Περι Φεβρουαρίου

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Περί Φεβρουαρίου:

Ένας φίλος μου είπε κάποτε ότι κάποιος αποκάλεσε τον 20ο αιώνα Φεβρουάριο, λειψό, μιας και υπέθεσε ότι ξεκίνησε (σωστά) με την δολοφονία ενός δούκα στο Σαράγιεβο το 1914 και τελείωσε με την πτώση του τείχους στο Βερολίνο. Και στο διάμεσο, η κυριαρχία του τρόμου.

Σήμερα όμως ξέρουμε ότι ο 20ος μάλλον ήταν Γενάρης αιώνας, μιας και φαίνεται ότι τελείωσε πλήρης τρόμου και ημερών το 2021, 107 χρόνια μετά την έναρξη του, με μια απόφαση δημιουργίας τοίχων ανάμεσα στην Ανατολή και την Δύση από τους G7 στην Κορνουάλη, που γκρέμισαν την προηγούμενη παγκοσμιοποίηση. Και με ένα ιό που έκτισε τοίχους απομόνωσης έξω από κάθε σπίτι, εξωθώντας τον κάθε ένα /μια από εμάς να κλειστεί μέσα σε ένα ατομικό κουκούλι ως παραγωγός Data για κάποιο τεχνολογικό δήθεν intelligence, που είναι μόνο για παρακολούθηση.

Αλλά έτσι είχαμε και την κατάρρευση όλων των δογματικών δοξασιών του υπαρκτού παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού, που έχουν φέρει πάλι την ανύπαρκτη και ανίκανη να ηγηθεί πολιτικά ΕΕ να οδηγεί την Ευρώπη πάλι μπροστά στον κίνδυνο να ξαναβρεθεί όπως στα χαρακώματα του 1914.

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (20)

ΕΛΛΗΝΟΣΟΦΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ  (20)

Παραφράζοντες τα αρχαία ημών ελληνικά οξύνομεν τον νουν, εμπλουτίζομε την σύγχρονη  γλώσσα μας που δεν έχει άλλη συγγενική, διευρύνομε το γνωστικό μας πεδίο και καλλιεργούμε ιδανικά ψυχή και πνεύμα. (Δεδομένου ότι κυκλοφορεί  ευρέως και Αλτσχάιμερ.)     

(Θ ο υ κ υ δ ί δ ο υ  Γ  10  &  1- 5)

(Οι εκ Λέσβου πρέσβεις εξηγούν τους λόγους της αποστασίας των από την αθηναϊκή συμμαχία.)

Περί γαρ του δικαίου και της αρετής πρώτον άλλωστε και ξυμμαχίας δεόμενοι (και παράλληλα έχοντας ανάγκη συμμαχίας) ) τους λόγους ποιησόμεθα (θα εξηγήσωμε τους λόγους), ειδότες (ξέροντας ότι) ούτε φιλίαν βέβαιον ιδιώταις γιγνομένην (ούτε βεβαία φιλία μεταξύ ατόμων γίνεται) ούτε κοινωνίαν πόλεσιν εις ουδέν (ούτε κοινωνική ζωή στις πόλεις καθόλου ) ει μη μετ’ αρετής δοκούσης ες αλλήλους γίγνοιντο (αν δεν θα διεξήγοντο με σμοιβαία  εμπιστοσύνη) και τάλλα ομοιότροποι είεν (και δεν θα ήσαν γενικά της ίδιας νοοτροπίας.) Εν γαρ τωι διαλλάσσοντι της γνώμης (Επειδή λόγω διαφορετικής αντιλήψεως) και αι διαφοραί των έργων καθίστανται (προκύπτουν και αι διαφοραί των πράξεων.).

ημίν δε και Αθηναίοις (σε μας και τους Αθηναίους) ξυμμαχία εγένετο πρώτον απολιπόντων μεν υμών (αφού εσείς μεν κατά πρώτον αφήσατε) εκ του Μηδικού πολέμου (τον Περσικό πόλεμο), παραμεινάντων δε εκείνων εις τα υπόλοιπα των έργων (ενώ παρέμειναν εκείνοι για την πολεμική ολοκλήρωσι.). Ξύμμαχοι μέντοι εγενόμεθα ουκ επί καταδουλώσει των Ελλήνων Αθηναίοις (όχι για την υποτέλειαν των Ελλήνων στους Αθηναίους) αλλ’ επ’ ελευθερώσει  των Μήδων τοις Έλλησιν (αλλά για την απελευθέρωσι των Ελλήνων από τους Πέρσας.). Και μέχρι μεν από του ίσου ηγούντο προθύμως ειπόμεθα (και όσο μεν η ηγεμονία των ήτο μεταξύ ίσων προθύμως ακολουθούσαμε.) . Επειδή δε εωρώμεν αυτούς την μεν Μήδων έχθραν ανιέντας (Όταν βλέπαμε όμως την έχθραν των Αθηναίων προς τους Πέρσας να εκλείπει) την δε των ξυμμάχων δούλωσιν επαγομένους (στην δε υποδούλωσι των συμμάχων να καταλήγουν) ουκ αδεείς έτι ήμεν (δεν ήμασταν πια ήσυχοι.). αδύνατοι δε όντες καθ’ έν γενόμενοι (όντες δε αδύνατοι ο καθενας χωριστά) δια πολυψηφίαν αμύνεσθαι (δια πλειοψηφίας να επικρατήσωμε) οι ξύμμαχοι εδουλώθησαν πλην ημών και Χίων. Ημείς δε αυτόνομοι (ανεξάρτητοι)  δη όντες και ελεύθεροι τωι ονόματι (κατ’ όνομα μόνο) ξυνεστρατεύσαμεν (επολεμήσαμε με τους Χίους)).