Ποιος πληρώνει τα τοκοχρεολύσια, όταν μάλιστα αυτά είναι πλέον πολύ μεγαλύτερα από τα κάθε λογής ετήσια κομματικά έσοδα.;;

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Εκείνο που δεν μας λέει κανένα κλεφτόπουλο είναι το ποιός πληρώνει τα τοκοχρεολύσια, όταν μάλιστα αυτά είναι πλέον πολύ μεγαλύτερα από τα κάθε λογής ετήσια κομματικά έσοδα...;;;

Δεν υπάρχει κανένα πόθεν έσχες ή έστω επίδειξη μιας ταυτότητας όταν πληρώνεται ένα τοκοχρεολυσιο, όσο και να είναι το ποσό.Τυχαίο?

Το νέο στοίχημα με τα κόκκινα δάνεια- Αλλάζει στόχευση η κυβέρνηση

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :Πιθανόν το εξώδικο να θορύβησε κάπως. Αλλά περισσότερο ως προεκλογικές υποσχέσεις μου φαίνονται όλα αυτά. Δεν μπορεί μόλις χθές η κυβέρνηση να νομοθετεί υπέρ των servicers και να κάνει το παν δυνατόν για επίσπευση πλειστηριασμών και σήμερα να την πιάνει ο πόνος για μια "νέα πολιτική προσέγγιση" στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων ως προς την κοινωνική διαχείριση του προβλήματος στην αναπτυξιακή του διάσταση. Σανό βλέπω, δράκο όμως δεν βλέπω στο παραμύθι και ανησυχώ.

  

---

Μια διαφορετική φιλοσοφία για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους φαίνεται να διαμορφώνεται στο κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, σηματοδοτώντας ενδεχομένως την απαρχή μιας νέας πολιτικής προσέγγισης στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα «ζυμώνονται» στην κυβέρνηση νέες σκέψεις, οι οποίες μετατοπίζουν το επίκεντρο της συζήτησης από την κοινωνική διαχείριση του προβλήματος στην αναπτυξιακή του διάσταση.

Μέχρι σήμερα, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αντιμετωπίζονταν κυρίως ως ένα μεγάλο κοινωνικό ζήτημα. Η πολιτική επικεντρωνόταν στην προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών, στη διατήρηση της πρώτης κατοικίας και στη δημιουργία μηχανισμών διευκόλυνσης για όσους αδυνατούσαν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Εγκλωβισμένες παραγωγικές δυνάμεις

Στο οικονομικό επιτελείο φαίνεται να κερδίζει έδαφος μια διαφορετική ανάγνωση. Κυβερνητικοί παράγοντες επισημαίνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των προβληματικών δανείων έχει ήδη φύγει από τους ισολογισμούς των τραπεζών. Ομως το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά μεταφέρθηκε στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), όπου παραμένουν εγκλωβισμένα περιουσιακά στοιχεία, επιχειρήσεις και παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας.

Η νέα αυτή προσέγγιση αντιμετωπίζει τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, ως ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την ανάπτυξη της χώρας. Η εκτίμηση που διατυπώνεται είναι ότι το υπερβολικό ιδιωτικό χρέος δεν αποτελεί πλέον μόνο κοινωνικό πρόβλημα, αλλά λειτουργεί ως τροχοπέδη για την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις και τη δημιουργία νέου πλούτου. Απαιτείται λοιπόν  ανάλογη αντιμετώπιση και διαχείριση του προβλήματος

• Το πρώτο στάδιο ήταν η εξυγίανση των τραπεζών (Ηρακλής, τιτλοποιήσεις).
• Το δεύτερο η προστασία των ευάλωτων και οι ρυθμίσεις.
• Το τρίτο, που τώρα φαίνεται να ανοίγει, είναι η απελευθέρωση παραγωγικού κεφαλαίου που έχει εγκλωβιστεί στους servicers και στις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Σε «οικονομική αναστολή»

Η κυβέρνηση φαίνεται να μετατοπίζει το ερώτημα από το "πώς θα διαχειριστούμε τα κόκκινα δάνεια" στο "πώς θα επαναφέρουμε στην οικονομία ανθρώπους, επιχειρήσεις και περιουσιακά στοιχεία που σήμερα παραμένουν παγιδευμένα στο ιδιωτικό χρέος"

Συνεργάτες του πρωθυπουργού σημειώνουν ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της, όσο χιλιάδες επιχειρήσεις, επαγγελματίες και ιδιώτες παραμένουν αποκλεισμένοι από την κανονική οικονομική δραστηριότητα.

Οπως τονίζουν, σημαντικό μέρος του παραγωγικού δυναμικού της χώρας βρίσκεται σε μια ιδιότυπη «οικονομική αναστολή», καθώς ακίνητα, επιχειρήσεις και άλλα περιουσιακά στοιχεία παραμένουν δεσμευμένα επί χρόνια χωρίς να παράγουν εισόδημα, επενδύσεις ή θέσεις εργασίας.

Πλαίσιο βιωσιμότητας και «διαδρομή επιστροφής»

Αυτή η φιλοσοφία εκτιμάται ότι θα αποτελέσει τη βάση για νέες πρωτοβουλίες τους επόμενους μήνες. Στόχος δεν θα είναι μόνο η αποτελεσματικότερη διαχείριση των οφειλών, αλλά κυρίως η δημιουργία ενός πλαισίου που θα επιτρέπει σε βιώσιμες επιχειρήσεις και επαγγελματίες να επιστρέψουν στην παραγωγική διαδικασία, να αποκτήσουν ξανά πρόσβαση στη χρηματοδότηση και να επανενταχθούν στην οικονομική ζωή.

Ο κάτοικος της χώρας στα μαθηματικά και οικονομικά είναι σαν τον Βέγγο

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Αφού δεν βάζουν μυαλό οι δανειολήπτες και δέχονται 11% επιτόκιο σε καταναλωτικά, δεν θα τους φταίνε μετά η γλωσσοφαγιά, η κακιά ώρα και το κακό το μάτι όταν θα χάσουν την περιουσία τους.

 

Για να γίνει αντιληπτό τι ακριβώς θα πληρώσει κάποιος σε 6 χρόνια (θεωρώ ότι είναι ο ανώτερος διαχειρίσιμος χρόνος αποπληρωμής ενός τέτοιου δανείου) για δάνειο 10.000 με 11% επιτόκιο.

 

37% τόκο στην εξαετία !!! (και χωρίς να μεταβληθούν τα επιτόκια προς τα πάνω).

Μεγάλα κόμματα, μεγάλα δάνεια, μεγάλες μίζες!

 

ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :

Αφού κανείς(!) δεν ελέγχει το ποιός πληρώνει τις δόσεις των εξωφρενικών δανείων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εύκολα κυκλοφορεί έτσι η όποια μίζα.

Περίπου ίδια η εικόνα και στον άλλο πρώην εταίρο του δικομματισμού, το ΠΑΣΟΚ (έστω και με νέο ΑΦΜ). Μεγάλα κόμματα, μεγάλα δάνεια, μεγάλες μίζες! Αποδείξτε το αντίθετο.

Στην κορυφή της Ευρώπης με μεγάλη διαφορά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στα τραπεζικά δάνεια κομμάτων

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Πρώτο στην Ευρώπη το κόμμα της εθνικής μειοδοσίας.......

Η έρευνα περιλαμβάνει στοιχεία από πέντε χώρες της Ευρώπης (Ελλάδα, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ολλανδία) και αφορά στο ύψος των τραπεζικών δανείων που έχουν ως υποχρεώσεις τα κόμματα στις χώρες αυτές.

---

Έτσι βλέπουμε την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να βρίσκονται στις δύο πρώτες θέσεις ανάμεσα στα 30 περίπου κόμματα που εξετάστηκαν, με τεράστια διαφορά στα ποσά από τα υπόλοιπα. Με βάση τους ισολογισμούς των κομμάτων, φαίνεται λοιπόν πως η ΝΔ χρωστάει 309 εκ. ευρώ (2019) και το ΠΑΣΟΚ χρωστάει 254 εκ. ευρώ (2018) ενώ το τρίτο στη σειρά κόμμα SPD (Γερμανία) χρωστάει 48.2 εκ. ευρώ. Στην τέταρτη και πέμπτη θέση δύο κόμματα από την Ισπανία (PSOE: 40.2 εκ. ευρώ και PP: 22.5 εκ. ευρώ).

---

Το επόμενο χαρακτηριστικό είναι πως τα υπέρογκα αυτά δάνεια των κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα – σε αντίθεση με αυτά των κομμάτων στις υπόλοιπες χώρες – έχουν σταματήσει να εξυπηρετούνται αλλά συνεχώς προστίθενται νέα ποσά δανεισμού κάθε χρόνο.