ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (222)

ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑ-ΛΕΞΙΓΝΩΣΙΑ

Αρχή σοφίας ελληνικών ονομάτων επίσκεψις.

Η ελληνική γλώσσα ομιλείτο πολύ πριν από την 2α π.Χ. χιλιετία και ευρίσκετο σε υψηλό επίπεδο τελειότητας.

Είναι η βασίλισσα των Γλωσσών.

Είναι η γλώσσα των Θεών.

«Ει Θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»

 (Κικέρων)

Όθεν άριστα λέγεται παρά τοις φιλοσόφοις

το τους μη μανθάνοντας ορθώς ακούειν ονομάτων

κακώς χρήσθαι και τοις πράγμασιν.

(Πλούταρχος) 

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ (222)

 

1) Γιατί λέμε ¨καθ’ οδόν¨ και όχι κατ’ οδόν;¨

2) επιρ. απνευστί, αβλεπί: Τα συνθετικά των και η σημασία των.

3) ουσ. στυλοβάτης (ο): τα συνθετικά του και η ερμηνεία του.

4) Στα βουλγάρικα υπάρχει η ελλ. λέξι στοματολόγος (στοματολογκ), ποια τα συνθετικά του και η αντίστοιχος λέξι στα ομιλούμενα ελληνικά.

5) Τι σχέσι έχει η Στύξ (Στύγα) και τα παράγωγά του, στυγνός, στυγερός,  με τον σατανά;

6) Ποια η διαφορά του τρυφ-ερός και τρυφ- υφηλός αν και έχουν κοινή ρίζα το ρ. θραύω;

7) επιθ. ειδεχθής (ο, η): τα συνθετικά του και η σημασία του.

8) Το ¨ντουζ¨ ελληνιστί. 

Οι απαντήσεις από το προηγούμενο Νο (221) ΕΔΩ.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αι απαντήσεις του Λεξιθήρος.

1) καθ’ οδόν < κατά +οδός. (> κατ’ οδόν > καθ’ οδόν  επειδή το αρχικό ¨ο¨ του οδόν δασύνεται το  τελικό ¨τ¨ του κατ τρέπεται δε ¨θ.¨ Γι αυτό είναι εγκληματική η αφαίρεσι των πνευμάτων τα οποία προέκυψαν από γράμματα (πρβ. αγγλ. Super< huper < ελλ, υπέρ.) Αντιθέτως λέμε ¨κατ’ όνομα¨ γιατί το ¨ο¨ εδώ παίρνει ψιλή. Αλλά ψιλά γράμματα αυτά δια τους ξυλοσχίστας μισέλληνας πνευματοκτόνους, κυριολεκτικώς και μεταφορικώς.   

2) απνευστί < ά(νευ) + πνέω, πνεύμα = χωρίς ανάσα. αβλεπί < ά(νευ) + βλέπω = χωρίς εξεταστικό βλέμμα εκτέλεσι.

3) στυλοβάτης < στύλος + βαίνω, βάσις. = η βάσις εφ’ ής στηρίζεται ο στύλος.

4) στοματολόγος < στόμα + λόγος = ο επί του στόματος ειδικός, ο οδοντίατρος.

5) το σύμπλεγμα ¨στ¨ είναι (βλ. αρχ. αιγυπτ. θεός Σήθ και Σατ) ο προχριστιανικός ο δαίμων του κακού εξ ού και τα παράγωγά του,  η λέξι ¨σατανάς¨ και τα παράγωγά του  Στύξ-Στύγα (<στ + ροή), επιθ. στυγερός (στύγα + ροή = υγρά απόβλητα, ο λυματικός βόθρος του σύμπαντος όπου κολλούν και κολάζονται και οι ακάθαρτοι θνητοί)  κ.λ.π., τα ετυμολογεί κρυπτικά και ο Λουκιανός, περιγράφων το ΣΣ και ΣΤ (πρδ. Θετταλία-Θεσσαλία)… στην ¨Δίκη των φωνηέντων.¨

6) τρυφερός < τρυφή + έρως = ο εξωτερικεύων εις άλλο πρόσωπο την μαλθακότητα, απαλότητα. τρυφηλός < τρυφή + ηλός (< ρ. αλίσκομαι,πρβ. ουσ. άλωσις ) = ο κυριευμένος από την αβρότητα, μαλθακότητα, ο εναβρυνόμενος.

7)   επιθ. ειδεχθής (ο,ημ ουδ. το ειδεχθές)  > είδος + εχθαίρω (πρβ. ουσ. εχθρός) = το αποτρόπαιον ιδείν, το την αποστροφήν προκαλούν θέαμα.

8) ντουζ, καταιωνισμός, ολόσωμο λουτρό.