ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
Ήξερε ο Καποδίστριας Σκι;;
“Φτάνει παιδιά” είπε ο Καποδίστριας
"έχω λόξιγκα αυτές τις μέρες", και αγαπητοί Ελβετοί συμπληρώνω εγώ “δεν
βάζουμε πυροτεχνήματα σε μπουκάλια σαμπάνιας σε κλειστούς χώρους".
Και
μου είπε επίσης να σας πω “Αγάπες μου δεν συρρικνώσαμε τότε το χρέος
διότι δεν το επέτρεπε η νέα τάξη πραγμάτων της εποχής” με εκτίμηση
Ιωάννης, Θεόδωρος και Γιώργος.
Δεν έχω πάει στην Ελβετία όπως ο Καποδίστριας, αλλά έχω πάει στην διπλανή και παραπλήσια Αυστρία,
και την Ελβετία την έβλεπα από ψηλά. Πανέμορφη, ονειρική η Αυστρία όπως
και η νότια Γερμανία, αλλά όταν μπαίνεις στα μπαρ, μπαράκια και συναφή
κωλάδικα στα χιονοδρομικά κέντρα πρέπει να βρεις τοίχο να ακουμπήσεις
την πλάτη σου για να προστατεύσεις τα οπίσθια σου από τυχόν ιπτάμενα πέη
και στις μέρες μας επιθετικά αιδοία. Θα κάνει βέβαια τον σταυρό του ο
Μητροπολίτης Νεκτάριος, και έχει δίκιο μέχρι ενός σημείου. Διότι και στα
μοναστήρια δεν ξέρουμε τι γίνεται.
Ήμαστε
ακόμα στο μακρινό 2010, και πήγα λοιπόν εκεί στην Αυστρία με 3 άλλα άτομα. Μια εκ των οποίων είναι, όπως κατάλαβα εκ των υστέρων,
ανερχόμενο μέλος της κοσμοπολίτικης μαφίας του διαχρονικού
προβλήματος του κτηματολογίου της Κέρκυρας.
Για
να μην τα πολυλογώ, το λέω τότε στον διαχρονικό Ιταλό κολλητό μου (που
μπορεί να με τρέλανε στά ψέμματα και να μου έβγαλε το λάδι με τις μαλακίες που έκανε αλλά ακόμα μιλάμε και μου στέλνει ακόμα μηνύματα σε φάση
“Λυκ να είσαι ήρεμος” η γιαγιά μου τον αποκαλούσε κωλόπαιδο) και μου απαντάει με εκείνο το γνωστό ιταλικό
φασιστικό ύφος “Χωριάτες που έκαναν λεφτά με τις αγελάδες και τα
κωλόμπαρα του τουρισμού είναι εκεί πάνω”.
Κάτι
δηλαδή σαν τους ξεβρακωτους τους δικούς μας, που μέσα σε δύο γενιές
έκαναν λεφτά με τον τουρισμό, και την βιομηχανία του σεξ και των
ναρκωτικών. Άντε και με τα γίδια του Μάκη.
Έλα
όμως όπου η Ελβετία είναι διαφορετική. Την είπαν λέει ουδέτερη όταν
έφτιαξαν τα κράτη έθνη και έβαλαν τις μαφίες εκεί πάνω μαζί με τις
τράπεζες. Και από τότε, το είπαμε δολοφονίες από αναρχικούς, παγκόσμιοι
πόλεμοι, και στα μέρη μας κλέβω την κτηματική κατσίκα του γείτονα με την
βοήθεια του δικηγορικού συλλόγου.
Πήγε
λοιπόν και ο Καποδίστριας σε αυτά τα ελβετικά μέρη, εκεί δηλαδή που
περίτεχνα μας έκρυψαν την αιώνια διαμάχη Καθολικών-Προτεσταντών, κάτι
όπως στο Μπέλφαστ. Και οι κακές πονηρές σέξυ γλώσσες λένε ότι πήγε και ο
Κολοκοτρώνης στα μέρη της χτεσινής έκρηξης, στο Βαλαί δηλαδή. Ενώ λίγο
πιο νότια στο Τορίνο, από τον διπλωματικό του αυτοκρατορικό θρόνο που
μάλλον πλήρωνε κάποια εφοπλιστική, εμπορική οικογένεια, ένας ιστορικά
αμφιλεγόμενος Μοτσενίγος (μεγάλη μαφία δηλαδή), δεν ξέρουμε τι έκανε.
Ξέρουμε
όμως, ή καλύτερα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε με την λογική, ότι όσο ο
Καποδίστριας ήταν εκεί πάνω στην πολύ Ουδέτερη Ελβετία (της πρώην
βιομηχανίας των μισθοφόρων των βασιλικών οίκων) σίγουρα θα βοήθησε την
ελληνική επανάσταση. Ενώ παράλληλα καταλαβαίνουμε με την λογική ότι ο
Κολοκοτρώνης δεν πήγε για την ψυχή της μάνας του στο Βαλαί. Ούτε γιατί
ήθελε να κάνει σκι. Αλλά γιατί ήθελε όπλα και μισθοφόρους. Βαλαί μιας
εποχής παράξενης που μια τελευταία επίσημη παρτίδα μισθοφόρων και όπλων,
αναζητείται serial number στα μέρη μας, είχε δοθεί αποκλειστικά στον
οίκων των Βουρβόνων. Βουρβονοι που έφερε στο ωραίο νησί μας την Κέρκυρα, ο
Γιάννης, ο Γιώργος και ο Σπύρος.
Συνεργασία
το λέμε αυτό, όταν ο σκοπός είναι κοινός και αγιάζει τα μέσα. Πουστιά
το λέμε έκτοτε, όταν μέσα στις γραμμές της συνεργασίας των αγοριών αυτών
βάλαμε κάτι άλλο, σαν να κινούνται αντίθετα δύο τρένα στην ίδια γραμμή. Και μεγάλη σκηνοθεσία κλοπής το λέμε, όταν θέλεις να κλέψεις και κανένα νησί με τις γραμμές που κινούνται αντίθετα τα δύο τρένα.
Και για να το τελειώνω αυτό το ποστ.
Οι
μεγάλοι μαφιόζοι στο παρελθόν ήξεραν ότι για να πετύχει η "σκηνοθεσία
μια κλοπής" ούτε η σκιά σου δεν πρέπει να ξέρει τι κάνεις, πόσο μάλλον
όταν πας να κλέψεις ένα Νησί όπου τα μάτια του Αγίου Σπυρίδωνα είναι
πάντα άγρυπνα.