ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΟΙ PROXY ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΝΝΟΙΑ.

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Στην άνωθεν εικόνα βλέπουμε το έργο Ένας Σουλιώτης στην Κέρκυρα Ο Νικολός Περβόλης, Ελλάδα 1820. Έργο του Louis Dupré (ένας διαφορετικός πολεμικός ανταποκριτής)

 Ο Γάλλος ζωγράφος Louis Dupré (1789-1837), που γεννήθηκε στις Βερσαλίες και πέθανε στο Παρίσι και ζωγράφισε τον Σουλιώτη Νικολό Περβόλη στην Κέρκυρα, είχε 1-2 ισχυρούς προστάτες  από πίσω του. Ο πρώτος ήταν ο Κόμης Clément de Ris, χάρη στον οποίο ο Dupré μπόρεσε να σπουδάσει στη Σχολή του διάσημου ζωγράφου Jacques-Louis David.

Ο Κλεμάν ντε Ρις λοιπόν ήταν Γάλλος πολιτικός και γερουσιαστής. Αρχικά κατείχε κυβερνητικές θέσεις υπηρετώντας την Βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα και μετά θα γίνει υποστηρικτής της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Ναπολέων θα τον ονομάσει στην πορεία Γερουσιαστή τον Δεκέμβριο του 1799 και θα γίνει επίσημα Κόμης της Αυτοκρατορίας στις 26 Απριλίου 1808.

Ο δεύτερος προστάτης του Dupré ήταν ο Καρδινάλιος Joseph Fesch επίσκοπος της Λυών  (που ήταν Γάλλος ιερέας και διπλωμάτης, ο οποίος ήταν ο ετεροθαλής θείος από την πλευρά της μητέρας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, δηλαδή ετεροθαλής αδελφός της μητέρας του Ναπολέοντα), όπου το 1811 θα στείλει τον Dupré στο Κάσελ, όπου θα ονομαστεί ζωγράφος της αυλής του βασιλιά της Βεστφαλίας, Jérôme Bonaparte, και ο οποίος θα διευκολύνει επίσης το ταξίδι του Dupré στη Ρώμη για σπουδές, το 1813.

Στην Ιταλία , ο Dupré θα μελετήσει και θα ζωγραφίσει αρχαιότητες, ιδίως αγγεία, ενώ παράλληλα θα αναπτύξει τις δεξιότητές του στην τοπιογραφία και την προσωπογραφία. Εκεί θα γνωρίσει καλλιτέχνες όπως ο γλύπτης David d’Angers, ο ζωγράφος J.A.D. Ingres, ο συνθέτης J. Rossini και ο αρχιτέκτονας C.R. Cockerell. Γνώρισε επίσης 3 Βρετανούς  φιλότεχνους, τον Heyet, τον Hay και τον Viwian, οι οποίοι του πρότειναν να τους συνοδεύσει στο ταξίδι τους στην Ελλάδα, τον Φεβρουάριο του 1819.

Αυτό το ταξίδι διήρκεσε μέχρι τον Απρίλιο του 1820.

Η τετραμελής λοιπόν ομάδα ταξίδεψε στην  Κέρκυρα, την Ήπειρο, τη  Θεσσαλία, την Κεντρική Ελλάδα,  την Αττική και τα νησιά του Σαρωνικού. Ο ίδιος ο Dupré συνέχισε για την Κωνσταντινούπολη και το Βουκουρέστι, προσκεκλημένος του Μιχαήλ Σούτσου (1784-1864), μεγάλου δραγομάνου της Υψηλής Πύλης και πρίγκιπα της Μολδαβίας. Το 1825, μετά την επιστροφή του στην πατρίδα, θα δημοσιεύσει το ταξιδιωτικό του λεύκωμα με 40 έγχρωμες λιθογραφίες, χαραγμένες από τους καλύτερους λιθογράφους της Γαλλίας.

Ας πάμε όμως να δούμε πως βρέθηκε ο Σουλιώτης Νικολό στην Κέρκυρα.

Μετά την ηρωική έξοδο του 1803, πολλοί Σουλιώτες (οικογένειες, γέροντες, τραυματίες) βρήκαν στέγη στην Κέρκυρα, που τότε βρισκόταν υπό την αυτοκρατορική Ρωσική κυριαρχία (και μετέπειτα υπό την αυτοκρατορική Γαλλική κυριαρχία).

Οι Σουλιώτες της Κέρκυρας εντάχθηκαν στις τοπικές δυνάμεις και πολέμησαν ενεργά, ενισχύοντας τους αγώνες κατά του Αλή Πασά , ο οποίος τους είχε καταδιώξει. Παρά την απομάκρυνση από την πατρίδα τους, διατήρησαν τις παραδόσεις και τη μαχητική τους φήμη, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του νησιού. Οι Σουλιώτες λοιπόν γνωστοί για τις στρατιωτικές τους ικανότητες, εντάχθηκαν σε διάφορα στρατιωτικά σώματα στα Ιόνια Νησιά:

Επί Αυτοκρατορικής Ρωσικής κυριαρχίας . Πολλοί Σουλιώτες υπηρέτησαν στη Ελληνική Λεγεώνα, ένα σύνταγμα ατάκτων που οργάνωσαν οι Ρώσοι με πρόσφυγες από την ηπειρωτική Ελλάδα (Σουλιώτες, Χιμαριώτες, Μανιάτες κ.ά.).

Ποιο αναλυτικά:

1) Το Μάρτιο του 1804 ο Μουσταφά πασάς και ο Σελίμ μπέης του Δέλβινου, καθώς και οι αγάδες του Μαργαριτίου, της Παραμυθιάς και της Κονίσπολης σύναψαν συνθήκη συμμαχίας . Η συνθήκη προέβλεπε τρόπους αλληλοϋποστήριξης μεταξύ των συμμάχων, καθώς και τη χρησιμοποίηση σουλιωτών_οπλαρχηγών  σε επιχειρήσεις εναντίον του Αλή πασά . Επίσης σε συμφωνία του Ρώσου πληρεξούσιου στην Κέρκυρα (Μοτσενίγου ), με τους αγάδες Χασάν Τσαπάρη και Χασάν Πρόνιο, που υπογράφηκε  τον Ιουνίου 1804 προβλεπόταν, μεταξύ άλλων, η χορήγηση πολεμοφοδίων από μέρους της Ρωσίας (1.000 λίτρες πυρίτιδας μηνιαίως, 2.000 σφαίρες  και 100 μότσες σιτάρι ).

2)  Όμως οι παρεμβάσεις της αυτοκρατορικής Ρωσίας στα θέματα του Αλή πασά με τους αγάδες της Τσαμουριάς (Θεσπρωτίας), προκάλεσαν αντιδράσεις στην Υψηλή Πύλη. Με σχετικό σουλτανικό φιρμάνι που εκδόθηκε στα τέλη του 1804, διατάχθηκαν οι αρχηγοί των μεγάλων γενών της Τσαμουριάς να υποταχθούν και να συμμορφωθούν πλήρως με τις εντολές του πασά των Ιωαννίνων και στο εξής, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «να τον θεωρούν έναν από τους προθυμότερους και πιο αφοσιωμένους πασάδες». (...)

3) Το 1806 η αυτοκρατορική Ρωσία (που καμία σχέση δεν έχει με την κομμουνιστική Ρωσία ή την σημερινή Ρωσία των διεθνιστών), μέσω του κόμη Μοτσενίγο (Κέρκυρα) χρηματοδοτεί και εξοπλίζει τους αντιπάλους του Αλή πασά, τοπάρχες της νοτίου Αλβανίας, Μουσταφά πασά του Δέλβινου, Χασάν Τσαπάρη και Μαχμούτ Νταλιάνη, ενώ οι πασάδες τους Μπερατίου και της Σκόδρας τηρούσαν στάση ουδετερότητας απέναντι στη Ρωσία.

4) Επιπλέον τον χειμώνα του 1805-1806 συγκροτήθηκαν υπό τις διαταγές των αυτοκρατορικών Ρώσων  στρατιωτικά σώματα από ορεσίβιους της Αλβανίας και της Ηπείρου, Χειμαρριώτες και Σουλιώτες, τα οποία έλαβαν μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις των Ρώσων εναντίον των Γάλλων στο Βασίλειο της Νάπολης.

Στο μεταξύ όμως αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρώσων και Γάλλων, οι οποίες κατέληξαν στη συνάντηση των δύο Αυτοκρατόρων στο Τιλσίτ (1807) και στη μεταξύ τους συμφωνία, βάσει της οποίας τα Επτάνησα πέρασαν στην κυριαρχία των Αυτοκρατορικών Γάλλων. Ο Αλή πασάς είχε στείλει ως εκπρόσωπό του στο Τιλσίτ τον Μεχμέτ εφέντη, με εντολή να διεκδικήσει για λογαριασμό του τα Επτάνησα.  (Στις μέρες μας οι διαμάχες μεταξύ Αλή Πασά  από την μια και “αντάρτες” αγωνιστές από την άλλη, ζει και βασιλεύει στην Κέρκυρα, και την μετενσάρκωση του Αλή Πασά  που θα την βρούμε στην γνωστή νοοτροπία του ωχαδελφισμού που θα εκκολαφθεί παρά πολύ καλά με την γενιά των σολιαλΗστων).

Επί Αυτοκρατορικών Γάλλων οι Σουλιώτες συνέχισαν να πολεμάνε. 

Επί Γαλλικής  (και Βρετανικής) λοιπόν κυριαρχίας: Οι Σουλιώτες εντάχθηκαν στα αντίστοιχα στρατιωτικά σώματα, όπως το "Σύνταγμα Αλβανών" (Régiment Albanais) των Γάλλων. Fast Forward  το 1820 οι Σουλιώτες θα επανέλθουν προσωρινά στο Σούλι μετά από συμφωνία με τον Αλή Πασά για κοινό αγώνα κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, οι Σουλιώτες αποτέλεσαν έναν από τους βασικούς πυρήνες των αγωνιστών, με ηγέτες όπως ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλας, και πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν τελικά στο νέο ελληνικό κράτος. Στην Κέρκυρα, η παρουσία των Σουλιωτών άφησε ιστορικά ίχνη, όπως ο τάφος του οπλαρχηγού Φώτου Τζαβέλα στη Μονή Πλατυτέρας. Υπάρχουν επίσης οικογένειες στην Κέρκυρα που διατηρούν τη σουλιώτικη καταγωγή τους.

Με λίγα λόγια οι Ρωσσοι το 1805 θέλανε να βάλουν όλους αυτούς που αναφέρουμε ως μπροστάρηδες στρατό σήμερα τους λέμε proxy για να πάνε να χτυπήσουν τον Ναπολέων, δηλαδή τους Αυτοκρατορικούς Γάλλους.

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΑΦΑΝΤΟΙ ΔΗΛΑΔΗ.

Αγάπη μου συρρίκνωσα το χρέος της ελληνικής επανάστασης του 1821 στην Nestlè. Με εκτίμηση Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (ο Han Solo της Ελλάδας)

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

"Αγάπη μου συρρίκνωσα το χρέος της ελληνικής επανάστασης του 1821 (μαζί με το τύπου Κερκυραικό βούτυρο Σαβόι, τα biscotti savoiardi και κάτι αέρια) στην Nestlè. " Με εκτίμηση Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (ο Han Solo της Ελλάδας) 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

To πρώτο εξάμηνο του 2020, οι Ελβετικές εταιρείες εξήγαγαν πολεμικό υλικό αξίας 501 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (530 εκατομμύρια δολάρια). Μετά από μια 5ετή νομική διαμάχη ένα ελβετικό περιοδικό δημοσίευσε τα ονόματα των κατασκευαστών όπλων με έδρα την Ελβετία.

Ο κορυφαίος εξαγωγέας πυρομαχικών ήταν η κρατική Ruag Ammotec. Η RWM Schweiz (πυρομαχικά μεσαίου διαμετρήματος) ήρθε 2η, ενώ η RWM Zaugg (φυσίγγια) 3η. Και οι 2 ανήκουν στη γερμανική εταιρεία Rheinmetall. Όσον αφορά τις συγκεκριμένες εξαγωγές, το περιοδικό δήλωσε ότι μόνο 1 όμιλος ήταν διαφανής: ο νορβηγικός όμιλος Nammo. Η ελβετική θυγατρική στο καντόνι Valais επιβεβαίωσε ότι παρήγαγε πυρομαχικά για τον εκτοξευτή πυραύλων M72.  ΕΔΩ.

Το Valais λοιπόν (στην Ελβετία) παράγει εξαρτήματα για τον εκτοξευτή πυραύλων M72. Επίσης η RWM Schweiz, μια εταιρεία στην περιοχή Valais, κατασκευάζει πυρομαχικά μεσαίου διαμετρήματος. 👉Το RWM Zaugg, με έδρα επίσης στην περιοχή Valais, παράγει πυροκροτητές για πυροβολικό. Ενώ το 👉Ruag Ammotec είναι σημαντικός κατασκευαστής πυρομαχικών πάλι στην περιοχή.

Μα τι είναι το Βαλαί;;

Το Βαλαί σήμερα καντόνι της Ελβετίας αναφέρεται επίσης επίσημα με το μακροσκελές όνομά του République et canton du Valais (Γαλλικά) ή Republik und Kanton Wallis (Γερμανικά). Αυτό μεταφράζεται σε Δημοκρατία και Καντόνι του Βαλαί. ΕΔΩ.

Βρίσκεται στο ΝΔ τμήμα της Ελβετίας, και χωρίζεται σε Κάτω, Κεντρικό και Άνω Βαλαί, με την τελευταία περιοχή να αποτελεί τη γερμανόφωνη μειονότητα.

Το 1529, το Βαλαί έγινε συνδεδεμένο μέλος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας. Αφού αντιστάθηκε στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και παρέμεινε πιστό στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, έγινε δημοκρατία υπό την ηγεσία του πρίγκιπα_επισκόπου της Σιόν (πρίγκιπας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) το 1628. Οι κόμητες-επίσκοποι αγωνίστηκαν να υπερασπιστούν την περιοχή τους ενάντια στους Τσέρινγκερ και στη συνέχεια τους δούκες της Σαβοΐας, έτσι ώστε η μεσαιωνική ιστορία του Βαλαί να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν της επισκοπής της Σιόν.

Οι Δούκες της Σαβοΐας, ωστόσο, κατάφεραν να κατακτήσουν το μεγαλύτερο μέρος της γης δυτικά της Σιόν (Κάτω Βαλαί), ενώ στο άνω μέρος της κοιλάδας (Άνω Βαλαί) υπήρχαν πολλοί φεουδάρχες άρχοντες, όπως οι άρχοντες του Ραρόν, αυτοί του Λα Τουρ-Σατιγιόν και οι κόμητες του Βισπ.

Το 1798 οι Γάλλοι δημιούργησαν την Ελβετική Δημοκρατία με το Βαλαί ως ένα από τα νέα καντόνια τους. Ουσιαστικά με την συνθήκη της Σιόν και του Μπεξ του 1802, που υπογράφηκε από τη Γαλλία, την Ιταλική Δημοκρατία, την Ελβετική Δημοκρατία και τη Δημοκρατία του Βαλαί, διαχωρίστηκε επίσημα το Βαλαί από την υπόλοιπη Ελβετία και επιβεβαίωσε τον γαλλικό έλεγχο επί του Περάσματος Σιμπλόν. Ένα στρατηγικό πέρασμα.

Όταν η Ελβετική Δημοκρατία αποδείχθηκε μια μη λειτουργική τεχνητή δημιουργία, ο Ναπολέων μεσολάβησε για την αποκατάσταση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας το 1803, αλλά κράτησε το Βαλαί έξω από το νέο του δημιουργημα προκειμένου να εγγυηθεί τον γαλλικό έλεγχο των στρατηγικών ορεινών περασμάτων της περιοχής. Αποκόπτοντας το Βαλαί από την Ελβετία, τα πέντε districts (πόλεις) του κάτω Βαλαί ενώθηκαν με αυτό για συνολικά 12 αστέρια στη σημαία της Δημοκρατίας του Βαλαί.

Το 1815, το Βαλαί εντάχθηκε τελικά στην Ελβετική Συνομοσπονδία ως καντόνι. Τα αστέρια της σημαίας του έγιναν 13 πια. Το 1878, ο σιδηρόδρομος Simplon συνέδεσε το μεγαλύτερο μέρος του Βαλαί με τις πόλεις του Ελβετικού Οροπεδίου. Το καντόνι άνοιξε περαιτέρω με τον σιδηρόδρομο Lötschberg το 1913.

Καθώς λοιπόν ο Ναπολέων “έπαιζε" με τα αστέρια της σημαίας του Βαλαί, ουσιαστικά ενός κρατιδίου του οποίου η ιστορία του είναι στενά και μυστηριωδώς συνδεδεμένη με

✅την επισκοπή της Σιόν,
✅τις κοσμητείες στην καθολική εκκλησία, την ανατολική ορθόδοξη εκκλησία, την αγγλικανική εκκλησία και την ευαγγελική εκκλησία στην Γερμανία,
✅το εκκλησιαστικό δίκαιο,
✅καθώς επίσης και με την τοπική οικονομία του Βαλαί να εξαρτάται από την παραγωγή μισθοφόρων.

Φτάνουμε στο 1815 με την επιστροφή του Βαλαί στην Ελβετία και την εποχή όπου η Ελβετία μπαίνει στην ουδετερότητα που όλοι σήμερα γνωρίζουμε.

Ουδετερότητα όπου στην καθιέρωση της, σύμφωνα με την νέα τάξη πραγμάτων, έπαιξε μεγάλο ρόλο ο Καποδίστριας έχοντας σημαντική διπλωματική ανάμιξη από το υπουργείο εξωτερικών της Ελβετίας. Φτιάχνοντας ένα μοντέρνο κράτος με ουδετερότητα, τράπεζες, σοκολάτες και σαλέ.

Βέβαια όπως είδαμε, η Ελβετία σήμερα, και συγκεκριμένα το Βαλαί, παράγει όπλα. Ενώ φήμες θέλουν να έχουν φτάσει στην Ελλάδα 4000  υψηλής ακρίβειας σκοπευτικά* την περίοδο 1820-1830 προς ενίσχυση της επανάστασης, καθώς και μισθοφόροι (με την Ελβετία σε ουδετερότητα). Τους οποίους χρειάστηκε ο Κολοκοτρώνης για να συνεχίσει το έργο της ελληνικής επανάστασης.

Εκείνη την περίοδο η παραγωγή όπλων δεν κυριαρχούνταν από μεγάλα, κεντρικά εργοστάσια, αλλά μάλλον από έναν συνδυασμό κρατικών οπλοστασίων και ενός δικτύου ανεξάρτητων οπλουργών και τεχνιτών. Συγκεκριμένα αρχεία παραγωγής όπλων για μικρότερα καντόνια όπως το Βαλαι το 1820 δεν είναι άμεσα διαθέσιμα σε ευρείες ιστορικές περιλήψεις. Αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι πολεμικό υλικό έφτασε από την Ελβετία στην Ελλάδα.

ΚΑΛΗ ΕΠ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΔΕΛΦΙΑ ΔΩΡΙΕΙΣ.

Γράφει ο Λύκαστρος :

Βγήκε και ο "λαγός" του συστήματος και μας είπε ότι .." πρέπει να γίνουν θυσίες".!! Και από ποιόν πρέπει να γίνει η θυσία...μα ως συνήθως από τον ΜΑΛΑΚΑ του ιδιωτικού τομέα. Η “φιλελεύθερη” μισθοδοσία του Δ.Υ θα συνεχίζεται κα-νο-νι-κά είτε έκανε... περιηγήσεις στον κοινοβουλευτισμό, είτε  είναι η καθαρίστρια που τη βαφτίσαμε δικαστικό, είτε “βεβαίως” αν είναι 25ρης συνταξιούχος ΔΕΚΟτζής και θα πάρει το 800ρι 3 φορές μέχρι τώρα και άλλες 3 τον άλλο μήνα. Το “επίδομα ευθύνης” μόνο, που παίρνουν οι ΓΓ και οι Προϊστάμενοι Διοίκησης του Τέρατος είναι 1.5 χιλιάρικο. Φοροφαγάδες φτάνουν να ξεπερνούν τα 4 χιλιάρικα το μήνα. Αναπληρωτές γ.γ. και ειδικοί γραμματείς λαμβάνουν 3 χιλιάρικα και άλλο 1 σαν “επίδομα ευθύνης”. Μετακλητοί και παρκαδόροι παίρνουν 2 χιλιάρικα plus. Διορισμένοι που τρούπωσαν αμείβονται ΑΔΡΑ για να ΞΕΚΟΥΡΑΖΟΝΤΑΙ σε ΠΑΝΑΧΡΗΣΤΕΣ υπηρεσίες με αστεία ονόματα. Όλοι πληρώνονται και θα συνεχίσουν να πληρώνονται ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ παρόλο που το μαγαζί έχει κλείσει, και παρόλο που υπάρχει οικονομική ύφεση , μειώνοντας ισόποσα το όποιο περιθώριο για στήριξη αυτών που πραγματικά πλήττονται.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΛΟΓΌΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821.

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ  : Αυτός εδώ είναι ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Ένας από τους ήρωες της επανάστασης του 21. Αυτός που έπαιρνε τα κεφάλια των Τούρκων χωρίς σταματημό. Έτσι γερά και δυνατά θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση.