί Πόρσε με χαλασμένα φρένα. Τα αποχαλινωμένα και παρά φύσιν πάθη είναι μολυσματικά και αυτοπεριθωριοποιημένα. εκπέμπουν θανάσιμον μανίαν και έλκονται, εξιλεωτικώς ούτως ειπείν, από τους κρημνούς του θανάτου.
Διπλή εξορία είναι και το να ζης σε μια καταπατημένη, λεηλατημένη πατρίδα που κατατυραννά ο φόβος, η βία και ο θάνατος. Πατήρ εργοδοσία, υιός μισθοδοσία, άγιο πνεύμα το παντοιοτρόπως βόλεμα. Το αντίθετο του πιστού δεν είναι άπιστος αλλά σκεπτόμενος.
Πότε κυνηγάμε εμείς τον χρόνο και πότε αυτός. Η πολιτική κάθεται στον θρόνο του θεού. Η εξουσία μεταμορφώνει τον άνθρωπο εις ένα επί προθεσμία θνητό θεό. Επειδή όμως θεοί δεν ευδοκιμούν στην γη οι δυνατοί ας ξέρουν ότι είναι απλά τα ένδοξα επίγεια ναυάγιά των.
3. Ω, πόσο όμορφος και αυτάρκης γίνεται ο κόσμος όταν το σεπτόν κάλλος, το θάμβος της αλήθειας, η ουράνια έκστασις και ο αγνός θρησκευτικός θαυμασμός τους ανθρώπους τρέφει και νατρέφει;
Η χαρά προκαλεί την λύπη και η λύπη παρακαλεί την χαρά γιατί όλα είναι αιώνιος κύκλος. Ζην ευγνωμόνως και μεγαλοψύχως τους θεούς λατρεύειν δει αεί τους ανθρώπους επειδή ηξιώθησαν, καθ’ όσον ηξιώθη έκαστος παρά του Υψίστου, την χάριν και χαράν του φωτός της ζωής.
Η κίνησις είναι η καρδιά της ζωής. Η γυμναστική είναι κι αυτή μια θρησκευτική τελετουργία, η προσευχή του σώματος προς την θεάν Ευεξίαν και τον θεόν ΄Ηλιον, τον Έλληνα Απόλλωνα αν θες, πρωταγωνιστήν της ζωής.
Οι άνδρες κυνηγούν μια Χίμαιρα στο σώμα μια γυναίκας που είτε εμβαίης μέσα της είτε έξω μείνοις, το πέπλο της Ίσιδός της δεν πρόκειται ποτέ ν’ αφαιρέσεις. Η γυναίκα ξέρει ότι εν πολλοίς η γοητεία της είναι ανδρική φευγαλέα είναι αυθυποβολή.
Δραστική και αποτελεσματική πάντως για την διαιώνισι των ειδών, αν και από θηλυκή μαγεία και φρεναπάτη. Ώαστε όσο εμβαθύνεις τόσο κολλάς και χάνεσαι. Τα μυστήρια περιφρονούν και τιμωρούν την φρενήρη σαρκολατρεία. Έτσι.
4. ¨Αν μού ‘δινες την συνταγή της ομορφιάς σου, φως μου¨, έγραφε ο ερωτόληπτος αιθεροβάμων ποιητής, ¨θα έντυνα τον ουρανό με τους πιο πανεύμορφους αγγέλους.¨ Ορίστε! Είναι μετά να εμπιστεύεσαι, να παίρνεις κατά γράμμα τους ποιητάς;
Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα. Νιώθουν την ανάγκη του εξωτερικεύειν και επενδύειν τόσο θετικά όσο και αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις, περισότερο ή ολιγότερο επιτυχημένα έχοντας κατά νου και ανάλογο ανταπόκρισι. Στα ερωτικά κυρίως. Προσοχή όμως γιατί ¨πέραν του ταμείου ουδέν λάθος…¨
Ευδαίμονες λοιπόν όσοι επιτυχώς στα υλικά επενδύουν αλλά ευδαιμονέστεροι στα συναισθηματικά. Βαρύ επί του προκειμένου η αποτυχία όσον και η προδοσία. Ο δε θεός είναι φως, δεν οφείλει να είναι κάθε φορά ο προσωπικός σου οδηγός.
Έχομε το αίμα, ιχώρ το λένε, που όταν ανάψη γίνεται ήλιος και όταν βράση γεννά ουράνιους παραδείσους κι αθάνατους θεούς. Αλλά υπ’ όψιν μας δει έχειν ότι ο πολύς θεός προξενεί δεινά, θέματα όπως και η αλόγιστος έκθεσι στον ήλιο ηλίασι κι εγκαύματα.
Άκου την γλαύκα. Πϊσω απ’ τον ήλιο κρύβεται αθέατο ένα υπερούσιο, άχραντο βασίλειο που δεν το φθάνει ποτέ καμιά πορεία, καμιά επιστήμη, προσευχή και φιλοσοφία. Όταν κοιμάσαι σ’ επισκέπτεται αθόρυβα, όταν ξυπνάς σ’ αποχαιρετά από ψηλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου