ZEYΣ ΕΛΑΥΝΩΝ


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Όταν δεν ξέρουμε την ιστορία μας: κάποιος άλλος θα την παραποιήσει για να βγάλουν λεφτά στο Φανάρι και στο Μπάκιγχαμ .

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Όταν δεν ξέρουμε την ιστορία μας: κάποιος άλλος θα την παραποιήσει για να βγάλουν λεφτά στο Φανάρι και στο Μπάκιγχαμ .

Η  Ελένη Αρμένη-Μοτσενίγου  είχε την τύχη να παντρευτεί ένα από τα “κακά ωραία" παιδιά της ιστορίας, εκείνες δηλαδή τις προσωπικότητες που όλοι αγάπησαν αλλά και μίσησαν παράλληλα. Μια σαγηνευτική μαφία δηλαδή.

Υπάρχει μια κληρονομιά που έγινε στην Πάντοβα της Ιταλίας της 27 Απριλίου 1840 από την χήρα του Γεωργίου Μοτσενίγου, δηλαδή την Ελένη. Στην οποία αφήνει ένα συγκεκριμένο ποσό για την μόρφωση των Κερκυραίων, εκφράζοντας την επιθυμία οι νέοι της Κέρκυρας να μορφωθούν πρώτα στην Ελβετία  και μετά σε όλα ευρωπαϊκά ιδρύματα .

Η διαθήκη αυτή γνωστή σαν Μοντσενίγειο κληροδότημα, είχε δυστυχώς την τύχη άλλων κληροδοτημάτων. Παρόλα αυτά ο Γεώργιος Θεοτόκης θα σπουδάσει με τα λεφτά αυτά. Χρόνια αργότερα η κόρη του Ζαϊρα Θεοτόκη Ράλλη θα πίνει το τσάι της και θα ζωγραφίζει στον ελεύθερο χρόνο της ένα Μοτσενίγο της Κέρκυρας.

Η Ελένη ήταν λοιπόν από την Κέρκυρα. Και παντρεύτηκε τον Ενετο Ζάκυνθινο Κόμη Γεώργιο Μοτσενίγο. Ο πατέρας του Δημήτρης ήταν πολιτικός σκηνοθέτης και πρωτεργάτης των Ορλωφικων . Σε ηλικία 8 χρονών ο Γεώργιος θα δει τους Ζακυνθινούς ευγενείς να μπουκάρουν στο σπίτι τους στην Ζάκυνθο σαν αντίποινα στα Ορλωφικά. Μετά θα φύγουν και θα πάνε Ιταλία. Από τον Δημήτρη (και μερικούς άλλους Έλληνες) θα ξεκινήσει το Ρωσικό  διπλωματικό δίκτυο της Ιταλίας .

Ο Γεώργιος θα διαδεχθεί τον πατέρα του στο διπλωματικό σώμα. Λόγω των ερωτικών του σχέσεων και της πολύ φιλελεύθερης ζωής του με χρέη θα χάσει αρχικά την εύνοια της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Αργότερα θα επανέλθει όμως. Έτσι το 1802 θα τον βρούμε να φτάνει στην Κέρκυρα όχι μόνο ως πληρεξούσιος της Ρωσίας, αλλά και σαν αρχηγός του Στρατού. Ενός στρατού που πλήρωνε το Βασίλειο των Δύο Σικελιών, πέρα δηλαδή από εθνικές σημαίες.

Και εδώ βρίσκουμε τον 1 από τους 4 στρατούς* των Επτανήσων (αυτός που πληρώνει ουσιαστικά θα πρέπει να καρπώνεται και το αποτέλεσμα). Ο ελληνικός  είναι ο δεύτερος Στρατός των Επτανήσων.

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025

Αγάπη μου συρρίκνωσα το χρέος της ελληνικής επανάστασης του 1821 στην Nestlè. Με εκτίμηση Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (ο Han Solo της Ελλάδας)


ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

"Αγάπη μου συρρίκνωσα το χρέος της ελληνικής επανάστασης του 1821 (μαζί με το τύπου Κερκυραικό βούτυρο Σαβόι, τα biscotti savoiardi και κάτι αέρια) στην Nestlè. " Με εκτίμηση Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (ο Han Solo της Ελλάδας) 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

To πρώτο εξάμηνο του 2020, οι Ελβετικές εταιρείες εξήγαγαν πολεμικό υλικό αξίας 501 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (530 εκατομμύρια δολάρια). Μετά από μια 5ετή νομική διαμάχη ένα ελβετικό περιοδικό δημοσίευσε τα ονόματα των κατασκευαστών όπλων με έδρα την Ελβετία.

Ο κορυφαίος εξαγωγέας πυρομαχικών ήταν η κρατική Ruag Ammotec. Η RWM Schweiz (πυρομαχικά μεσαίου διαμετρήματος) ήρθε 2η, ενώ η RWM Zaugg (φυσίγγια) 3η. Και οι 2 ανήκουν στη γερμανική εταιρεία Rheinmetall. Όσον αφορά τις συγκεκριμένες εξαγωγές, το περιοδικό δήλωσε ότι μόνο 1 όμιλος ήταν διαφανής: ο νορβηγικός όμιλος Nammo. Η ελβετική θυγατρική στο καντόνι Valais επιβεβαίωσε ότι παρήγαγε πυρομαχικά για τον εκτοξευτή πυραύλων M72.  ΕΔΩ.

Το Valais λοιπόν (στην Ελβετία) παράγει εξαρτήματα για τον εκτοξευτή πυραύλων M72. Επίσης η RWM Schweiz, μια εταιρεία στην περιοχή Valais, κατασκευάζει πυρομαχικά μεσαίου διαμετρήματος. 👉Το RWM Zaugg, με έδρα επίσης στην περιοχή Valais, παράγει πυροκροτητές για πυροβολικό. Ενώ το 👉Ruag Ammotec είναι σημαντικός κατασκευαστής πυρομαχικών πάλι στην περιοχή.

Μα τι είναι το Βαλαί;;

Το Βαλαί σήμερα καντόνι της Ελβετίας αναφέρεται επίσης επίσημα με το μακροσκελές όνομά του République et canton du Valais (Γαλλικά) ή Republik und Kanton Wallis (Γερμανικά). Αυτό μεταφράζεται σε Δημοκρατία και Καντόνι του Βαλαί. ΕΔΩ.

Βρίσκεται στο ΝΔ τμήμα της Ελβετίας, και χωρίζεται σε Κάτω, Κεντρικό και Άνω Βαλαί, με την τελευταία περιοχή να αποτελεί τη γερμανόφωνη μειονότητα.

Το 1529, το Βαλαί έγινε συνδεδεμένο μέλος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας. Αφού αντιστάθηκε στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και παρέμεινε πιστό στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, έγινε δημοκρατία υπό την ηγεσία του πρίγκιπα_επισκόπου της Σιόν (πρίγκιπας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) το 1628. Οι κόμητες-επίσκοποι αγωνίστηκαν να υπερασπιστούν την περιοχή τους ενάντια στους Τσέρινγκερ και στη συνέχεια τους δούκες της Σαβοΐας, έτσι ώστε η μεσαιωνική ιστορία του Βαλαί να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν της επισκοπής της Σιόν.

Οι Δούκες της Σαβοΐας, ωστόσο, κατάφεραν να κατακτήσουν το μεγαλύτερο μέρος της γης δυτικά της Σιόν (Κάτω Βαλαί), ενώ στο άνω μέρος της κοιλάδας (Άνω Βαλαί) υπήρχαν πολλοί φεουδάρχες άρχοντες, όπως οι άρχοντες του Ραρόν, αυτοί του Λα Τουρ-Σατιγιόν και οι κόμητες του Βισπ.

Το 1798 οι Γάλλοι δημιούργησαν την Ελβετική Δημοκρατία με το Βαλαί ως ένα από τα νέα καντόνια τους. Ουσιαστικά με την συνθήκη της Σιόν και του Μπεξ του 1802, που υπογράφηκε από τη Γαλλία, την Ιταλική Δημοκρατία, την Ελβετική Δημοκρατία και τη Δημοκρατία του Βαλαί, διαχωρίστηκε επίσημα το Βαλαί από την υπόλοιπη Ελβετία και επιβεβαίωσε τον γαλλικό έλεγχο επί του Περάσματος Σιμπλόν. Ένα στρατηγικό πέρασμα.

Όταν η Ελβετική Δημοκρατία αποδείχθηκε μια μη λειτουργική τεχνητή δημιουργία, ο Ναπολέων μεσολάβησε για την αποκατάσταση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας το 1803, αλλά κράτησε το Βαλαί έξω από το νέο του δημιουργημα προκειμένου να εγγυηθεί τον γαλλικό έλεγχο των στρατηγικών ορεινών περασμάτων της περιοχής. Αποκόπτοντας το Βαλαί από την Ελβετία, τα πέντε districts (πόλεις) του κάτω Βαλαί ενώθηκαν με αυτό για συνολικά 12 αστέρια στη σημαία της Δημοκρατίας του Βαλαί.

Το 1815, το Βαλαί εντάχθηκε τελικά στην Ελβετική Συνομοσπονδία ως καντόνι. Τα αστέρια της σημαίας του έγιναν 13 πια. Το 1878, ο σιδηρόδρομος Simplon συνέδεσε το μεγαλύτερο μέρος του Βαλαί με τις πόλεις του Ελβετικού Οροπεδίου. Το καντόνι άνοιξε περαιτέρω με τον σιδηρόδρομο Lötschberg το 1913.

Καθώς λοιπόν ο Ναπολέων “έπαιζε" με τα αστέρια της σημαίας του Βαλαί, ουσιαστικά ενός κρατιδίου του οποίου η ιστορία του είναι στενά και μυστηριωδώς συνδεδεμένη με

✅την επισκοπή της Σιόν,
✅τις κοσμητείες στην καθολική εκκλησία, την ανατολική ορθόδοξη εκκλησία, την αγγλικανική εκκλησία και την ευαγγελική εκκλησία στην Γερμανία,
✅το εκκλησιαστικό δίκαιο,
✅καθώς επίσης και με την τοπική οικονομία του Βαλαί να εξαρτάται από την παραγωγή μισθοφόρων.

Φτάνουμε στο 1815 με την επιστροφή του Βαλαί στην Ελβετία και την εποχή όπου η Ελβετία μπαίνει στην ουδετερότητα που όλοι σήμερα γνωρίζουμε.

Ουδετερότητα όπου στην καθιέρωση της, σύμφωνα με την νέα τάξη πραγμάτων, έπαιξε μεγάλο ρόλο ο Καποδίστριας έχοντας σημαντική διπλωματική ανάμιξη από το υπουργείο εξωτερικών της Ελβετίας. Φτιάχνοντας ένα μοντέρνο κράτος με ουδετερότητα, τράπεζες, σοκολάτες και σαλέ.

Βέβαια όπως είδαμε, η Ελβετία σήμερα, και συγκεκριμένα το Βαλαί, παράγει όπλα. Ενώ φήμες θέλουν να έχουν φτάσει στην Ελλάδα 4000  υψηλής ακρίβειας σκοπευτικά* την περίοδο 1820-1830 προς ενίσχυση της επανάστασης, καθώς και μισθοφόροι (με την Ελβετία σε ουδετερότητα). Τους οποίους χρειάστηκε ο Κολοκοτρώνης για να συνεχίσει το έργο της ελληνικής επανάστασης.

Εκείνη την περίοδο η παραγωγή όπλων δεν κυριαρχούνταν από μεγάλα, κεντρικά εργοστάσια, αλλά μάλλον από έναν συνδυασμό κρατικών οπλοστασίων και ενός δικτύου ανεξάρτητων οπλουργών και τεχνιτών. Συγκεκριμένα αρχεία παραγωγής όπλων για μικρότερα καντόνια όπως το Βαλαι το 1820 δεν είναι άμεσα διαθέσιμα σε ευρείες ιστορικές περιλήψεις. Αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι πολεμικό υλικό έφτασε από την Ελβετία στην Ελλάδα.