ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ.Μέρος (¨θ¨18)

ΤΑ ΑΝΑΔΕΛΦΑ   ΔΙΑ-ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ. (Μέρος ¨θ¨ 18)   

(Ωδάρχης, Αρρίων, Μειδίας, Αγριμέδων)

 

Εύθραυστος, άστατος ο άνθρωπος. Απρόβλεπτος άνεμος, κινουμένη άμμος. Πότε ανεξήγητα χαρούμενος και πότε ανεξήγητα λυπημένος και εξηντλημένος. Η αδιαμόρφωτη φύσις του, ο χαρακτήρ του;   Ή κάτι ανώτερο, δαιμόνιο, που ξέρει πολλά περισσότερα απ’ αυτόν;

Γλυκά κυλούν αι ημέραι, τερπνά αι νύκτες όταν η φιλοσοφία εργάζεται και η εργασία φιλοσοφεί. Στοργικά αυτή, όπως η μικρομάνα τα παιδιά, σκεπάζει κι αποκοιμίζει τον αεικίνητο νου με ελπιδοφόρα νανουρίσματα τα ανήσυχα βράδια.

Δειλία όμως και οκνηρία ο αμείλικτος εχθρός, το χειρότερο δίδυμο, αυτοτύραννοι, της ψυχής. Τάφος της αρετής και μνήμα της ελευθερίας. Αυτές επικκρατούν και πώς να μη γεμίζουν έπειτα τους ιερούς ναούς με άσματα και κλάμματα των απονενοημένων;

Ω σεμνή, αγνή φιλοσοφία, ουράνια εσύ πνευματική μουσική που γοητεύεις κι εξημερώνεις τα τιτανικά πάθη, καταπραϋνεις τον πόνο, απαλύνεις την θλίψι, διασκορπίζεις την ανία!

Εσύ που τον πεσόντα ανορθώνεις και την ψυχή εξυψώνεις, τρέφεις με τις αρετές των θεών. Σώζε και μη αποστρέφου ποτέ τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Αυτόν κυρίως που ζη στην σκιά, με ταπεινή καταγωγή και μεγάλες στερήσεις. Και ο οποίος παρά ταύτα δεν παύει ν’ αγωνίζεται και ν’ αντιστέκεται ευπρεπώς, και μόνος και μετά πολλών.

 
2. Ευγενής σύντροφος, ικανή βοηθός και η Τέχνη, το ανθρώπινο έπος. αρκεί να μη την λυμαίνονται και μιαίνουν βιασταί και πεινασμένοι πίσω από συνωμοτικές οργανώσεις και συμμορίες  ύπουλα κρυμμένοι. Και τα σχολεία επίσης καλά κι αυτά όταν διδάσκουν  το όχι στα πολιτικά, θρησκευτικά και χημικά μαρκωτικά.  

Εξ ίσου απαραίτητος και ο αθλητισμός, μια φυσιολατρική ψυχαγωγική θρησκεία που εξοβελίζει τον βάρβαρο φανατισμό και συμφιλιώνει αγωνιστικά με την ευγενή του άμιλλα τα έθνη. Σε μαθαίνει να χάνεις όπως και το να κερδίζεις. Και πάντα να προσπαθείς όχι απλά για την νίκη αλλά για το καλύτερο μέσα σου.

Επειδή αυτή η θεά γη πρωτίστως είναι ο ιερός χώρος αθλήσεως  και βελτιώσεως της ψυχής του ανθρώπου.  Γι αυτό και ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος και υπεύθυνος,  έχει την πρωτοβουλία των επιλογών του. Θεοί και δαίμονες τον ακολουθούν και προσαυξάνουν αναλόγως την έφεσί του. Κατά το Αισχύλειο εκείνο ¨όταν σπεύδει τις κι ο θεός συνάπτεται.¨

Χωρίς ανθρώπους βοηθούς και σωτήρες σου, να ξλερεις, ούτε και θεούς έχεις. Χρέος σου προσπαθείς να παραμένεις  άνθρωπος. Όπερ  σημαίνει να ανέχεσαι τον συνάνθρωπο με τα ελαττώματά του για να είσαι κι εσύ απ’ αυτόν ανεκτός.     

Αλλά ποιος είσαι εσύ, βρε άνθρωπε, μου λες, που θές να κάνεις με την βία το στραβό του θεού ίσο;  ¨Θνητά ως άνθρωπος φρόνει¨Ζω σημαίνει είμαι καθ’ οδόν και καθ’ οδόν σημαίνει άσκησι και αυτοσυγκράτησι και μέτρον λόγου έχειν και  πράξεων.

3.  Ω ψυχή! Κι αν δεν υπάρχει τίποτα πέραν του σωματικού θανάτου σου. και αν οι θεοί δεν είναι ει μη τα φαντασιακά αθάνατα παιχνίδια σου. Δώρον είναι ο θάνατος αυτός, η αιωνιότης που σου αξίζει και με ευγνωμοσύνη προς το μέγα Άγνωστο σε γεμίζει.  

Τα φύλα είναι το ένα για το άλλο, το μυστηριακόν είναι κάτοπτρον της  ανθρωπίνης ταυτότητος. Και όπως ο ήλιος της ημέρας σέβεται και δεν σπιλώνει την σελήνη της νυκτός το ίδιο  οφείλει και ο ανήρ, ήλιος καθαρός να πορεύεται προς την γυναίκα.

Ιερός ο ανήρ, πανίερος η γυνή γεννημένη για το μεγάλο κακό και το μεγάλο καλό. Αυτή ως σύζυγος και μήτηρ πραγματική γεννά και θάλπει ζωή, αυτή που ξέρει να συγκρατεί και να σώζει τον άνδρα από τις αχαλίνωτες ορέξεις του.  

Σφάλλουν όσοι βλέπουν την γυναίκα μόνο ως αστείρευτον σκεύος ηδονής, ως  κατακτητικόν τρόπαιον της ανδρικής λαγνείας και ματαιοδοξίας. Επειδή τον πέπλον αυτής, το πέπλον της Ίσιδος ουδείς ποτέ θα ανασύρει, θα ανασηκώσει με ακάθαρτα χέρια και λογισμόν.

Ποτέ δεν θα ξεδιψάσουν από την πηγή της αλλά μόνο από το επέκεινα αυτής, την φυσική μαγεία και τον αμάραντο μύθο της. Αι αιώνιαι γαρ κατακτήσεις της αγνής ψυχής  και φυσικά δεν περνούν από τον ολέθριο δρόμο του πανηδονισμού και της σαρκολατρείας που καταλήγει στην άβυσσο.

 
4. Η ζωή των όντων και ο σκοπός αυτών δεν είναι άλλο ει μη μια συνεχής αγωνιστική, εξελικτική πορεία προς την αθανασία. Σώζει τα πράγματα η μετριοφροσύνη και η ταπεινοφροσύνη που συμπαθούν προ πάντων οι ουρανοί. Ό,τι σπείρει άλλωστε ο αυτάρεσκος ενθουσιασμός θερίζει και η ανάλογος απογοήτευσις.

Η σαρξ είναι η γέφυρα που μυεί ερωτικώς και ανάγει εις τα άρρητα μυστήρια της θείας φύσεως των όντων.  Όταν γίνει αυτή η αναγωγή η σαρξ απομένει στην γη εσποδωμένη. είναι πια περιττή για την του ουρανίου γάμου της ψυχής τελετή.  

Τραγωδία γι αυτό είναι όταν κάλλος και πλούτος συμπίπτουν με την βλακεία και την ματαιοδοξία. Ό,τι φαίνεται κι ακούγεται δεν είναι πάντα χρυσός. Ιδέαι και φήμης ονόματα τα μεγαλύτερα ανθρώπινα δολώματα. Και ο κακός δεν είναι πάντα ο Εβραίος. Αν δεν έκανε αυτός την βρώμικη δουλειά, θα την έκανε κάποιος άλλος. Γιατί αποκλείεται κι εσύ;

Το κέρδος της καλοτυχίας δεν έγκειται τόσο εις την απόκτησί της  όσο εις την ορθή διαχείρισι και διατήρησί της. Γι αυτό ας μη παραδιδόμεθα στην χαρά και μη ενδίδωμεν  στην λύπη. Θνητοί γαρ όντες ό,τι μας χαρίζει η ήβη μας αφαιρεί βαθμηδόν και συν τωι χρόνωι γήρας και θάνατος.

Η υπομονή τρέφει την δύναμι και η δύναμι αμοιβαίως την υπομονή. Τρεφόμεθα με κρέας, αναπνέομεν με ιδέας.  Οι πλούσιοι δεν είναι άλλο τι ει μη πτωχοί σε μεγέθυνσι.  Το μέγα σφάλμα των μονοθεϊστικών θρησκειών είναι ότι υπερεκτίμησαν την δύναμι του κακού, των δε εθνικών ότι την υποτίμησαν.